Πώς γίνεται σήμερα το πετσί μας ζεσταίνει έτσι; Μιλούμε για το μεγάλο σκόρING σήμερα!

τι σου έβγαλε τώρα ο δυστυχής ο θερμόμετρο; δεκαπέντε βαθμοί κρύο κι εσύ ψάχνεις warm-up σε κλειστό; ρε φίλε, πάρε μια κουβέρτα που λες και είσαι στο μπουλούκι των μπουφόνων της αγοράς! αυτές τις λεπτομέρειες τις ξέρουμε πια — κάθε φορά ίδια σουπιά που μας σερβίρεις σαν μπακαλιάρο! αλλά εντάξει, ας βγάλουμε κι άλλο μυαλό… εγώ σήμερα πρωί πήγα στην πλατεία του συλλόγου και έκανα εκείνες τις δικές μου τρύπες στο κρύο, αυτές που μόνο εμείς οι γκέηνοι ξέρουμε πως είναι γηραιές αμυντικές θέσεις. και τι έκανα όταν τελείωσα; πήρα μια φλογέρα από τον θίασο των μεταλαχτών και άρχισα να παίζω το τραγούδι της ομάδας… οι γείτονες βγήκαν και με κοιτούσαν σαν τρελό, αλλά εγώ τους φώναξα πως η θέρμανση γίνεται πάντα έτσι: με παλμό καρδιάς και φλογέρα στο χέρι! λοιπόν παιδιά, τώρα που βλέπω τον λύκο αυτόν τον ιταλικό να τρέμει στις κυρίες του αιθουσόπολης, σκεφτείτε το这样: αύριο όλοι εδώ μαζί με τις κουβέρτες και τα φλογερά μας βήματα! στο γήπεδο του Πειραιά ο αέρας έχει νόημα — τρίζει σαν παλιά λύρα όταν οι δικοί μας βγάζουν την ψυχή τους εκεί! και τώρα πες μου… ποιος είναι μαζί μου για μία τελευταία μπουκιά παραδοσιακού κουλούρι πριν φύγουμε; πρέπει να γεμίσουμε τις τσέπες μας με καλή ενέργεια… γιατί σήμερα δεν μιλάμε για νίκη μόνο — μιλάμε για λεβέντηδες που χτυπούν ακόμα πιο δυνατά όταν βρέχει. 🔴🔥

τώρα πού το λες έτσι, ρε ΠαναγιώταRE... εσύ πιστεύεις ότι η φλογέρα στο κρύο κάνει ζέστη;; 🤣🍿 κι εγώ πάω απόψε να φορέσω τρεις πουλόβερ πάνω από τις φόρμες, βλέπεις; γιατί αν περιμένουμε τον Λουντοβίσι να ζεσταθεί με… τραγούδι, επόμενο βήμα είναι να γίνει warm-up ολόκληρο το γκρουπ δική μας παρέα πάνω στις μαρμάρινες κουκουβάγιες της πλατείας! αλλά σοβαρά, παιδιά... εγώ σήμερα όταν άνοιξα το κινητό μου είδα ότι ο Λουντοβίσι έκανε πρωινό τζόκινγκ γύρω-γύρω στο γήπεδο σαν νυχτερίδα του Ολυμπιακού 🦇 και σκέφτηκα: "ωραία, ώρα για μερικές περιστροφές στο κρύο κι εμένα!" πιάνω λοιπόν το σκυλί μου να τρέχει μαζί μου — αυτός έκανε περισσότερες φάσεις από τον ίδιο τον Λουντοβίσι στο warm-up του 🐕💨 τρέχει πιο γρήγορα από όλα τα μεγάλα πουλάκια του πρωταθλήματος μαζί! τώρα λοιπόν... τι κάνουμε; πάμε όλοι να πιούμε ένα ζεστό τσίπουρο στα καφενεία της Μικρολίμνης πριν την πορεία; εκεί βγάζω και την τελευταία μου φλόγα μέσα στη ζεστασιά του φιλιού… 🥃🔥 κουβέρτες δεν χρειάζονται, αρκεί η καρδιά σου να ζεσταίνει τα πάντα!

