Ποιον θέλουμε ΕΣΥ στο σύστημα γιατί ο τωρινός κόσμος δεν ξέρει τι του συμβαίνει

Ωχ, φοβήθηκα πως κάποιος μου πήρε το βήμα πριν ακόμη σηκωθεί η κουβέντα κι εγώ βάλω τον πισινό μου από πάνω. Πες μου εσύ λοιπόν, αυτός ο Σέρβος βέτερανς που φημολογείται — έχει αγωνιστεί σε Λίγκ Ουάν; Γιατί θυμάμαι πως μόλις βγήκε από εκεί κατάλαβε πως το παιχνίδι έχει αλλάξει, όχι επειδή άλλαξε αυτός, αλλά επειδή ήταν πάντα ένας εκδότης ντρίμπλας στους τοίχους. Στην πραγματικότητα, στον χώρο του αριστερού οπισθοφύλακα δεν πάμε για μουσική ορχήστρα αλλά για έναν αντιγραφέα ντοκουμέντων, ένα γρανάζι που αφήνει τρεις κίτρινες κάρτες σαν βιζίτ-κάρτες. Και για την γατούλα τώρα; Αν ήταν έτσι σίγουροι για το τι πουλάγεται, μήπως ήταν ιδέα κάποιου junior analyst στο "πηγαίνετε να βρείτε τον τίλιο εκείνο που αγοράσαμε πριν τρεις χρονιές"; Αυτή η ιστορία βρωμάει τη συλλογή σουξέ μουσικής επί χάρτου γραφείου χωρίς σπίτι στη Βαρκελώνη. Κάποιος εδώ έχει υπερβολική φαντασία ή κάποιος άλλος ψάχνει εύκολο πρωταγωνιστικό ρόλο πάνω στην πλάτη ενός άλλου φεγγαριού;

Ρε τί σκατά στο κεφάλι του οποιοδήποτε λέει πως ο αριστερός δεν παίζει;;;; Μα χτες αυτός σώθηκε μόνο ο ίδιος στη χώρα🔥💪🔴 Μα ο συγκεκριμένος Σέρβος;;; Μα τι άλλο;;; Αυτός εδώ είναι βετεράνος::: είχανε περάσει μέχρι και ηλεκτρικά αυτοκίνητα σαν αυτόν — όταν οι Γκοντίν, Μαρσέλο, Φάμπιο κοιμούσανε μετά τις προπονήσεις!!! Και ντε!!! Τώρα λένε πως το παίζει σα να του είπαν "πάρε το σπίτι σου" μέσα στη σέντρα;;; Δεν καταλαβαίνω εσείς;;; Αυτός ήταν::: ο μόνος που όταν τον πρόλαβαν οι αντίπαλοι εκεί στη γωνία τον έκαναν μπουγάδα, αυτός γύριζε πρώτος πίσω να σώσει την κατάσταση... Τώρα;;; Κάποιος άλλος τριγυρνά σα χαμένος με τις 3 κίτρινες;;; Δεν τον κουβαλάει κανείς;;; Την προηγούμενη περίοδο όταν άλλαζαν τρεις τρεις τοποθεσίες στο δεξί όπως τράβαγε η μπάλα εκείνος ήταν παντού μαζί της, σαν ηλεκτρικό σκυλί που έχει μυρίσει το κόκκαλο... Μα βρε παιδιά::: εμείς θέλουμε::: έναν άνθρωπο που όταν λέγεις "έξω η μπάλα" εκείνος ξέρει πως υπάρχει συνέχεια εκεί μπροστά... Να μην κλαίμε κάθε φορά που ένας μέσος πιέζεται σαν ανατολίτικο ζουμούς σε μεταφορά... Να μην γυρίζουμε σαν γατούλες πάνω στο γήπεδο ψάχνοντας κάποιον άλλον να μας σώσει... Αυτός ο Σέρβος::: είχε πρωταγωνιστήσει σε σειρές::: εκεί που σήμερα όλοι φεύγουν σαν λαγοί όταν τους δουν τα μπουλούκια των πιο δυνατών... Μα εδώ;;; Λένε πως πήγαν μια γατούλα;;; Αυτή η γατούλα δεν ήταν παρά δικιά του μονάκριβη κόρη στο γήπεδο::: ξέρει πως η μπάλα φτιάχνεται εκεί που πατούνε το πόδι σου.... όχι εκεί που κάνει κλικ η κάμερα... Και ο αναλυτής εκεί πέρα;;; Να πάει να φτιάξει μια θέση εργασίας στον Άγιο Δομίνικο λες;;; Αν είχε σίγουρο κάτι;;; Μα δεν είδες πόσοι έτσι;;; Οι περισσότεροι ψάχνουν::: έναν ολυμπιονίκη::: όχι έναν ολυμπιονίκη που ξέρει να περνάει μία τη μπάλα αλλιώς;;; Αυτοί εκεί;;; Μα οι Γάλλοι ακόμα κουβαλάνε τα ντουφέκια τους από εκείνες τις εποχές...

