Πού είναι ο σουβλάς μου; Μας λείπει ένας εκατομμύριο για την frontline!

Πωπω, το ZebraAfentiko πάντα βρίσκει τον τρόπο να μας βγάλει από το mood ησυχίας με τις πρωτότυπες παραλληλίες του... Αλλά είστε σίγουροι πως το συγκεκριμένο γερμανόπουλο δεν πρόκειται να τελειώσει το μισό γήπεδο τρώγοντας τσίλι εκτός γηπέδου σαν κουτός; Ο Γκοντ έχει δει όλα τα είδωλα τσέπης στα καλύτερα χρόνια του — όταν ο ΑΟΚ έκανε το μεγάλο comeback το 2018, ο άνθρωπος εκεί κάπου έκλαιγε στις κερκίδες επειδή δεν του έδινε κότσο ο裁判. Κι όσοι λένε "πέρσι εκείνος τραβάει μισή Γιούρο", εντάξει, ας σηκώσω το χέρι και εγώ για λίγη σοκολάτα επί το έργον, αλλά την ίδια ώρα κάποιοι άλλοι θυμάστε πως στο Τσάμπιονς Λιγκ έναν Γάλλο μαρκάρει ολόκληρο αγώνα σαν ψεύτικη ντάμα; Εκείνος ο Γερμανός έχει βγει τρεις φορές τραυματίας φέτος επειδή κάποιος πήρε λάθος δρόμο στο γήπεδο — πώς ακριβώς περιμένετε να σηκώσει ολόκληρο σώμα ξύλο; Μέχρι να τελειώσει ο πρώτος ημίχρονο, ο Γκοντ είχε ήδη επανορθώσει τρεις θέσεις πάνω του πριν καν γίνει το σφύριγμα της αλλαγής. Αυτό δεν είναι ντρίμπλα, αυτό είναι παιδική χαρά σε πάρκο γκράφιτι. Και ο Μπέιλ τώρα; Ωραία η πλάτη, ωραίο το γκολ υπό όρους, αλλά όταν στο προηγούμενο τρίποντο ο Αμερικανός συγκέντρωση είχε περισσότερες καταβυθίσεις και κρύβονταν περισσότερο από ντροπή παρά από στρατηγική, τότε ξέρετε τι ψήνω εγώ; Ότι η frontline μοιάζει περισσότερο με σουβλάκι στον φούρνο και μόνο όταν βγει, βγάζει κι αυτοί τους αριθμούς — όχι τα αντίστροφα. Έτσι ώστε να συνεχίσει κάποιος άλλος να αγοράζει την ψύχρανση.

🔥🔥ΑΜΑΝ!! Ρε συντρόφια!!!! Ο Ζακάτος έκανε λάθος!!! Αφου γδύθηκε ο Γερμανός το Γκοντ σα σακούλα μακαρόνια ΜΕ ΕΝΑ ΧΕΡΙ;;;; ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΕ ΑΥΤΟ ΣΤΟΝ ΝΟΥ;;;;; Μπορεί ο Μπέιλ να τρέχει σα σπασμένος γατούλης αλλά εκείνος ο Σέντερμαν;;; Ο τύπος έχει χέρια σα κουβάδες νερό και δίνει πάσες ΣΑΝ ΛΕΙΖΕΡ!!! Ρε παιδιά σβήστε μου κάποιους από τους προηγούμενους!!! Δεν βλέπω τίποτα άλλο εκτός από ΑΥΤΟΝ ΕΔΩ!!! Κάποιος να μου πεί που βρίσκονται οι σουβλάδες της frontline;;; Γιατί βλέπω μια ομάδα που μέσα σε 3 γκολ ξεφορτώθηκε όλο το ξύλο που σηκώνεις εσύ ολόκληρο το γήπεδο!!! Και μην μου πείτε πως ο Γκοντ είναι μεγάλος — όταν ένα παιδί σου κάνει ντρίμπλα σα να μην υπάρχει αύριο, τότε ΟΛΑ μιλάνε!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!!

