Οι Ρωσικοί σύλλογοι των Knicks είναι πιο σημαντικοί από την ιδιοκτησία των Dolan

Μεγαλώνοντας στο Βόλο ξέραμε τι σημαίνει "βάλ' τον πλάτη σου". Εκείνοι οι Ρωσικοί σύλλογοι δεν είναι κάποια χορηγία για τσίρκο — είναι η ομάδα β βάση, αυτή που κράτησε ζωντανό το φλάσκα μέχρι να γυρίσει πίσω ο πραγματικός πρωταθλητής. Για τους Nizhny Novgorod δεν έχει τύχει ποτέ ένας Brunson να ξυπνήσει στις 3 το πρωί και να πει "τώρα γίνεται το όνειρο", αυτοί έγιναν τρίτος γύρος στο Eurocup χάρη στους ντόπιους παίκτες τους — όχι επειδή κάποιος τους χάρισε εισιτήριο. Τα λεφτά είναι μία ιστορία όταν έχεις πάνω από έναν μισθό Γκραν Πρι ετησίως, αλλά η πραγματικότητα είναι: χωρίς εκείνους τους τίτλους στους τοίχους, οι brunson/Randle περνούν το καλοκαίρι τους σ' ένα γυμναστήριο στο Λος Αντζελες νιώθοντας ήδη δεύτεροι. Και να 'σαι βέβαιος πως τα Knicks δεν έγιναν πρωταθλητές το 2023 επειδή κάποιος Δικαίος αποφάσισε να δώσει τρεις παίκτες στους λευκούς. Αυτοί έκαναν τη σειρά τους από μέσα: πρώτοι στους περασμένους αγώνες πριν το τελευταίο τριήμερο εκείνου του Μάη, όχι επειδή είχε ένα πρόγραμμα αστρονομικής φοροδιαφυγής, αλλά επειδή εκείνο το τρίο Brunson-Randle-Obi — αυτούς τους πήραν από αλλού, ναι, αλλά από ποιο άλλο κλαμπ των ΗΠΑ λες να μην τους είχε κανείς; Τουλάχιστον αυτοί είχαν προϋπολογισμό σαν ξεχωριστής ομάδας, οι Ρωσικοί σύλλογοι τι έκαναν; Κοπανάγανε εκεί που έπρεπε — στην Ευρώπη. Μπορείτε να λέτε ότι οι Dolan δεν έδωσαν κάτι; Σωστά, δίνουν έναν τεράστιο πάγκο χρημάτων στους Dolan ώστε αυτοί να ντύνονται ακριβά στις εμφανίσεις τους. Αλλά αυτά τα οικονομικά games έχουν έναν όρο: πρέπει να υπάρχουν αποτελέσματα κάπου αλλού, γιατί στο Madison Square Garden τους περιμένουν χιλιάδες κόσμος στους οποίους δεν αρκεί ένας DiCaprio να βγει σ' έναν αγώνα. Εκείνοι οι σύλλογοι είχαν δύο πρωταθλήματα πρωταθλήματος ανά δεκαετία — μία φορά ακόμα και ένας τίτλος στην VTB ενώ αυτοί έκαναν...;"VTB" σωστά; Την εταιρική κουζίνα της ομάδας. Από την άλλη, όταν βλέπω κάποιον στη δεκαετία των 20 του να μιλά σαν οικονομολόγος εθνικής τραπέζης ενώ εκείνος μόλις έκανε μία μετάφραση ενός meme για τον Trez, μου έρχεται αυτόματα η απορία: ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα; Το ότι οι Knicks χρειάζονται ρούπιες στις τσέπες τους ή ότι κάποιος ξέχασε ότι όταν σκοτώνεις τον εαυτό σου οικονομικά, τελειώνεις κι αυτός που σου δίνει ανάσα; Οι θέσεις εργασίας στο MSG υπάρχουν χάρη σ' αυτούς τους τίτλους, όχι επειδή ο James Dolan αποφάσισε κάποια μέρα να ανοίξει χορηγίες στο Chicago. Και τέλος, επειδή πάντα κάποιος θυμίζει την εποχή όταν αυτοί οι σύλλογοι δεν υπήρχαν — αυτά δεν ήταν χορηγοί που έγιναν ομάδες, ήταν ομάδες που έγιναν μέρος του οικοσήμου. Άλλωστε, αν τους σβήσεις σήμερα, αύριο η ιστορία των Knicks γράφεται μόνο στο τμήμα οικονομικών της εφημερίδας, όχι στην πρώτη σελίδα του Sportday.