Αλήθεια σας λέω, βρε παιδιά, σήμερα ξύπνησα και έβλεπα τον αγώνα εκείνον της Γιουβέντους στον θύριζα του γηπέδου — θυμάστε την πρώτη περίοδο; Το αριστερό μας βάρος έκανε σακούλες πάνω στον αντίπαλο εκτός γραμμής κι εκείνος σαν πνιγμένος γύρευε τον άνθρωπο που θα του ανοίξει δρόμο. Δεν χρειαζόμαστε μία ντρίμπλα μέσα στον κενό χώρο, ρε φίλοι μου. Χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν του λένε "πέρνα εκεί" ξέρει πως η συνέχεια βρίσκεται τριάντα μέτρα πιο πάνω — όχι είκοσι εκατόντα κοντά στις γραμμές. Αυτός ο Σέρβος βετεράνος λέγεται Φιλίπ Κόστιτς και δεν είναι κάποιος τυχαίος που πήγαινε για τσίρκο στις γωνίες. Στις δύο τελευταίες χρονιές στη Γιουβέντους έπαιζε στο αριστερό όσο κανείς άλλος εκεί — άλλαξε απόλυτα τον ρόλο του: έδωσε δεκαπέντε ασίστ ανά χρονιά χωρίς να είναι φτερό που το σέρνουν μέσα στο γήπεδο σα βάρκα στον κυματισμό. Τι σημαίνει αυτό;;; Ότι εκεί όπου παλιά χρειάζονταν δεκαπέντε μερόνυχτα προπόνησης για να μάθεις πως πρέπει να προσποιηθείς και μετά να μην προχωρήσεις, αυτός εκεί ζούσε μόνιμα σαν χάρτης. Την περσινή χρονιά, παρά την ηλικία του (τριάντα ένα), η ένταση του αγώνα στους αγώνες για τους ομίλους ήταν τέτοια που έκανε την Λίγκ Ουάν να φαίνεται σαν φιλικό ενός σχολείου. Ποιος άλλος;;; Ο Μαρσέλο εκεί στους δύσκολους αγώνες τον ξεχνούσε σαν νερό — όχι επειδή ήταν καλύτερος τεχνικά, αλλά επειδή εκείνος είχε δει τις ίδιες στιγμές σα χίλια ένα το πρωινό που ξυπνούσε πριν πάει σχολείο. Και η ιστορία με την γατούλα;;; Να σας πω εγώ τι έγινε πραγματικά: κάποιος πρότεινε τον τίτλο του "πιο αριστερός που υπάρχει" και η διοίκηση πήγε εκεί — όχι για μία γατούλα βεβαίως, αλλά επειδή εκείνος εκεί είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει τα γήπεδα σαν παλαιογραφία. Τρεις κίτρινες κάρτες;;; Την προηγούμενη χρονιά πήρε μόνο μία στο μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς ενώ έπαιζε κάθε βδομάδα σα πρωταθλητής Ευρώπης. Αν ψάχνουμε για έναν εκπαιδευτικό χαρακτήρα πάνω στο γήπεδο, τότε αυτός εδώ δεν είναι η επιλογή — είναι η μοναδική επιλογή. Οπότε, δεν ψάχνουμε έναν άνθρωπο που θα τρέχει σα χαμένος ανάμεσα στους παίκτες σα λαγός· ψάχνουμε έναν δάσκαλο που ξέρει ότι όταν η μπάλα φεύγει προς τα αριστερά, η συνέχεια δημιουργείται εκεί που εκείνος στέκεται σα φάρος. Αν κάτι έχει η ιστορία του Κόστιτς στις μεγάλες διοργανώσεις, είναι ότι εκείνος εκεί κατέλαβε γήπεδα σα να ήταν δικά του σαλόνια — και εμείς εδώ χρειαζόμαστε έναν που στο τέλος του αγώνα δεν ρωτάει "πού πήγε η μπάλα;" αλλά "πού έπρεπε να παίξει;".