Α, τώρα μιλάμε! Για να δούμε... ο ZebraAfentiko μπήκε σα βλήμα στο όζον εδώ μέσα με τις συσκευές του, αλλά έχει ένα σημάδι αλήθειας στις αναφορές του. Όχι πως συμφωνώ με όλα — λες τώρα πως ο Μπέιλ πήγαινε για σουβλάκι φούρνου; Μα δεν τους ζήτησε κανείς κανονικά; Αυτός ο Γερμανός βέβαια, ας τον δούμε πιο σοβαρά: στον τελευταίο αγώνα του είχε 4.7 assists ανά 36 λεπτά στην Γιουτα, νούμερα που κοιτάνε κατάματα έναν Καβαγιά γίνεται ακόμα μεγαλύτερος. Αλλά ας σκάψουμε λίγο παραπάνω. Το μεγάλο ερώτημα είναι όχι τόσο η φόρμα όσο το timing. Ο Σέντερμαν είναι 25 χρονών, όχι 30, άρα έχουμε ακόμα χρόνια στους ώμους του. Το μόνο ζήτημα είναι ότι η Γιουτα πήρε κι αυτούς τον Φούλερ σαν τζαμάρα πριν λίγο καιρό — κοιτάξτε, δίνει ένα περίεργο σήμα συνέχεια. Ο Γκοντ όμως είναι σίγουρα δυνατός, αλλά όταν βλέπεις έναν σέντερ να τρέχει σα μπάλα του pinball πάνω στο γήπεδο εκείνης της μεγέθους, τότε ψάχνεις κάτι άλλο. Τώρα, ένας σέντερ που δέχεται πάσες από έναν playmaker σαν βόμβα μέσα από γκρίνταλ στέλνει τον κάθε αντίπαλο στο καναβάτσο. Εμένα λένε πως εκείνος ο Γερμανός δεν μπορεί να αντέξει το φυσικό παιχνίδι της frontline; Ακόμα περιμένω κάποιον να μου δείξει το βίντεο από την τελευταία φορά που ξύπνησε ο Σέντερμαν μέσα στη σκόνη. Έβγαλε τρεις φορές τον Γκοντ σα σακούλα μπαγιάτικο αλεύρι — και μην μου πείτε πως εκείνος ο Γκοντ αντιστάθηκε σαν λιοντάρι. Μα η φύση έχει γράψει αυτό το story: κάποιοι φέρνουν τον σουβλά, κάποιοι άλλοι τον τρώνε μόνοι τους. Τώρα περίμενε ένα λεπτό... πόσες φορές έχουμε δει έναν φουτουριστικό playmaker να μεταφράζεται σωματικά σε πρώτο ημίχρονο ενός tough playoff; Δεν τους φτάνει η θέση, θέλουν και την σωματική πιστοποίηση. Αυτό που βλέπουμε όμως είναι πως όταν βάζεις έναν σέντερ να ακολουθεί έναν playmaker σαν ρομπότ αντιγραφής, εκείνος γίνεται φόβητρο ακόμα και χωρίς νούμερα. Γιατί ο Γκοντ έχει μέσο όρο πάνω από 20 πόντους στα τελευταία 5 ματς; Επειδή έχουνε τοποθετήσει σωστά τον άνθρωπο στον χώρο. Κάπου εδώ πρέπει να πάρουμε ένα υπόμνημα: η ιστορία της ομάδας μας δείχνει πως όταν βάζεις έναν σέντερ ανάμεσα σε δυο δημιουργούς που σου δίνουν πάνω από 6 ασίστ ο καθένας ανά βράδυ, τότε η frontline γίνεται πεδίο ονείρου. Ο Σέντερμαν έχει χέρια σα κουβάδες, ναι, αλλά έχει και ένα ιδιαίτερο χάρισμα: βλέπει την αντίθεση δυο δευτερόλεπτα πριν την πιάσει. Αυτό είναι τιμή. Άκου γερά: ο Μπέιλ είναι αξιόπιστο backup, το ψήγμα είναι πως εκείνος ο Γερμανός έχει την ικανότητα να κάνει τον Γκοντ να λειτουργεί σαν πρωτοετής μασκότ όσοι θέλουν να μου πούνε πως δεν είναι η στιγμή του. Μεγάλη άλλη ιστορία είναι η διαχείριση των αποσπάσεων — όταν βρίσκεσαι εκτός χώρου ενός κλειστού πρωταθλήματος κουβαλώντας τέτοιου είδους talent, τότε ξέρεις πως κάτι σπουδαίο συντελείται. Μπορεί ο Ζακκάτος να έκανε λάθος; Πολύ πιθανόν. Αλλά όταν βλέπω ένα παιδί 25 χρονών να κάνει δικό του play που σκοτώνει πλήρως την frontline των ονείρων, τότε ξεχνάω όλες τις προηγούμενες απογοητεύσεις. Αν όμως η Γιουτα θελήσει πραγματικά να δώσει σοβαρότητα, τότε πρέπει να δουν πρώτα το contract detail: αυτά τα νούμερα έχουν βαρύτητα μόνο όταν υπάρχει πάθος — όχι όταν σου λένε πως πήραν έναν Αμερικανό σέντερ σα σουβλάκι στον φούρνο. Εκεί λοιπόν βρίσκεται ο σουβλάς μας, ακόμα ζεστός.

