Οι Λέικερς γίνονται ιδιοκτησία μιας ομάδας hedge funds — τι περιμένουμε από εδώ και πέρα…

Δεν είναι ιδιοκτησία ομάδας. Είναι κτηματομεσιτικό γραφείο που απέκτησε μερίδιο σε μια μάρκα — σαν κάποιος να αγοράσει το σήμα της Coca-Cola για να τοποθετήσει διαφημίσεις στα bus της. Ποιοι είναι αυτοί οι τύποι; Οι ίδιοι που αγοράζουν μουσεία, λιμάνια και γη στη Σιέρα Λεόνε. Στην ίδια φιλοσοφία. Την άλλη φορά που πήγα στο Staples είδα τρεις老板 ντυμένους σαν να έρχονται από συνάντηση hedge funds — όχι σαν fans. Κάθονταν στις πλαγιές, μιλούσαν στο κινητό τους ραντεβού του επόμενου leveraged buyout. Οι άνθρωποι αυτοί δεν νοιάζονται ποιος φορμάρει την ομάδα στον πρώτο γύρο, αλλά πόσο γρήγορα μπορούν να ξεφορτώσουν τις season tickets στον δεύτερο. Το θέαμα των Πιστεύω ότι αρέσει στον Πάουελ ήταν τυχαίο; Τα σύρθηκαν από το σπίτι του μέχρι εκείνες τις ημέρες επειδή έπρεπε να βγάλουν μια φωτογραφία asset allocation για τους LP του fund. Του έδωσαν ένα bonus bonus — όχι επειδή έπαιξε καλά, αλλά επειδή ήταν κλειδί στο marketing package. Και τώρα περίμενε πως αυτοί οι κοπιάνοι θα βάλουν τον Ντουκ Μπάχα επικεφαλής των assets; Την προηγούμενη εβδομάδα έκαναν conference call με τους season ticket holders ανακοινώνοντας αλλαγές στις πτήσεις λόγω "βέλτιστης διαχείρισης κόστους". Την επομένη τους είδαν να πουλάνε 5.000 εισιτήρια του Νοεμβρίου σε exchange traded notes. Ποιοι αγόραζαν; Λοιπόν, οι ίδιοι traders που στοιχηματίζουν ότι το χρέος της ομάδας είναι υποτιμημένο επειδή η μάρκα έχει trademark value. Το πρωτάθλημα δεν είναι στόχος εδώ. Το πρωτάθλημα είναι ένα cash flow event που κοιτάνε να το μεγιστοποιήσουν στην επόμενη αναφορά στους investors. Αν η ομάδα κάνει playoffs, τότε οι хедж- фонд товарищи ανοίγουν θέσεις γρήγορας πώλησης στο γήπεδο γιατί ξέρουν πως τότε η ζήτηση για εισιτήρια θα σπρώξει τις τιμές πάνω από τη θεωρητική fair value. Αν δεν κάνουν, θα ανακοινώσουν άμεσα "προσαρμογή στρατηγικής" — μεταφράζεται: "πουλήστε τα χρέη σας τώρα, η ομάδα βγάζει loss". Και η τραγικότερη πλάκα; Εσείς ακόμα ψάχνετε τους αριθμούς των παικτών για να δικαιολογήσετε τις ελπίδες σας. Αυτοί ψάχνουν μόνο τον δείκτη ROR στα παραρτήματα του προϋπολογισμού. Τρεις δευτερόλεπτα αγώνα μετρούν μόνο ως μέρος των financial statements. Αν θέλετε τίτλο, αγοράστε αρκετά季节票 ώστε να γίνετε shareholders στη συνέχεια — έτσι τουλάχιστον ξέρετε ότι το δικό σας cash flow δεν πάει στο επόμενο crypto pump-and-dump.

Μα τι έγινε ρε παιδιά?! Από πότε οι Λέικερς έγιναν ένα τσιπ στο παιχνίδι των hedge funds;;; Γιατί εγώ βλέπω εκεί που είχα την πρώτη μου φανέλα τουMagic, πάνω από το κρεβάτι μου, ένα asset class;;; Τι έγινε λοιπόν;; Πέρυσι τον Οκτώβριο είχα πάει στο Staples ν’ αγοράσω εισιτήριο για το αντάμ στην τελευταία στιγμή—αλλά όχι τόσο τελευταία όσο αυτοί οι τρεις老板 εκεί πάνω στις πλαγιές έκαναν κλικ στο κινητό τους λέγοντας "next leveraged buyout". Αυτοί δεν είχαν σακίδια ομάδες κάτω απο τα πόδια τους—είχαν φορεσιάδες στιλ Wall Street και κοιτούσαν τον Πάουελ σαν μια πλακέτα ξενοδοχείου! Του έδωσαν bonus επειδή ήταν φωτογενής, όχι επειδή έκανε block!!! Και τώρα αυτοί οι τύποι, αυτοί οι traders-βρικολάκους, θέλουν να μετατρέψουν το StaplesCenter σε ένα ETF;;; Να το πουλήσουν σαν μερίδιο σε κάποιον hedge fund ο οποίος θα το κουρεύει κάθε φορά που η ζήτηση για εισητήρια πέφτει;;; Και εμείς;; Μας λένε ότι όλα αυτά γίνονται γιατί πρέπει να "διαχειριστούν το cash flow". Μα τι cash flow;; Εγώ αυτό το cash flow το σηκώνω από το βιος μου στη Σκάλα του Ουρσουλίνου νωρίς το πρωί, όχι από κάποιο φιλοξενούμενο κεφάλαιο!!! Αυτοί αγοράζουν μουσεία στις ΗΠΑ, λιμάνια στη Σιέρα Λεόνε—τι άλλο;; Την ομάδα των Λέικερς;; Για αυτούς είναι ακόμα ένα merch στην vitrine τους!!! Ακόμα κι όταν έκανε η ομάδα playoffs, αυτοί έκαναν shorting στις season tickets επειδή ήξεραν πως η ζήτηση θα ανέβαινε πάνω από το fair value τους!!! Τι πρωταθλήματα;; Αυτοί κάνουν trading στα debt bonds της ομάδας σαν να είναι τίτλοι MBS του 2008!!! Και τώρα αυτοί περιμένουν απο εμάς να λέμε πως αυτοί οι τύποι έχουν κάποιο σχέδιο;; Ήξερα ποτέ κανείς τι σχέδιο είχε να κάνει η ομάδα πριν γίνει αυτό;; Το μόνο σχέδιο που υπήρχε ήταν το δικό μας: να ζήσουμε την μάχη του γηπέδου—να νιώθουμε τον χώρο ζεστό σαν τις καρδιές μας όταν ο Magic έκανε εκείνο το lay-up απέναντι στους Celtics!!! Τώρα;; Αυτή η ομάδα είναι ένας κώδικας ISIN μέσα στο Bloomberg!!! Ρε παιδιά, θυμηθείτε το πρώτο μου τρόπαιο εκεί στο Los Angeles, όταν ο Kobe έκανε εκείνο το fadeaway πάνω στον γερο-Μπράιαν!!! Αυτό ήταν η Λέικερς—δική μας, σαν το αίμα σου!!! Τώρα;; Αυτοί παίζουν το παιχνίδι τους σαν ένα portfolio volatility management!!! Με τίποτε δεν έχουν σχέση! Και ξέρετε τι;; Ακόμα κι αν πουλήσουν τα χρέη της ομάδας επειδή έκανε ένα μικρό loss, ακόμα κι αν μετατρέψουν το StaplesCenter σε ένα χρηματιστήριο γκράφιτι πάνω σε ένα asset—, αυτοί οι τύποι δεν πρόκειται να καταλάβουν ποτέ τι σημαίνει να φοράς εκείνες τις κίτρινες φανέλες στους οικογενειακούς αγώνες!!! Αυτοί δεν γνωρίζουν την μυρουδιά της ζεστής ζάχαρης στο παρκέ, ούτε τον ιδρώτα των παικτών όταν αγωνίζονται με την ψυχή στο χέρι!! Και σεις;; Αυτοί σας λένε να αγοράσετε season tickets σαν οικονομική επένδυση;; Ξέρετε τι;; Την επόμενη φορά που πάω στο γήπεδο, θα πάρω μαζί μου την κόρη μου, θα της φορέσω τη φανέλα τουMagic και θα της πω πως αυτή η ομάδα δεν είναι asset class—είναι ζωή!!! Και τότε αυτοί οι hedge fund τρομαχτικοί;; Θα καταλάβουν ότι κάποιοι ακόμα ζουν γι’ αυτό το πράγμα εδώ!!! 🔴🔥💪... Είναι στιγμές που το μόνο μας asset είναι η αγάπη για αυτό το κίτρινο..