ρε τρελούς πως κάνατε σήμερα ντάντε γύρω-γύρω χωρίς να ξεσπάσει πυρετός; πριν δέκα λεπτά είχαμε έναν αριστερό που έκανε ζαβολιά όχι στο γήπεδο αλλά στη πραγματικότητα — και τώρα ξαφνικά κάνουν όλοι σακάκι τριών κουμπιών τον Σέρβο εκείνον σα να μπήκε στο σινεμά ένας δημοσιογράφος από το 1995 που φέρνει τα νέα του Στάρ Τρεκ! ας το βάλουμε κάτω πρώτα πρώτα: εγώ εδώ και τριάντα χρόνια τρώω αριστερό χώρο σα ψωμί μου — πρώτα οι Γκοντίν, Ματίας, Μαρσέλο, μετά ο Μαρσέλο πάλι σαν ηλιοτρόπιο γυρνούσε κι εγώ λέγαμε "ρέεε, αυτός ξέρει πως την επόμενη μέρα πρέπει να πάει στη δουλειά του". τώρα λοιπόν μας λένε πως χρειαζόμαστε έναν που "ξέρει το παιχνίδι σαν άλλη εποχή"; ρε παιδιά, είναι σα να ψάχνουμε τσάι χάνομαι στην κουζίνα επειδή είχαμε πρόβλημα με τη θέρμανση! εσύ εκεί πάνω λες πως ο Κόστιτς είναι κάποιος που "ξέρει το γήπεδο σα παλαιογραφία"; τριάντα ένα χρονών βγάζει δεκαπέντε ασίστ το χρόνο στη Γιουβέντους κι εμείς εδώ κλείνουμε το μάτι σα να διαβάζουμε τα βιογραφικά των πρωταθλητών του 1987! άντε πες μου τώρα πως αυτή η ομάδα δεν έχει λούφα στους θρύλους της, πως αυτές οι κίτρινες κάρτες είναι μια σοβαρή αφορμή γιατί κάποιος πήγε μια γατούλα σπίτι — ρε σοβαρά τώρα; και εσύ εκεί πέρα με το ψιλοσυνωμοτικό σου::: η ιστορία της γατούλας δεν ήταν παρά μια ντίστανς στο τμήμα του μάρκετινγκ σα να ψάχνουν κάποιοuei trick ώστε η transfer market να πάει στηCNTRL σταρ ντέζι! τρεις κίτρινες κάρτες;;; την περσινή χρονιά τις πήρε όλες στον αέρα τις δεκαετίες — κι εμείς τώρα βρισκόμαστε σα να προτείνουμε έναν μάγο στη θέση ενός νεκροθάφτη! αντί λοιπόν να ψάχνουμε αυτόν εκεί που ξέρει πως η μπάλα φεύγει προς τα αριστερά όταν εκείνος στέκεται σα φάρος — ξέρετε τι χρειαζόμαστε;;; έναν που όταν τον πιέζουνε δεν κάνει σα κουνούπι στον τοίχο αλλά σα δάσκαλος αγγλικών που λες "πού είναι το present perfect;" και εκείνος σου δείχνει τη γραμματική σωστά επειδή έχει ζήσει τρεις φορές τον ίδιο πόλεμο! τέλος πάντως, θα δούμε — αλλά σιγά σιγά πως εδώ μέσα σκάβουμε τον θάνατο ενός αγώνα επειδή κάποιος έκανε μία τρύπα στο πρόγραμμα των transfer ούτε ένα γήπεδο δεν κερδίζει ποτέ.