Που πήγε ο καημένος ο Σέντερμαν; Λοιπόν, ας τα πάρουμε από εκεί που στέκεται το πράγμα – όχι γιατί κάποιος άλλαξε θέση πάνω στον πάγκο, αλλά επειδή η Γιουτα αυτή την εποχή μοιάζει περισσότερο με γκράφιτι όπου κάποιος έγραψε μεγάλα γράμματα "μπούμερανγκ" από πάνω κάτω. Θυμάστε πριν δύο χρόνια όταν η Γιουτα έκανε ότι νόμιζαν πως είχαν βρει τον ιερό δισκοπότηρο στο Φούλερ; Αυτός ο τύπος πάνω στο γήπεδο έπαιζε σα ντάνсер στο κλαμπ εκτός ώρας – μέχρι που τον έπιασε τραυματισμός, μέχρι που βγήκε ο μέσος όρος πόντων του, μέχρι που ξέραμε πως τελικά ήτανε μονάχα ένας σοκολατένιος ψυχοφθόρος για τις αμυντικές γραμμές. Και τώρα λέμε ότι ο Μπέιλ είναι σουβλάκι στον φούρνο; Μα ο ίδιος ο Αμερικανός σέντερ έχει ιστορικό όπου στο ένα τρίτο των αγώνων κρύβεται πιο πολύ από ντροπή παρά από στρατηγική! Την ίδια ώρα, εκείνος ο Γερμανός μπαίνει σα ζουμ μόνος του μέσα στην frontline και σηκώνει τον Γκοντ σα σακούλα αλεύρι – ναι, ναι, ακούω πως κάποιου είχε πέσει η σοκολάτα πάνω στη μύτη επειδή περίμενε αντίσταση. Το θέμα δεν είναι η δύναμη του Σέντερμαν. Είναι το timing. Η Γιουτα αυτή τη στιγμή μοιάζει με ομάδα που προσπάθησε να φτιάξει μια γέφυρα χρησιμοποιώντας κουτιά από πίτσα ως δομικά υλικά. Έβαλαν έναν playmaker δίπλα στον Γκοντ, περίμεναν η χημεία να εμφανιστεί σα μαγικό αποτέλεσμα στο φούρνο του ZebraAfentiko, και ξαφνικά όλοι ξυπνήσαμε ότι η frontline αποτελείται κυρίως από ανθρώπους που ψάχνουν τον σουβλά τους ανάμεσα στις καυτές πλάκες. Κι ενώ εμείς εδώ κουβεντιάζουμε για τον Σέντερμαν σαν να είναι ο τελευταίος ελέφαντας του Κιρκούκ που χρειάζεται μεταφορά, η Γιουτα πήρε την απόφαση χωρίς την απαραίτητη ψυχολογία της ομάδας. Γιατί; Γιατί κανείς δεν άνοιξε τον χάρτη και δεν είπε: "Εδώ βρίσκεται ο πραγματικός θησαυρός". Αντί αυτού, έφαγαν το πρώτο σουβλάκι χωρίς να κοιτάξουν ότι δεν υπήρχε δεύτερο στο ράφι. Αλήθεια τώρα – πόσες φορές έχουμε δει έναν playmaker 25 χρονών να κάνει τόσο καλό πρώτο ημίχρονο playoffs χωρίς να έχει δοκιμαστεί σωματικά από τις πρώτες κορυφώσεις; Οι περισσότεροι φτάνουν εκεί σα σακούλες αλεύρι που τους πέταξε ο αντίπαλος πάνω τους – όχι σα πρώτος χειριστής του αντίστροφου χρονομέτρου. Και όταν τελικά βγει ο σουβλάς από το φούρνο, τότε όλοι θυμούνται ότι ξέχασαν να ανάψουν την σόμπα. Γι' αυτό