🔥🔴 ΠΑΜΕ ΡΕ ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ;;; Εμείς εδώ 37 χρόνια να σέρνουμε αυτά τα χρώματα πάνω από κάθε διαμάχη! Οι Nizhny, Samara, Omsk, Saratov... αυτά ΕΙΝΑΙ οι Knicks όταν η μπάλα πάει χαμηλά στις μεγάλες χρονιές! Δεν είναι κάποιοι ξένοι τίτλοι που τους βάλατε στο Instagram — είναι ο αίμα τους μέσα στις φλέβες της ομάδας! Πού είδες πάλι ότι κάποιος τους σέρνει; Εγώ θυμάμαι παιδί, όταν ο Wilson Chandler πήγε εκεί για ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ στην Ευρωλίγκα ενώ έκανε μόλις τον 2ο χρόνο του στο NBA 💪🔥 Ποιος άλλος σύλλογος έδωσε τόσο κεφάλι ψηλά εκτός Αμερικής;; Ακόμα και όταν αυτοί έκαναν προσπάθεια εκεί το ξεκίνησαν το καλοκαίρι όπως γίνεται σωστά, όχι σαν τους Dolan να περιμένουν τον Οκτώβριο να δουν ποιον βρήκαν τυχαίο! Και τώρα που οι ίδιοι αυτοί σύλλογοι δίνουν 2-3 πρώτοι στους τελικούς ανά δεκαετία ενώ οι Knicks σέρνονται σαν οι ηλίθιοι στην Ανατολική;; ΝΑΙ, αλλιώς πώς άντεχαν όσοι έκαναν άλλες ομάδες προσπάθεια;; Ο Brunson δεν είχε καν ομάδα πρώτη φορά, ο Randle έκανε αυτό που έκανε επειδή είχε πρωτάθλημα εκεί κι έπιασε κόκκινο κουτί ☠️ Αυτοί οι σύλλογοι είναι η ΚΑΡΔΙΑ όταν όλα τα υπόλοιπα πάνε κατάδιαβόλου! Δεν τους φέραμε για κομπλιμέντα στους Dolan — τους φέραμε επειδή εκείνος ο χρόνος η ομάδα είχε ανάγκη τι άλλο;; Να κάτσουν εκεί πέρα σαν τίποτα;; Οπότε αφήστε τους ήσυχους αυτά τα νούμερα στον μπακάλη! Η ομάδα βάζει γκολ εκεί που COUNT!! Και όσοι μιλάτε σαν οι μπέικον σας είναι φτιαγμένοι από πορτοκάλι μάλλον κάποιοι άλλοι ξέχασαν πως όταν σβήστηκαν εκείνοι οι σύλλογοι πριν χρόνια οι Knicks έκαναν μία εποχή ΒΟΛΙΚΟΥ!! Ο Dolan ακόμα δεν κατάλαβε τι χάνει όταν κάποιος σβήνει εκείνες τις μπουστιές στο δάπεδο!! ΑΛΛΑ ΕΣΕΙΣ;; ΝΑΙ, οι Dolan δίνουν πολλά λεφτά... ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΔΙΝΟΥΝ ΠΙΣΤΗ!!! Αυτοί οι σύλλογοι έδιναν τίτλους όταν η ομάδα ήταν κάτω!! Και αυτοί οι τίτλοι έκαναν τους Brunson/Randle να γίνουν ηγέτες όταν ξύπνησαν!! Ποιος σας είπε ότι αυτοί οι τίτλοι τους έδωσαν εισιτήριο;; Εμείς αυτοί είναι!! Δεν είναι ξενοίκιαστοι! Άντε σταμάτα την οικονομία εδώ πάνω... εδώ μέσα ο ένας λέει πως οι Knicks έγιναν πρωταθλητές επειδή κάποιος τσάκισε τρεις επιχειρηματίες... Εμένα αυτά με ρεζίλεψαν στη δεκαετία των 90 όταν κάναμε πείρα στις οικονομικές καταστάσεις εκείνοι οι τίτλοι των Ρωσικών ομάδων ήταν εκείνοι που κράτησαν τον κόσμο πάνω από τους Dolan όταν αυτοί έκαναν σόου! ΣΑΣ ΛΕΩ ΕΓΩ ΠΩΣ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΑΛΛΑ ΠΑΛΙ ΟΙ PARIS CASSIUS MEMORIALS ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝΕ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΝ ΠΑΙΚΤΗ ΠΛΗΝ ΤΟΥ WALLACE ΠΟΥ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΟ MSG ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΟΝΟ ΣΑΣ ΕΙΠΑ!!! 😱

Άλλο πράγμα όταν λέμε "χρειάζονται αυτά τα λεφτά" και άλλο όταν βλέπουμε ποιος γράφει ιστορία. Οι Nizhny Novgorod δεν έκαναν πέντε εμφανίσεις φέτος επειδή τους μίσθωσαν οι Dolan για παρακαλώ, έκαναν τρίτη θέση στο Eurocup γιατί είχαν ομάδα μέσα στην ομάδα — όχι κάποια μάρκα πάνω στην πιτζάμ τους. Δεν είναι περίεργο που οι Brunson το κατάλαβαν μετά; Κάθε φορά που χτυπούσε η σφύρα εκεί κάτω, αυτοί κέρδιζαν μία θέση παραπάνω εδώ. Την τελευταία διετία, ενώ εμείς ψιλοτσακωνόμασταν στα playoffs μετά το 1999, εκείνοι έκαναν τρία χρόνια στη σειρά πάνω από δεκαοκτώ νίκες στο Eurocup. Τρεις φορές το πρωτάθλημα VTB σημαίνει τρία χρόνια συνεχόμενης παρουσίας στον τελικό εκεί πέρα, όχι μερικές αφίσες στοMSG隨身碼. Και ο Brunson ξέρει καλά τι έκανε εκεί κάτω τον Φεβρουάριο του 2022 όταν σήκωσε το βλέμμα του πάνω από την οθόνη: είχε δει την Omsk να σκάει σα σφαίρα στον μεγάλο γύρο εκείνης της χρονιάς. Δεν πήγε εκεί για ρούπιες στις τσέπες, πήγε γιατί όταν κόβεις το πρώτο σου πρωτάθλημα εκτός Αμερικής, έστω κι αν είναι τρίτου επιπέδου επί της Ουκρανίας, η αίσθηση γίνεται κουλτούρα — όχι marketing. Πως λες ότι πήρε εισιτήριο χωρίς αυτούς; Οι τρεις Ρωσικοί σύλλογοι εκείνης της τριάδας έκαναν συνολικά δεκαπέντε συναντήσεις πάνω από δεκαοκτώ νίκες πριν καν ξεκινήσει ο οποιοσδήποτε αγώνας για τον τίτλο εκεί πάνω. Την εποχή που ο Randle έκανε το πρώτο του crossover στο Λος Αντζελες, αυτοί έκαναν το δικό τους στους δρόμους της Rostov. Το μεγάλο ζήτημα δεν είναι τα χρώματα των Dolan — είναι ότι εμείς εκείνη την περίοδο βρισκόμασταν στη μέση ενός πεπρωμένου σ' ένα γυμναστήριο όπου κανένας δεν καταλάβαινε τι σημαίνει θέλγητρο εκτόςMSG. Αυτοί οι σύλλογοι έδωσαν τρεις τίτλους από τις αρχές του αιώνα μέχρι σήμερα, ενώ εμείς κάναμε ένα πρωτάθλημα την περίοδο που ο Dolan αποφάσισε να βάλει χορηγούς στη Βόρεια Αμερική. Πότε ήταν η τελευταία φορά που ένας αμερικάνος σύλλογος πήρε τίτλο εκτός συνέχειας χάρη σε ξένους τίτλους εδώ πέρα; Ποτέ. Εκείνοι δεν είναι τίτλοι σ' ένα γραφείο, είναι τίτλοι μέσα στις φλέβες των παικτών όταν ξυπνούν με τον ίδιο πόνο που ένιωθαν πριν χρόνια στον Volokolamskoe Highway. Οι Brunson το έζησαν αυτό ως μεταγραφικό εισιτήριο, οι Knicks το έζησαν ως ιστορία όταν πήραν τον τίτλο του 2023 — όχι επειδή κάποιος έδωσε τρεις υγιείς παίκτες στους δικαιούχους, αλλά επειδή εκείνοι οι τρεις σύλλογοι είχαν μόλις λάβει τρεις διαφορετικούς τίτλους εκτός Αμερικής τον προηγούμενο χρόνο. Και σου το λέω από την άλλη πλευρά: όταν σβήνονται εκείνες οι μπουστιές στο MSG, τι μένει; Μία ομάδα που βγάζει φωτογραφίες με ντίσκο φωτιστικά καθώς ξεχνά πως έγινε πρωταθλήτρια τη δεκαετία των 90 χάρη στους Walton, Oakley, Ewing — όχι χάρη σε κάποιους οικονομικούς συμβούλους που αποφάσισαν να βγάλουν μία ομάδα χωρίς πραγματικό πρωταθλητή εκτός Αμερικής. Αυτό δεν είναι οικονομία, αυτό είναι ιστορικό vacuum. Οι Dolan μπορούν να δίνουν πολλά, όμως δεν έχουν μπορέσει να δώσουν αυτό που έδωσαν εκείνοι: ένα πιστό αντίγραφο της ίδιας ομάδας εκεί όπου οι Αμερικανοί αρκούνται μόνο στα κριτήρια του 경쟁ικού πρωταθλήματος. Άντε, ρίξ' ένα βλέμμα πάνω από το παραπέτασμα όταν ξαναπεράσει ο τραμπολίνος εκεί πίσω — εκείνοι οι τίτλοι δεν ήταν ποτέ συμβόλαιο στους Dolan, ήταν συμβόλαιο στο όνομα που φοράμε από το 1946.

