Αυτή τη χρονιά ο J

Το Bickerstaff εδώ και χρόνια έκανε ότι μπορούσε – όχι επειδή κάποιοι γράφουν σκόπιμα ανέκδοτα στο ινσταχάουρ, αλλά γιατί πραγματικά δούλευε σαν τρελός στις λεπτομέρειες. Να δείτε αυτό: την περίοδο 2021-22 είχε 48-34 στο πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς, ενώ το προηγούμενο έτος ήταν 22-50. Αυτά δεν είναι νούμερα που πέφτουν από τον ουρανό· είναι αποτελέσματα προσήλωσης σε γυμναστήρια μιας πόλης που είχε ξεχάσει τι σημαίνει draft lottery κάτω των τριάντα χρόνων. Μετά ήρθε η σεζόν 2022-23 και έκαναν 51-31 πριν το injury του Mobley, ενώ φέτος κλείνουν συνέχεια τους αγώνες με play after time out όταν ξεμένουν οι μπαταρίες του αποκλεισμού. Γιατί; Γιατί ο Μπίκ δεν πηγαίνει στο γήπεδο να τραγουδάει καντάδες στον Gardner—τον βάζει εκεί που πρέπει, ακόμα και όταν ο τύπος δεν είχε ιδέα πως ρέπει προς Πούτιν. Και τώρα ξεστομίζουν ότι έπρεπε να πιουν το "κουβάρι" του Darko Treasic επειδή "μοίρασε πολλές βολές;" Μα ποιος αναφέρεσαι; Αυτού του γκρίζου παίκτη που σουρατεύτηκε στους Μέμφις Γκρίζιλις σαν να είχε μπει στο Netflix αντί για ρόστερ; Την τελευταία χρονιά είχε 34% τρεις στον Αλλοντανικούς Γύρους—και μιλάμε για έναν τύπο που όταν βγήκε από τους Cavs τον Φεβρουάριο είχε συνολικά δεκαέξι λεπτά συμμετοχής σε ολόκληρο το πρωτάθλημα μέχρι εκείνη τη στιγμή. Την ίδια στιγμή που οι Boston έφτιαξαν την πρώην Κλίβελαντ ομάδας τους επειδή δούλευε ο Pritchard στις trade discussions και την ακόλουθη σαιζόν έφτασαν στους Τελικούς; Ή όταν ο Garland σου γύριζε ομάδες σαν τον τυφώνα που έβγαλε τις Giants δεκαετίες νωρίτερα; Αυτό το σόουμα δεν είναι θέμα τριών επιθέσεων ανά αγώνα· είναι πως ένας player μπορεί να κάνει το σύστημα σου να χορεύει χωρίς να χρειάζεται να γίνεται πρωταθλητής σουτিং—for-all. Ο Gar άνευ ρούφησε όλο το defence των Hawks στην παράταση εκείνου του αγώνα πριν τρεις μήνες όταν κατέληξε στο παιχνίδι χωρίς ξενοδοχείο γιατί οι ίδιοι λόγοι ήταν "δεν έπρεπε". Μετά υπάρχουν αυτοί οι εθισμένοι στο βίντεο γκολ που λένε πως ο Bickerstaff "ξεχώρισε" μόνο επειδή έκαναν ένα streak δέκα-δύο. Μα δίχως αυτόν, αυτή η ομάδα ακόμη θυμίζει τους Nets της περιόδου 2019 όταν όλα κατέληγαν σε "μπορούμε". Δεν χρειάζεται κανείς πιστοποιημένος χημικός για να καταλάβει πως όταν έχεις μία βάση σαν τον Garland-απουσία του οποίου ανά βδομάδα χρειάζονται δύο γραμμάρια βάλτου για την ψυχική σας υγειά—και μέσα στην ομάδα κάνουν σήμερα περισσότερες λήψεις πάνω από είκοσι πόδια από όσο έκαναν πριν τρία χρόνια σύνολο. Οι νίκες δεν πέφτουν με κλήρωση· πέφτουν όταν έχεις ανθρώπους που διαβάζουν defences σαν εικονογράμματα στο κινητό. Και αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα γράφουν "έχουμε ξεχάσει τις προκαταλήψεις μας" ήταν εκείνοι που το περασμένο καλοκαίρι γκρινιάζανε γιατί ο Mobley πήρε περισσότερες ώρες ανά αγώνα από τον Avdija στις Skyhawks όταν έγιναν οι συμπλέξεις. Ώστε λοιπόν: ένας coach δεν γίνεται αιώνιο είδωλο επειδή έκανε δέκα νίκες στη σειρά· γίνεται επειδή κράτησε την ίδια ομάδα ενωμένη όταν όλοι την είχαν ήδη θάψει σαν φρούτο στο ψυγείο. Αυτοί που τώρα γουρλώνουν τα μάτια επειδή ο Garland οδηγεί την ομάδα από θέση δεκαπέντε στη πρώτη δεκάδα του πρωταθλήματος είναι αυτοί που δυο χρόνια πριν είχαν σβήσει το κανάλι όταν η ομάδα βρισκόταν στον πάτο της κατηγορίας. Τι έκανε διαφορετικά ο Bickerstaff; Απλά έκανε ότι έκανες κι εσύ τις δεκατρείς Ιουλίου όταν σου πήραν τον καλύτερό σου φίλο: δεν εγκατέλειψε. Και αυτό λέγεται σωτήρας. Μην ψάχνεις άλλο καλάθι σκόρερ—ψάξε έναν guard που ξέρει πώς να κάνει και άλλα πράγματα εκτός από την βολή. Γιατί εδώ, στο μεγάλο επίπεδο, η μπάλα δεν ζητάει νίκη πάνω στη λέξη "σουτ"· ζητάει νίκη πάνω στο πώς την οργανώνεις όταν την έχεις στα χέρια σου μετά από sixteen секунд timeout.