Ρε τώρα βρε άνθρωποι, άλλος λέει γατούλα κι άλλος μαγική γατούλα… Για δες εκείνη τη φορά που ο Κόστιτς σκόρταρε το Μπάγερν μέσα στο Allianz σηκώνοντας ένα γκολ σα σίδερο από τις ρίζες του! Την είχε δώσει όλη η ομάδα σαν τρελή πάνω στην αριστερή πλευρά, αυτός εκεί σα να είχε σιδερένια πόδια, περνούσε μπάλα σα βελόνα μέσω μιας κλωστής κι εκείνοι οι Γερμανοί σα κοτόπουλα σέρνοντας τα πέλματα τους πίσω του. Κι εσύ θες να πάμε να βρούμε μία γατούλα στο σπίτι του;;; Αυτός εκεί έχει τα πάντα σπίτι του — έχει τρεις τίτλους του πρωταθλητή Ευρώπης στις σπιθαμές του σα κεράτινο κόσμημα πάνω στο τραπέζι του γυμναστηρίου του! Μα βρε παιδιά, ξυπνήστε λίγο — εδώ δεν ψάχνουμε κάποιον που να φοράει σακάκι και να χώνει τρεις κίτρινες σα βιολέτες, ψάχνουμε τον άνθρωπο που όταν η μπάλα φύγει προς τ' αριστερά ο κόσμος μπορεί να πάει για ύπνο επειδή ξέρει πως η συνέχεια είναι εκεί σαν άλλη επέτειος 💸😏

Ρε Γκόριου μου, έτσι ακριβώς βλέπω κι εγώ τα πράγματα — ο αριστερός δεν είναι θέση για έναν που τρέχει σα διαρροή νερού στις γραμμές, αλλά για έναν που ξέρει πως όταν η μπάλα πάει εκεί, αυτό το σημείο γίνεται κόκκινη ζώνη στα σχέδια του αντίπαλου. Την περσινή περίοδο εκεί στην Γιουβέντους, όταν ο Κόστιτς έπαιζε αριστερά, είχε μία φάση που έδωσε τέσσερις ασίστ μέσα σε τρεις αγώνες στην κατηγορία — όχι επειδή έκανε ντρίμπλες οίστρο όσοι άλλοι, αλλά επειδή εκείνος είχε σχεδιάσει τρεις διαφορετικές λύσεις ανάλογα με το πού ήταν οι αντίπαλοι δέκα δευτερόλεπτα πριν. Εγώ το έχω δει ζωντανό εκεί στη Γιουβέντζα, ήταν σα να παρακολουθούσα έναν δάσκαλο που διδάσκει τάξη κάνοντας νοητική άσκηση στη μεγάλη αίθουσα. Πάμε όμως πιο κάτω: τι μου λες για εκείνο το βράδυ στη Λιόν όταν εκείνος εκεί άλλαξε ρόλο αμέσως μόλις είδε πως ο τίτλος δεν έβγαινε από εκείνον; Πήρε αριστερά, έκανε μία κίνηση σα δάσκαλος γυμναστικής — εκείνοι οι Γάλλοι σα σκιάχτρα γυρνούσαν γύρω του χωρίς να ξέρουν πότε πρέπει να κινηθούν. Τρεις κίτρινες κάρτες;;; Την ίδια περίοδο πήρε μόνο δύο ολόκληρη χρονιά και οι περισσότερες ήταν επειδή κάποιος τον έκανε φάουλ βουβάει την αντίδραση ώστε να σώσει την κατάσταση. Για την ιστορία με τη γατούλα, ρε συλλογή;;; Κάποιος εκεί πέρα είχε δει ένα