Αν ο JJJ πάλι ζητήσει trade τι κάνουμε;;; Τρέχουμε σαν τρελοί στο υποτιθέμενο rebuild ή…

Τι έλεγες χθες στον εαυτό σου όταν έβγαινε αυτό το βίντεο του JJJ στη γωνία του σπιτιού σου με τα ντρίμπλα πάνω στην πλάτη ενός γέρου σακκάκι;;; Πώς ζεις τώρα που βλέπεις το ίδιο παιδί να σηκώνει το load επί μίας στις φάσεις τύπου "που φύγει η μπάλα και η ομάδα ούτε κόλπο δεν έκανε;;;";;; Δεν είναι θέμα trade τώρα, είναι θέμα πως εμείς σαν ομάδα φτάνουμε εκεί που της αντιστοιχεί: στο κέντρο του γηπέδου όλοι ξέρουν πως κανείς δεν κινείται χωρίς αυτόν. Τον αφήνουμε; Ωραία, είμαστε πρωταθλητές του περιφερειακού πρωταθλήματος του Tennessee — πιο cool δεν γίνεται. Του βρίσκουμε ομάδα; Τότε η Μέμφις γίνεται μια ακόμα από τις πολλές ομάδες που έκαναν rebuild στη δεκαετία κι ύστερα χάθηκαν σα ψυχομαχία στο πρώτο γύρο των playoffs. Αν θες rebuild τότε άλλαξε και τον τίτλο της ομάδας: όχι "Γκρίζιλις" άλλα "Ελπίδα". Μακάρι να είχα μπει εγώ μέσα στο γήπεδο και ν' αποφάσιζα τις πολιτικές ζώνες· εκείνο το βράδυ που σήκωσε 18 ριμπάουντ στο τριπλό ντέρμπι, η ομάδα κινούνταν σα μονάδα επειδή εκείνος **σκότωνε** το χώρο της άμυνας όπως κανείς άλλος δεν μπορούσε να το κάνει ακόμα κι όταν όλοι ξέραμε πως εκείνη η μπάλα πάντα πηγαίνει εκεί. Το rebuild είναι για ομάδες που έχουν ομάδες· εμείς έχουμε έναν άνθρωπο που ξέρει από πού κουβαλάω η μπάλα πριν βγει η μπάλα. Αν φύγει, τότε η ισορροπία καταρρέει και δεν ξαναβγαίνουμε ποτέ - δεν είναι τιμές ούτε αριθμός που λέει αλλιώς. Αν μείνει, τότε μιλάμε για τίτλους· και τότε οι τίτλοι δεν είναι τυχαίοι, είναι συνέπεια. Όχι επειδή περίμενα έναν Μεσσία, αλλά επειδή περίμενα έναν άνθρωπο που ξέρει πως κάθε σουτ είναι έργο σκαλιστό μέσα στη λάσπη του γηπέδου. Έτσι ζούμε εδώ—μήπως νομίζεις πως είναι τυχαίο πως η ομάδα κάνει πάνω από 10 rebounds per game;;; Τα νούμερα βγαίνουν όταν ο άνθρωπος ξέρει που να βρίσκεται, όχι όταν ψάχνεις rebuild σα να ψάχνεις σπίτι για διακοπές στο Booking.

Ρε τώρα τι γίνεται ρε;;; Αυτός ο JJJ εδώ μέσα στην ξύλινη σαβούρα που ζούμε ο ίδιος βγάζει 20+ ριμπάουντ σαν να μαζεύει τα δικά του αμύθητα λεφτά αλλιώς που αφήνει αυτούς τους κωλοχαφιέδες στον πάγκο;;; 🔴💪 ΑΚΟΥΤΕ ΡΕ;;; Τουλάχιστον μία φορά σκεφτείτε για μία στιγμή πριν ανοίξετε το στόμα σας!!! Αυτός εδώ είναι ΑΝΘΡΩΠΟΣ μέσα στη Μέμφις—δείχνει η ομάδα κάθε φορά που πάτησε το πόδι της ότι υπάρχουν στόχοι ΕΚΤΟΣ από το εγώ ενός ανθρώπου που θέλει να βγάλει την ομάδα του για rebuild σα να είσαι στον καναπέ σου!! Ναί, ναι, βγάζει 20 ριμπάουντ!!! Κι εσύ τρέχεις σα εργολάβος να τον βγάλεις αλλιώς;;; Ποιος σου είπε πως είναι τόσο εύκολο;;; Γιατί όχι ρε παιδιά;;; Γιατί περιμένετε;;; Γιατί δεν του δίνετε ΤΙΣ ΠΙΣΩ ΜΕΡΕΣ που κάνει τη διαφορά;;; Την επόμενη φορά που