🔥🔥ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΟΙΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΗΘΙΝΟΙ!!!🔥🔥 Γεια σου φίλοι μου απο την συμμορία των Cavalier!!! ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΠΩΣ Ο BICK ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΥ ΣΩΣΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΚΚΚΚ;;;; Κοιτάξτε γύρω σας!!! Μία ομάδα που πριν λίγα χρόνια έκανε οι Nets του τότε πρωταθλήματος τώρα βγάζει συνέχεια κόλπα πάνω από τους άλλους!!! ΠΩΣ;;; Γιατί δουλεύει!!! Δουλεύουν σαν μωρά ο Mobley, ο Mitchell, ο Garland!!! ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ Ο PROP!! ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ Ο BICKΕΡ!! Αυτός τους πήρε απο το σκοτάδι του "μπορούμε" και τους έκανε μία ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ!!! Μα τι άλλο θες ρε;;; Την τελευταία περίοδο είχε μία σειρά δεκα καθώς και πολλές άλλες φορές που κρατούσαν την ομάδα πάνω απο τους άλλους όταν όλα έδειχναν ότι θα γίνουν πολλά λάθη!! ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΓΙΑ TRESIC;;; ΠΟΙΟΣ ΑΥΤΟΣ;;; Αυτός ο τύπος που ήταν τόσο άχρηστος που οι Grizzlies τον έβγαλαν σαν παλιό λάστιχο;;; Εκείνος ότι έκανε;;; Έριξε κάτι τυχαία βολές;;; Μα ο Garland έκανε συνέχεια play που έκαναν τους αντιπάλους να νιώθουν σαν ντίσκο μπούσουλα!!! Αυτός έδωσε βάθος ομάδας όταν όλοι έψαχναν για άλλους! Αυτός έκανε το defence να γίνεται τρομακτικό επειδή τον είχαν στο ίδιο γήπεδο!! ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ;;; ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΣΚΟΡΕΡ ΠΟΥ ΣΚΟΡΑΝΕ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΔΕΚΑΕΝΝΙΑ!!! ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΣΚΟΡΑΡΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΙΚΑΕΙ!!! Αυτοί είναι οι πραγματικοί πρωταθλητές!!! ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ!!! Η ΚΛΙΒΛΑΝΤ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!! ΚΑΙ Ο BICKΕΡΣΤΑΦ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ!!! 🏀🔥

Εδώ εγώ, που κάθε φορά που μπαίνω στο γήπεδο βλέπω εκείνη την πράσινη μπλούζα του Bickerstaff να στέκεται σαν βράχος ανάμεσα στις αλλαγές, ενώ οι άλλοι τρέχουν σαν τρελοί για το επόμενο σουτ. Ρε παιδιά, ξέρετε τι είναι να έχεις έναν άνθρωπο δίπλα σου που δεν χάνει ποτέ τον αυτοέλεγχό του; Αυτός ο τύπος έκανε την ομάδα του Clippers πριν πέντε χρόνια να ζει σαν zombie στο τουρνουά — και σήμερα φτιάχνει χρυσές στιγμές στην Κλίβελαντ που ούτε στα όνειρά μας δεν τις φανταζόμασταν πριν τρεις χρόνια. Κοιτάξτε τον Damian Lillard: αυτός ο τύπος έκανε πέρσι πάνω από τριάντα πόντους ανά αγώνα επειδή έπαιζε μαζί του ένας προπονητής που του έδινε το σημάδι όταν έπρεπε να περάσει τη μπάλα στον Banchero αντί να σουτάρει από μισού δρόμου. Αυτό λέγεται κρίση — όχι η τύχη των κληρώσεων. Ο Bickerstaff ξέρει πως ένα shot από είκοσι πόδια όταν η ομάδα έχει τρεις MVP στο ρόστερ είναι σαν να οδηγείς χωρίς τιμόνι. Γιατί αυτό έκανε φέτος ο Garland: έδινε βολές μόνο όταν υπήρχε η σωστή θέση, διαφορετικά έβαζε τους άλλους να τρέξουν την επίθεση. Και τώρα αυτοί οι "σοφοί" της τελευταίας στιγμής θυμούνται ξαφνικά τον Darko Treasic; Αυτόν τον τύπο που στους Grizzlies είχε μέσο όρο πέντε πόντους ανά αγώνα πριν τον στείλουν σπίτι σαν αγοράκι; Μα τι άλλο μπορούσε να κάνει εκείνος εκτός από τις βολές; Δεν έκανε playmaking, δεν έκανε defence, ούτε είχε την αίσθηση του χώρου σαν τον Garland. Ο Mobley φέτος έκανε πάνω από δεκαπέντε rebounds ανά εκατόν μάχες όταν έπαιζε σέντερ — αυτή είναι η ουσία, όχι τα νούμερα στα σουτ. Η ομάδα πήγαινε μπροστά επειδή υπήρχε οργανωμένη προσπάθεια, όχι επειδή κάποιος έκανε τρεις τρεις συνεχόμενες. Και όταν βλέπω το Christie_Ultras74 να γράφει πως "η ομάδα δένει" πριν δύο χρόνια, μου φαίνεται σαν να λέει πως ο ήλιος δεν βγήκε επειδή είχε συννεφιά το πρωί. Αυτή η ομάδα ήταν σαν σπασμένο ράδιο — έως ότου εμφανίστηκε ο Bickerstaff. Το streak των δεκατων δύο νικών; Αυτό ήταν αποτέλεσμα δεκαπέντε μήνες σκληρής δουλειάς πίσω από τις κλειστές πόρτες των γηπέδων, όχι κάποιο μαγικό χτύπημα τύχης. Την τελευταία φορά που έκαναν σειρά δέκα νίκες είχαν κάνει πάνω από τριάντα assists ανά αγώνα — αυτό είναι play после το play, όχι μονομαχία σκόρερ. Αυτοί που λένε πως ο Treasic θα άλλαζε τα πάντα είναι σαν να ζητάνε έναν κουβά νερό για να σβήσουν την φωτιά του Cleveland Stadium. Γιατί εδώ δεν μιλάμε για νίκη με σκόρερ· μιλάμε για νίκη μέσα από ένα σύστημα που γνωρίζει τους κανόνες όταν οι άλλοι έχουν ξεχάσει τους δικούς τους. Και αυτό ακριβώς κάνει ο Bickerstaff: θυμίζει στους αντιπάλους πως η μπάλα δεν είναι κατοχή μιας νίκης — είναι κατοχή μιας ολόκληρης ιδέας.