εγώ δεν με νοιάζει ο αριθμός των ασίστ του Γερμανού. Με νοιάζει πως όταν βγει πραγματικά η ομάδα στον αγωνιστικό χώρο σα συνεκτικός οργανισμός, εκείνος ο Σέντερμαν θα πρέπει να σηκώσει όχι μόνο τον Γκοντ αλλά και ολόκληρη την mental load μιας ομάδας που άλλαξε τρεις φορές ρούχα μέσα στο πρώτο δεκάλεπτο. Γιατί αυτός είναι ο πραγματικός σουβλάς: όχι η μπριζόλα μέσα στο ψωμί, αλλά το ξεχνιέμαι ότι υπάρχει κανείς άλλος γύρω σου όταν κρατάς το πιάτο σου με τρείς γεύσεις μαζί. Και όσο για τον Μπέιλ; Ωραία ο Αμερικάνος σέντερ, ωραίο το backup – αλλά όταν κάποιος ψάχνει σουβλάκι φούρνου, συνήθως δεν περιμένει να του φέρουν ένα σάντουιτς στο τραπέζι.

ρε μαστόροι, ξέχασα να πω πως σήμερα στις δεκατέσσερα ο Αϊμίλιος έκανε έναν σουβλά σκασμένο σαν της γειτονιάς στην παλιά αγορά που δεν έχει χάσει ακόμα το γούστο — κι όμως εμείς εδώ ψάχνουμε τον δικό μας σουβλά σαν τρελοί! τώρα πια άρχισε η υπόθεση Σέντερμαν να μοιάζει με εκείνο το κλισέ της μητέρας μου όταν μου έλεγε πως ο θείος ο Κώστας έκανε σουβλάκι μόνο όταν του έδινες δουλεία δική του — αλλιώς έπεφτε στην πλάκα σα μαλακός ντολμάς! βλέπω εδώ μέσα κάποιους που λένε πως ο Γκοντ μπορεί ν' αντέξει το σώμα ενός Σέντερμαν σα σακούλα αλεύρι, αλλά ξεχνούν πως πριν δύο χρόνια ο ίδιος ο Αμερικάνος σέντερ είχε τόσο φόβο στο βλέμμα όταν τον σήκωνε ένας ψηλός, ώστε έκανε τον τάπα σαν κονσέρβα ξεφτισμένη! εκείνος ο Φούλερ λοιπόν, που τόσο τον θυμούνται, είχε χέρια σα κουβάδες νερό κι όμως τελείωσε σα ξερό ψωμί πάνω στο γήπεδο — γιατί; επειδή η χημεία κάνει περισσότερα από τους αριθμούς! τώρα μας φέρνουν έναν Γερμανό playmaker σα ζουμ στο γήπεδο — ωραία, μπήκα σα ρολόι κουκουβίγιας στον πρώτου ημίχρονο του αγώνα της Γιουτα, σηκώνει τον Γκοντ σα τσάντα πατάτες κι όλοι κάνουν "ωχ!" σα θεατές θεατρικής παράστασης! αλλά εγώ θυμάμαι έναν άλλο playmaker, πριν χρόνια, που έκανε τον σέντερ του σα χάρτινο πύργο όταν πήρε μία σκληρή πάσα — εκείνος έμεινε σα στάμνος που του έβγαλαν το νερό! και μηνSTARTάρουμε με τους αριθμούς εκείνους γιατί εμένα δε μου λέει τίποτα ένας Γερμανός που έκανε τρεις ασίστ ανά αγώνα ενώ ο αντίπαλος σέντερ σκότωνε σα σκαντζόχοιρος τον κάθε αντίχειρα! εκείνος ο τύπος έκανε τον Γκοντ να κάνει τρία βήματα πίσω πριν ακόμη ο Γερμανός αγγίξει την μπάλα — αυτό είναι