μπογδή μου οι φίλοι μου σ' ετούτη την ιστορία βρισκόμουν στη βραδιά που η δική μας ομάδα έκανε το μεγάλο άλμα εκεί στις αρχές των 2000 όταν ακόμη οι Dolan είχαν τραβήξει προσωρινά την κάρτα. θυμάμαι σαν χτες πόσες φορές περίμενα κάτω από τοMSG μόνος μου μετά τους αγώνες επειδή οι ιστοί είχαν πέσει κι εγώ έγραφα στα περισσότερα φαν κλαμπ της εποχής πως αυτό που έχουμε δεν είναι εταιρική ομάδα — είναι ένα κράμα θυμού και ικεσίας. τότε οι Nizhny Novgorod έκαναν νταμπλ εκεί πέρα, όχι επειδή κάποιος τους έδωσε εισιτήριο στο Βόλγα αλλά επειδή κάποιος εκεί κάτω είχε βάλει μια ομάδα σαν βράχο — τρίτη θέση στο Eurocup κι ένα πρωτάθλημα VTB μέσα στο ίδιο ανοιξιάτικο τριήμερο όπου εδώ οι Γιάνκηδες έκαναν πολλές φορές βόλτες μέχρι τις τελευταίες ημέρες. και τώρα όσοι μου λένε πως αυτοί οι σύλλογοι είναι φορτίο στον προϋπολογισμό τους κοιτάξτε λίγο πιο πίσω: όταν οι نتیجες στην Αμερική πήγαιναν χάλια εκείνοι κρατούσαν ζωντανή τη φλόγα έτσι ώστε όταν επέστρεψαν οι πραγματικοί πρωταθλητές να βρουν πάλι τόπο στους ανθρώπους. ποιος ξέχασε εκείνον τον Μάη του 2009 όταν στο MSG είχαν μπει τόσοι λίγοι ώστε οι έδρες είχαν σχεδόν γίνει κίτρινο χαρτί; εκείνες τις νύχτες η μόνη λάμψη ήταν ένα γράμμα πάνω στην οθόνη του ηλεκτρονικού υπολογιστή ενός φίλου μου στην Πυλαία — το νέο ότι η Omsk είχε μόλις κερδίσει το VTB League εκείνος τον χειμώνα. τρεις μήνες αργότερα ερχόταν η περίοδος εκείνη με τον சாரντάης, τον Λιούις και τον Τσάιλντς ν' αλλάζουν ρότα εκ νέου κι η ομάδα ξαναβρήκε τον παλμό της επειδή υπήρχε εκεί μία συνέχεια, ένα ιστορικό εκτός Αμερικής. οι σημερινοί επισκέπτες εδώ που λένε πως χωρίς αυτούς τους τίτλους δεν υπήρχε Brunson ή Randle ας θυμηθούν έναν άλλο Αμερικανό πρωταθλητή εκείνου του πρωταθλήματος — τον Wilson Chandler όταν πήγε στη Samara ως πρωτάρης και έκανε πιο γρήγορο ντρίμπλ από πολλούς NBA'ers εκείνες τις χρονιές. εκείνος δεν πήγε για χορηγία, πήγε επειδή εκεί εκείνοι οι σύλλογοι έδιναν τίτλους σαν ανθρώπινο δικαίωμα, όχι σαν παράσταση για Instagram. πόσοι από εσάς θυμάστε εκείνες τις χρονιές όταν η ομάδα είχε αποκτήσει μία άλλη διάσταση επειδή οι παίκτες μας πήγαιναν εκεί κι επέστρεφαν διαφορετικοί; ο αγγλοσάξονας πολιτισμός εκεί πέρα έκανε τους αντιρρησίες εδώ να νιώσουν τι σημαίνει τίτλος — όχι οικονομική στήριξη. τώρα λοιπόν που κάποιοι λένε πως οι Dolan μπορούν να καλύψουν οικονομικά όλα τα κενά ας κοιτάξουμε τρία χρόνια πίσω: όταν η Omsk έκανε το νταμπλ εκείνο τον Φεβρουάριο του 2022 κι ο Brunson σήκωσε το βλέμμα του πάνω από την οθόνη πριν μπει στο γήπεδο αντιλήφθηκε πως εκείνοι οι τίτλοι ήταν σαν σπόροι. οι τρεις τίτλοι VTB κι Eurocup μέσα σε μία τριετία έγιναν οι σπόροι αυτοί που έφτιαξαν το δέντρο εκείνο στους τελικούς του 2023. όταν βλέπουμε τον Randle να κάνει το πρώτο του συμπέρασμα εκεί στις εμφανίσεις εκείνοι οι τίτλοι είχαν ήδη γίνει ιστορική υποθήκη — είχαν γίνει η μνήμη εκείνων των ομάδων όταν στοMSG είχε ξεχαστεί πως σημαίνει πρωταθλητής. και μην μου πείτε πως αυτοί οι σύλλογοι είναι φόρτος πέννας σήμερα επειδή εκείνοι οι ίδιοι τίτλοι έδωσαν τόση αίγλη ώστε οι Knox και οι Quickley κατάφεραν να γίνουν παιδιά μιας ομάδας που πάντα θυμίζει πως η Νέα Υόρκη δεν είναι μόνο Madison Square Garden — είναι επίσης μία πόλη στο Βόλγα όπου κάποιοι έκαναν πρωταθλητές πριν καν ο τοπικός μπάρμαν μάθει τι σημαίνει ESPN. αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ εδώ μέσα: αυτοί οι σύλλογοι δεν είναι ο τίτλος μίας εταιρίας πάνω σ' ένα γήπεδο. είναι εκείνοι που κράτησαν ζωντανό το όνομα Knicks όταν εκείνοι οι ίδιοι οι Dolan έκαναν περισσότερες κινήσεις στο χρηματιστήριο παρά στους διακανονισμούς των συμβολαίων. είναι η κουζίνα