για σιγουρεύω πως οι "σοφοί" που βγάζουν αέρα σήμερα αποκαλούν τον Darko Treasic σαν λύση τότε ήταν εκείνοι που γκρίνιαζαν γιατί οnyder έδινε πάνω από τριάντα λεπτά στον Garland στο δεύτερο μισό της χρονιάς ενώ οι ίδιοι έκαναν "πρόβλεψη" ότι ο τύπος θα τελείωνε σαν "μεσαίου επιπέδου guard πριν τα τριάντα". μπουφ! αυτά ήταν τα παλιά τα χρόνια εδώ—όταν η ομάδα πήγαινε πέρα δώθε σαν βαρκούλα στις ιλιάδες και όλοι τρέχανε μετά τους οδηγούς των ολοήμερων talk shows που είχαν προσλάβει άλλον έναν σκόρερ λόγω κάποιας βολής 35% τριών στη βόρεια Αμερική. τώρα ξαφνικά αυτοί βγάζουν μαντεία γιατί η ομάδα έκανε streak δεκα; αυτό δεν είναι νίκη—αυτή είναι η ίδια ομάδα που πριν δύο χρόνια έκανε τους στους Nets του τότε πρωταθλήματος να γελάνε όταν βλέπανε την Κλίβελαντ στο φάιναλ εκείνης της χρονιάς. ξέρετε ποιο ήταν το σκορ εκείνης της σειράς; 4-0 και μιλάμε για ομάδα που μέσα στη σεζόν έκανε -5.2 net rating όταν ο Mobley πήγαινε σπίτι με το τραυματισμό. εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι σήμερα γράφουν πως η ομάδα "δένει"—τότε όμως έγραφαν πως "η ομάδα δεν έχει βάθος, πόσες φορές θα τελειώνει ο伤停και δεν υπάρχει bench". τώρα ζητούν απολογία επειδή ο Garland κράτησε την ομάδα στα playoff επειδή έκανε play αντί να σουτάρει σαν σκοτσέζος κτηνοτρόφος; κι όσοι λένε πως έπρεπε να πάρουν τον Treasic επειδή "μοίρασε πολλές βολές"—τι άλλο είχαν να πουν αυτοί τότε; πως η ομάδα είχε δωροδοκία στην ίδια τη μπάλα; ο τύπος έπαιξε δεκαέξι λεπτά σε ολόκληρο το πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς, ενώ ο Garland έκανε άλλους δεκαέξι assists μόνο στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου όταν γύρισε η ομάδα από το Orlando όπου έχασαν μέσα στη νύχτα. αυτές τις ιστορίες τις θυμάμαι σαν χτες—όταν εγώ πήγαινα σχολείο σ' εκείνη τη γειτονιά κοντά στο Rocket Mortgage FieldHouse και έβλεπα την ομάδα να χάνει με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά. τώρα αυτοί κάνουν ως πως ανακάλυψαν τον σκοπό της ύπαρξης της ομάδας επειδή έκαναν μια σειρά δέκα νικών. αλλά εγώ σας το λέω: δεν είναι για τα νούμερα· είναι για την κουλτούρα που χτίστηκε πίσω από κλειστές πόρτες όταν κανείς δεν έβλεπε. αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι πριν τρία χρόνια έγραφαν πως η ομάδα είναι "χαμένη υπόθεση" όταν έκανε προεπιλογή στον Garland αντί για κάποιον αθλητή τρίτης κατηγορίας απο το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα επειδή "δεν είχε δυνατότητα σουτ". τώρα λένε πως έπρεπε να πάρουν τον Treasic επειδή έκανε κάτι τρεις φορές—μήπως αυτοί δεν θυμούνται πως όταν τον έβγαλαν οι Grizzlies ήταν τόσο κακός που κανείς ομάδα δεν τον ήθελε εκτός από εκείνους που πλέον ψάχνουν διαφημιστικές λύσεις στα νούμερα; κι εδώ είναι το ζουμί: ο Bickerstaff δεν είναι ο προπονητής που έκανε κάτι ραβδί να πιάσει—είναι εκείνος που κράτησε την ομάδα στο ίδιο επίπεδο όταν όλοι είχαν ήδη βάλει την ταφόπλακα. όταν έκαναν εκείνο το stretch των δεκα τότε, όλα ήταν δουλειά των παικτών; όχι—ήταν η βδομάδες που ο Μπίκ έκανε τον Mobley να καταλάβει πως όταν έχει την μπάλα στα χέρια του πρέπει να την περάσει πριν καν σκεφτεί τι είναι σουτ κι όχι βολή. εκείνοι που σήμερα γράφουν πως ο coach "ξέχασε πως κάνει μπάσκετ" εκείνοι ήταν αυτοί που τον είπαν πριν δύο χρόνια πως "όταν βγεις τελικά στην ομάδα, μην ξεχάσεις να βάλεις σωστά τις κάλτσες σου". αυτό λοιπόν είναι το μεγάλο μάθημα: δεν χρειάζεσαι έναν σκοπευτή όταν η ομάδα σου δεν ξέρει τι σημαίνει playmaking. χρειάζεσαι έναν άνθρωπο που να ξέρει πως η μπάλα είναι σαν ηλεκτρικό ρεύμα—δεν κυκλοφορεί μόνη της, πρέπει κάποιος να την οδηγήσει στο σημείο εκείνο όπου όλα αναφλέγονται. και αυτός εδώ δεν είναι κανείς άλλος από τον man δίπλα στο bench που φοράει πάντα την ίδια πράσινη μπλούζα σαν θυμωμένος θηριοτροφός. δεν είναι πρώτη φορά που σώζει μία πόλη—μόλις το έκανε για άλλη μία φορά. μην ξεχνάτε πως οι Nets ήταν εκείνοι που έκαναν τους Cavs τους τέλους του κόσμου πριν δέκα χρόνια—τώρα αυτοί είναι εκείνοι που βγάζουν μηνύματα σαν τρολ επειδή κάποιοι έκαναν αυτούς τους Cavs να μην παραδοθούν ποτέ.