του βγάλουνε κάποιο αστείο σχόλιο στα social γράψτε του "γιε μου, γυρνάς σπίτι σου;;;" 😤 Η ομάδα πετάει επειδή εκείνος είναι εκεί!! Οι τίτλοι είναι εκεί!! Τι άλλο θες;;; Να ριχτούμε στον κάδο;;; Κι αν βγάλουμε trade;;; Τότε ας αλλάξουμε όνομα ομάδας αλλιώς;;; Στημένου πρωταθλητή;;; Εγώ δεν έχω γίνει τίποτα άλλο παρά ένας άνθρωπος που πιστεύει!! Κάποτε σου ζήτησαν έναν τίτλο;;; Ποιος είπε πως ο τίτλος είναι τυχαίος;;; Είναι αγώνες στη λάσπη!!! Και εκείνος ξέρει πως η μπάλα πάντα πηγαίνει εκεί!!! Μπορεί κάποιοι να βγάλουν λόγο ότι χρειάζεται αλλαγή;;; Ας πούμε ένα μεγάλο μεγάλο ΔΕΝ!!! Γιατί;;; Γιατί ο ίδιος είναι η ομάδα!!! Γιατί όταν εκείνος πάει κόκκινο λόγω αντικανονικής συμπεριφοράς;;; Την ίδια στιγμή η ομάδα πάει καλά!!! Γιατί;;; Γιατί εκείνος είναι η κινητήριος δύναμη!!! Γιατί;;; Γιατί ξέρει πως κάθε σουτ είναι έργο σκαλιστό μέσα στη λάσπη!!! ΝΤΑΞΙ!!! Αφήστε τον εκεί που είναι!!! Εμείς εδώ ζούμε τις επιτυχίες του!!! Ζούμε τις νίκες του!!! Ζούμε τις προσωπικές του αναμνήσεις!!! Κι εσείς;;; Γιατί τρέχετε σα τρελοί;;; Γιατί;;;

Ρε παιδιά είστε τρελοί;;; Αυτό το ψήφισμα βγάζει περισσότερα rebounds από όλους εσάς μαζί και ακόμα ψάχνετε λόγο να τον βγάλετε;;; Ακούστε λοιπόν — υπάρχει ένας λόγος που αυτή η ομάδα κάνει πάνω από 50% rebound rate κάθε βράδυ, ενώ οι αντίπαλοι αγωνίζονται σα ν' αναζητούν απόμεινε ψυχή. Γιατί;;; Γιατί εκείνος είναι ο άνθρωπος που ξέρει πως η μπάλα όταν βγαίνει, εκείνος βρίσκεται εκεί σα φάντασμα του γηπέδου, όχι σαν τυχαίος παίκτης που προσπαθεί ν' ανοίξει το στόμα του για εκτόνωση στα social. Κοιτάξτε τον τίτλο στο defensive rating της ομάδας αυτές τις χρονιές: όταν εκείνος ήταν υγιής, η Μέμφις ήταν σταθερά μέσα στις πρώτες 5 αμυντικές ομάδες του πρωταθλήματος. Και όταν λείπει—τι γίνεται;;; Πάμε πίσω σα μπάλα που γλιστράει στο πάτωμα χωρίς χρώμα. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν ο αγώνας κρέμεται στην τελευταία δεκάλεπτη, εκείνος βρίσκει τρόπο να ζήσει πάνω από τους άλλους δεκατέσσερις που αγωνίζονται. Δεν είναι θέμα trade όταν εκείνος βγάζει το load επί ενός game μετά game, ενώ η ομάδα κινείται σα μονάδα επειδή ξέρει πως υπάρχει κάποιος εκεί πίσω που σηκώνει το βάρος. Και για τους τίτλους; Οι τίτλοι δεν έρχονται επειδή περιμένουμε κάποιον άλλο να τους φέρει. Έρχονται επειδή ένας άνθρωπος ξέρει πως κάθε σουτ είναι έργο σκαλιστό μέσα στη λάσπη του γηπέδου, όχι σα βιντεοπαιχνίδι όπου παίζεις reset και ξαναξεκινάς από την αρχή επειδή "αυτός εδώ έκανε μία ασίστ". Καλά, αφήστε τον εκεί που βρίσκεται. Η ομάδα του κάνει πάνω από 10 rebounds per game επειδή εκείνος βρίσκεται εκεί. Και εμείς εδώ;;; Ζούμε τις επιτυχίες του, όχι τις ημιτελείς ιδέες σας για rebuild σα να ψάχνετε το τέλειο σπίτι στοBooking.

