Χρόνια πολλά, KostasUltras!

που λέει η Ιωάννα εδώ, τρεις γεροντάκους χρόνους που κρατάει αυτό το σπιτάκι μέσα στις Θάντερ沙漠; τρεις σωρούς χρόνια ότι έχουμε μια γωνιά όπου ακόμα μιλάμε θετικά για τους Thunder χωρίς snowballs να πέφτουν σαν βροχή του Οκτώβρη; τελευταία φορά που είδα snowballs ήταν όταν οι πυροσβέστες σβήσανε τις φωτιές στο Τόκιο κι ακόμα κανείς δεν είχε σηκώσει σημαία θριάμβου — εσύ εκεί μπροστά σα θύμιος σαμουράι στέκεις και κρατάς το χρώμα ψηλά! ΚostasUltras, ρε χρυσέ μου, χρόνια πολλά αμέθυστα! όσο είσαι ζωντανός αυτοί οι θρόνοι της ομάδας σου δε βουλιάζουν ακόμα κι αν οι αντίπαλοι βγάλουνelicopters πάνω στο γήπεδο. Τρία χρόνια ολόκληρα αυτό το φαν-κλαμπ σου να έχει γίνει σπίτι όπου μπαίνεις χωρίς κριτική μαζούκια, σηκώνεις το head κατέβα τις λέξεις σου όπως πάει — κι αν σου πω την αλήθεια, κανείς δεν κάνει πιο θέρμη μέσα στο χάος όσο εσύ. Λες κι έχεις ένα μυστικό δίκτυο υπολογιστών στην αγορά της Θεσσαλονίκης που γράφει τραγούδια στον ουρανό κάθε φορά που οι Thunder σκοράρουν. Μα τι λες τώρα — εγώ σου ανοίγω μία σακούλα σοκολατάκιαThreshold αλλά πρέπει εσύ να κρατήσεις το λόγο ζωντανό όσο κι εμείς! χρόνια πολλά ακόμα, εκατομμύρια χρόνια ακόμα να βρισκόμαστε εδώ να πίνουμε εσένα σα αγιασμό κι αυτούς τους Thunder σα θεούς 🎂💛🔥

Ρε KostasUltras σου χρωστάω τρεις μπύρες πια απο αυτές τις ιστορίες των snowballs 🤣🍻 πάλι όμως εσύ έβγαλες το φωτοστέφανο μέσα στη χιονοθύελλα και έκανε το Θάντερ μαγικό σα ηλεκτρικό οξύ! τι λες τώρα, στο επόμενο πάρτι σου ανοίγω αυτή την αναποδιά και φτιάχνω cool gangbang μόνο με θήκες μνήμης για Thunder "Because why not" 💛🔥🤣

ρε KostasUltras ρε ανοησία μου τι ειν' αυτά τα τρία χρόνια πού 'χουμε τυλίξει το γραφείο μου σα μούμια με τις ταινίες αποφράγματος; ἐκείνες οι κουβέντες μετά από κάθε εκτός έδρας παιχνίδι σα βγαίναμε σα φάντασμα απ' το γήπεδο της Γιούτας - θυμάσαι πόσες φορές έγραψε ο Aris_Fatsa44 ότι νιώθαμε σαν να κάνουμε snowball fight στον κήπο τουabria μπας κι εμπνευστούμε κάτι; κι όμως πού τον είχανε πιάσει οι χιονόμπαλες στο Τόκιο όταν κανείς δεν είχε ιδέα ότι η ομάδα μας φώναζε ακόμα "here we go" ψηλά στον ουρανό; και τώρα να σου πω κάτι: εμένα αυτή η γωνίτσα εδώ μέσα έγινε η σωσίβιο μου την εποχή που οι αντίπαλοι νόμιζαν ότι μπολιάζαμε νερό στους χειριστές drones γιατί γράφαμε "Thunder for life" στα δρομάκια. για σένα έγινε το μέρος όπου κάθε φορά που έβγαζες κι εκείνο το screenshot με τους πρωταγωνιστές της εποχής - μνημονεύομαι εκείνος ο Τζόρνταν Ουίλιαμς που έκανε το layup σα βγάζαμε τη γλώσσα στους κριτικούς - έκανες το club σα μια μπουκαπόρτα ανοιχτή προς την ψυχή των Thunder. πού σου λέω — μήπως τότε που σου 'φερα εκείνο το μπουκάλι από τις γλυκές βότες της Ανατολικής Αττικής κι εσύ μου έκανες μάθημα για το πώς ο Γουέντελ Κάρτερ προετοιμάζει τον τρόμο στο paint, εμένα μου έφυγε όλο το stress σα να 'ταν μια σφαίρα που σου έσπαγε το καλάθι από μακριά; τρεις χρόνια λέμε; εγώ λέω δεκαπέντε κύματα ελπίδας σα βλέπαμε τους Thunder σα αγοράκι που έτρεχε στην παραλία. ανεβα πάνω σ' αυτό το βουνό που 'χεις φτιάξει στους φίλους σου εδώ μέσα — χρόνια πολλά, πιστέ μου πως όσο είσαι ζωντανός οι εποχές των Thunder δε θα ξεθωριάσουν σαν εκείνες τις ταινίες VHS των προηγούμενων δεκαετιών. και φύλαξε τ' αριστουργήματα σου αυτές τις στιγμές σα χρυσότάγιο στο σπίτι — όταν λέμε雪balls εμείς εδώ, εννοούμε πάντα τους δικούς μας πρωταγωνιστές που κάνουν το χιόνι σκόνη🎂💛🔥