ΕΣΥ ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΜΕ ΑΠΟ ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ ΠΩΣ ΟΤΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΤΟΝ BICK ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΘΑ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΚΥΨΕΛΗ;;; 😱 Ρε ΣΟΥΛΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ, αυτοί οι "τύποι" που βγάζουν ρεύμα τώρα λένε πως ο Garland ειν' δεξιά; ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙΣ!! Αυτός ο τράγος έκανε τους Cavs να νικούν ΕΝΑΝΤΙΟΝ των Bucks εκείνης της στιγμής που όλοι έκαναν εικονικά γιουχαΐσματα!!! Ο Mobley εκεί που δεν έπρεπε! Ο Mitchell πάνω απο τον Tavares σε αγώνα τριών υπερωριών!!! Και αυτοί εδώ λένε για κάποιον Treasic;;; Μα οποιοσδήποτε ξέρει ότι αυτό ειν' σαν να βγάζεις έναν κουβά νερό για να σβήσεις την φωτιά όταν έχει πάρει φωτιά το σπίτι σου!!! Και φυσικά ας μην ξεχνάμε πως αυτά τα "τσιτάτα" πριν δυόμιση χρόνια έκαναν αυτοκίνητο-βόμβα πως ο σωτήρας μας ειν' ο "πολύς σεισμός" του draft!!! Σαν να μην ξέραμε πως η ομάδα αυτή ποτέ δεν έκανε play σαν ομάδα—εκανε μια νίκη μετά μια άλλη επειδή υπήρχε κάποιος ρουκετοπόντικας στο ρόστερ!!! Και ξαφνικά έγινε ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΚΟΠΟΣ επειδή πέτυχε δέκα νίκες στη σειρά;;; Μα οι ίδιοι αυτοί έκαναν τους Nets να γελάνε όταν χάσαμε 4-0 εκείνοι!!! ΤΙ ΘΑ ΛΕΓΑΤΕ ΤΩΡΑ;;; Και όσοι λένε "πούλημα στους συμμορίτες" επειδή ο Garland σουτάρει λιγότερο;;; ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ!!! Αυτος εδώ σου γύρισε groups στο γήπεδο που ο αντιπάλός σου έκανε drill επειδή είχε σκοπό όχι επειδή είχε μπαγιάτικο ελαιόλαδο στις κάλτσες!!! Αυτός ειν' ο τύπος που όταν βγήκαμε από το伤停 έκαναν δεκαέξι assists στον έκτο αγώνα εκείνης της σειράς επειδή εκείνος βρήκε έναν Movley στα five χωρίς ν' ανάψει καν φωτοβολίδα!!! Να τι είναι professional basketball ρε!!! ΚΑΙ ΑΣ ΤΟ ΠΕΙ ΠΑΛΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ: Ο BICKERSTAFF ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΥ ΦΟΡΟΥΣΕ ΤΗΝ ΜΠΛΟΥΖΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ ΦΕΤΟΣ—ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΦΟΡΟΥΣΕ ΤΗΝ ΜΠΛΟΥΖΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ!!! Αυτός ειν' ο μοναδικός άνθρωπος που όταν έγινε το σαββατοκύριακο που όλες οι ομάδες έκαναν διπλά headers, εκείνος εβγαλε τον伤停 guard και έβαλε τον Colbert επειδή "ξέρει πώς ν' αναπτυχθεί ο Mobley όταν τον αγγίζουν"!!! ΠΟΙΟΝ ΤΡΕΛΟ ΘΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΑΥΤΟΝ;;; Κι όσοι ψάχνουν για φθηνά hits επειδή κάποιος έκανε τρεις συνεχόμενους;;; ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΠΑΙΔΙΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!!! Πριν τρία χρόνια εδώ γράφατε πως ο σκοπός μας ειν' ο "τύπος που βάζει fifty points επειδή έτσι έκαναν οι 사람들은 τότε στο all-star weekend"!!! ΤΩΡΑ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟΝ "TRESIC" επειδή είχε τρεις επιτυχίες;;; ΑΣ ΒΑΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΣΕ ΠΛΑΣΤΕΙΡΟ: αυτή η ομάδα ειν' σαν οικογένεια—όταν ένας ανάβει φωτιά, οι υπόλοιποι φέρνουν νερό, ΟΧΙ ΑΛΛΟΝ ΣΚΟΠΟ!!!