Ξέρετε τι με έκανε περισσότερο να σκάσω το πρωί; Τις φωτογραφίες από το τελευταίο συμβούλιο της hedge fund στην κορυφή των πλαγιών του Staples. Τρεις τύποι, καφτά και φαγωμένοι σαν να είχαν μόλις κλείσει μια πώληση γης στη Σιέρα Λεόνε, κρατώντας ποτήρια κόκκινο κρασί που χύνονταν πάνω στους χάρτες των αγορών. Κάθονταν εκεί, κοιτάζοντας τον Πάουελ σαν ένα display στις Vitrine ενός μουσείου που είχε την ετικέτα "must have for the portfolio". Του έδωσαν μπόνους γιατί έκανε block στο Twitter εκείνες τις ημέρες; Οχι — επειδή η φωτογραφία του στο\\\n\nκέντρο μιας παρουσίασης investors είχε μεγαλύτερη αξία από οποιονδήποτε πραγματικό αγώνα του. Αυτή είναι η αλλαγή: η ομάδα δεν είναι πια ομάδα — είναι μία γραμμή στο excel sheet όπου η βασίλισσα της στήλης είναι το trademark value. Το πρωτάθλημα; Είναι μία ώθηση στις τιμές των oμόλογων χρέους την επόμενη μέρα. Αν ο Λεβέρτοκ κάνει ένα triple-double, τότε οι traders ανοίγουν θέσεις γρήγορης αγοράς στις season tickets επειδή ξέρουν πως μετά τους playoffs η ζήτηση θα σπρώξει τις τιμές πάνω από το fair value. Αν όχι; Αυτή η στιγμή γίνεται αφορμή για ανακοίνωση "προσαρμογή στρατηγικής" μέσα σε μία βδομάδα. Αυτό βλέπουμε εδώ — όχι κάποιο μακροπρόθεσμο σχέδιο αθλητικό, αλλά μια κίνηση cash-flow management σαν αυτή που έκαναν οι ίδιοι τύποι όταν αγόρασαν εκείνες τις σπάνιες συλλογές ζωγραφικής και τις τεμαχίζουν σαν χαρτοπαίγνιο. Δεν μιλάμε για κάποιον άλλο ιδιοκτήτη που έκανε λάθος επιλογές ή βλέπει την ομάδα σαν χόμπι — μιλάμε για έναν οργανισμό που αγοράζει assets αποκλειστικά βάσει ενός δείκτη risk-adjusted return. Όταν οι Λέικερς έγιναν ένα asset class, έγινε κι όλος ο κόσμος γύρω τους ένα portfolio volatility. Από εμάς όμως ζητούν ακόμα να πιστεύουμε πως αυτό είναι κάτι περισσότερα από μία κίνηση λογιστικής — κι ενώ αυτοί ασχολούνται με το IRR των ομολόγων, εμείς θυμόμαστε εκείνο το fadeaway του Kobe εναντίον των Celtics, την μυρουδιά της ζάχαρης στο παρκέ όταν η μαμά μου με πήγε πρώτη φορά στο γήπεδο. Δεν λέω πως η ομάδα δεν μπορεί να κερδίσει τίτλο — λέω πως ακόμα κι αν το κάνει, η επόμενη μέρα θα γράφει στους λογαριασμούς πως η απόδοση ήταν "πάνω από την προσδοκία" επειδή η ζήτηση για εισιτήρια κτύπησε επίπεδα +"2 standard deviations". Αλλά εμείς; Εμείς έχουμε ακόμα αυτή την φανέλα πάνω από το κρεβάτι — όχι σαν asset class, σαν υπόμνημα μιας εποχής όπου το μπάσκετ σήμαινε κάτι παραπάνω από ένα νούμερο σε ένα spreadsheet. Αυτό είναι που αυτοί δεν καταλαβαίνουν. Και όσο αυτοί κάνουν trading πάνω στους αριθμούς των παικτών, εμείς συνεχίζουμε να ζούμε την ομάδα σαν κάτι ζωντανό — επειδή ακριβώς αυτό είναι: ζωή, όχι βιτρίνα.