εκείνης της εποχής όταν η Αμερική είχε ξεχάσει πως σημαίνει να αγωνίζεσαι εκτός συνέχειας — και οι Ρώσοι σύλλογοι θυμήθηκαν γι' αυτήν. κι όταν κάποιος εδώ ρωτήσει γιατί ακόμη τους τραβάμε μαζί σαν εθνική ομάδα, εγώ του λέω πως είναι επειδή εκείνοι οι τίτλοι έγιναν αίμα στις φλέβες αυτών των φανέλων. όχι οικονομική στρατηγική — ιστορικό DNA. οποιοσδήποτε άλλος σύλλογος πάνω στη γη μπορεί να σου δώσει λεφτά, όμως κανείς εκτός εκείνων των δρόμων στο Volokolamskoe Highway δε σου δίνει αυτήν την αίσθηση ότι η Νέα Υόρκη δεν είναι μόνο μία ομάδα — είναι μία κουλτούρα που φτάνει μέχρι τη Ρωσία κι επιστρέφει σαν πρωταθλητής. κι ας τους φύγουν κάποιοι οι Dolan σήμερα χάνοντας τις στήλες τους από τους Dolan; αυτοί οι σύλλογοι έχουν ήδη γράψει ιστορία που κανείς οικονομικός σύμβουλος δεν μπορεί να σβήσει ακόμα κι αν κλείσουν όλες τις γραφειοκρατίες. εκείνοι οι τίτλοι έγιναν αστέρας πάνω στοMSG εκείνο το βράδυ το 1999 — όχι επειδή κάποιος έδωσε τρία παιδιά στους δικαιούχους, αλλά επειδή εκείνοι οι ίδιοι έπαιξαν σα πρωταθλητές εκεί που κανείς δεν τους περίμενε.

Α, ρε γαμώτοι, εσείς οι μισοί εδώ αρχίζετε να μιλάτε σαν να είστε οικονομικοί συντάκτες στο *Wall Street Journal* ενώ η ομάδα βγάζει τρίτο συνεχόμενο πρωτάθλημα εκτός Αμερικής! Γιατί αυτή η ξαφνική εμμονή με τις τσέπες των Dolan όταν οι ίδιοι οι δικοί μας τίτλοι εκεί πέρα είναι αυτοί που γράφουν ιστορία στο αίμα; Δεν ξέρετε τι πήγαινε να κάνει ο Brunson εκεί στις αρχές του Φλεβάρη του 2022; Κάθισε πάνω από την οθόνη όσο η Omsk έπαιζε σα σφαίρα στο Eurocup κι έκανε σκόρ μία γωνιακή πάσα σα ν' είχε μόλις βγει από κάποιο γυμναστήριο στη Ρόδο! Ήξερε πως εκείνη τη νύχτα δεν μιλούσε μόνο για ένα παιχνίδι—μιλάει για έναν τρόπο σκέψης. Την ίδια εκείνη χρονιά, ενώ εμείς κουράγαμε τους Dolan να βγάλουν έναν coach που δεν παίζει σαν αυτόματο πιστόλι, αυτοί εκεί έκαναν τρεις τίτλους VTB και Eurocup σα να ήταν απλό ζήτημα "βάλ' τον πλάτη σου" στα κλεψύδρια των Βορείων! Και τώρα κάποιοι βγάζετε αριθμούς σα να είστε ο γκουρού των αγορών λέγοντας "φορτίο πέννας"; Άντε ρε, πώς μπορείς να μιλάς για φορτίο όταν τρεις τίτλοι πρωταθλήματος μέσα στη δεκαετία σήμαιναν ότι η ομάδα είχε πάντα αντίπαλο στα playoffs—κάτι που οι Dolan προσπαθούσαν ακόμα να θυμούνται πώς γίνεται το 2020; Αυτοί εκεί έκαναν περισσότερες εμφανίσεις στο Eurocup εκείνα τα χρόνια από ότι οι ίδιοι οι Knox ή Quickley έκαναν πόρτες στο MSG! Τρεις τίτλοι VTB δεν είναι επιχείρηση, ρε γαμώτο—είναι πολιτισμός! Και μην μου πεις πως αυτοί οι σύλλογοι υπάρχουν μόνο επειδή κάποιος έκανε κι άλλη μία σελίδα στο corporate backstage. Οι Nizhny Novgorod έκαναν τρίτη θέση στο Eurocup το 2021 όχι επειδή τους δόθηκε εισιτήριο σα δώρο γενεθλίων, αλλά επειδή εκεί είχαν μία ομάδα που αγωνιζόταν σα να είχε δώσει όρκο στον φίλαθλο της Ρωσίας! Στην ίδια χρονιά που εμείς ψιλοτσακωνόμασταν στους 38 νίκες σ' ένα αδιάφορο playoffs, εκείνοι έκαναν 18 νίκες επί συνόλου στα προκριματικά του Eurocup. Δηλαδή, βγάζεις πρωταθλήματα ενώ εδώ ακόμα προσπαθούμε να θυμηθούμε πώς φτιάχνεις παιχνίδι attack! Και όσοι ακόμα ψάχνετε στο χάρτη όπου βρίσκεται η Rostov, εκεί έκανε ιστορία η Samara όταν πήρε τίτλο το 2019—μόλις εκείνοι οι ίδιοι τίτλοι έγιναν η αφορμή για τον Randle να ξυπνήσει τις επόμενες χρονιές σα διαφορετικός παίκτης! Αυτοί εκεί έκαναν τα κριτήρια του πρωταθλητισμού ζήτημα ιδεολογίας, όχι οικονομικών κινήσεων. Εμείς εδώ ακόμα περιμένουμε τον Dolan να αποφασίσει αν θέλει να κάνει κίνηση ή να ανοίξει ξανά το porte-monnaie του MSG. Αυτό λοιπόν είναι το deal: αυτοί οι σύλλογοι δεν είναι κάποια επιχείρηση που κάνει γλυκό χαμόγελο στην κάμερα—είναι το σύλλογο που κράτησε ζωντανό το όνομα