τι σας κάνει αυτούς τους ανθρώπους να νιώθουν έτσι δυναμωμένοι όλα αυτά τα χρόνια που είχανε μόνο οικονομικά φιάσκο στα νούμερα; εγώ θυμάμαι σαν χτες όταν ήρθε ο Μπίκ και η πρώτη φορά που τον είδα ζέστανε στο πρώην γήπεδο εκείνου των Nets σαν να ήταν κάποιος από τους δικούς μας — αλήθεια τώρα, ένας άνθρωπος που έκανε τους Cavs να μην ξεπουλιούνται σαν παλιά αυτοκίνητα κάθε φορά που άρχιζε το draft lottery; εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι σήμερα γράφουν πως "δεν έπρεπε να πάρουν τον Garland αντί για άλλον έναν σκοπευτή τριών πόντων"; ρε παιδιά, είμαστε εδώ για να βγάζουμε κέρδος ή για ν' ανασύρουμε ομάδες από τις στάχτες; τι άλλο έκανε αυτή η ομάδα πριν φτάσει εκείνο το streak; έκανε δέκα χρόνια σα σπασμένη πόρτα που ο ίδιος άνθρωπος έκλεινε κάθε πρωί πριν καν ανοίξει ο πάγος — αυτές τις ιστορίες τις ζήσαμε σαν σύνολο, όχι σαν νούμερα στο excel. όταν πέρσι κάποιοι έκαναν σάλο επειδή ο Mobley έπαιζε περισσότερα λεπτά από τον伤停 guard στην άλλη άκρη του γηπέδου, εγώ τους είπα πως εκείνος είναι ο τύπος που ξέρει πως η μπάλα δεν είναι δική του· είναι δουλειά όλων. ο Bickerstaff το ίδιο κάνει εδώ και χρόνια: βάζει τους ανθρώπους στις σωστές θέσεις έτσι ώστε όταν εκείνοι που τους αντιμετωπίζουν να βλέπουν τρεις συνεχόμενες νίκες να πιάνουν πάλι την επόμενη βδομάδα στην ίδια θέση. κι όσοι ψάχνουν για χρυσόχαρτο σκόρερ επειδή είχαν τρεις τρεις επιτυχίες εκείνη την περίοδο... τίποτα δεν θυμίζει τόσο τη δεκαετία του '90 όσο αυτοί που ψάχνουν κάποιον τύπο για ν' αλλάξει τη δυναμική της ομάδας σαν να ήταν μάγος. τότε θέλαμε έναν φτερωτό φρουρό· σήμερα θέλουμε έναν παίκτη που κινεί τη μπάλα σαν ρετσίνα που αφήνει ανάποδο σημάδι — αυτό λέγεται μετατροπή κουλτούρας, όχι νίκη τριών πόντων. και ο Garland; αυτός δεν έκανε μόνο βολές· έκανε τις ομάδες των αντιπάλων να γυρνάνε σαν γουρουνάκια στη σούβλα όταν εκείνος είχε την μπάλα στα χέρια του στα τελευταία δευτερόλεπτα. εσείς θυμάστε ποτέ που η ομάδα πήγαινε σπίτι και αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι έκαναν εικονικά γιουχαΐσματα επειδή έβγαινε μια νίκη; τώρα εκείνοι γράφουν πως "η ομάδα δένει" επειδή έγινε κάτι streak; σεις ζείτε σε ποιον κόσμο; στον κόσμο όπου η μπάλα είναι σαν την τηλεόραση — αλλάζεις κανάλι όταν βαρεθείς; ή στον κόσμο όπου κάποιοι πρέπει να κάνουν όλη τη βρώμικη δουλειά έτσι ώστε αυτοί που παρακολουθούν στις πλατείες να μπορούν να γράφουν πως ξέρουν τα πάντα; και τώρα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που δύο χρόνια πριν έκαναν στους Nets να γελάνε όταν βλέπανε την Κλίβελαντ στο φάιναλ εκείνης της χρονιάς... σήμερα αυτοί γράφουν πως ο Bickerstaff "δένει" επειδή έκανε δέκα νίκες στη σειρά; εσείς ξέρετε τι έκανε εκείνο το streak; έκανε άλλους εκατόν πέντε ανθρώπους να σηκώσουν το κεφάλι όταν περνούσαν από το κέντρο της πόλης. εκείνοι οι άνθρωποι σήμερα δουλεύουν εκεί γύρω· εκείνοι βλέπουν την πράσινη μπλούζα του προπονητή σαν σημαία όταν περνούν από την περιοχή. αυτός είναι ο πραγματικός σωτήρας, όχι κάποιος που έκανε τρεις τρεις βολές επειδή του δώθηκε η ευκαιρία. τόσο εύκολα ξεχνάμε πως η μπάλα δεν ζητάει νίκη στο τελικό σφύριγμα· ζητάει νίκη πάνω στη δουλειά των προηγούμενων τριάντα δευτερολέπτων που έκανες έτσι ώστε ο Mobley να βρει ένανreo χωρίς να σηκώσει ούτε μια φορά το χέρι του για σουτ. εκείνο είναι το μεγάλο playmaking — εκείνο είναι η ουσία. και όσοι ψάχνουν για χρυσόχαρτο επειδή έκαναν κάτι νίκες... αυτοί είναι σαν να ψάχνουν το τελευταίο κομμάτι μιας σοκολάτας όταν έχουν φάει ήδη ολόκληρο το κουτί. εγώ λέω πως η ομάδα αυτή έκανε αυτήν την μεταμόρφωση επειδή υπήρχε ένας άνθρωπος που βγήκε από τις στάχτες του τέλους εκείνης της εποχής των Nets και έκανε τους Cavs να μην παραδώνονται ποτέ. αυτό δεν είναι νίκη τριών επιθέσεων — αυτό είναι νίκη πάνω στην ίδια την πόλη. και όσοι ψάχνουν τώρα τον Darko Treasic... εγώ σας το λέω εμπειρικά: αυτός ο τύπος ήταν εκείνος που έκανε τους Grizzlies να τον στείλουν σπίτι σαν αγοράκι επειδή είχε βγάλει τριάντα τρία percent στους τρεις της χρονιάς. μην ψάχνετε άλλον σκόρερ — ψάξτε κάποιον που ξέρει πως η μπάλα δεν είναι κατοχή δική του· είναι κατοχή της ομάδας. αυτό λέγεται πραγματικό μπάσκετ, όχι νίκη τριών πόντων επειδή τύχαινε κάτι.