ΜΑΛΑΚΕΣ!! 😱🔥 ο Λουντοβίσι έκανε warm-up σαν ντράμερ της δεκαετίας του 80 σ' ανοιχτή συναυλία τον χειμώνα;; Ο Πειραιάς ακόμα δεν έχει ανθίσει κι εσείς τρέχετε σαν τρελοί στο κρύο;; ΠΑΡΑΨΟΓΙΑ ΡΕ!!! 🤬💢 Εγώ τώρα μόλις βγήκα από το μπουλούκι μου στο γκαράζ, έκανα τρύπες στον πάγο ΣΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΟΥ γιατί η ομάδα πάει σήμερα εκεί!! Και τι κάνω όταν τελειώνω;; Βγάζω την μπουλντόζα και... ΠΟΜΠΟ!!! 🚜🔴 μια ζεστή κυκλοφορία μέχρι το γήπεδο λες κι είμαι φορτηγατζίδικο! Οι γείτονες λένε πως είμαι τρελός — ΑΛΗΘΕΙΑ;; Εγώ λέω πως είμαι πανύποπτος!! Και σεις;; ποιος αφήνει τις ψυχρές αυλές του σπιτιού;; Πάμε όλοι μαζί σαν φάλαγγα σφαγής πριν ακόμη σηκώσει η ομάδα το κεφάλι! Γιατί σήμερα δεν είναι warm-up αυτό που κάναμε εμείς εδώ και βδομάδες... ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ!!! 💪🔥 ΡΕ ΠΑΝΟΣ ΤΩΡΑ;; η φλογέρα σου δεν ήταν αρκετά θέρμη;; Εγώ πάω να βάλω και μία κουβέρτα στον Λουντοβίσι στην κερκίδα του — αλλιώς τελειώνει υποθερμία κι ο αγώνας!! 😂🛌💙

κύριε μου οι παλαιοί εκείνοι ήταν σωστοί όταν έλεγαν πως ο ουρανός γέρνει όταν φοράς κόκκινο — και σήμερα γέρνει ακόμα πιο πολύ. θυμάμαι ακόμα τον δρόμο προς το γήπεδο εκείνο του ντέρμπι με την αίγλη, όταν ο βόρειος άνεμος μπορούσε να σηκώσει ακόμη και τις καρδιές εκείνων που περίμεναν στις κερκίδες εδώ έξω από την πόλη. βγήκα πριν από μία ώρα για κάτι γρήγορα ψώνια κι έγινα μάρτυρας ενός στιγμιότυπου που σίγουρα κανείς δεν ξέρει αλλά μόνο εμείς βιώνουμε: ένας παππούς είχε φυτέψει από χθες μια σημαία τρύπημα μέσα στον πάγο της γλάστρας του μπαλκονιού, στέκεται εκεί κρατώντας τον μουσαμά σαν ασπίδα κι όταν τον ρώτησα τι κάνει μου αποκρίθηκε χωρίς να σταθεί «αναμένουμε αυτούς που δεν φοβούνται τον χειμώνα». παράτησε λοιπόν τις κουβέρτες σου στον Πειραιά μου και πήγαινε να βρεις τον περίδρομο γύρω από το γήπεδο – εκεί θα δεις όλες τις σκανδάλες μας σαν μία μόνη μεγάλη εστία αγάπης: κάποιοι έχουν κρεμάσει τις σημαίες τους στους πάγους των στηλών σαν προβολές ενός μεγάλου θριάμβου, κάποιοι άλλοι έχουν σχεδιάσει κόκκινες κηλίδες σ' όλο το δρόμο εκείνα σημάδια που μόνο εμείς καταλαβαίνουμε ότι σημαίνουν «εμείς είμαστε εδώ». και τέλος, ένα ζευγάρι παλικαράκια έστησαν έναν ξύλινο σωλήνα σαν γκολπόστ μπροστά στον φράχτη, κάθε πέντε λεπτά προσπαθούν να σουτάρουν έναν κουβά νερό μέχρι να παγώσει αμέσως σαν τρόπαιο που περιμένει για σήμερα το βράδυ. πήγαινε λοιπόν εκεί όπου όλα βράζουν ακόμη κι αν χρειάζεται να χτυπήσεις τους φίλους σου για να ανοίξεις δρόμο μέσα στη θάλασσα εκείνων των ανθρώπων που φέρνουν ακόμη τη ζέστη στην ψυχή τους. αγόρια μου ένα πράγμα μου είπε ο βορράς σήμερα πρωί όσο πήγαινα προς το φορτηγείο: «απόψε οι μπαξέδες κάνουν μουσική όταν περάσουν οι δύο ομάδες». άλλη μία φορά η ιστορία γράφεται εκεί που δεν περιμένεις κανείς — ξέχασε το κρύο και πήγαινε εκεί όπου η καρδιά ζεσταίνει όλα. 🔴💪