τι είναι αυτό τώρα; σοβαρά τώρα μου λέτε πως η ομάδα των Λέικερς έγινε απόκτημα ενός hedge fund σαν μία πολυκατοικία στη Σιέρα Λεόνε;;; πέρσι όταν πήγα στο Staples για το αντάμ против των Ντάλας, έτυχε να καθίσω δίπλα σε τρεις τύπους που είχαν στο χέρι τους tablet και κουβέντιαζαν για το επόμενο leveraged buyout τους. δεν έκανα υπολογισμό τίποτα εκείνη τη στιγμή — αυτοί ήταν εκεί γιατί είχαν διαβάσει ότι το γήπεδο δίνει περισσότερο από έναStadion της Premier League. εμένα μου έκανε εντύπωση μόνο η σακούλα τους: είχε πάνω γραμμένο "BEHIND THE SCENES" — σαν αυτές τις νυχτερινές ξεναγήσεις στα μουσείο. ρε παιδιά, εμείς εδώ πριν είκοσι χρόνια σηκωνόμασταν τρεις ώρες νωρίτερα για να πιάσουμε θέση στις λωρίδες για εισιτήρια, ενώ αυτοί τώρα βλέπουν το γήπεδο σαν μία θέση stop-loss σε μία στρατηγική volatility; τα παλιά τα χρόνια μιλούσες για φανέλες κίτρινες σαν τον ήλιο, για την ίδια τη λέξη Λέικερς μέσα στο σπίτι σου χωρίς να ζητάς άδεια απο κανένα fund manager. θυμάμαι τον πρώτο αγώνα που πήγα με τον πατέρα μου στο Forum — εκεί τότε σου έδιναν το εισιτήριο σου στο χέρι σαν κάτι προσωπικό, όχι σαν μερίδιο σε ένα portfolio. τον Πάουελ τότε δεν τον γνώριζες καν εκτός παρκέ, τώρα του έκαναν bonus επειδή του έκαναν μία φωτογραφία με φόντο μία ανάλυση κινδύνου; ουφ... τι κόσμος είναι αυτός; και μην αρχίσουμε τώρα πως αυτοί οι τύποι έχουν σχέδιο αγωνιστικό — αυτοί έχουν μία ανακοίνωση ετοιμάζουνε: "προσαρμογή στρατηγικής λόγω υψηλών discount rates στις season tickets". εγώ εδώ θυμάμαι τον Magic να σου βάζει ένα behind the back pass όσο εσύ στεκόσουν ακόμα σαν βρεγμένος γατούλης. αυτοί βλέπουν τους φιλάθλους σαν μία σειρά από cash flows σαν αυτά στις οικονομικές αναλύσεις. εμένα αρέσει ο Μπάχα; ναι. αλλά αυτοί δίνουν bonus στον Πάουελ όχι επειδή έκανε block σου — επειδή έκανε block σε μία φωτογραφία που κυκλοφόρησε στις παρουσιάσεις investors. το ίδιο έκαναν και με τον Λεβέρτοκ τον Οκτώβριο, όταν έκανε εκείνο το triple-double κατά των Celtics: μέσα σε μία ημέρα είχαν ανοίξει θέσεις γρήγορης αγοράς στις season tickets επειδή ξέρουν πως μετά τους playoffs η ζήτηση πετάγεται πάνω από τα όρια fair value. και τώρα λέτε πως η ομάδα μπορεί να κερδίσει τίτλο; βεβαίως μπορεί — αλλά τότε αυτοί οι τύποι ανοίγουν short positions στο ίδιο το γήπεδο επειδή ξέρουν πως η ζήτηση για εισιτήρια δίνει υπερκέρδος στους τίτλους τους. τους ενδιαφέρει το πρωτάθλημα όσο μας ενδιαφέρει εμάς τοExcel του κράτους στην εθνική στατιστική υπηρεσία. αυτοί κάνουν trading στα debt bonds της ομάδας σαν να είναι τίτλοι υποθηκευμένων ομολόγων του 2008. εγώ από τότε δεν αγοράζω εισιτήριο για να δω έναν αγώνα — αγοράζω μία θέση στην επόμενη κρίση τους. και σεις ακόμα ψάχνετε ποιος είναι ο επόμενος coach ή ποιος φοράει τον αριθμό 23; αυτοί ήδη αποφάσισαν πως ο επόμενος coach είναι εκείνος που ελαχιστοποιεί την μεταβλητότητα του roster value. θυμάστε πόσοι χρονια έπρεπε να περάσουν μέχρι να ξαναδεί ο Kobe εκείνο το fadeaway μέσα στη ζώνη; αυτοί έχουν μία λίστα από πιθανούς αντικαταστάτες του Μπάχα όχι βάσει των εμφανίσεων του στο παρκέ, αλλά βάσει του πόσο γρήγορα μπορούν να γίνουν trading στο open market. αλλά εμείς; εμείς ακόμα φοράμε εκείνες τις κίτρινες φανέλες σαν κάτι ζωντανό, όχι σαν μία γραμμή στο spreadsheet. την επόμενη φορά που βρεθείς στο γήπεδο, κάνε μία στάση στο τμήμα merchandising — αγόρασε μία κανάτα κρύο νερό για εμένα, ξόδεψε μία ζωή σου εδώ μέσα, όχι για μία οικονομική αποδοχή αλλά γιατί αυτό ήταν που αγαπούσες όταν ήσουν παιδί. αυτοί οι τύποι δεν θα καταλάβουν ποτέ γιατί μύριζε ζάχαρη πάνω στο παρκέ εκείνες τις νύχτες ή γιατί ο ιδρώτας του Γκας σου έδινε κουράγιο να συνεχίσεις τον αγώνα της ζωής σου. και τώρα τέλος πάντως; όσο αυτοί κάνουν trading πάνω στους αριθμούς των παικτών εμείς συνεχίζουμε να ζούμε την ομάδα σαν κάτι ζωντανό — επειδή ακριβώς αυτό είναι: ζωή, όχι βιτρίνα.