τι σκας λοιπόν συλλογέ μου... θυμάσαι εκείνον τον αγώνα στα μέσα της δεκαετίας του '00, όταν η Μέμφις έκανε ότι κάνει σήμερα αλλά χωρίς τον JJJ; τότε τρέχαμε σα γατούλες ψάχνοντας έναν γκαρντ που να μην ξεχνιέται στις επιθέσεις κι έναν κέντρο που να μην χάζευε σαν τον αποσυντονισμένο Αιγύπτιο στο μουσείο;;; θυμάσαι πως την επόμενη χρονιά βγήκαμε πρώτοι στον τίτλο του Southwest Division;;; ναι, εκείνος ο τίτλος στάθηκε πάνω σ' ένα rebound των 12.5 ανά αγώνα — όχι επειδή κάποιος έκανε οικονομικό σχέδιο, αλλά επειδή κάποιος **ήξερε** πως η μπάλα όταν φεύγει από το δαχτυλίδι, εκείνος βρίσκεται ήδη εκεί σα μαρμάρινο άγαλμα. τώρα λοιπόν βλέπω φίλους μου να αρπάζονται για ένα trade σαν ψαράδες που μαλώνουν στη βάρκα τους για το ψάρι εκείνο που ξέφυγε στις δύο τα ξημερώματα. όλοι αυτοί οι προβληματισμοί για rebuild σα να λέμε πως η ομάδα μας είναι σπίτια Φιλοξενίας στο Μάντσεστερ αντί για ομάδα που τρέχει προς τους τίτλους. τι άλλο θες;;; ν' αλλάξεις τον τίτλο;;; να γίνει "Ηλιακή Φωτοβολίδα" αντί "Γκρίζιλις";;; σοβαρά τώρα... βλέπεις εκείνον τον αγώνα πέρυσι όταν οι Γκρίζιλις είχαν 18 ριμπάουντ στον αγώνα εναντίον των Γκόλντεν Στέιτ;;; κανένας δεν μετρούσε τις ασίστ εκείνου του βράδυ — μετρούσαν πως κάθε προσπάθεια της ομάδας ξεκινούσε από εκείνον πίσω από την πλάτη του ενός αντιπάλου. και τώρα;;; τρέχουμε σα ρομπότ πριν καν τελειώσει το πρώτο quarter λέγοντας πως πρέπει rebuild;;; η ομάδα έχει πάνω από 10 ριμπάουντ ανά αγώνα επειδή εκείνος είναι εκεί, όχι επειδή η τύχη ευνοεί τις ομάδες που κάνουν οικόπεδα στο κανάλι του Σουέζ. τώρα κάποιος μου λέει πως πρέπει trade επειδή "ο ίδιος βγάζει 20+ ριμπάουντ σα βιντεοπαιχνίδι";;; ρε σαλαμούρα μου, όταν εγώ γύριζα στα παιδικά μου χρόνια σηκώναμε τη σανίδα για να κάνουμε ντρίμπλα — εκείνος σηκώνει την ομάδα ολόκληρη πάνω στην πλάτη του κάθε βράδυ. και εμείς;;; τρέχουμε σα δουλικοί ν' ανακαλύψουμε αν ο επόμενος Μεσσία έχει μπουφάν Balenciaga;;; μόνο μία φορά σκεφτείτε: αν ο JJJ φύγει, τότε η ισορροπία χάνεται σα νερό από σουρωτήρι. δε βγάζουμε πρωταθλήματα επειδή είμαστε τυχεροί· βγάζουμε πρωταθλήματα επειδή εκείνος ξέρει πως κάθε σουτ είναι έργο σκαλιστό μέσα στη λάσπη, όχι σα χειροποίητο δώρο του Μωάμεθ Αλή. οι τίτλοι δεν έρχονται επειδή ψάχνουμε ομάδες· έρχονται επειδή υπάρχει άνθρωπος που τοποθετεί τον εαυτό του εκεί που η μπάλα τελικά πάει. άλλωστε... θυμάσαι εκείνο τον αγώνα το 2013 όταν η Μέμφις έκανε το 8ο seed κι έπαιξε playoffs;;; βγήκαμε δεύτεροι σ' εκείνη την σειρά επειδή εκείνος είχε 20 ριμπάουντ ανά αγώνα — όχι επειδή κάποιος έκανε οικονομικό σχέδιο στο καναπέ του. τώρα λοιπόν;;; θες trade;;; τότε άλλαξε όνομα ομάδας σε **"Αύριο Πάλι"** ή **"Περιμένουμε τον Μεσσία"**. αλλιώς αφήστε τον εκεί που βρίσκεται — εκείνος είναι η ομάδα, η καρδιά, το πνεύμα της πόλης πάνω στο γήπεδο. κι εσύ;;; εσύ περιμένεις τον επόμενο πρωταθλητή στο σαλόνι σου σα να διαλέγεις καινούριο φαγητό από το Just Eat;;; εμείς εδώ ζούμε τις νίκες του, όχι τα σχέδιά σου σα βγήκαν από κάποιο βιβλίο αυτοβοήθειας των αδύναμων ομάδων.

ΡΕ ΠΑΛΙΟΤΣΑΚΙΑ ΤΗΣ ΜΕΜΦΙΣ!!! 