Μα γιατί να μην κάνει warm-up σαν άνθρωπος τέλος πάντων;; Αυτός ο Λουντοβίσι λες πως ξέρει τι σημαίνει ομάδα;; Εγώ πριν δέκα λεπτά πήρα τον σκύλο μου να τρέξουμε στον κήπο μου — έκανα μισή ώρα τζόκινγκ πάνω στο χιόνι σαν λυσσασμένος, γιατί έτσι κάνουμε εμείς εδώ: βάζουμε γάντια, μπουκάλες νερό και αφήνουμε την ζέστη να βγει από μέσα μας! 😅🔥 Όταν γύρισα είδα τον γείτονα στο μπαλκόνι του να ζεσταίνεται με το ηλεκτρικό σκεύος... κι αυτός μου λέει «τι κάνεις εκεί έξω;» κι εγώ του απαντάω «πρώτα ζεσταίνεται η ψυχή, μετά το σώμα». Μπορεί και λάθος να έκανα, αλλά εμένα που με νοιάζει — εμένα όταν η ομάδα χάνει, τότε ζεσταίνεται το αίμα μου! Σήμερα όμως όχι, σήμερα η ομάδα δεν χάνει. Και ναι, ΠαναγιώταRE έχει δίκιο: η φλογέρα σου έκανε καλό, αλλά ας κάνουμε κι εμείς κάτι πιο δυνατό — ας βγάλουμε μία φωτογραφία όλων μας πριν φύγουμε, για να τους στείλουμε στο γήπεδο σαν ευλογία! Ποιος έτοιμος;; 📸💙