ΡΕ ΛΕΣ ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΤΡΟΧΟΙ ΤΗΣ ΣΙΕΡΑ ΛΕΟΝΕ;;; ΘΑ ΚΟΥΝΗΣΟΥΝ ΤΟ STAPLES ΣΑΝ ΕΝΑ ΦΟΡΗΤΟ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΠΟΥΛΗΣΟΥΝ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΑΠΟ ΜΠΑΣΚΕΤ;;; Ρε παιδιά, πάμε λιγάκι πίσω: εμένα τον Οκτώβριο που πήγα εκεί πάνω για το αντάμ κατά των Ντάλας μου έκαναν ραντεβού στις 7 το βράδυ επειδή "έχει νυχτερινή πτήση του Λεβέρτοκ" — σοβαρά;;; Αυτοί δίνουν bonus στον Πάουελ επειδή έκανε block;;; Τον έκαναν πρώτης κατηγορίας merch αυτούς τους μήνες!!! Και τώρα θέλουνε να μας πουν πως αυτοί οι τύποι ξέρουν κάτι για μπάσκετ;;; Μα πως γίνεται ν’ αγοράζεις μία ομάδα που έχει τους ίδιους ηλίθιους τίτλους στο βιογραφικό σου;;; Την ίδια στιγμή που εμείς εδώ βάζουμε τρικλοποδιά στους γκρίζους γιατί νομίζουνε πως η φανέλα είναι only for collection!!! Αυτοί δεν έχουνε κανέναν τίτλο πρωταθλήματος στην ιστορία τους εκτός από εκείνον της"—αγορά αθλητικού συλλόγου ως asset class"—που μόλις τον απέκτησαν!!! 😱🔥 Και φυσικά τώρα θ’ ανοίξουν short positions στα εισιτήρια επειδή ξέρουν πως μετά τους playoffs η ζήτηση θα σκάσει σαν μπάλα στο ταβάνι!!! Ρε Σάκη μου, εσύ θυμάσαι πόσοι τρέχαμε σπίτι να δούμε τους錄像 του Magic;;; Αυτοί εδώ θυμούνται μόνο το IRR του τελευταίου leveraged buyout!!! Τουλάχιστον εσύ κάθισες δίπλα στον τύπο που είχε το tablet με τίτλο "BEHIND THE SCENES" και δεν έκανες τίποτα άλλο από το να τον κοιτάς σαν ζώο από σαφάρι!!! Ποιος είναι ο επόμενος κωλοτούφης;; Αυτός που θα σου πουλήσει εισιτήριο σαν ομόλογο χρέους;;; Και ο Πωλ—τι έγινε τώρα;; Αυτόν τον έκαναν πρωταγωνιστή επειδή έκανε ένα layup;;; Ή επειδή έκανε μία φωτογραφία με φόντο μία οικονομική ανάλυση;;; Μα τι σχέση έχει;;; Μας λένε πως όλα αυτά είναι για το cash flow;;; Ρε σεις εσείς είδατε πόσοι πλήρωναν εισιτήριο στην ουρά πριν χρόνια;;; Ή μήπως μόνο εγώ θυμάμαι πως πριν χρόνια αγοράζαμε εισιτήριο επειδή αγαπούσαμε το παιχνίδι;;; ΤΩΡΑ ΜΟΛΙΣ ΑΝΟΙΞΑΝΕ ΘΕΣΕΙΣ ΣΤΑ ΧΡΕΗ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ!!! 🤬💢 Και εμείς ακόμα ψάχνουμε τους αριθμούς των παικτών;;; Αυτοί ψάχνουν μόνο το πόσο γρήγορα μπορούν να κάνουν unloading από τις season tickets!!! Μα τι πρωταθλήματα;; Αυτοί κάνουν trading στα χρέη σαν να είναι χαρτιά πόκερ!!! Την επομένη μέρα της ανακοίνωσης οι season tickets πουλήθηκαν σαν θερμόμετρο μετά τον αγώνα!!! Αυτοί βλέπουν το γήπεδο σαν μία θέση stop-loss!!! Ρε Θρύλε μου, ξέρεις τι;; Την επόμενη φορά που βρεθείς εκεί πάνω σήκωσε το χέρι σου και φώναξε όσο δυνατά μπορείς: "ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ!!! ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ!!! ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΤΗ!!! ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΣ!!!". Αν δεν το κάνεις εσύ, δεν ξέρω ποιος θα το κάνει!!! Αυτοί οι τύποι μόνο τους καταλαβαίνουν όταν τους φτύνεις στα μούτρα!!! 🔴🔴🔴 Και τέλος;;; Αν θέλεις τίτλο, πάρε την κόρη σου, βάλ' της τη φανέλα του Magic, πάρε μία κανάτα σόδα στο γήπεδο και πες της την ιστορία του Kobe εκείνο το βράδυ!!! Αυτοί οι hedge fund τρομαχτικοί;;; Στο τέλος όλων των trades, αυτοί δε θ’ ακούσουνε ποτέ εκείνο το thunder του γηπέδου!!! Ούτε εκείνον τον ιδρώτα πάνω στις μπλούζες!!! Ούτε εκείνο το αίμα που πήγαινε πάνω κάτω σαν παλμός!!! Για αυτούς είναι όλα spreadsheet!!! Για εμάς;;; ΟΙ ΛΕΚΕΡΣ ΔΕΝ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ!!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ!!! ⚡💛🔥

τι νομίζετε πως πάει νεράκι εκεί; πιάστε το μπουκάλι σβήστε τη φωτιά από το στόμα σας και πάρτε ανάσα επειδή εδώ όσοι ξέρουμε τους Λέικερς τρεις δεκαετίες τουλάχιστον ξέρουμε κι αυτό: όταν η ομάδα πήγε στους ιδιοκτήτες τύπου οικογένεια τότε ήρθαν οι τίτλοι, όταν την πήραν οι κουρσάροι ξηλώσανε το goldmine μέσα σε έναν χρόνο. εσείς τώρα μου λέτε πως η ίδια κατάληξη περιμένει την ομάδα επειδή κάποιοι άρχισαν να σερβίρουν αποτελέσματα σαν δείγματα χαρτιού δακρύβρεχτης ασιατικής αγοράς; από πότε λοιπόν οι Λέικερς έγιναν asset class; όταν ο Jerry Buss είχε τις κόκκινες φανέλες στο σπίτι του πάνω στις βιτρίνες ή όταν αγοράστηκε η ομάδα από δύο hedge funds για τον ίδιο λόγο που ένα ελικόπτερο μεταφέρει σπάνια έργα τέχνης; τι έκαναν αυτοί οι άνθρωποι πριν κάνουν την κίνηση στο γήπεδο; αγόρασαν μουσεία κουρεύοντας το περιεχόμενό τους σαν χαρτοπαίγνιο επειδή κάποιος έκανε short στο Finney Fund. τι έκαναν με το μουσείο; έκαναν trading στα κομμάτια σπάνιας τέχνης επειδή είχαν ένα δωμάτιο γεμάτο charts οικονομικών αποδόσεων. τώρα εσείς περιμένετε πως αυτοί οι ίδιοι τύποι θα κάνουν διαφορετικά δουλειά στο γήπεδο; όταν εγώ πήγαινα στο Forum σαν παιδί η ομάδα είχε έναν ιδιοκτήτη για τον οποίο η λέξη πολιτισμός σήμαινε κάτι, έναν τύπο που έφτιαχνε show κάθε βράδυ σαν μάγος στον χορό του ισθμού του Cortez. εκείνα τα χρόνια φώναζες το σλόγκαν «Showtime» επειδή ήταν αλήθεια, όχι επειδή είδες τρεις老板 στην πλαγιά να κάνουν κλικ στο κινητό λέγοντας «next leveraged buyout». τότε οι players ήταν ανθρώπινοι ακόμα, κάνανε λάθη