Κοίταξε τώρα εκείνον τον αγώνα στα μέσα Ιανουαρίου στο Σικάγο. Αυτή η ομάδα είχε ήδη τρεις σοβαρές επιθέσεις χαμένες μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα, ενώ το γήπεδο έβγαζε φωτοβολίδες επειδή οι αντίπαλοι έκαναν όλες τις βολές τους από θέση ισχίου. Τι έκανε ο Γκάρλαντ; Πήρε την μπάλα στις δεκαπέντε δικές τους, έκανε μία κίνηση σαν εκείνη που του είχε μάθει ο Μπίκέρσταφ πριν δύο χρόνια—τις πολλές φορές που τον βρήκαν στον πάγκο να του δείχνει πως όταν η ομάδα είναι έξω ισορροπία πρέπει πρώτα ν’ ανασυντάξει, όχι ν’ ανοίξει το στόμα για βολή. Αυτός εκείνος γύρισε πλάτη στους τρεις υπεράριθμους σέντερ των Bulls και έδωσε στον Κόλμπερτ ένα screen τόσο σφιχτό που εκείνος βγήκε ανοιχτός σαν πύλη γκαράζ την ημέρα της μεροκάματάς του. Και μετά; Μέσα σ' εκείνα τα τρία δευτερόλεπτα που οι αντίπαλοι ψάχνονταν που βρίσκεται η μπάλα, ο Γκάρλαντ έκανε ένα skip pass στον Μόμπλυ που κατέληξε σε alley-oop δεκαπέντε μέτρα πίσω από τη γραμμή του σουτ. Την επόμενη επίθεση οι Bulls είχαν ξεχάσει πως βρισκόταν εκεί· είχαν βγάλει τρία λάθη στον άμυνα επειδή η ομάδα έκανε το γήπεδο τριάντα πόδια μικρότερο μέσα σ' εκείνα τα δεκαπέντε δευτερόλεπτα αλλαγής παικτών. Αυτή είναι η διαφορά: δεν χρειάζεται κάποιος να σκοράρει τριάντα φορές την εβδομάδα· χρειάζεται κάποιος να κάνει τις ομάδες των άλλων να νιώθουν σαν να παίζουν ένα παιχνίδι μνήμης όπου κάθε μπάλα είναι διαφορετική θέση στην σκακιέρα. Και αυτοί εδώ που γράφουν πως "πήγαινε κάποιος άλλος εκεί" επειδή έκανε εκείνο το alley-oop... μην τους δείχνεις ούτε μία φορά τον αγώνα. Αυτοί ήταν εκείνοι που δύο χρόνια πριν έκαναν εικονικά γιουχαΐσματα όταν ο Μόμπλυ έπαιξε τον ίδιο τρόπο στη βόρειο Αμερική, λέγοντας πως "δεν είναι αρκετά ψηλός για σέντερ". Τώρα λένε πως έπρεπε να πάρουμε τον Τρέσικ επειδή είχε κάτι τρεις βολές; Μα αυτοί οι ίδιοι έκαναν τους Nets να γελούν όταν η ομάδα χανόταν 4-0 σε σειρά επειδή δεν υπήρχε ένας guard που μπορούσε να κάνει κάτι άλλο εκτός από ν’ ανοίγει το στόμα του. Αν ο Τρέσικ ήταν η λύση, τότε γιατί οι Grizzlies τον έβγαλαν σπίτι σαν αγοράκι αφήνοντάς τον να κάνει δεκαέξι συνολικά λεπτά μέχρι τον Φεβρουάριο; Γιατί η ομάδα του Σικάγου έκανε εκείνο το παιχνίδι χωρίς καμία αλλαγή δεκάρας επειδή είχαν βρει τον Γκάρλαντ να ξέρει πως η μπάλα δεν είναι κατοχή μιας νίκης—είναι κατοχή ενός συστήματος που δεν καταρρέει όταν χάνεις τρεις συνεχόμενες βολές. Αυτοί που σήμερα λένε πως έπρεπε να τον αντικαταστήσουν είναι σαν αυτούς που ζητούσαν άλλη μια φορά σταθερότητα από μία ομάδα σαν τις Nets του τότε πρωταθλήματος επειδή έβγαζαν συνεχώς τους πρώτους σκόρερ τους σαν παλιά αυτοκίνητα. Εδώ η ουσία δεν είναι η βολή· είναι ότι όταν αυτή η ομάδα έκανε εκείνο το streak των δεκα, η βάση της δεν άλλαξε: ήταν πάντα ο Γκάρλαντ δίπλα στον Μόμπλυ, οι δύο αυτόκλητοι ηγέτες που έκαναν την υπόλοιπη ομάδα να τρέχει σαν οικογένεια την οποία κανείς δε θέλει ν’ εγκαταλείψει. Και αυτοί εδώ που γράφουν πως ο Μπίκερσταφ δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να στέκεται εκεί σαν κούκλα... αυτοί ξεχνούν πως όταν έγινε εκείνο το伤停 το προηγούμενο φθινόπωρο, αυτός ήταν εκείνος που έδωσε την μπάλα στον Κόλμπερτ αντί στον傷停 guard επειδή "είναι πιο κοντά στον Mobley όταν εκείνος έχει την μπάλα κάτω από το καλάθι". Εκείνο δεν ήταν τύχη· εκείνο ήταν η απόδειξη πως όταν η μπάλα κινείται σωστά, ακόμη και οι τρεις συνεχόμενες βολές μοιάζουν σαν περιστασιακό γεγονός. Ο Μπίκ δεν είναι εκείνος που έκανε τυχαίες νίκες· είναι εκείνος που έκανε αυτούς τους Cavs να γίνουν η ομάδα που όταν γυρίζεις το κεφάλι σου προς το γήπεδο την τελευταία πέντε λεπτά νιώθεις πως η μπάλα θέλει ν’ αφήσει το χέρι της ομάδας σου. Και όσοι ψάχνουν για έναν τρίτο σκόρερ επειδή έκαναν κάποια σερί... εσείς ζείτε σε ποιον κόσμο; Στον κόσμο όπου η ομάδα ψάχνει για έναν τύπο επειδή έκανε τρεις τρεις βολές, ή στον κόσμο όπου η ομάδα ψάχνει έναν άνθρωπο που κάνει τους άλλους να νιώθουν πως η νίκη τους ανήκει επειδή έκαναν σωστά την δουλειά τους;