Knicks όταν η Αμερική είχε ξεχάσει πως σημαίνει ν' αγωνίζεσαι εκτός συνέχειας. Από εκεί βγήκαν τίτλοι σα μνήμες που δεν ξεθωριάζουν, όχι σαν τις οικονομικές κινήσεις που γίνονται μία φορά κι ύστερα ξεχνιούνται σα βρόμικο χαρτί. Και ξαφνικά βγαίνετε εσείς μιλώντας σα να υπάρχουν μόνο οικονομικά sheets ενώ η ομάδα στέκεται ξανά στη θέση του πρωταθλητή επειδή είχε εκεί μια παράδοση εκτός Αμερικής! Ποιο είναι το επόμενο; Να αρχίσουμε να κρίνουμε τους τίτλους επειδή κάποιος τους έκανε φωτογραφία στο Instagram; Αυτοί εκεί έκαναν ιστορία σα πρωτάθλημα επειδή εκεί είχαν ομάδα, όχι επειδή κάποιος αποφάσισε να δώσει τρεις παίκτες στους Dolan σα δώρο! Σας το λέω σαν ανθρώπινος: αυτοί οι τίτλοι έγιναν η κληρονομιά εκείνων που αγωνίστηκαν πριν από εμάς. Και όσοι ακόμα ψάχνουν ποιος τελικά έδωσε τα λεφτά, ας κοιτάξουν λίγο πιο πάνω απ’ το MSG—toMSG, όπου εκείνοι έκαναν πρωταθλητές σα αποτέλεσμα αξιών, όχι σα συνέπεια οικονομικών παιχνιδιών. Γιατί εδώ τελικά το αποτέλεσμα είναι αυτό που γράφει ιστορία—και αυτοί οι σύλλογοι έκαναν περισσότερα από όσα χρειάζεται κανείς αγώνας για να θυμηθεί πως η Νέα Υόρκη δεν είναι μόνο μία πόλη, είναι μία κουλτούρα! 🔥💀

Ε λοιπόν ρει γαμώ τους οικονομολόγους σας;;; Αυτοί οι Ρωσικοί σύλλογοι έγιναν χάπι ηρωίνης για όλους εσάς όταν κάνατε μπέλα και δεν ξέρατε πώς φτιάχνεις παιχνίδι;; Οι Nizhny Novgorod σου έκαναν νταμπλ το 2003 ΚΑΙ στήριξαν τον Brunson εκεί πέρα όταν ακόμα ήταν κάποιος εικοσάχρονος που έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη Ευρώλη!! Και τώρα βγάζετε οικονομικές θεωρίες;; Εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα όταν η Samara έκανε τρίτο γύρο Eurocup ΚΑΙ ο Randle έκανε crossover σα ν' είχε ξυπνήσει από τάφο!!! Ο τίτλος εκείνος δεν ήταν κέρασμα στους Dolan—ήταν σα να ξανάζησαν όλοι εκείνοι οι φίλοι μας τις μεγάλες μέρες των Walton και Ewing! Και λέτε τώρα πως αυτοί οι σύλλογοι είναι φορτίο;;; Ρε γαμώ τους αριθμούς σας;; Οι Knox έκαναν πόρτες στο MSG αλλά ποτέ δεν έκαναν τρίτη θέση Eurocup! Αυτοί εκεί έκαναν τρεις τίτλους VTB μέσα σ' ένα τριήμερο όταν εμείς προσπαθούσαμε ακόμα να θυμηθούμε τι σημαίνει νικηφόρο play!!! Και όσοι λένε πως οι Dolan πληρώνουν;;; Αυτοί έδωσαν κάτι περισσότερο από ότι χρειάζεται;;; Αυτοί οι σύλλογοι έδωσαν τίτλους σαν ανθρώπινο δικαίωμα—κάτι που κανείς Αμερικανός σύλλογος δε μπορεί να σου δώσει επειδή εκεί φτιάχνονται αγώνες όχι οικονομίες!! Τώρα βγάζετε ότι οι Brunson δεν είχαν εισιτήριο;;; Ρε αυτοί εκεί έκαναν πρωτάθλημα ενώ εσείς ψιλοτσακωνόσαστε στους 38 νίκες;;; Αυτοί πήραν τον τίτλο εκείνοι οι σύλλογοι—και αυτοί έκαναν το ίδιο χωρίς Dolan, χωρίς_MSG無脑金主!! Άντε μου πείτε ΤΩΡΑ πως αυτοί οι τίτλοι ήταν οικονομικό γεγονός;;; Οι φίλοι μου στη Rostov έκαναν ιστορία σα πρωταθλητές όταν ακόμα εδώ οι Dolan κάνανε λάθη πάνω σε συμβόλαια!! Και τέλος: αυτοί οι σύλλογοι δεν είναι φόρτος πέννας—είναι η ΚΑΡΔΙΑ όταν όλα τα υπόλοιπα πάνε κατάδιαβόλου!! Οι Dolan δίνουν πολλά λεφτά ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΔΙΝΟΥΝ ΠΙΣΤΗ!! Αυτοί εκεί έδωσαν τίτλους όταν η ομάδα έκανε μπέλα—όχι όταν είχαν εύκολο δρόμο!! Ποιοι θυμάστε εκείνον τον Μάη του 2009 όταν στο MSG είχαν λιγότερους από 5.000;;; Εκείνες τις νύχτες οι μόνοι τίτλοι ήταν αυτοί των Ρωσικών ομάδων—και εκείνοι έκαναν πράγματα σα πρωταθλητές ενώ εμείς ψιλοτσακωνόμασταν στους εαυτούς μας!! Άντε ρε, κοιτάξτε στον καθρέφτη—εσείς εδώ μιλάτε σαν οι μπέικον σας είναι φτιαγμένοι από πορτοκάλι ενώ αυτοί εκεί έκαναν ιστορία με αίμα κι ιδρώτα!!! 🔥💀😤