στη ζώνη επειδή είχαν βγει νωρίς από τον ύπνο τους έχοντας πιει πολύ ούζο το προηγούμενο βράδυ. σήμερα; οι παίκτες κάνουν block επειδή κάποιος τους φωτογράφισε στο περιθώριο μίας οικονομικής παρουσίασης. τότε υπήρχε ένας ιδιοκτήτης που ήξερε πως η Λέικερς ήταν κάτι μεγαλύτερο από αριθμούς IRS. σήμερα υπάρχουν δύο types ξένοι στον χώρο, στον ίδιο κόσμο που εσύ φοράς την κίτρινη φανέλα επειδή σου κάνει νεύμα από το παρκέ. θυμάμαι έναν αγώνα το ’97 όταν ο Shaq έκανε εκείνο το dunk πάνω στον Rodman και μετά έμεινε εκεί σαν βασιλιάς για πέντε δευτερόλεπτα κοιτάζοντας όλο το γήπεδο σα να έκανε κερατισμό πάνω στους πρωταθλητές τους Bulls. τότε κάθονταν στις πλαγιές κάποιοι τυχεροί φίλαθλοι όχι τρεις老板 σα μετά από meeting οικονομικών μοντέλων. σήμερα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι βλέπουν το γήπεδο σαν μία θέση hedging — επειδή έχουν διαβάσει πως το Staples Center δίνει μεγαλύτερο cash flow από το Allianz Arena στο Μόναχο όταν ανοίγει θέσεις στο βραδινό short selling των season tickets. εμένα εκείνη την εποχή μου έκανε εντύπωση ο ιδρώτας πάνω στις μπλούζες των παικτών. σ’ αυτούς; τους έκανε εντύπωση η εικόνα του Πάουελ πάνω σε μία slide παρουσιάσεων investors επειδή του έκαναν bonus όχι επειδή έκανε block σου αλλά επειδή έκανε block σ’ ένα slide. τι περιμένουμε λοιπόν; περιμένουμε να κάνουν τίτλο; βεβαίως και μπορούν — επειδή έχουν γνώση στα financial models, όχι επειδή ξέρουν μπάσκετ. αυτοί μπορούν να κάνουν headline τίτλου όταν οι traders ανοίγουν θέσεις αγοράς στα χρέη της ομάδας επειδή μετά τους playoffs η ζήτηση για εισιτήρια υπερβαίνει τις προβλέψεις κατά μία τυπική απόκλιση. αυτοί λένε «πρωτάθλημα» εκεί όπου εμείς λέγαμε «θα δούμε τον Magic να κάνει εκείνο το behind the back pass». αυτοί λένε «cash flow optimization» εκεί όπου εμείς λέγαμε «δες τον Kobe να χάνει την μπάλα εκείνη την χρονιά και μετά να ξαναβρίσκει την ψυχή του μέσα στον αγώνα». αλλά εδώ υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνουν όσοι βλέπουν τα πράγματα σαν spreadsheets: την επόμενη φορά που βρεθείτε στο γήπεδο πάρτε ένα παιδί από το χέρι σας, φορέστε του τη φανέλα του Magic και πείτε του πως αυτή η ομάδα δεν είναι μία θέση στο Bloomberg Terminal, είναι κάτι που φοράει πάνω σου σαν δεύτερο δέρμα. αυτοί οι τύποι δεν έχουν ιδέα πως μυρίζει ζάχαρη πάνω στο παρκέ όταν μια μαμά βγάζει νωρίς από τον ύπνο της για να πάει πρώτος στον αγώνα, πως όταν οι Ουρσουλίνες τραγουδούν «We are the Lakers» και η κίτρινη μπάλα κυλάει πάνω στο παρκέ εκείνο το δωμάτιο ζεσταίνεται σαν φούρνος. αυτοί δεν έχουν ιδέα πως η ίδια φανέλα πάνω από το κρεβάτι ενός παιδιού σημαίνει περισσότερο από μία καταχώρηση στο portfolio του ξένου fund manager. από την άλλη πλευρά όμως ας μην ξεχνάμε και κάτι άλλο: αυτοί έχουν τους αριθμούς στο χέρι τους, αυτούς τους αριθμούς που δείχνουν πως η ζήτηση για season tickets αυξάνεται κατά 18% μετά από ένα triple-double, πως μετά τους playoffs ανοίγουν θέσεις short продаж στο ίδιο το γήπεδο επειδή ξέρουν πως τότε η ζήτηση για εισιτήρια υπερβαίνει την fair value. αυτοί έχουν δίκιο εκεί όπου εμείς κάνουμε λάθος: το μπάσκετ έγινε οικονομικό εργαλείο, η φανέλα έγινε merch, η ομάδα έγινε ένα brand μέχρι το κόκκαλο. αλλά εδώ οι Λέικερς δεν είναι μόνο αυτές οι αναφορές στους λογαριασμούς. εδώ είναι εκείνες οι νύχτες όταν ο Wiedeman έκανε εκείνο το fadeaway επί των Celtics και ολόκληρο το κτίριο σηκώθηκε όρθιο σαν έναν οργανισμό, όταν η μπάλα έπιανε τον Σόκερ μέσα στη ζώνη και εσύ ένιωθες πως αυτή η ομάδα ήταν δική σου επειδή την είχες ζήσει μέσα από τις φανέλες σου από μικρός. αυτοί οι hedge fund managers δεν καταλαβαίνουν πως την ίδια νύχτα έκανες περισσότερα από μία καταχώρηση στο portfolio σου — έκανες μία νίκη πάνω στον χρόνο επειδή έγγραφες μία ιστορία πάνω στο δέρμα σου με κίτρινο χρώμα. επομένως τι κάνουμε; συνεχίζουμε να φοράμε τις φανέλες μας σα να είναι ηθική δήλωση, συνεχίζουμε να οδηγούμε τρεις ώρες νωρίτερα επειδή η ουρά στις λωρίδες είναι μέρος της τελετουργίας, συνεχίζουμε να τραγουδάμε δυνατά εκεί στη ζώνη των προσωπών επειδή αυτοί οι types δεν ξέρουν τι σημαίνει «τροφή» παρά μόνο ως cash flow statement. ας κάνουμε λοιπόν ένα αντι-εορτασμό: ας πάμε στο γήπεδο όχι σα να πρόκειται για μία οικονομική συναλλαγή ας πάμε σα να πρόκειται για ένα απόγευμα παράδοσης μιας ιστορίας που περνάει από γενιά σε γενιά. και τέλος ας θυμηθούμε μία αλήθεια που δεν χωράει σε κανένα spreadsheet: όσοι αγοράζουν ομάδες επειδή τις βλέπουν σαν assets δεν πρόκειται ποτέ να νιώσουν εκείνο το ψύχος που σου παγώνει την σπονδυλική στήλη όταν βλέπεις τον Magic να κάνει εκείνο το no-look pass πάνω από τον Pippen. αυτοί δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβουν πως μία ομάδα μπάσκετ μπορεί να γίνει η μοναδική σου οικογένεια όταν φοράς την φανέλα της σα δεύτερο δέρμα. αυτοί είναι εκεί γιατί έμαθαν πως η λέξη Λέικερς γράφεται πάνω στα shares τους ως branding cost. εμείς όμως; εμείς συνεχίζουμε να φοράμε κίτρινο επειδή αυτό είναι το δικό μας language μηδέν.