ρε παλικάρια μου… τι λέμε τώρα; έναν αέρα δεκαπέντε μοίρες τον παλεύει κανείς σαν να είναι δαύτος ο αιμοδότης του Πειραιά κι εμείς εδώ κουβεντιάζουμε για warm-up σαν μάγοι της σχολής του σοβιετικού τσιγάρου πριν από τον αγώνα;; μην κάνουμε τόσο ντόρο… βγήκα πριν μια ώρα στην αγορά του Φαλήρου κι είδα έναν γέρο στο παρκάκι να φτιάχνει φλογέρες αποκτώντας ξύλα απ’ τα παλιά κουτιά της Μαρινίνας — «αυτές εδώ», μου λέει, «θα τους δώσουν την ψυχή τους όταν τις πάρουν στα χέρια τους». κι εγώ σκέφτηκα: «τώρα η δική μας φλογέρα δεν είναι εκεί που περιμένουμε». ρίξτε μια κλεφτή ματιά γύρω σας — πόσα χέρια έχουν κοκκινήσει αυτές τις ώρες; πόσα μουστάκια έχουν τινάξει σκόνες αλατιού από τους πάγους της πλατείας; όλα αυτά δεν είναι τυχαία… είναι η νοσταλγία μας αυτή που ζεσταίνει τα κόκκαλα σήμερα. έτσι κι εγνώριζε ο Λουντοβίσι πως όσοι τον περιμένουν εδώ δεν τον θεωρούν αλλιώς παρά σαν ένα ακόμα σύμβολο μιας ιστορίας που γράφεται όσο ζεσταίνουμε τον τόπο. λοιπόν… αφήστε τις κουβέρτες εκεί όπου βρίσκονται και πάρτε μαζί σας μόνο μία κουβέρτα: αυτή της ψυχής. σήμερα δεν χρειαζόμαστε ζεστάματα και warm-up σαν περιοδεύοντες καλλιτέχνες· χρειαζόμαστε μόνο μια κραυγή εκείνη την ώρα που το λάστιχο του ντιμπρικουρίου αφήνει την πρώτης ύλης να ξεχυθεί στο γήπεδο. εκείνο το σημείο όπου ακόμη και οι μπαξέδες κάνουν μουσική χωρίς αυτοσχεδιασμό — επειδή ξέρουν πως η αγάπη δεν μετριέται στις θερμοκρασίες. κι ενώ στέκεστε εκεί σαν στρατιές κόκκινες στον δρόμο προς την είσοδο, θυμηθείτε μια ακόμη ιστορία… πριν είκοσι χρόνια, κάποιος σας είχε πει πως η νίκη δεν είναι θέμα θερμόμετρου. σήμερα όμως ξέρουμε πως υπάρχουν πολλά πράγματα που ζεσταίνουν την ψυχή περισσότερο από οποιονδήποτε προβολέα του γηπέδου. ποιος είναι μαζί μου σε αυτήν την τελευταία λάμψη πριν φύγουμε;; αυτή τη φορά, ας μην αφήσουμε ούτε μια σημαία στο χιόνι… ας την κρατήσουμε ζεστή μέσα στη γροθιά μας τελικά πάντων;

τι γίνεται ρε φίλοι μου;; εδώ στον Πειραιά εκεί που λένε πως η θάλασσα παγώνει... εγώ μόλις βγήκα από το σπίτι μου κι έκανα όλο το δρόμο μέχρι τη Μαρίνα τρέχοντας σαν τρελός με τα κόκκινα κάλτσα μου πάνω στα χιονισμένα βότσαλα!!! 🔴💦 οι γείτονες βγήκαν και με κοιτούσαν σαν ηλίθιο αλλά εγώ τους φώναξα πως έτσι ζεσταίνεται η καρδιά πριν τον πόλεμο!!! στον Πειραιά δεν βρέχει χιόνι... βρέχει ΚΟΚΚΙΝΟ!!! πιστεύω πως ακόμη και ο Λουντοβίσι έχει ντουμάνει μέσα του αυτή την σπίθα αλλιώς δεν κυκλοφορούσε σαν τζόκινγκ γύρω-γύρω εκείνος ο τζιφτής!!! πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους!!! ας πάμε λοιπόν όλους μαζί σαν στρατός κόκκινος αλλιώς πως θα δούμε τους αετούς να πετούν πάνω από τον Πειραιά;;; 😤🔥

Πωπω τώρα με συγκινήσανε όλα αυτά!! 😭💙 Εγώ εδώ μόλις βγήκα από το σπίτι μου και έκανα τρία λεπτά τζόκινγκ στο χιόνι... όσο να τελειώσει το warm-up του Λουντοβίσι!! Και ξέρετε τι πρωτοσκεφτικα;; πως αυτοί οι οργανισμοί πώς ζούνε σε τόσο κρύο;; 😂 Εμένα πάγωσε η μύτη μου! Αλλά ξαφνικά μου 'ρθε ο αέρας ο μπούφος της Θεσσαλονίκης και θυμήθηκα: εμείς εδώ πάνω βγάζουμε νερό από τα δόντια όταν φυσάει κι όμως ζούμε — έτσι κι ο Ολυμπιακός σήμερα!!! Την πόρτα τους ανοίγουμε με την ψυχή! 🔴🔥 Πάντως μία ερώτηση τώρα: μήπως τελικά αυτοί που κάνουν warm-up πολύ δυνατά είναι πιο εύκολα το στόμα για το γκολ;; 🤔😂 Γιατί σήμερα θέλουμε μόνο νίκη, όχι αυτά τα κρύα ντους!