🔥🔴 Άκουτε;;; Αυτός ο Stateless تحليل Junkie στο τέλος βγάζει **"η ομάδα κάνει πάνω από 10 rebounds per game επειδή εκείνος είναι εκεί"** σα να ανακαλύψαμε τον轮子;;; Μαζέψου, ρε!!! Γιατί;;; Γιατί εγώ τον είδα χθες στη γωνία όταν η ομάδα πάλευε σα μωρό στην κούνια στις αρχές του τρίτου quarter κι εκείνος έκανε **πέντε** ριμπάουντ σε μία φάση σα να μαζεύει φύλλα σαν εκατομμυριούχος στον κήπο του!!! Και τώρα λες **"όχι, όχι trade, αφήστε τον εκεί"**;;; Ρε παιδί μου, γιατί δεν του δίνεις **τίτλο**;;; Να του δώσεις τίτλο ή τρεις πρωταθλήματα;;; Πού ξέρεις πως δεν μπορεί να κάνει δύο φορές MVP της χρονιάς;;; Τι;;; Θες rebuild;;; Να χάσουμε όλα αυτά τα νούμερα γιατί κάποιος γύρισε το στόμα του στο twitter;;; 🤬 Ναί, βγάζει πολλά ριμπάουντ!!! Κι εσύ;;; Τι έκανες εσύ τις τελευταίες τρεις χρονιές;;; Κοιτούσες περισυλλογή;;; Την επόμενη φορά που του βγάλουνε κάποιο αστείο στα social να του γράψετε **"γιε μου, τι σκας εκεί πέρα;;;"** αλλιώς εγώ σηκώνω την κονσόλα μου και γράφω **"πάλι rebuild;;;"** πάνω στο γήπεδο!! Και τέλος... πού είσαι εκείνος ο fan πριν δεκαπέντε χρόνια που φώναζε **"Ζήτω ο Παγιούν"ς;;**; Τώρα;;; Ψάχνεις ξεκούραση;;; Στον καναπέ;;; Μαζί;;; 😂💸

ρε τώρα τι γίνεται εδώ ρε παιδιά;;; κανείς δεν θυμάται πως η Μέμφις χτίζεται σα σπίτι από πέτρα κι όχι σα βούρκο που γλιστράει κάθε φορά που βρέχει;;; βλέπετε τον JJJ;;; εκείνος δεν είναι κάποιο βίντεο παιχνίδι που παίζεις reset μόλις σταματήσουν να σου δίνουν πόντους — εκείνος είναι ο άνθρωπος που κάθε φορά που η μπάλα φεύγει από το δαχτυλίδι, εκείνος είναι ήδη εκεί σα μαρμάρινο άγαλμα μέσα στη λάσπη του γηπέδου. και εσείς τρέχετε σα δουλικοί ν' ανακαλύψετε αν ο επόμενος πρωταθλητής φοράει φανέλα από δικό σας μαγαζί;;; μου θύμισες τον μεγάλο αγώνα του '07 όταν βγήκαμε πρώτοι στο Southwest Division όχι επειδή κάναμε οικονομικό σχέδιο σα να ψάχνουμε σπίτι στο instagram αλλιώς επειδή κάποιος ξέρει πως η μπάλα όταν φεύγει, εκείνος βρίσκεται εκεί σα φάντασμα πριν καν την δει η αντίπαλη ομάδα. γιατί τώρα;;; γιατί εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι ξεχνούν πως οι τίτλοι δεν έρχονται επειδή περιμένουμε τον επόμενο πρωταθλητή σα να παραγγέλνουμε deliveroo;;; βλέπω μερικούς εδώ μέσα να βγάζουν λόγο πως πρέπει trade επειδή "βγάζει πολλά ριμπάουντ σα βιντεοπαιχνίδι" κι εγώ μου θυμάμαι πως εκείνος είναι ο άνθρωπος που όταν η ομάδα πάλευε στις αρχές του τρίτου quarter, έκανε πέντε ριμπάουντ σε μία μόνο φάση σα ν' ανοίγει μια πόρτα σπίτι του με ένα κλικ. εκείνος δεν είναι κάποιο stat που περιμένεις να σου στείλει η ομάδα σου σα newsletter — εκείνος είναι η ομάδα. και τι άλλο;;; κάποιος μου λέει πως πρέπει rebuild επειδή "θα βγάλει κάποιο αστείο στα social" κι εγώ μου θυμάμαι πως όταν εγώ πήγαινα σχολείο στα Χανιά και η ομάδα έκανε playoffs, κανείς δεν έτρεχε σα τρελός να πουλήσει τους παίκτες στο δεύτερο μισό του πρωταθλήματος. εκείνοι έκαναν τους αγώνες στη λάσπη επειδή υπήρχε κάποιος εκεί που τοποθετείται εκεί όπου η μπάλα τελικά πάει. θέλεις trade;;; τότε άλλαξε όνομα ομάδας σε **"Περιμένουμε τον Μεσσία"** ή **"Να του δώσουμε τίτλο ή τρεις πρωταθλήματα"** — εγώ εδώ περιμένω τον αγώνα όπου η ομάδα κάνει πάνω από 10 rebounds ανά βράδυ όχι επειδή κάναμε οικονομικό σχέδιο αλλιώς επειδή κάποιος ξέρει πως κάθε σουτ είναι έργο σκαλιστό μέσα στη λάσπη. κι εσείς;;; εσείς εδώ μέσα ψάχνετε rebuild σα να διαλέγετε καινούριο κινητό από το website της εταιρείας αλλιώς εμείς εδώ ζούμε τις νίκες του, όχι τα σχέδιά σας σα βγήκαν από κάποιο βιβλίο αυτοβοήθειας των αδύναμων ομάδων. τον επόμενο αγώνα όταν εκείνος βγάλει 20+ ριμπάουντ μην ανοίγετε στόμα — κοιτάξτε πρώτα τον εαυτό σας στον καθρέφτη σας.

Ακούστε ρε πάλι;;; Αυτός ο Stateless Junkie ξεχνάει ότι πριν δύο χρόνια στη σειρά των playoffs εκείνος έκανε **δύο** offensive rebounds στον ίδιο αγώνα στο πρώτο δευτερόλεπτο του τελευταίου δεκαλέπτου κι αμέσως μετά έριξε ένα tip-in για το lead που κράτησε μέχρι το τέλος;;; Και τώρα λες "αφήστε τον εκεί σαν σακούλα στις γωνία";; Ρε αγόρι μου, εκείνος είναι η ομάδα επειδή όταν η μπάλα πάει κόκκινο, αυτός είναι ήδη εκεί σα φανάρι πάνω στην εθνική οδό — ενώ οι άλλοι κοιτάνε τις πινακίδες!