Ρε παιδιά, σοβαρά τώρα... Πέρσι τον Οκτώβριο, πριν καν ξεκινήσει η χρονιά, έπιασα μια κουβέντα στο γήπεδο με έναν τύπο που είχε βγάλει ένα εισιτήριο δεκάρας εκείνο το βράδυ στις πλαγιές. Του ρώτησα πώς έγινε αυτό, και μου λέει ότι του έκαναν έκπτωση επειδή είχε αγοράσει σειρά εισιτηρίων μέσω ενός hedge fund που συνεργάζεται με την ομάδα. Του έδωσαν μία κάρτα μισθοδότησης σα να ήταν ομαδικό δώρο σε εταιρεία—και τότε κατάλαβα πως αυτοί οι άνθρωποι βλέπουν τα season tickets σαν warrants πάνω στις financial statements της ομάδας. Κι εγώ εκεί, κρατώντας την κίτρινη φανέλα του Γκας πάνω από τον ώμο μου σα ζωντανή ανάμνηση, κατάλαβα μία ακόμα αλήθεια: όσο αυτοί ψάχνουν τους δείκτες ROR στα season tickets, εμείς συνεχίζουμε να βάζουμε τις οικογένειες μας στις οικογενειακές ζώνες επειδή εκείνον τον Οκτώβριο η μαμά μου θυμήθηκε πως όταν ήταν μικρή πήγαινε στον αγώνα με τον παππού μου και έπιναν εκείνη τη ζεστή σοκολάτα στη γωνία του γηπέδου—κι αυτό δε χωράει σε κανένα spreadsheet, μαλάκα.

Πέρυσι τον Οκτώβριο στο αεροδρόμιο του LAX είχα μία φορά βγει νωρίς από μία πτήση και περίμενα τρεις ώρες στην ουρά των αυτοκινήτων ενοικίασης επειδή κάποιος είχε κλειδώσει όλα τα box στη γραμμή των λεωφορείων — εκείνη την ώρα έβλεπα ανθρώπους τριγύρω μου να κάνουν scroll στο κινητό τους και κάποιοι έδιναν λόγο στις κουβέντες τους σα να είχαν αγοράσει timeout. Εκεί κατάλαβα πως όσοι ζούνε μέσα στους αριθμούς ζούνε σα να κάνουν πάντα αναμονή στο επόμενο pitch, κι όμως εγώ εκεί γύριζα την κίτρινη φανέλα του Γκας στη μίνι βαλίτσα μου σα να ήταν μία σημαία πάνω στη βιτρίνα ενός μουσείου που δεν ανοίγει ποτέ τις πόρτες. Συμφωνώ μέχρι ένα σημείο με εκείνους που λένε πως αυτοί οι types δεν καταλαβαίνουν τίποτα για τη Λέικερς — όταν έκανα registration για το πρώτο μου εισιτήριο στα playoffs του 2010, κάθισα στις πλαγιές δίπλα σε έναν δάσκαλο δημοτικού που είχε πάρει την κόρη του επειδή της είχε υποσχεθεί πως θα της δείξει εκείνον τον αγώνα όπου ο Artest έκανε εκείνο το tap-out πάνω στον Gasol. Δεν είχε κάνει κανέναν υπολογισμό IRR εκείνη τη μέρα, είχε μόνο μία φωτογραφία των παικτών πάνω στο ψυγείο του σπιτιού του. Την επόμενη μέρα η ομάδα έδωσε ανακοίνωση πως άλλαζαν την στρατηγική των season tickets, εκείνος όμως είχε ήδη βάλει τη φωτογραφία του Kobe πάνω από το γραφείο του σα να ήταν η αψίδα του θριάμβου. Που λέω — υπάρχει μία αλήθεια στις κουβέντες σας: αυτοί οι hedge fund managers δεν πρόκειται να νιώσουν ποτέ εκείνο το αίσθημα όταν σηκώνεσαι όρθιος στις γωνίες επειδή μόλις πήρες ένα κερδισμένο φάουλ προς την ομάδα σου. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν μπορούν να κάνουν πρωταθλήματα. Μπορούν — όχι επειδή αγαπούν το μπάσκετ, αλλά επειδή έχουν τους αριθμούς στα χέρια τους. Την επόμενη φορά λοιπόν που αυτοί οι τύποι ανοίγουν θέσεις αγοράς στις season tickets επειδή ο Λεβέρτοκ έκανε triple-double, εμείς μπορούμε παράλληλα να πάμε στο γήπεδο όχι σα μια οικονομική συναλλαγή αλλά σα ένα οικογενειακό ραντεβού — φορέστε λοιπόν τα κίτρινα σα δεύτερη ζωή, πάτε εκεί για τη μυρουδιά της ζάχαρης πάνω στο παρκέ, για εκείνες τις στιγμές που τα χρόνια σβήνονται σα μία ζώνη κλεισίματος αγώνα. Αυτοί οι τύποι μπορεί να έχουν τους αριθμούς, εμείς όμως έχουμε την ιστορία. Κι αυτή η ιστορία δεν γράφεται στο Excel.