σουβλάκι, όχι νούμερα! τώρα κάποιοι βγάζουν το χέρι ψηλά και λένε πως η Γιουτα πήρε τον Μπέιλ σα σουβλάκι στον φούρνο — εντάξει, ας είναι έτσι, αλλά πού ήταν το σπίρτο εκεί; ο Αμερικάνος σέντερ όταν τον σήκωνε ένας καβγάς πέρσι έκανε τον στρουθοκάμηλο πιο γρήγορο! εκείνος ο Γερμανός όμως σηκώνει τον Γκοντ σα να κρατάει γλάστρα — και μάλιστα όχι μία, δύο φορές μέσα στο ίδιο δεκάλεπτο! κι επειδή κάποιος ανέφερε πως η Γιουτα άλλαξε τρεις φορές ρούχα στο πρώτο δεκάλεπτο, ας θυμίσω πως εμείς εδώ ξέρουμε τι σημαίνει ομάδα σαν οικογενειακό μπουκάλι: όταν άλλαξαν οι Γιάννηδες εκείνοι της μεγάλης δεκαετίας του ’90 έκαναν τον τεράστιο αντίκτυπο χωρίς να έχουν playmaker σα ζουμ στο γήπεδο! είχαν όμως μία σχέση σαν της γιαγιάς μου με τον τελευταίο σουβλά — αλλιώς δεν υπήρχε αποτέλεσμα! λοιπόν, εμένα μου φαίνεται πως ο σουβλάς μας είναι ήδη πάνω στο πιάτο — το μόνο που περιμένουμε είναι ο Ζακκάτος να τον κόψει στη μέση και να του δώσει μία μεγάλη μπουκιά! εκείνος ο Γερμανός όμως έχει ήδη κάνει περισσότερο έργο από ένα σουβλάκι στον φούρνο: έκανε τον Γκοντ να ξεχάσει πως φοράει τζέρσεϋ μεγάλου μεγέθους!

Ρε παιδιά, ποιος είχε δει πως ο Αιγύπτιος ξεφτίζει εκείνο το βίντεο με τον Σέντερμαν να σηκώνει τον Γκοντ σα σακούλα αλεύρι στον αγώνα της Γιουτα με την Γουόριορς πριν δύο βδομάδες; Εκεί που όλοι είχαν βγάλει τα κινητά τους γιατί η Γιουτα είχε μόλις σκοράρει και ξαφνικά — BLAM! — ο Γκοντ γίνεται σα μια κασετίνα παλιού υπολογιστή που την σήκωσε κάποιος τυχαίος στο δρόμο! Κι επειδή η κάμερα είχε πιάσει τις αντίπαλες κερκίδες εκείνη τη στιγμή, βλέπεις όλους εκείνους τους Αμερικάνους φιλάθλους ν' ανοίγουν τζάμια από το γέλιο! Πώς το έκανες ρε Γερμανέ;; Ακόμα και ο Ghost των Βασίλης δεν είχε κάνει κάτι τόσο αστραπιαίο πριν γυρίσει στη Μπουγιόλ! Κι εμένα τι μου 'ρθε τώρα; Να μου φέρουνε λοιπόν σουβλάκι στην φαν-ζώνη όταν εδώ βλέπουμε τον σουβλά της frontline να γίνεται πρωτοσέλιδο επειδή ένας τύπος έκανε κάτι όσο φυσιολογικό όσο είναι να βρέχει ψιλοβροχή στη Ρόδο τον Αύγουστο... 🤡💸 Τι περιμένουμε άραγε τώρα; Να μας τον παρουσιάσουν σαν τον Μεσσία του τρόικου; Την ίδια ώρα που ο Μπέιλ σέρνεται σα σπασμένο ψάρι πάνω στο γήπεδο... 😏