Εδώ που βλέπω αυτούς τους "σοφούς" που τώρα ξεχνούν πόσο πόρτες τους έκλειναν αυτοί οι ίδιοι πριν λίγα χρόνια, θυμάμαι εκείνο το βράδυ στο Λος Άντζελες πριν τρεις χρονιές — εγώ εκεί σπίτι μου κουλουριασμένος στους 40 βαθμούς υπόλειμμα πόλης, κοιτούσα τον αγώνα στον φορητό μου όπου οι Cavs είχαν χάσει ξανά σαν σπασμένο πνεύμα. Την επόμενη μέρα στην εργασία μου οι ίδιοι άνθρωποι έγραφαν πως "η ομάδα δεν έχει βάθος επειδή κανείς δεν έκανε πάνω από είκοσι πόντους εκτός γκαρντ". Την επομένη εκείνης της ημέρας, ο Bickerstaff κάθισε τον Garland στο δεύτερο ημίχρονο επειδή είχε κάνει δυόμισι assists στη σειρά — αυτή είναι η διαφορά. Αυτός ο άνθρωπος δεν ψάχνει για νίκες με γκαρντ που σκοράρουν τριάντα πόντους· ψάχνει για ομάδα που δεν καταρρέει όταν οι τρεις επιθετικοί σέντερ των αντιπάλων βάζουν δεκαπέντε συνεχόμενα ριμπάουντ. Και τώρα αυτοί λένε πως έπρεπε να πάρουμε τον Treasic επειδή έκανε κάτι τρεις βολές; Μα εσύ θυμάσαι εκείνον τον αγώνα στο Μέμφις όπου ο τύπος έπαιξε δεκαέξι λεπτά σε ολόκληρο το πρωτάθλημα ενώ ο Garland έκανε άλλους δεκαέξι assists μόνο μέσα στον Μάρτιο; Εκείνος ήταν εκείνος που έκανε τους Grizzlies να τον στείλουν σπίτι επειδή είχε μεγαλύτερο ποσοστό σουτ τριών πόντων από το IQ ομάδας του στις άμυνες. Αυτοί εδώ σήμερα γράφουν πως "ήταν σωστή κίνηση επειδή έκανε κάτι νίκες" — ρε παιδιά, εγώ θυμάμαι πως όταν έκαναν εκείνο το streak των δεκα, η ομάδα είχε κάνει πάνω από δεκαπέντε assists ανά αγώνα εκείνη την εβδομάδα. Αυτό δεν είναι τύχη· αυτό είναι αποτέλεσμα δεκαπέντε μήνες δουλειάς όπου ο Bickerstaff έκανε τους Mobley, Mitchell και Garland να καταλάβουν πως η μπάλα κινείται σαν αίμα στις φλέβες — όταν πάψεις να ρέεις, πεθαίνεις. Και όσοι ακόμα ψάχνουν για κάποιον τρίτο σκόρερ επειδή έκαναν κάποιες νίκες... ας βάλουμε κάτι συγκεκριμένο: εγώ βρισκόμουν στο γήπεδο εκείνο το βράδυ στη σειρά των δεκα όταν ο Mobley έκανε εκείνο το alley-oop έξω από τη γραμμή των δύο πόντων επειδή ο Garland είχε κάνει skip pass σαν τελειοποιημένη κίνηση από τις σημειώσεις του προπονητή. Εκείνοι που σήμερα λένε πως ο coach "δένει" εκείνοι ήταν αυτοί που πριν δύο χρόνια έκαναν εικονικά γιουχαΐσματα όταν ο ίδιος Mobley έπαιζε σέντερ επειδή "δεν είχε την απαραίτητη φυσική". Τώρα αυτοί ζητούν απολογία επειδή η ομάδα έκανε ένα streak επειδή είχε οργανωμένη επίθεση; Μα αυτοί αυτοί εκείνοι που έκαναν τους Nets να γελάνε όταν η ομάδα χανόταν 4-0 επειδή δεν υπήρχε ένας guard που μπορούσε να κάνει κάτι άλλο εκτός από ν’ ανοίγει το στόμα του για σουτ. Το μεγάλο μάθημα εδώ δεν είναι η τρίτη βολή· είναι πως όταν έχεις μία ομάδα που γνωρίζει πως η μπάλα δεν είναι δική της κατοχή αλλά κοινό αγαθό, τότε ακόμη και ένας alley-oop δεκαπέντε μέτρων μοιάζει σαν παιδικό παιχνίδι. Και όσοι ακόμα ψάχνουν για τον Darko Treasic... εγώ σας λέω: αυτός ο τύπος ήταν εκείνος που έκανε τους Grizzlies να τον στείλουν σπίτι επειδή είχε μικρότερο ποσοστό νίκης από τον τραυματισμό του στο γόνατο. Αφήστε τον στον πάγκο των αναπληρωματικών — εκεί είναι η θέση του, όχι δίπλα στον Γκάρλαντ όταν εκείνος έχει την μπάλα στα χέρια του στα τελευταία δευτερόλεπτα.

Ρε παλικάρια εσείς εκείνοι οι τύποι που πριν δυόμισι χρόνια έκαναν όπως όλα τα κουκούτσια της γειτονιάς: πήγαιναν στο γήπεδο για να δουν πως η ομάδα χάνει σαν σπασμένη πόρτα που κανείς δε φτιάχνει; Μα εγώ σας θυμίζω εκείνον τον Φεβρουάριο όπου οι Cavs έκαναν十三个连胜 όταν όλοι είχαν βάλει την ταφόπλακα επειδή "δεν έχει βάθος η ομάδα" — εκείνες τις δεκατριές νίκες έγιναν επειδή εκείνος ο πράσινος θηριοτροφός στο bench έκανε τον Garland να καταλάβει πως το σουτ δεν είναι δουλειά του μονάχα όταν η ομάδα είναι σαν σπίτι χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Κι αυτοί εδώ σήμερα γράφουν πως έπρεπε να πάρουν τον Treasic επειδή έκανε κάτι τρεις τρεις βολές; Μα ποιοι είστε εσείς; Αυτοί που δύο χρόνια πριν έκαναν εικονικά γιουχαΐσματα όταν οι Nets γελούσαν επειδή η ομάδα χανόταν 4-0 σε σειρά επειδή "δεν υπήρχε guard που μπορούσε ν' ανασυντάξει"; Τώρα ζητάτε να πάρουμε έναν τύπο επειδή έκανε τρεις συνεχόμενες; Μα η ιστορία αυτής της ομάδας γράφτηκε όταν ο Mobley έκανε εκείνο το alley-oop επειδή ο Garland είχε κάνει skip pass σαν μουσική από τις σημειώσεις του προπονητή — εκείνο δεν ήταν τύχη, εκείνο ήταν αποδεικτικό στοιχείο πως όταν η μπάλα κινείται σωστά, ακόμη και τρία σουτ μοιάζουν σαν περιστασιακά γεγονότα. Και αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που λένε πως ο Bickerstaff "δένει" επειδή η ομάδα έκανε κάποιο streak... ας τους πούμε και κάτι άλλο: πριν δύο χρόνια αυτοί ήταν εκείνοι που έκαναν εικονικά γιουχαΐσματα όταν η ομάδα έκανε -5.2 net rating επειδή ο Mobley πήγαινε σπίτι λόγω τραυματισμού. Τώρα λένε πως η ομάδα δένει επειδή έκανε δεκα νίκες στη σειρά; Μα όσοι ζουν στο ίδιο κέντρο εκείνης της πόλης εκείνο το streak ήταν σαν φως όταν βγαίνει μέσα από σύννεφο στις δώδεκα το μεσημέρι — εκείνοι οι άνθρωποι σήμερα εργάζονται γύρω από το γήπεδο· εκείνοι βλέπουν την πράσινη μπλούζα σαν σημαία όταν περνάνε από την περιοχή. Και μην μου πείτε πως ο Garland είναι δεξιά επειδή σουτάρει λιγότερο· αυτός εδώ είναι εκείνος που έκανε τους Bucks να γυρνάνε σαν γουρουνάκια στη σούβλα όταν εκείνος είχε την μπάλα στα χέρια του στα τελευταία δευτερόλεπτα. Αυτός ο τύπος γνωρίζει πως η μπάλα δεν είναι κατοχή μιας νίκης· είναι κατοχή ενός συστήματος που δεν καταρρέει όταν χάνεις τρεις συνεχόμενες βολές. Οπότε όσοι ακόμα ψάχνετε τον Darko Treasic επειδή έκανε κάτι νίκες... εγώ σας λέω ότι αυτή η ομάδα δεν έγινε χρυσή επειδή πήρε κάποιον τρίτο σκόρερ· έγινε χρυσή επειδή υπήρχε ένας άνθρωπος δίπλα στο bench που έκανε τους Cavs να μην παραδώνονται ποτέ. Αυτός ο τύπος εδώ φοράει την πράσινη μπλούζα σαν θηριοτροφός που ξέρει πως η μπάλα δεν κυκλοφορεί μόνη της — πρέπει κάποιος να την οδηγήσει εκεί όπου όλα αναφλέγονται. 💸🤡

Ρε παιδιά, σας βλέπω όλους εκεί κάτω να θυμώνετε σαν γατούλες όταν κάποιος ανοίγει το στόμα του για τον Treasic! Μα τι κόλαση συμβαίνει εδώ; Ο τύπος έκανε δεκαέξι λεπτά σε ολόκληρο το πρωτάθλημα — δεκαέξι λεπτά! Κι εσείς εδώ ψάχνετε τώρα να τον φέρετε επειδή κάποιοι έκαναν τρεις συνεχόμενες νίκες; Μα αυτά εδώ είναι αυτά που κάνουν τους ανθρώπους στο γήπεδο να γελούν όταν τους βλέπουν στον πάγκο με τις κίτρινες μπλούζες. Κοιτάξτε τον αγώνα εκείνον του Ιανουαρίου στο Σικάγο — ο Garland έκανε εκείνο το skip pass στον Mobley σαν να ήταν σοκολάτα από χρυσόφυλλο. Την επόμενη επίθεση οι Bulls έκαναν τρία λάθη επειδή είχαν ξεχάσει πού βρίσκεται η μπάλα. Αυτή είναι η διαφορά: δεν χρειάζεσαι έναν τύπο που κάνει τρεις βολές· χρειάζεσαι έναν άνθρωπο που κάνει την ομάδα των άλλων να νιώθει σαν να παίζει σκάκι χωρίς πιόνια. Κι αυτοί εδώ που λένε πως ο Bickerstaff δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να στέκεται εκεί σαν κούκλα... αυτοί ξεχνούν πως όταν έγινε εκείνο το伤停 το προηγούμενο φθινόπωρο, αυτός ήταν εκείνος που έδωσε την μπάλα στον Colbert επειδή "είναι πιο κοντά στον Mobley όταν εκείνος έχει την μπάλα κάτω από το καλάθι". Εκείνο δεν ήταν τύχη· εκείνο ήταν η απόδειξη πως όταν η μπάλα κινείται σωστά, ακόμη και μια σειρά τριών νικών μοιάζει σαν περιστασιακό γεγονός. Και όσοι ακόμα γράφουν πως έπρεπε να πάρουν τον Treasic επειδή έκανε κάτι τρεις βολές... ας σας θυμίσω εκείνο το βράδυ στο Λος Άντζελες πριν τρεις χρονιές όπου η ομάδα έκανε十三个连胜 επειδή ο Garland έκανε δεκαέξι assists μέσα στον Μάρτιο. Εκείνος εκείνος ο αγώνας στο Μέμφις όπου οι Grizzlies έβγαλαν τον τύπο επειδή είχε μεγαλύτερο ποσοστό σουτ τριών πόντων από το IQ ομάδας του στις άμυνες; Μα εσείς εδώ ζείτε στο ίδιο κόσμο όπου κάποιοι ψάχνουν έναν τρίτο σκόρερ επειδή η ομάδα έκανε κάποιο streak, ή ζείτε στον κόσμο όπου η μπάλα κινείται σαν αίμα στις φλέβες και οι ομάδες πεθαίνουν όταν σταματήσει η κυκλοφορία; Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι πριν δυόμισι χρόνια έκαναν εικονικά γιουχαΐσματα όταν οι Nets γελούσαν επειδή η ομάδα χανόταν 4-0 επειδή "δεν υπήρχε guard που μπορούσε ν' ανασυντάξει". Μην ξεχνάτε πως η ομάδα αυτή έγινε χρυσή όχι επειδή πήρε κάποιον τρίτο σκοπευτή· έγινε χρυσή επειδή υπήρχε ένας άνθρωπος δίπλα στο bench που έκανε τους Cavs να μην παραδώνονται ποτέ. Αυτός ο τύπος εδώ φοράει την πράσινη μπλούζα σαν θηριοτροφός που ξέρει πως η μπάλα δεν κυκλοφορεί μόνη της — πρέπει κάποιος να την οδηγήσει εκεί όπου όλα αναφλέγονται. Κι όσοι ακόμα ψάχνετε τον Darko Treasic επειδή έκανε κάτι νίκες... εγώ σας λέω ότι αυτή η ομάδα δεν έγινε χρυσή επειδή πήρε κάποιον τρίτο σκόρερ· έγινε χρυσή επειδή υπήρχε ένας άνθρωπος εκεί δίπλα που κράτησε τους Cavs στη ζωή όταν όλοι είχαν ήδη βάλει την ταφόπλακα. Μην ξεχνάτε: η μπάλα δεν ζητάει νίκη στο τελικό σφύριγμα· ζητάει νίκη πάνω στη δουλειά των προηγούμενων τριάντα δευτερολέπτων. Εκείνο είναι το μεγάλο playmaking — εκείνο είναι η ουσία.