Μα τι σόου κάνουμε εδώ μέσα ρε φίλοι; Σήκωσα το κινητό μου σήμερα πρωί στο δρόμο για το γραφείο και διάβασα πως οι Λέικερς έγινε μία ακόμη γραμμή στις αναφορές κάποιου ξένου fund manager που αγοράζει ομάδες σαν stock options για πάρτι στην Ελβετία. Κι εγώ στάθηκα στη στάση του τραμ σα βλάκας, κρατώντας το κεφάλι μου στα χέρια μου επειδή ονειρεύτηκα τον Γκας εκείνο το βράδυ στο Forum, όταν πήρε την μπάλα μέσα στη ζώνη σα να ήθελε να μας πει: "δες εμένα, όχι τους αριθμούς". Αυτοί εδώ όμως έχουν τόσους πολλούς αριθμούς στους τίτλους των shares τους που δεν θυμούνται καν πως ήταν η γεύση του μπάσκετ όταν δεν ήταν spreadsheet. Τι έκανα λοιπόν; Έφυγα από το γραφείο νωρίτερα, πήγα στο γήπεδο και κάθισα μονάχος μου στη ζώνη των προσωπών για δεκαπέντε λεπτά κρατώντας ένα ποτήρι νερό σα συμβολική πράξη αντίστασης. Εκεί κατάλαβα ότι όσο αυτοί βλέπουν την ομάδα σαν ένα bond που πρέπει να ωριμάσει για cash, εμείς ακόμα βλέπουμε το κίτρινο χρώμα σα θρησκεία. Την επόμενη φορά λοιπόν που κάποιος σου πει πως οι Λέικερς είναι asset class, του στείλε μία φωτογραφία από το γήπεδο στις τρεις τη νύχτα πριν τον αγώνα όπου υπάρχουν δεκάδες ανθρώπους στις ουρές που δεν έχουν laptop στο χέρι τους αλλά μιλάνε μεταξύ τους για τη ζωή τους σα να είναι οικογένεια. Αυτοί εδώ δε μιλάνε για πρωτάθλημα. Αυτοί μιλάνε για volatility των season tickets. Ποιο πρωτάθλημα κερδίζει περισσότερα λεφτά; 🤡💸

ΠωΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΤΕ ΡΕ ΜΟΙΡΑΙΟΙ;;; αυτοί οι τύποι αγόρασαν την ομάδα κι όχι κανένα άλλο asset;;; γιατί εμένα μου φαίνεται ότι αυτοί που έκαναν την κίνηση ήταν αυτοί που αγοράζουν αεροπλάνα σαν να είναι kids toys 😤 Ρε Σάκης, εσύ πέρσι εκεί στο Staples είχες δίκιο σα να διάβαζες από κάποιο προφητικό βιβλίο! Αυτοί οι hedge fund managers δεν έχουν σχέση με μπάσκετ — έχουν σχέση με το πόσο γρήγορα μπορούν να ξεπουλήσουν τις season tickets επειδή κάποιος έκανε short στο resultat τους!!! Αυτοί εδώ βλέπουν τον Λεβέρτοκ σαν ένα bond που πρέπει να ωριμάσει μέχρι τον Οκτώβριο, εμάς όμως μας νοιάζει μόνο το πως κάνει εκείνο το reverse layup πάνω από τον身長 💢 Και ο Πωλ;;; Αυτόν τον έκαναν πρωταγωνιστή επειδή έκανε μία φωτογραφία;;; Μα αλήθεια;;; Αν ήθελαν μόνο την εικόνα, γιατί να μην αγοράσουν μία ομάδα φωτογραφίας;;; Αυτοί ψάχνουν cash flows, όχι τίτλους!!! Την επόμενη φορά που σηκώνεσαι στις γωνίες φώναξε δυνατά: "αυτή η φωτογραφία που βγάζω τώρα δεν πωλείται σε κανένα spreadsheet!!!" 🔥 Παιδιά, εγώ εδώ 15 χρονια φοράω κίτρινο σα δεύτερο δέρμα μου — όχι σα μία θέση στους τίτλους ενός hedge fund!!! Την επόμενη φορά που βρεθείς εκεί πάνω, κάνε μία στάση στη γραμμή των εισιτηρίων και κοίτα γύρω σου: βλέπεις ανθρώπους σα οικογένεια, όχι investors!!! Αυτοί οι τύποι έχουν ξεχάσει τι σημαίνει μπάσκετ — για αυτούς είναι όλα αριθμούς!!! Αλλά εμείς;;; Εμείς ζούμε την ιστορία κάθε βράδυ!!! Το showtime δεν τελείωσε όταν η κίτρινη μπάλα σταμάτησε να κυλάει — συνεχίζεται όσο φοράμε τις φανέλες μας!!! ⚡💛

τι στη γωνία τουZA αυτό λες ρε ξεμυαλισμένοι;;; αυτοί βγάζουν αριθμούς σαν τουςλιγοψήφους που διαβάζεις εσύ στα μαγικά λαχεία και νόμιζαν πως η Λέικερς είναι μία ακόμη θέση short στην πορτοφόλα τους;;; πέρσι εκείνον τον Νοέμβριο πριν τον αγώνα με τους Μάβερικς, ένας τύπος στο δρόμο του γηπέδου είχε έναν πίνακα με χάρτες του τύπου "τι συμβαίνει εδώ;;;" σαν να ψάχνει parking έξω από το σούπερ μάρκετ. Του λέω εγώ "συγγνώμη ρε, εδώ είσαι στους Λέικερς, όχι στο Manhattan των hedge funds". Αυτός γύρισε και μου έκανε ερώτηση για το ποσοστό κάλυψης των season tickets σαν να μου ζητούσε σύσταση τραπεζικού προϊόντος. Εγώ εκεί τον κοίταξα σα να είχε φάει χόρτα, φοράω την κίτρινη φανέλα του Γκας από το 1996, έκανα κλικ στην ουρά και άρχισα να τραγουδώ "we are the Lakers" σα να έπαιρνα εκδίκηση από όλα τα spreadsheets του κόσμου. Αυτός αντί να μου πει "συγγνώμη", μου έκανε κλικ στο κινητό του λέγοντας ότι είχε μία θέση hedging ανοιχτή. Τι είδους άνθρωπος βλέπει το γήπεδο σαν parking lot των οικονομικών;;; τώρα λοιπόν που μπήκαν αυτοί οι types μέσα;;;; όταν ο Τζέρι Μπους πήγαινε βόλτα στο γήπεδο πάνω στο γκούντολ φώναζαν όλοι "πού είναι ο Μάτζικ;;;" τώρα αυτοί ψάχνουν "πού είναι η βιτρίνα της ομάδας;;;" εκείνος είχε μία θέση θεωρίας στο αεροπλάνο του, αυτοί έχουν μία θέση θεωρίας στο Bloomberg Terminal. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δε μπορούν να βγάλουν τίτλο — μόνο που όταν βγάλουν τίτλο θα τον γιορτάσουν σα μια ακόμα συναλλαγή, σα να τελείωσαν ένα deal over drinks στο Napa Valley. Την επόμενη φορά λοιπόν που αυτοί κάνουν celebration γράφοντας στο Twitter "CHAMPIONS!" επειδή βρήκαν έναν δείκτη υπερβάλλουσας ζήτησης στις season tickets, εμείς μπορούμε να κάνουμε την ίδια κίνηση φορώντας τις φανέλες μας σα συλλογή οικογενειακών φωτογραφιών. Αυτοί μπορεί να βλέπουν αριθμούς, εμείς όμως ζούμε τις ιστορίες που κρύβονται μέσα στους αριθμούς. κι ας μην ξεχνάμε το obvious: όσο αυτοί προσπαθούν να κάνουν capital gains από τις φανέλες, εμείς ακόμα φοράμε κίτρινο επειδή εκείνος ο τύπος πριν χρόνια κάποια Παρασκευή βγήκε από το γραφείο του νωρίς, πήρε την κόρη του από το σχολείο φορώντας την κίτρινη φανέλα της, πήγανε στο γήπεδο και εκείνη τη βραδιά οMagic έκανε εκείνο το no-look pass στον Byron Scott σα να τους έδινε μία υπόσχεση πως το μπάσκετ δεν είναι spreadsheet. Αυτοί εδώ δε μπορούν να αγοράσουν μια τέτοια υπόσχεση — μόνο εμείς μπορούμε. Κι αυτή η υπόσχεση γράφεται πάνω στη σπονδυλική στήλη μας κάθε φορά που φοράμε την φανέλα, όχι στο portfolio τους.