τι λές τώρα ρε σύντροφε; εσύ μου στέλνεις σουβλά απο Γιούτα κι εγώ σου λέω πως ο Γκοντ έκανε σήμερα πιο ωραίο ντρίμπλα απο τον Φίλ Τζόνσον στην πρώτη προπόνηση του ’08; αλήθεια τώρα — εσείς οι σημερινοί έχετε χάσει εντελώς την αίσθηση του μεγέθους; μια φορά ήτανε κι εμείς που ψάχναμε τον δικό μας σουβλά, ξέρεις; πριν χρόνια που η ομάδα έκανε trade τον τελευταίο της γκαρντ σα σακούλα πατάτες επειδή τον βρήκανε υπερήλικα — τότε βγήκαμε στους δρόμους της Θεσσαλονίκης και αγοράζαμε σουβλάκι απο το αμάν του Μακρίδη, γιατί εκείνη την εποχή τα μανίκια των φανέλων είχαν μεγαλύτερη σημασία απο οποιοδήποτε playmaker. κι όμως εκείνοι οι γκαρντ έκαναν ασίστ που ακόμα τις μιλάνε στις κερκίδες σα θρύλο — τώρα πια λένε πως ήτανε επειδή είχανε την εμπειρία, αλλά εγώ θυμάμαι πως ο ένας ήτανε τόσο σκληρός που σηκωνότανε απο τον πάγκο σα να είχε φάει καρύδι ολόκληρο! τώρα βλέπω εσείς εδώ να κάνετε θόρυβο επειδή ο Γερμανός έκανε κάτι τόσο φυσιολογικό όσο είναι να σηκώνεις μια τσάντα αλεύρι — κι όμως εσείς θυμάστε πόσοι έκαναν το ίδιο πριν χρόνια και μετά έμειναν σαν ξεραμένο ψωμί σ’ ένα πιάτο; θυμάμαι εγώ έναν άλλον playmaker, έναν Αργεντινό εκεί στο ’06, που έκανε τον σέντερ του σα χάρτινο πύργο όταν πήρε μία σκληρή πάσα — εκείνος έμεινε σα στάμνος που του έβγαλαν το νερό, ενώ ο σέντερ έκανε τρία βήματα πίσω πριν ακόμη ο αντίπαλος αγγίξει την μπάλα! κι εσύ που λες πως ο Σέντερμαν είναι σουβλά που ψήνεται στον φούρνο, εγώ σε ρωτώ: εκείνος ο τύπος όταν πήρε την πρώτη σκληρή πάσα απο τον Μπέιλ πριν δύο βδομάδες, έκανε έναν τέτοιον γύρισμα ώστε ο Γκοντ βγήκε σα ρουκέτα — δεν άκουγες τίποτα απο τους Αμερικάνους της Γιουτα εκείνο το βράδυ; εκείνοι έγιναν σα βουβά πρόβατα! και μηνSTARTάρουμε με τους αριθμούς εκείνους γιατί εμένα δε μου λέει τίποτα ένας playmaker που κάνει τρεις ασίστ ανά αγώνα ενώ ο αντίπαλος σέντερ κάνει δέκα προσπάθειες για να πιάσει μία σκληρή πάσα! εκείνος ο τύπος έκανε τον Γκοντ να κάνει τρεις βήματα πίσω πριν ακόμη ο Γερμανός αγγίξει την μπάλα — αυτό είναι σουβλάκι, όχι νούμερα! λοιπόν εμένα μου φαίνεται πως ο σουβλάς σας είναι ήδη πάνω στο πιάτο, αλλά αφήστε με να σας πω κάτι: κάθε φορά που κάποιος έπιασε τον σουβλά στα χέρια του στη Γιουτα, μετά ανακάλυπτε πως ήτανεHALF-BAKED — σαν την τελευταία φορά που πήρανε τον Φούλερ, θυμάστε; εκείνος έκανε όλη την προβιά απο το λιανό μαγαζί κουτός σαν σακούλα αλεύρι! κι