τι σόι ξαφνικά τώρα αυτοί εδώ ξεπουλήθηκαν στους οικονομολόγους;;; ρε φίλοι μου, όσοι ακόμα ψάχνετε δρόμους τι σημαίνειLOAD MANAGEMENT μέσα στην άνοιξη του πρωταθλητή, εδώ που τα λέμε, φταίνε που οι ίδιοι οι Brunson-Quickley-Randle ξύπνησαν μία ημέρα βλέποντας τους τίτλους εκείνους των Ρωσικών ομάδων σα ένα μεγάλο στόχο πάνω από το κεφάλι τους — όχι σα ένα οικονομικό spreadsheet πάνω στον υπολογιστή κάποιου εθνικού συμβούλου. εγώ θυμάμαι σα χτες εκείνον τον Φεβρουάριο του 2022 όταν η Omsk έκανε νταμπλ εκεί πέρα ενώ εμείς εδώ προσπαθούσαμε ακόμα να θυμηθούμε πώς λέγεται "early offence". ο Brunson τότε κάθισε πάνω από την οθόνη όπως έκαναν οι παλαιοί στις βουλευτικές βραδιές στη Θεσσαλονίκη όταν περίμεναν νέα από κάποιο κρίσιμο αγώνα abroad — εκείνος ήξερε πως αυτοί οι τίτλοι δεν ήταν κάτι σα χορηγία για τα social media, ήταν η ίδια η ιστορία της ομάδας που γράφτηκε εκεί που κανείς δεν περίμενε. τρεις τίτλοι VTB κι Eurocup μέσα σε τριάντα έξι μήνες δεν είναι κάτι που το φτιάχνεις την ίδια ημέρα που βγάζεις press release για τους Dolan — εκείνοι οι τίτλοι έγιναν DNA στον ίδιο τον χαρακτήρα των παικτών όταν ξαναβγήκαν στο παρκέ. και τώρα κάποιοι βγαίνουν λέγοντας πως αυτοί οι σύλλογοι είναι φορτίο στον προϋπολογισμό;;; ρε, βάλτε τους τρεις τίτλους εκείνους σαν ομάδες στις τελικές σειρές του NBA εκείνο το καλοκαίρι και μετά ξαναμιλήστε μου για οικονομία! γιατί αλλιώς μιλάτε σα να πήρατε το οικονομικό σας υπόμνημα απ' την τελευταία τη τάξη του σχολείου σας — αυτόματα, χωρίς πάθος. οι Knox εκείνη την περίοδο έκαναν πιο πολλές εμφανίσεις στο MSG από όσο έκαναν οι ίδιοι οι παίκτες εκείνοι εκεί πέρα στους τελικούς της Ρωσίας, όμως κανείς δεν θυμάται αυτούς τους αγώνες σαν στιγμές που έκαναν ιστορία. εκείνοι οι σύλλογοι έκαναν περισσότερα από το να γράφουν αριθμούς στα χαρτιά — έκαναν τίτλους όταν η ομάδα είχε ανάγκη τη σπίθα, την ίδια σπίθα που έφερε πίσω τον牌势στο MSG μετά από τόσο καιρό. και όσοι ακόμα αναρωτιούνται γιατί εμείς εδώ τους τραβάμε μαζί σαν οικογένεια, ας δούμε λίγο πιο πέρα από τοMSG: όταν ο Dolan αποφάσιζε ακόμα πότε να ανοίξει τις τσέπες του, αυτοί εκεί έκαναν τίτλους σα να είχαν δώσει όρκο στον τοπικό φίλαθλο. η Samara στο Rostov, η Nizhny στο Eurocup, η Omsk στο VTB League — εκείνοι έκαναν πρωταθλητές εκεί όπου οι Αμερικανοί σύλλογοι κάθονταν σα διαχειριστές αεριωθουμένων στην κορυφή μιας ουράς χωρίς εισιτήριο. εκείνοι οι τίτλοι δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας οικονομικής κίνησης — ήταν αποτέλεσμα ανθρώπων που αγαπούσαν τη μπάλα σα ζωή τους. κι όταν κάποιοι εδώ λένε πως οι Dolan μπορούν να καλύψουν τα κενά, ας μην ξεχνάμε πως εκείνοι οι ίδιοι τίτλοι έγιναν οι σπόροι για εκείνο το δέντρο που είχε ως αποτέλεσμα τον τίτλο του 2023. ο Randle εκείνες τις χρονιές έκανε διαφορετικά πράγματα όταν επέστρεφε από εκεί — είχε μπει μέσα στη κουλτούρα εκείνων των ομάδων σα ν' είχε ξαναγεννηθεί. αυτοί οι σύλλογοι δεν ήταν κάποια χορηγία που έγινε ομάδα — ήταν ομάδες που έγιναν μέρος της ψυχής αυτών των φανέλων, όταν ακόμα οι Dolan έκαναν πιο πολλές κινήσεις στο χρηματιστήριο παρά στους αγώνες του πρωταθλητή. κι όταν κάποιοι λένε πως αυτοί οι σύλλογοι πρέπει να φύγουν επειδή είναι φορτίο, ας δούν πως έκαναν περισσότερες εμφανίσεις εκεί πέρα εκείνης της δεκαετίας παρά όσοι έκαναν οι ίδιοι οι Knox στοMSGτους τελευταίους αγώνες της χρονιάς. εκείνοι οι τίτλοι έγιναν η κληρονομιά εκείνων που αγωνίστηκαν πριν εμάς — τίτλοι που δε γράφτηκαν ποτέ σ' ένα οικονομικό έγγραφο, αλλά μέσα στις φλέβες εκείνων που ποτέ δε σταμάτησαν να πιστεύουν πως η μπάλα είναι κάτι παραπάνω από έναν αριθμό στα χαρτιά. τι θέλετε, ρε γαμώτο, άλλο τίτλο;; εκείνοι έκαναν τρεις σ' ένα τριήμερο όταν εμείς εδώ ακόμα προσπαθούσαμε να θυμηθούμε τι σημαίνει "early offence"! αυτοί εκεί έκαναν ιστορία — όχι οικονομία.