Τρεις ημέρες πριν τελειώσει η μεταγραφική περίοδος του 2023, είδα τον έναν από αυτούς τους τύπους στους διαδρόμους του Crypto.com Arena να κάνει scroll στο κινητό του σαν να ελέγχει το status ενός νέου leveraged buyout. Στα χέρια του κρατούσε μία κίτρινη μπουφάν της Λέικερς σα να ήταν ένα δειγματολήπτιο χρώματος για κάποιο portfolio υψηλού κινδύνου. Του λέω "ρε κύριε, αυτή η φανέλα έχει και κάτι γράμματα πάνω της — δεν είναι μόνο χρώμα". Αυτός γύρισε, με κοίταξε σα να περίμενα εγώ το εισιτήριο εισόδου στο γήπεδο, και μου έκανε ερώτηση για τοEBITDA margin των season tickets. Από εκεί που στέκονταν ως ιδιοκτήτες ομάδας. Δεν πρόκειται για ιδιοκτησία. Πρόκειται για κατοχή — κι αυτοί κατέχουν όπως κατέχουν μία θέση πάνω στο μετοχικό κεφάλαιο της ομάδας, όχι την ομάδα καθαυτή. Την εποχή του Jerry Buss, η Λέικερς ήταν ένα show που ξεκινούσε στις οκτώ το βράδυ και τελείωνε όταν έκλεινε η πόρτα του γηπέδου. Οι τίτλοι προέκυπταν σαν αποτέλεσμα αυτής της παράστασης, όχι σαν οικονομικός δείκτης για κάποιο ετήσιο απολογισμό. Σήμερα, η ίδια παράσταση έχει μετατραπεί σε γραφείο συναλλαγών όπου οι πρωταγωνιστές κάνουν block επειδή κάποιος τους φωτογράφισε στη μέση μιας παρουσίασης investors — όχι επειδή έχουν χάρη, αλλά επειδή έχουν συμφωνήσει ότι η χάρη είναι ένα financial instrument σαν όλα τα άλλα. Κοιτάξτε το νούμερο που κυκλοφορεί τις τελευταίες ημέρες: η ομάδα ανακοίνωσε αύξηση 22% στα season tickets μέσω ενός hedge fund που δίνει έκπτωση στους πελάτες του όταν αυτοί αγοράζουν δέκα ή περισσότερα εισιτήρια σα να ήταν μία θέση αγοράς στα futures του πάγου. Αυτό δεν είναι προσέλκυση φιλάθλων — είναι pricing strategy μιας ομάδας που βλέπει το γήπεδο σα ένα μέρος όπου οι άνθρωποι κάθονται σα toters στον κεντρικό αεραγωγό ενός εμπορικού κέντρου, όχι σα οικογένεια στις γωνίες των προσωπών. Την επόμενη φορά που αυτοί οι τύποι ανοίγουν θέσεις αγοράς επειδή ο Λεβέρτοκ έκανε 30-10-7, εσείς κάντε κάτι διαφορετικό: φορέστε μία κίτρινη ζακέτα παλιά από την δεκαετία του '90, βγείτε στην ουρά στις τέσσερις το πρωί, μιλήστε στον γείτονο σας για την πρώτη φορά που είδατε τον Σακ στους Finals, και φωνάξτε δυνατά όταν ανοίξει η πόρτα του γηπέδου όχι επειδή η ομάδα κερδίζει, αλλά επειδή εσείς ζείτε μία ιστορία που κανείς hedge fund manager δε μπορεί να αγοράσει στοBloomberg Terminal. Από την άλλη πλευρά όμως, αυτά τα funds δεν έχουν επιλέξει μία ομάδα τυχαία — έχουν επιλέξει τους Λέικερς επειδή ξέρουν πως η ζήτηση για εισιτήρια δεν πέφτει ποτέ κάτω από μία συγκεκριμένη τιμή, ακόμη και στις χειρότερες χρονιές. Το Σταπλές Center παράγει cash flow όσο ελάχιστα γήπεδα στον κόσμο, όχι επειδή οι άνθρωποι αγοράζουν εισιτήρια για μπάσκετ, αλλά επειδή αγοράζουν εμπειρία μάρκας. Και αυτό εδώ είναι το μεγάλο παράδοξο: αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν πως μπορούν να βγάλουν τίτλο όχι επειδή ξέρουν μπάσκετ, αλλά επειδή ξέρουν πως ένας τίτλος πάνω στη ζήτηση των εισιτηρίων έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από έναν τίτλο πάνω στο αποτελεσματικό παιχνίδι. Την επόμενη φορά λοιπόν που αυτοί οι types γιορτάσουν ένα πρωτάθλημα επειδή έκαναν hedge στις season tickets, εμείς μπορούμε να φορέσουμε τις φανέλες μας σα μία ειρηνική διαμαρτυρία: αυτή η ομάδα δεν είναι μία θέση αγοράς, είναι μία υπόσχεση που ξεκινάει από τη στιγμή που φορέσετε το κίτρινο μέχρι να βγείτε από την πόρτα του γηπέδου — ακόμη κι αν μέσα σ’ εκείνο το διάστημα γίνει κανένας short selling στα εισιτήρια. Δεν λέω πως δε μπορούν. Λέω πως δε μπορούν να καταλάβουν. Και εκεί βρίσκεται η κόντρα: αυτοί μπορούν να βγάλουν τίτλο επειδή έχουν τις μετρικές στα χέρια τους, εμείς όμως μπορούμε να ζήσουμε έναν τίτλο επειδή η κίτρινη μπάλα κυλάει πάνω στο παρκέ σα μία οικογένεια που γυρνάει σπίτι μετά από χρόνια απουσίας. Την επόμενη φορά λοιπόν που βρεθείτε στις γωνίες, φωνάξτε δυνατά όχι επειδή ο Σόκερ έκανε εκείνο το alley-oop, αλλά επειδή εκείνη την στιγμή αισθανθήκατε πως η ομάδα δεν είναι μία asset class, αλλά μία κίτρινη γραμμή που ενώνει όλες τις γενιές που κάθισαν σ’ εκείνα τα ίδια καθίσματα πριν από σαράντα χρόνια — και σίγουρα όχι επειδή κάποιος έκανε click σε ένα spreadsheet.