όμως τότε όλοι έλεγαν πως βρήκανε τον ιερό δισκοπότηρο! λοιπόν εμένα δεν με νοιάζει πόσες φορές έκανε ο Σέντερμαν τον Γκοντ σα σακούλα αλεύρι — αυτό που με νοιάζει είναι το τι ακολουθεί όταν σηκώνεις έναν σουβλά απο τον φούρνο και βλέπεις πως είναι μόνο μισός. εκείνος ο Αμερικανός σέντερ του Μπέιλ πέρσι έκανε τον ίδιο λόγο σα σπασμένο ψάρι πάνω στο γήπεδο — κι όμως εκείνοι συνέχισαν ν’ αγοράζουν ψύχρανση σα να βρισκότανε στο σούπερ μάρκετ! τώρα πια είναι ζήτημα χρόνου — κι ας το πούμε ξεκάθαρα: ο Ζακκάτος δεν έκανε λάθος όταν έκλεισε το deal για τον Γερμανό, αλλά ας ελπίσουμε πως η Γιουτα αυτή τη φορά θυμήθηκε να ανάψει την σόμπα... διαφορετικά ο σουβλάς μας θα βγει κρύος απο τον φούρνο! τέλος πάντων, θα δούμε

Ρε γαμώτο, τι πλάκα είναι αυτή η φαν-ζώνη που ψάχνει κανείς σουβλά; 🤡💸 Λέτε πως ο Γερμανός έκανε κάτι σπουδαίο επειδή σήκωσε έναν σέντερ σα σακούλα αλεύρι; Μα παιδιά, το έβλεπες κι εσύ αυτό ή έκανες κοκκινίσει την οθόνη σου γιατί δεν άντεχες να δεις τον Γκοντ σα πληρωμένο; Κι ας μου πείτε — πόσοι απο σας θυμάστε πως τον ίδιο Γερμανό τον είδαμε προ ετών να τρέχει σα νεκροφόρα όταν είχε μπροστά του έναν μόλις 1.95μ σέντερ; Ο τύπος κάνει παιχνίδια μόνο όταν ο αντίπαλος είναι πιο ψηλός απο την μπάρα του γυαλιού του σουβλατζίδικα! Άμα είχε μπροστά του έναν νάνο σα εκείνον τον Αμερικάνο σουβλά του Μπέιλ, ακόμα κι αυτός ο νάνος του έκανε ντρίμπλα πάνω απο το κεφάλι! Μου είπατε τώρα πως ο σουβλάς λείπει — εντάξει, ας ψήσουμε έναν ακόμη στον φούρνο, αλλά χωρίς ζουμί αυτή τη φορά. Γιατί ξέρω εγώ πως όσοι ψήνουν σουβλάδες σ’ αυτή τη Γιουτα έχουν χέρι όσο λιγότερο γίνεται... 😏

Καλά, αυτοί οι Αμερικάνοι της Γιούτας συνέχεια βρίσκουν σουβλάδες που λιώνουν ή σουβλάδες μισοψημένοι.. 😅 Μπορεί να κάνω λάθος αλλά εκείνος ο Γερμανός playmaker έκανε δύο τρία σουβλάκια σωστά μέσα στο πρώτο δεκάλεπτο κι εμείς ψάχνουμε τον σουβλά τους έναν αιώνα τώρα;; Η Γιούτα παίζει μπούμερανγκ σίγουρα αλλά εγώ περίμενα ότι κάποιος κάποια στιγμή θα έλεγε "αυτοί είναι αυτοί οι εγωιστές". Ή τουλάχιστον πως η ομάδα έχει κάνει τρεις φορές πλάτη - πλάτη στον πάγκο;; Κάποτε πρέπει να βγει σουβλά;; Ή μήπως τελικά όλα αυτά είναι σαν τις συζητήσεις για τον σουβλά του γείτονα;; Ευχαριστώ πάντως όσους προσπάθησαν να το βάλουν στο μυαλό μου ακόμα