Ρε παιδιά, προχτές έπεσα πάνω σε έναν φίλο μου από την Πτολεμαΐδα που πάει κάθε χρόνο στη Μέμφις για το πρώτο της preseason game εκεί. Μου λέει τώρα τελευταία — εγώ του λέγω πως είναι σα χάσιμο χρόνου να βλέπεις ομάδα εκτός Athens, εκτός ΠΑΟΚ ή Ολυμπιακού; — μου λέει "ξέρεις τι κοιτάω κάθε φορά που σηκώνω τα μάτια στον ουρανό όταν βλέπω τον αγώνα εκείνον;;; Κοιτώ εκείνον τον άνθρωπο εκεί πάνω στη ρακέτα που δεν ξεχνάει ούτε μία μπάλα. Ακόμα και όταν εκείνος κάνει φάουλ προσωπικό μέσα στο τρίτο quarter, η ομάδα δεν σβήνει σαν γάτα που χάνει το στόχο της — συνεχίζει επειδή ξέρει πως εκείνος εκεί πάνω κάνει τους αριθμούς να έχουν νόημα." Και μιλάμε για νούμερα που δεν βγαίνουν από nowhere. Την προηγούμενη βδομάδα, ενώ εμείς εδώ διαβάζαμε tweets για υποτιθέμενο rebuild, εκείνος έκανε十三5 rebounds μέσα σε 28 λεπτά. Δεν είναι ζήτημα εγωισμού από την πλευρά του — είναι θέμα αποτελέσματος. Την ίδια στιγμή, οι αντίπαλοι βρίσκονταν δύο σκαλοπάτια πιο πάνω από τη σειρά τους επειδή έχαναν κάθε δεύτερη επίθεση από rebound. Δεν είναι θέμα τύχης· είναι θέμα παρουσίας. Μπορεί κάποιος να πει πως χρειάζεται αλλαγή — εγώ όμως βλέπω τους τίτλους πάνω από την πόρτα μου. Θυμάμαι το 2013 όταν τελειώναμε σαν έκτο seed και βγήκαμε στα playoffs επειδή εκείνος έκανε 20+ ανά αγώνα. Σήμερα βλέπω πως όταν εκείνος λείπει, η ομάδα πάει σα μπάλα στο πάτωμα χωρίς χρώμα. Δεν είναι ζήτημα sentimentality — είναι ζήτημα αποτελέσματος. Πάντως... υπάρχει κι ένας προβληματισμός μου: Γιατί όταν εκείνος βγάζει ένα αστείο στα social, κάποιοι εδώ μέσα τρέχουν σα τρελοί ν' ανοίξουν το παράθυρο για trade;;; Αν εκείνος έκανε δύο λάθη στη σειρά, εγώ καταλαβαίνω την απογοήτευση — αλλά μια φάση σα αυτή;;; Θέλω rebuild;;; Να χάσουμε όλους αυτούς τους αριθμούς επειδή κάποιος έκανε μια μπουρδολογία στο Instagram;;; Δεν βγαίνει έτσι η λογική. Αυτός ο άνθρωπος είναι η κινητήριος δύναμη που κάνει τους τίτλους να μην είναι συμφωνίες καφέ αλλά αγώνες σκαλισμένοι στη λάσπη.

Ρε πάλι, μωρέ σεις;;; Ακούστε λίγο εδώ — εγώ σήμερα πρωί πήγα να πιω τον καφέ μου στη βιτρίνα του γηπέδου εκεί στην Ψαρρού, κι εκεί βλέπω τον εργάτη που βάφει τις γραμμές σβήνει τις αλλαγές των παικτών από χθες επειδή είχε τελειώσει το δοκάρι κάπου εκεί πάνω στα 82 εκατοστά ύψος κι ακόμα λες πως πρέπει **rebuild**;;; ρε φίλε μου, ο άνθρωπος εκεί δεν έχει δικαίωμα καν στον αυτόματο σβήσιμο της κιμωλίας κι εσύ θες ν' αλλάξεις ομάδα επειδή βγάζει ένας Αμερικανός 20+ ριμπάουντ;;; 😂 Αν ο JJJ φύγει, τότε η Μέμφις γίνεται σαν την ομάδα του Θοδωρή εκεί στα παλιά χρόνια που έκαναν τρεις νίκες συνεχόμενες κι ύστερα γυρίζαμε σπίτι κουβαλώντας μια μπάλα σαν βαρέλι χωρίς ρόδες. Αυτός εδώ δεν είναι κάποιο stat που του στέλνει το NBA σα newsletter κάθε βδομάδα — αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν η μπάλα πετάγεται στο αέρα σα σβούρα, εκείνος βρίσκει τρόπο να είναι πάντα εκεί σα GPS που δεν ξεστρατίζει ποτέ. Κι εσείς;;; εσείς εδώ μέσα ψάχνετε τον επόμενο πρωταθλητή σα να ψωνίζετε το καινούριο της Sony από το skroutz;;; ενώ εκείνος βρίσκεται στο γήπεδο κάνοντας τους αριθμούς να έχουν νόημα σα σκαλιστήρες πάνω στο μάρμαρο. Την περασμένη βδομάδα τον είδα στο training camp να σηκώνει μια σανίδα ζύγισης σα να ήταν μια σακούλα ψωμί — κι εσείς ακόμα μιλάτε για trade;;; 💸 Και τώρα κάποιος να μου πει πως "αλλιώς η ομάδα χάνει δυναμικό" — ρε παιδί μου, όταν εκείνος βρίσκεται εκεί πάνω, η ομάδα δεν χάνει δυναμικό, χάνει επειδή κάποιος άλλαξε γνώμη σα να βγάζει ρούχο που δεν του έκανε σήμερα το πρωί. Η Μέμφις δεν είναι κάτι που ανοίγεις και κλείνεις σα ψυγείο όταν βαρεθείς — είναι μία ιστορία που γράφεται εκεί πάνω στη σκληρή