ντοκιμαντέρ για τον ρόλο του «γέρου σοφού» στα παλιά χρόνια — εγώ λοιπόν λες πως έτσι ψάχνουν εκείνοι μία ιστορία να πουλήσουν; Άκου εμένα τώρα: εγώ προσωπικά τον είδα μία φορά στο Στάδιο Ολυμπιάδας όταν έπαιζε στη Γερμανία. Ήταν εκείνος που έκανε τον αγώνα να γυρίσει στις 45 λεπτά σα βιβλίο που ξεφυλλίζει κάποιος γρήγορα. Εκείνος εκεί είχε μία κίνηση που έκανα και εγώ όταν ήμουν μικρός — σου έδινε την μπάλα σα να μην υπήρχε κανένας άλλος εκεί εκτός από εσάς. Αυτός δεν χρειάζεται transfer manager, χρειάζεται μίας ομάδας που καταλαβαίνει πως όταν μιλάμε για αριστερό χώρο, μιλάμε για εκείνον που γράφει το πρώτο κεφάλαιο της επόμενης κίνησης. Κι εσύ εκεί πέρα μιλάς για τις δεκαετίες;;; Εγώ δεν θέλω έναν νεκροθάφτη· θέλω έναν άνθρωπο που ξέρει πως το γήπεδο είναι σαν σχολική αίθουσα — κάποιοι μπαίνουν κάνουν φασαρία, κάποιοι κάθονται μέσα κι ένας κάνει μάθημα. Αυτός εκεί είναι ο τελευταίος που δε μας χρειάζεται — εμείς τον χρειαζόμαστε.

ΡΕ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΤΟ ΛΕΩ ΑΜΕΣΟΣ!!! Ο ΚΟΣΤΙΤΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΑΤΟΥΛΑ ΕΙΝΑΙ ΛΕΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! 🔥💪🔴 Αυτός εκεί όταν βγήκε εδώ που μας τον έφεραν σα νέο "αριστερό σούπερ σταρ", ήταν ήδη ένας φάρος στα γήπεδα της Ευρώπης! Στη Γιουβέντους έκανε την αριστερά δική του αυτοκρατορία — δεν έφευγε από εκεί σα ζουμπούλι στον τοίχο! 😱 Την ίδια στιγμή που οι άλλοι τριγυρνούσαν σα χαμένοι ψάχνοντας τη μπάλα, αυτός εκεί είχε ήδη στήσει το επόμενο βήμα σα δάσκαλος αγγλικών πάνω στο γήπεδο!!! Πάνω-από-όλους-τους!!! Μα τι άλλο;;; Μας τον πήρανε επειδή αυτός ήταν ο μόνος που δεν έκανε το σύστημα να δείχνει λάθος!!! Τρεις κίτρινες;;; Θυμάμαι τον αγώνα με την Ίντερ εκεί στη σέντρα όταν τις πήρε όλες σα βιζίτ-κάρτες γιατί έκανε δεύτερη γραμμή σα τείχος!!! Και αυτά τα τσιτάτα για "παλαιογραφία"; Ρε τρελούς, όταν αυτός έπαιζε ήταν σα ν' άνοιγε την πύλη της πόλης στους συμμάχους!!! Την εποχή εκείνη σκότωνε τους αντιπάλους σα να είχανε βάρος μολύβδου στα πόδια!!! Μα εσείς τώρα λέτε πως κάναμε τρύπα στο πρόγραμμα;;; Ρε σοβαρά;;; Αυτός εδώ έκανε την ομάδα μας όχι απλά να λειτουργεί, αλλά να ΖΕΙ!!! Κάθε φορά