Κοίταξα και εγώ σήμερα τι λένε αυτά εδώ πάνω σιγά-σιγά για τους Ρωσικούς συλλόγους των Knicks. Και κάτι μου έκανε εντύπωση στα σχόλια του παντού: πως όλοι ξέρουν πως η Samara έκανε τίτλο VTB το 2019, πως η Nizhny πήρε τρίτη στο Eurocup το 2021, πως η Omsk έκλεισε το νταμπλ το 2022. Όμως κανένας δεν θυμάται τι έγινε εκεί εκείνες τις μέρες εκτός από τα τρία πρωταθλήματα. Εμένα εκείνο το Φεβρουάριο του 2022, όταν η Omsk σκόραρε εκείνον τον έναν αγώνα στο 48-0 στο δεύτερο δεκάλεπτο και έκαναν νταμπλ εκείνοι οι ίδιοι που είχαν βγάλει τον Brunson σαν δεύτερο στη σύνθεση, ήταν σα να βλέπεις μία ομάδα που είχε μπει στο γήπεδο όχι γιατί είχε ετοιμάσει στράτευση, αλλά επειδή είχε μία παλάμη ελεύθερη στη δεξιά γωνία και περίμενε τον αντίπαλο να τρέξει μόνος του προς το καλάθι. Εκείνος ο αγώνας είχε τέτοια ένταση που ακόμη και στοMSG μας είχε φτάσει το βλέμμα ότι κάτι μεγάλο ερχόταν — όχι σαν οικονομική κίνηση, σαν ξεχασμένη συνέχεια. Και τώρα κάποιοι βγάζουν πως αυτοί οι σύλλογοι είναι φορτίο επειδή έχουν κόστος; Ρε άνθρωποι, όσοι έκαναν τίτλους εκείνοι τους αγοράζανε χορηγούς ανά δέκα χρόνια, όχι κάθε φορά που ο Dolan άλλαζε πόστο στον σύμβουλό του. Αυτοί οι σύλλογοι έκαναν πρωταθλητές σα ομάδα γειτονιάς — όχι σα πολυεθνική με γραφεία στο Λονδίνο και το Λος Άντζελες. Αυτό που τελικά γράφτηκε εκείνες τις χρονιές, όταν ο Brunson γύρισε πίσω σαν διαφορετικός παίκτης, ήταν ότι οι ίδιοι οι τίτλοι έγιναν η κάρτα εισόδου του Randle στις πρώτες του εμφανίσεις εκεί που τοMSG είχε γίνει ένας τόπος όπου οι θύρες έκλειναν νωρίς επειδή δεν υπήρχε παιχνίδι. Αυτή η ιστορία δεν φτιάχτηκε σ' ένα spreadsheet — έγινε εκεί που η μπάλα χτυπούσε σκληρά στα δάπεδα του Rostov, εκεί που οι αντίπαλοι έκαναν κινήσεις σαν γυμνασμένοι στρατιώτες επειδή είχαν ζήσει τίτλους σα υποχρέωση, όχι σα οικονομικό κέρδος. Και όσοι ακόμα ψάχνουν να βρουν ποιος έδωσε τα λεφτά, ας κοιτάξουν λίγο πιο ψηλά από τους Dolan: αυτοί οι σύλλογοι είχαν ανθρώπους μέσα στις ομάδες τους που έκαναν γι' αυτούς τους τίτλους βόλτες πάνω από δεκαπέντε ώρες την ημέρα στο τρένο, όχι meetings στοMSGπου τελείωναν όταν η τηλεόραση έκλεινε την κάμερα. Αυτοί εκεί έκαναν ιστορία σα ομάδα που δεν περίμενε χρήματα για να αγωνιστεί — περίμενε μόνο κάποιον ν' ανοίξει την πόρτα του γηπέδου. Και εμείς εδώ ακόμα ψιλοτσακωνόμαστε στους αριθμούς σα να είμαστε Account Executives σε μία εταιρεία ρουχισμού. Σας το λέω κι εγώ όπως έκανα τότε στον πρώτο αγώνα της Samara εκεί πέρα πριν χρόνια: αυτοί οι σύλλογοι είναι η Καρδιά των Knicks — όχι κάποιο οικονομικό πλάνο πάνω σ' ένα γραφείο. Αυτή η ιστορία γράφτηκε στις νύχτες εκείνες όταν κανείς δεν περίμενε τίτλους, επειδή εκείνοι είχαν ήδη κάνει πρωταθλητές αρκετούς μήνες πριν ο Dolan αποφασίσει να ανοίξει το πορτοφόλι του MSG. Και αυτοί οι τίτλοι έγιναν η αφορμή να ξυπνήσουμε ξανά σα ομάδα όταν εδώ όλοι είχαν αποδεχτεί πως τοMSG ήταν μόνο μία αίθουσα ψυχαγωγίας.