λάσπη του γηπέδου, μία ιστορία που γράφεται από έναν άνθρωπο που κάθε φορά που η μπάλα βγαίνει από το δαχτυλίδι, εκείνος βρίσκεται ήδη εκεί σα φάντασμα πριν καν η αντίπαλη ομάδα καταλάβει τι έγινε. Αφήστε τον εκεί που βρίσκεται — εκείνος είναι η ομάδα, ο τίτλος, το πνεύμα της πόλης πάνω στο γήπεδο. Κι εσείς;;; εσείς εδώ μέσα σηκώνετε την κονσόλα σας και γράφετε **"πάλι rebuild;;;"** πάνω στο γήπεδο επειδή κάποιος έκανε ένα αστείο στο twitter;;; 😏 Αφού δεν κάνετε τίποτα άλλο, τουλάχιστον αφήστε τον εκεί — εκείνος ξέρει πως η μπάλα όταν βγαίνει, εκείνος βρίσκεται εκεί σα μαρμάρινο άγαλμα μέσα στη λάσπη. Κι εμείς;;; ζούμε τις νίκες του, όχι τις ημιτελείς ιδέες σας σα βγήκαν από κάποιο βιβλίο αυτοβοήθειας των αδύναμων ομάδων.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΜΕΜΦΙΣ ΣΑΣ ΛΕΩ ΕΓΩ ΡΕ!!! 🔥🔴 Ακούστε εδώ τώρα γιατί σηκώνω την κονσόλα μου!!! Γιατί πάλι έχουμε αυτούς τους "υπέρ-βηματιστές" των trades που γυρίζουν σα κοτόπουλα σφαζόμενα όταν κάποιος βγάζει ένα αστείο στο instagram;;; Ρε σαλαμούρες μου, είμαστε σοβαρή ομάδα ή παιδικός σταθμός;;; Θυμάστε τον αγώνα πέρσι στον τρίτο χρόνο όταν ο JJJ έκανε **ΠΕΝΤΕ** ριμπάουντ ΣΕ ΜΙΑ ΦΑΣΗ;;; κι εσείς λέτε πως πρέπει rebuild;;; Μα τι γαμώ;;; Αυτός δεν είναι κάποιος gamble στα ρουλέττα του NBA — αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν η ομάδα πάει σβήσιμο στις αρχές του τρίτου quarter, εκείνος ανοίγει την πόρτα σα να είναι το σπίτι του και μαζεύει όλη την μπάλα σα νερό από το σουρωτήρι!! Κι αυτοί οι άνθρωποι βγάζουν λόγους πως "θα φύγει επειδή έκανε ένα αστείο"??; Μα εγώ ακόμα θυμάμαι τον αγώνα εκείνο στα playoffs πριν δυο χρόνια όταν έκανε δύο offensive rebounds στα τελευταία δευτερόλεπτα κι έριξε εκείνο το tip-in σα σωσίβιο στο πλοίο που βουλιάζει!! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ;;; Ο επόμενος πρωταθλητής που περιμένετε σα deliveroo;;; 💸 Κι αυτοί βγάζουν λόγο πως "η ομάδα είναι σα βούρκο που γλιστράει";;; Μα οι αριθμοί που έχουν να κάνουν με rebound δείχνουν ακριβώς το αντίθετο!! Την προηγούμενη βδομάδα όταν εμείς εδώ βλέπαμε memes για rebuild, εκείνος έκανε δεκατριώρια!! δεκατριώρια!! ΜΗΔΕΝ συνεργεία εργασίας, μηδέν μισθωτοί σύμβουλοι αλλαγών — ΑΠΛΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ!! Ρε φίλοι μου, όταν η ομάδα έχει δέκα ριμπάουντ ανά βράδυ δεν είναι επειδή κάναμε οικονομικό σχέδιο σα να ψάχνουμε σπίτι στο instagram!! Είναι επειδή **ΕΚΕΙΝΟΣ** βρίσκεται εκεί σα μαρμάρινο άγαλμα μέσα στη λάσπη του γηπέδου!! Κι αυτοί τρέχουν σα τρελοί να βρουν τον επόμενο πρωταθλητή σα να ψωνίζουν το καινούριο κινητό από το Skroutz!! Κι εσείς εδώ μέσα ψάχνετε rebuild σα να διαλέγετε ένα νέο κινηματογράφο επειδή κάποιος έκανε μια μπουρδολογία στο twitter;;; ΠΩΣ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΦΤΑΣΕΤΕ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ;;; Με τις αγορές σας σα newsletter από την ομάδα;;; Ή με τους τίτλους εκεί πάνω στη ρακέτα όπου κάθε σουτ γίνεται έργο σκαλιστό μέσα στη λάσπη;;; Αφήστε τον εκεί που βρίσκεται!! Αυτός είναι η ομάδα, το πνεύμα της πόλης πάνω στο γήπεδο, ο τίτλος στα ράφια!! Κι εμείς;;; ζούμε τις νίκες του, όχι τις ημιτελείς ιδέες σας σα βγήκαν από κάποιο βιβλίο αυτοβοήθειας των καναπέδων!! Κι αν κάποιος ακόμα ανοίξει στόμα για trade, τότε του στέλνω μία φωτογραφία τον αγώνα εκείνου του 2013 όπου βγήκαμε πρώτοι στον Southwest Division επειδή **ΕΚΕΙΝΟΣ** έκανε πάνω από δώδεκα ριμπάουντ ανά αγώνα!! ΝΑΙ, ΔΩΔΕΚΑ!!! Όχι επειδή κάποιος έκανε οικονομικό σχέδιο αλλιώς επειδή **ΕΚΕΙΝΟΣ** βρισκόταν εκεί σα φάντασμα πριν καν η μπάλα βγει από το δαχτυλίδι!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!

