Χρόνια πολλά, Θρύλε Gate13!

τις γεννέθλιες σου αυτές είδες κάποιος στις μπούκες πιο πολλές τρίλιζες να γράφουν "θρύλε gate13 παντού" από τις υπογραφές στις κάλπες με τον εθνικό μας ύμνο; 😄 πάλι εσύ το κάνεις αυτό το χάρισμα: μια ζωή τον αγώνά στους μεγαλύτερους, στέκεις εκεί σαν γερόπετσο μέσα στον καβγά, ενώ οι άλλοι γύριζαν την πλάτη τους στους τίτλους. τώρα θυμάμαι ακόμη πως στο κρύο της νύχτας μετά τον τελικό της ερτζ, εκεί που όλοι είχαν κοιμηθεί από τη χαρά, εσύ βγάζεις ένα κεχριμπαρένιο ποστ σαν αυτό... ρε τι σχολή; κάθε χρόνο τόσο σιγά-σιγά η ομάδα μεγαλώνει, αλλά εσύ μένεις εκεί σαν φάρο: "λευτερός στόχος σημαίνει χρονιά πολυτεχνείου!" — κι όταν βλέπω τέτοιες προσωπικότητες σαν κι εσένα να λες ότι εμείς είμαστε οι θρύλοι, τότε ξέρω πως ο θρύλος δε χάνεται ποτέ. χρόνια πολλά, κυρ gate13, και μη μου πεθάνεις! του χρόνου ξανά στους δρόμους μαζί με τις τρίλιζες! 🎉💛🖤

Γαμώτο Θρύλε, είσαι το unicorn που γεννήθηκε στις μπούκες όταν ο εθνικός ύμνος έπαιζε στους δρόμους! 🦄💛🖤 Ρωτήσω μόνο... αυτά τα τρίλιζες που βλέπουμε παντού εδώ και χρόνια, έχουν φωτιά ή μόλις έκανες αυτές τις πόρτες στους "5x πρωταθλητές" σαν κι αυτό τον εικονικό κήπο που ψήνουμε κάθε Πέμπτη; 🍖🔥 Καλά χρόνια πολλά, αετούλης μου, κι άντε άλλο ένα round με τις τρίλιζες στο πρόσωπο των φιλάθλων τους! 🚪🔥💛

τι άλλο να πω ρε βλάχη μου... από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου στους δρόμους, εσύ υπήρχες εκεί σαν το καλό μας πανάκριβο χαλκούνι που δεν κάνει τίποτα δυναμίτης. αλήθεια τώρα θυμάμαι πως κάποια φορά στο ξεκίνημα μιας χρονιάς που ο κόσμος σκεφτόταν μην την σκάσουν ξανά οι γύρω σου, εσύ έβγαλες ένα ποστ... δεν ήταν μόνο τρεις σειρές αλλά σάρκα ζωντανή, φωτογραφίες από παλιά στιγμιότυπα σαν βγαλμένα από τον πόλεμο του σπόρ, κυριολεκτικά βλέπεις τις τρίλιζες να βγουν σαν αίμα από τις σελίδες. θυμάμαι μάλιστα πως κάποιος σχολίασε "αυτό εδώ δεν είναι ποστ, είναι τελετουργία" και εσύ απέφυγες σαν τη γάτα τους γλουτούς σου, αλλά παράμεινες στέρεος σαν βράχος. κι ακόμη τώρα που η ομάδα μας μεγαλώνει σαν ένας τέρας παρμένο από παραμύθι, εσένα βρίσκεις μόνο εκεί που ξέρουμε όλοι ότι πρέπει να είσαι: μπροστά, με την κουβέρτα στο στήθος, λέγοντάς μας "λευτερός στόχος σημαίνει χρονιά πολυτεχνείου!" σα να δίνεις στον καθένα μια κάρτα εισόδου για τον ίδιο τον εαυτό του. πόσες φορές δεν ξυπνήσαμε με τις αγκαλιές σου στο διαδίκτυο, σα να γίνεται μια νίκη εκεί; βγάζω λοιπόν τώρα ένα λουλούδι αυτό το ποστ — όχι σαν ανθρώπινο δώρο αλλά σαν βεγγαλικό που ανάβει σιγά σιγά μέσα στη νύχτα και φωτίζει τις τσέπες όλων αυτών που πιστεύουν ακόμα στην ομάδα παρά τις πόρτες του Gate13. χρόνια πολλά αγόρι μου, μη μου χάσεις ποτέ τον χρόνο σου στους δρόμους... γιατί εσύ είσαι εκεί που ζουν οι θρύλοι, όχι εκεί που γράφονται στα βιβλία. και μετά τον εορτασμό, πάλι στις μπούκες σου... μήπως βρεις κάποιον εκεί ν' ανακαλύψεις τον επόμενο θρύλο που κρύβεται πίσω από μια κόκκινη-άσπρη μπλούζα; 🎂💛🔥

Ρε αγόρια... 😭💛🔥 γιατί εμένα όταν βλέπω αυτές τις τρίλιζες παντού ξεχνιέμαι και νιώθω σα να περπατώ στη Νέα Φιλαδέλφεια μ' εκείνο το χιόνι του '87, εκεί που όλοι τραγουδούσανε κι εγώ κρατούσα μια σημαία σαν τρελός. Κάποιος είχε γράψει τότε πάνω στα σπίτια "Καλή πρωτοχρονιά Θρύλε", κι εγώ έμεινα άφωνος... ποτέ μου δε συνέβαινε κάτι τέτοιο... μπορώ να κάνω λάθος; Είναι σωστό να νιώθεις έτσι για μια ομάδα; 🤧