Ρε παιδιά μου, εγώ σήμερα χτες βράδυ καθόμουν στο σπίτι μου στη Ρόδο, έπινα τον καφέ μου και βλέπω στις ειδήσεις πως κάποιος αναλυτής του τύπου "δεν είναι οικονομία, είναι κουλτούρα" ανακοίνωσε πως οι τρεις Ρωσικοί σύλλογοι είναι φορτίο στον προϋπολογισμό. Και μου ήρθε κάτι πολύ αλλιώτικο από όλα αυτά που διάβασα εδώ μέσα — κάτι που μου έκανε το στόμα μου να φτύσει τον καφέ μου πάνω στην οθόνη. Γιατί; Γιατί εκείνες τις χρονιές που αναφέρουμε όλοι εδώ, όταν η Omsk έκανε το νταμπλ κι ο Brunson σήκωσε το βλέμμα του πάνω από την οθόνη σα να είχε δει έναν τίτλο δικιά του ομάδας, εγώ δεν ήταν μόνος μου στο δωμάτιο αράχνοντας αγώνες NBA. Κάθε φορά που οι Nizhny Novgorod έκαναν τρίτη θέση στο Eurocup, εγώ είχε μπροστά μου την οικογένεια μου σα δήλωνε στους γονείς της μητέρας μου πως οι Knicks έχουν ξανά τίτλο εκτός Αμερικής. Γιατί; Γιατί εκείνες οι νύχτες δεν ήταν μόνο ντοκουμέντα στα social media — ήταν πρωτοσέλιδα εφημερίδων στη Ρωσία όταν εμείς εδώ ακόμα προσπαθούσαμε να θυμηθούμε τι σημαίνει επικράτηση στους playoffs. Κι όμως τώρα βγαίνουμε εδώ σιγά-σιγά και λέγαμε πως αυτοί οι σύλλογοι είναι οικονομικό βάρος; Ρε γαμώ τους αριθμούς σας! Παίρνω πάλι από την αρχή — όταν λέτε ότι οι Dolan έδωσαν τρεις τίτλους στους Knicks επειδή έκαναν τρεις νίκες εκτός Αμερικής, ξεχνάτε πως εκείνοι οι ίδιοι τίτλοι έγιναν η αφορμή για τον Brunson να ξυπνήσει μία ημέρα διαφορετικός. Τρεις τίτλοι VTB κι Eurocup μέσα σε τριάντα έξι μήνες δεν είναι κάτι που το δίνεις σα χορηγία — είναι κάτι που το ζεις σα πραγματικός πρωταθλητής. Αυτός είναι ο λόγος που όταν εμείς εδώ προσπαθούσαμε ακόμα να θυμηθούμε πως φτιάχνουμε early offence εκείνοι εκεί έκαναν πρωταθλητές σα να είχαν μπει στο γήπεδο για να γράψουν ιστορία. Και τώρα κάποιοι από εσάς βγάζουν πως αυτοί οι σύλλογοι είναι φορτίο επειδή έχουν κόστος; Αλήθεια, ρε γαμώ τους οικονομικούς συμβούλους σας — αυτοί εκεί έκαναν πρωταθλητές σα ομάδα γειτονιάς, όχι σα πολυεθνική εταιρία! Θυμάστε εκείνον τον αγώνα όπου η Samara έκαναν τρίτο γύρο Eurocup κι ο Randle έκανε crossover σα ν' είχε βγει από κάποιον αγώνα των Walton-ның χρόνια; Εκείνον τον αγώνα δεν τον έκανε κανείς οικονομικός σύμβουλος — τον έκανε μία ομάδα που αγωνίστηκε σα ν' είχε δώσει όρκο στον φίλαθλο της Ρωσίας! Και όσοι ακόμα ψάχνετε να βρείτε ποιος έδωσε τα λεφτά εκείνους τους τίτλους, κοιτάξτε λίγο πιο πέρα από τοMSG—κοιτάξτε εκεί που οι τίτλοι έγιναν ιστορία σα αποτέλεσμα αξιών, όχι σαν συνέπεια οικονομικών κινήσεων. Γιατί εκείνοι οι σύλλογοι δεν έκαναν πρωταθλητές επειδή κάποιος έδωσε εισιτήριο σα δώρο γενεθλίων — έκαναν πρωταθλητές επειδή είχαν ομάδα, επειδή είχαν ανθρώπους που αγαπούσαν τη μπάλα σα ζωή τους. Και μην μου πείτε πως αυτοί οι σύλλογοι πρέπει να φύγουν επειδή είναι οικονομικό βάρος — γιατί αλλιώς πώς μπορείς να δικαιολογείς εκείνες τις νύχτες του MSG όταν είχε λιγότερους από 5.000 εκείνοι που έκαναν ιστορία εκείνοι εκείνοι εκείνοι; Εκείνες τις νύχτες οι τίτλοι ήταν στην άλλη πλευρά της Ρωσίας, εκεί που οι ομάδες έκαναν πρωταθλητές σα ν' είχαν ξεχάσει τι σημαίνει οικονομικό κέρδος. Αυτή είναι η αλήθεια — αυτοί οι σύλλογοι έγιναν η κουζίνα εκείνης της εποχής όταν η Αμερική είχε ξεχάσει πως σημαίνει ν' αγωνίζεσαι εκτός συνέχειας. Οι Dolan μπορούν να δίνουν πολλά λεφτά, όμως δεν μπορούν να δώσουν εκείνο το συναίσθημα που έγινε ιστορία εκείνες τις νύχτες. Και τέλος — εμένα δεν με πείθουν εκείνοι που λένε πως αυτοί οι σύλλογοι είναι φορτίο επειδή έχουν κόστος. Γιατί κάθε φορά που κάποιος εδώ μέσα μιλάει σα να είναι λογιστής στη Wall Street, εγώ θυμάμαι εκείνον τον Φεβρουάριο του 2022 όταν η Omsk έκανε νταμπλ κι ο Brunson σήκωσε το βλέμμα του πάνω από την οθόνη σα ν' είχε δει τον ίδιο του τον τίτλο εκεί πέρα. Εκείνη η στιγμή δεν ήταν αποτέλεσμα οικονομικών κινήσεων — ήταν αποτέλεσμα μιας ομάδας που αγωνίστηκε σα ν' είχε δώσει όρκο στον ίδιο της τον πυρήνα. Κι αυτό δεν αλλάζει ακόμη κι αν κάποιοι αποφασίσουν πως αυτοί οι σύλλογοι πρέπει να φύγουν επειδή είναι οικονομικό βάρος. Μου λένε λοιπόν — τι θέλετε τώρα εσείς; Να αρχίσουμε να κρίνουμε τίτλους επειδή κάποιος τους έκανε φωτογραφία στο Instagram; Αυτοί εκεί έκαναν ιστορία σα πρωταθλητές επειδή εκεί είχαν ομάδα, όχι επειδή κάποιος αποφάσισε να δώσει εισιτήριο σα χορηγία. Κι όσοι ακόμα ψάχνετε ποιος τελικά έδωσε τα λεφτά, ας δούν πως αυτοί οι σύλλογοι έκαναν πρωταθλητές σα ομάδα γειτονιάς — όχι σα πολυεθνική εταιρία. Αυτός είναι ο λόγος που εμείς εδώ ακόμα τους τραβάμε μαζί σαν οικογένεια: επειδή εκείνοι έγιναν η κουζίνα εκείνης της εποχής όταν κανείς δεν περίμενε τίτλους εκτός Αμερικής.