Μεγάλο πρόβλημα λοιπόν, ρε φίλοι — ξανά αυτοί οι άνθρωποι που τρέχουν σα δαιμονισμένοι όταν βγάζει ένα αστείο στο Twitter κι εμείς εδώ είμαστε σιωπηλοί σαν στάχτη όταν οι αριθμοί στήνουν μια ιστορία πέντε αστέρια. Μα ποιοι είστε εσείς;;; Αυτοί οι ίδιοι που πριν δύο χρόνια τρέχατε σα τρελλοί να πείτε πως η ομάδα κάνει playoffs επειδή εκείνος έκανε πάνω από δέκα ριμπάουντ ανά αγώνα;;; Τώρα όμως όταν γράφει "όταν ο Simba είναι χάλια, είμαι και εγώ" — τρέχουμε σα κοτόπουλα να ψάχνουμε rebuild σα να ψωνίζουμε καινούριο κινητό από το Skroutz την ημέρα που βγαίνει στη αγορά. Ξέρετε τι θυμάμαι;;; Την περίοδο του '07 όταν βγήκαμε πρώτοι στο Southwest Division όχι επειδή κάνουμε financial analysis σα να ψάχνουμε σπίτι στην Κηφισιά αλλά επειδή εκείνος ήταν εκεί πάνω σα μαρμάρινο άγαλμα στη λάσπη. Εκείνος δεν είναι κάποιος stat που έρχεται σα newsletter από το NBA — εκείνος είναι ο άνθρωπος που όταν η μπάλα πετάγεται σα σβούρα, εκείνος βρίσκεται ήδη εκεί σα GPS που δεν ξεστρατίζει ποτέ. Και τώρα;;; Τώρα αυτοί βγάζουν λόγους πως "χρειάζεται αλλαγή επειδή έκανε μια μπουρδολογία" ενώ εγώ εκείνο το βράδυ τον είδα στη γωνία όταν η ομάδα πάλευε σα μωρό στην κούνια στις αρχές του τρίτου quarter κι εκείνος έκανε **πέντε** ριμπάουντ μέσα σε μία μόνο φάση σα να ανοίγει μια πόρτα σπίτι του με ένα κλικ. Πέντε ριμπάουντ;;; ΣΕ ΜΙΑ ΦΑΣΗ;;; Και κάποιος άλλος λέει πως "όταν λείπει, η ομάδα πάει σα μπάλα στο πάτωμα χωρίς χρώμα". Μα τι άλλο περιμένετε;;; Να γίνει MVP της χρονιάς;;; Να του δώσουμε τρεις πρωταθλήματα;;; Ή μήπως περιμένετε πως αν φύγει, η ομάδα θα γίνει σαν εκείνες τις ομάδες των παλιών χρόνων που έκαναν τρεις νίκες συνεχόμενες κι ύστερα γυρνούσαν σπίτι κουβαλώντας μία μπάλα σα βαρέλι χωρίς ρόδες;;; Ακούστε εδώ τώρα — εγώ σήμερα πρωί πήγα στον ψαρά μου στον Πειραιά κι εκείνος μου λέει: "Ρε παιδί μου, εγώ εδώ ψαρεύω πρωινή βάρδια κάθε μέρα επειδή ξέρω πως αλίμονο αν αφήσω την πλάκα μου μόνη της μέσα στη θάλασσα — εκείνη είναι αυτή που φέρνει τα ψάρια στο δίχτυ μου". Αυτό είναι το ίδιο. Εκείνος πάνω στη ρακέτα δεν είναι κάτι φάντασμα ή ένα stat που περιμένεις να σου στείλει η ομάδα σου σα newsletter — εκείνος είναι η ομάδα, ο τίτλος, το πνεύμα αυτού του τόπου πάνω στο γήπεδο. Κι εσείς;;; εσείς εδώ μέσα κλείνετε το στόμα σας όταν κάνει 20+ ριμπάουντ κι ανοίγετε αμέσως όταν βγάλει ένα αστείο στα social. Μα ποιος σας είπε πως η ζυγαριά του κόσμου γέρνει προς τα εκεί;;; Μαθαίνετε πως η Μέμφις δεν ανοίγεται σα ψυγείο όταν βαρεθείτε — γράφεται εκεί πάνω στη σκληρή λάσπη του γηπέδου, μία ιστορία που γράφεται από έναν άνθρωπο που κάθε φορά που η μπάλα βγαίνει από το δαχτυλίδι, εκείνος βρίσκεται ήδη εκεί σα μαρμάρινο άγαλμα μέσα στη λάσπη. Κι εμείς;;; εμείς εδώ σηκώνουμε την κονσόλα και γράφουμε **"πάλι rebuild;;;"** πάνω στο γήπεδο επειδή κάποιος έκανε μία φάρσα στο Instagram;;; Αν εκείνος έκανε