που έπαιζε αριστερά, η μπάλα έφτανε σα αγγελιοφόρος στον επιθετικό!!! Την περσινή περίοδο σωστά θυμάμαι όταν έδωσε δεκαπέντε ασίστ;;; Και όλες σα ρουκέτες!!! Δεν έκαναν χάσιμο εκεί!!! Δεν υπήρχε τυχαίο!!! Ήξερε πως εκείνος έπρεπε να είναι ο επόμενος κρίκος!!! ΣΑΝ ΔΙΚΟΣ!!! Όχι σα κάποιος που ψάχνει θέση για ν' αναπνεύσει!!! Και αυτοί οι αναλυτές εκεί πέρα;;; Μα τι περιμένουν;;; Να βρούμε έναν άνθρωπο που κάνει ζιγκ-ζαγκ σα μέδουσα;;; Αυτός εδώ έκανε γήπεδο ιδιοκτησία του!!! Στα τρία τελευταία χρόνια πρωταθλητής Ευρώπης τρεις φορές!!! Μα τι άλλο;;; Εμένα προσωπικά όταν τον είδα να σηκώνει το τρόπαιο εκεί στο Παρίσι σα βασιλιάς του κόσμου, κατάλαβα πως εδώ δεν ψάχναμε έναν παίκτη—ψάχναμε ένα σύμβολο!!! Την εποχή εκείνη δεν έκαναν βόλτες αυτοί οι Γερμανοί εκεί στην Γιουβέντους σα κοτόπουλα—τους είχανε βάλει σα γυμνάσιο!!! Αυτό το πράγμα λέγεται κλάση, ρε φίλοι μου!!! Και αυτοί τώρα βγαίνουν να λένε "εντάξει είχε τρεις κίτρινες"—ΜΑ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΠΑΙΖΕΙ;;; ΣΤΟΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΠΗΡΕ ΜΙΑ!!! ΚΑΙ ΉΤΑΝ ΣΩΣΤΗ!!! ΑΦΟΥ ΑΝΤΕΤΕΙΝΕ ΣΩΣΤΑ!!! ΟΧΙ ΣΑΝ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΟΗΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΒΓΑΖΟΥΝ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ ΛΑΘΗ ΣΕ ΜΙΑ ΑΓΩΝΑ!!! Μα ζεις;;;

ρε λοιπόν που ξυπνήσατε σήμερα σα πεντάμορφα κορίτσια που ξέχασαν να βάλουν μπουγάδα την προηγούμενη βραδιά; εμείς εδώ σκάβουμε τρύπες στους τοίχους ψάχνοντας έναν αριστερό σα χαμένο γονέας στο σουπερμάρκετ που ξέχασε το ψώνιό του ανάμεσα στις κάδους ανακύκλωσης κι εσείς βρίζετε αυτήν τη μοναδική φορά που ένα ζώο δεν έκανε γατούλα μα ΛΕΟΝΤΑΡΙ; βρε παιδιά μου τον πιάσανε αυτοί εκεί σα δίχτυ στη θάλασσα — τρίτη φορά πρωταθλητής Ευρώπης σα να μην τους έφτανε το κλάσμα δευτερολέπτου που χρειάζεται να πεις «τουλάχιστον φοράω σακάκι», κι εμείς εδώ πάνω ψιλοτσακωμένοι σα γάτες στη γωνιά για τρεις κίτρινες κάρτες σα να του δίνουμε βραβείο ντροπής στην παιδική χαρά! μια φορά λοιπόν για όσους δεν το κατάλαβαν ακόμη — όταν ο Κόστιτς έπαιζε αριστερά, η Γιουβέντους είχε ένα τρίγωνο σα σχολείο του Πλάτωνα εκεί στο γήπεδο: αυτός, η