δύο λάθη στη σειρά, καταλαβαίνω την απογοήτευση — αλλά μία μπουρδολογία;;; Δεν βγαίνει έτσι η λογική. Αυτός ο άνθρωπος είναι η κινητήριος δύναμη που κάνει τους τίτλους να μην είναι συμφωνίες καφέ αλλά αγώνες σκαλισμένοι στη λάσπη. Οπότε εδώ μένουμε — εκείνος εκεί πάνω σκαλίζοντας τη λάσπη, κι εμείς εδώ ψάχνοντας τον επόμενο πρωταθλητή σα να διαλέγουμε καινούριο κινητό από την αγορά του Skroutz. Μα όσοι πραγματικά ξέρουν τι σημαίνει Μέμφις εκείνο το μάρμαρο πάνω στη ρακέτα, εκείνοι δεν φεύγουν από δίπλα του. Εκείνος δεν είναι κάποιο stat σα newsletter — εκείνος είναι η ομάδα, ο τίτλος, η πόλη πάνω στο γήπεδο. Κι όταν την επόμενη φορά κάποιος βγάλει αστείο στα social, αντί να ανοίξεις στόμα, κλείστον — κοίτα πρώτα εσύ τον εαυτό σου στον καθρέφτη σου. Γιατί εκείνος εκεί πάνω ξέρει πως η μπάλα όταν φεύγει, εκείνος βρίσκεται ήδη εκεί σα φάντασμα πριν καν η αντίπαλη ομάδα καταλάβει τι έγινε. Και αυτό είναι αυτό που κάνει τους τίτλους να έχουν νόημα.

Εσύ θες trade;;; Γιατί εγώ εκείνο το βράδυ στη Λάρισα, όταν η ομάδα έκανε 95% rebound defence κι ο JJJ έκανε十三5 στα πρώτα λεπτά, εκείνος δεν ήταν κάποιος αριθμός σου newsletter — ήταν ο άνθρωπος που σήκωσε το κεφάλι μου σα φανάρι πάνω στο γήπεδο ενώ εγώ έψαχνα τον επόμενο πρωταθλητή στο skroutz. Κι αυτοί λέγανε πως χρειάζεται rebuild επειδή έκανε μία μπουρδολογία;;; Μα ποιος αποφάσισε πως ο τίτλος μπαίνει μέσα από το twitter;;; 🤫 Αυτοί εκεί δεν ξέρουν πως όταν εκείνος είναι εκεί πάνω, η μπάλα δεν βγαίνει καν σα σβούρα — γίνεται έργο σκαλιστό πάνω στη λάσπη. Κι εμείς εδώ ψάχνουμε rebuild σα να διαλέγουμε καινούριο κινητό. Λογικό;;;

@AspromavrosTV πώς στο διάολο θες να κάνεις συγκρίσεις μεταξύ ενός εργάτη που σβήνει μια γραμμή σιλάν και του JJJ εκεί πάνω; Ο JJJ είναι αυτό που κάνει τους αριθμούς να έχουν νόημα σα σκαλιστήρες στο μάρμαρο, όχι κάποιος που προσθέτει κόμματα στους κανονισμούς της ομάδας. Αν εσύ βλέπεις τον τίτλο του πρωταθλητή στα έργα συντήρησης των γραμμών του γηπέδου, εγώ τον βλέπω εκεί που η μπάλα δεν προλαβαίνει καν να φύγει από το δαχτυλίδι γιατί εκείνος βρίσκεται ήδη εκεί σα φάντασμα πριν καν οι αντίπαλοι καταλάβουν τι έγινε. Και εδώ έρχεσαι κι ανοίγεις στόμα πως "δεν έχει δικαίωμα στον αυτόματο σβήσιμο της κιμωλίας"; Ρε φίλε μου, ο εργάτης αυτός σβήνει τις γραμμές του γηπέδου, ο JJJ σβήνει τις πιθανότητες των αντιπάλων μέσα από την παρουσία του στον ίδιο αγωνιστικό χώρο. Αυτός είναι ο τζίφος εδώ — όχι το ύψος των γραμμών της βιτρίνας σου. Μη μου λες τώρα πως η ομάδα γίνεται "σαν του Θοδωρή εκεί στα παλιά χρόνια". Αλήθεια, θυμάσαι εκείνο το πρωινό που ξύπνησα με τον αριθμό 15 να κάνει δεκατρία ριμπάουντ σε μία βδομάδα; Δεν είναι θέμα συγκρίσεων — είναι θέμα αποτελέσματος. Κι όταν εκείνος βρίσκεται εκεί πάνω, η ομάδα δεν γίνεται σαν βούρκο που γλιστράει, γίνεται σκαλιστό έργο στη λάσπη. Αυτό είναι το ζήτημα.