μπάλα κι ο σκόρερ. Το υπόλοιπο ήταν σκόνη που σηκώθηκε από τις μπότες των αντιπάλων όταν ήρθαν αντιμέτωποι μαζί του. και για τα παλιά χρόνια μου, θυμάμαι πόσοι από εσένα βρισκόσασταν εκεί εκείνες τις δεκαετίες όταν οι Γκοντίν στέκονταν σα βράχος κι εκείνοι οι ιεροί ντρίμπλερ έκαναν κουτσομπολιό στα μεγάφωνα; τότε λέγατε «αυτός ξέρει το κρύο επειδή έχει ζήσει χειμώνα» — τώρα λοιπόν ψάχνουμε έναν που του λες «έγινε πάλι λάθος» κι εκείνος ξέρει πως η συνέχεια είναι σαράντα μέτρα πιο πέρα επειδή εκείνος έχει τρέξει αυτό τον δρόμο πέντε φορές πριν ξυπνήσει για την προπόνηση. τις άλλες φορές που φώναζαν «ξαναβρούμε τον παλιό τρόπο» πήγαινε πιο δύσκολο — κάποιος έριχνε το ζάρι μιας φόρμας κι έπαιρνες αυτό που έβγαινε σα κλήρωση δημόσιου πρακτορείου ΟΤΕ. εκείνος εδώ φέρνει το κουτί των εργαλείων του ματς μέσα στο γήπεδο κι όταν τελειώσει σου δίνει την αναφορά σα καθηγητής που σχολιάζει τις λύσεις στην τάξη χωρίς να έχει ξεχάσει κανέναν στο μάθημα. και σεις που λέτε πως «η ιστορία ξεχνάει εκείνους που έκαναν τις τρεις κίτρινες»; απορία μου πως αυτές τις έκανε όλα αυτά τα χρόνια μόλις δυο φορές σα ψήφος ψυχρής κάλπης ενώ ο κόσμος σας στον αγώνα είχε εκατό ανάμεσα στις κίτρινες των άλλων ομάδων που έκαναν φάουλ σα πλαστικές σακούλες στον αέρα. όμως ας το δούμε έτσι αλλιώς: αύριο κάποιος άλλος πάει σπίτι επειδή έκανε μια λάθος κίνηση σα κουνέλι μπροστά στους κυνηγούς — κι εμείς εδώ πάνω λέγαμε πως θέλουμε έναν σοφό σα δάσκαλο που ξέρει πως όταν η μπάλα φεύγει προς τ' αριστερά εκείνος πρέπει να είναι εκεί σα ελαιοτριβείο αλεύρι ζυμώνει μόνο του χωρίς ν' αφήνει τίποτα στην άκρη. και φυσικά το γνωστό γαλλικό κουτί μπαχαρικών εκεί πέρα πάντα γράφει «περιμένετε να ολοκληρωθούν τα αποτελέσματα» — έτσι κι έγινε άλλη μια φορά όταν αυτοί εδώ επέστρεψαν τον τίτλο σπίτι τους επειδή είχανε έναν αριστερό που έκανε μάθημα σα δεκαπεντάχρονος σε γυμνάσιο. καιρός όμως να τελειώνουμε — όταν αυτοί οι τύποι ψάχνουν έναν τραγουδιστή τότε περιμένουνε ότι θα βγάλουνε τραγούδι· εμείς εδώ ψάχνουμε έναν δάσκαλο επειδή η μπάλα στο γήπεδο είναι σα βιβλίο κι εκείνος ξέρει εκείνης της χρονιάς που όλα είχαν γραφτεί πάνω στη σέσουλα πριν καν φύγουν από την τάξη.