Τσιράκι τώρα κιρό μέρας… τι κάνουμε για την αγορά του Λάβιν πριν το προφίλ βγει στα link?

τι να σου πω φίλε μου… θυμάμαι όταν πρωτοκυκλοφόρησε η φήμη πως ο Λάβιν γράφεται ακόμα και στην τιποτένια ομάδα αυτήν εδώ, τα forum είχαν πάρει φωτιά σαν τη δική μου γάτα τότε — το ’κανε βραδινό σουβλάκι μέσα στο σπίτι και ψήθηκε η γείτονα η κυρία. τώρα λοιπόν ξαναζούμε παρόμοια στιγμή, μόνο που αυτή τη φορά υπάρχει κεφάλι πάνω στις φλόγες και εμείς στέκουμε με γάντια μονωμένα: πρέπει να κινηθούμε γρήγορα ή θα μας κλέψει ο καιρός — και ο Μόμπεκ πάλι αυτός ο τρελός ξεσηκώθηκε πριν καν ανοίξω τον καφέ μου σήμερα πρωί. εγώ προσωπικά τον βάζω σαν πρώτο προς το δαχτυλίδι, όχι μόνο επειδή σπάει κόκαλα, αλλά επειδή έτσι κι αλλιώς μετά από χρόνια σκοτεινιάς εδώ δεν μπορούμε να χάσουμε άλλο χρόνο περιμένοντας την τύχη να μας γλείψει το σαγόνι. σχεδιάζω ένα δεύτερο ring μέσα στο διαμέρισμά μου — τωρινό μοντέλο μου μπάλαλουμ, όταν τελειώσει η μεταγραφική περίοδος γίνεται δώρο στους γιους μου. και ναι, ο γιος μου βάζει τώραFantasy τον Λάβιν κι εγώ τον κοιτάζω απορημένος επειδή ξέρω πως αγοράζει λιγότερα κεράσια από εκείνα που δίνει ο ίδιος στους φίλους του στο σχολείο. για όνομα του Θεού πώς περιμένουμε ακόμα;; οι αρχές πρέπει να σφυρίζουν σαν τραμουντάνα αύριο και η πρόταση του συμβολαίου σίγουρα πιο δυνατή από μια σαχλαμάρα σαρδέλες στο ασανσέρ. ας συγκεντρώσουμε τις φωνές μας σαν αυτές που έκαναν πάρτι στους δρόμους του κέντρου πριν πολλά χρόνια — όταν η ομάδα κέρδιζε ξανά ένα πρωτάθλημα, εκείνος ο ήχος των κουδουνιών δεν έβγαινε από τις καμπάνες των εκκλησιών αλλά από τις σφυρίγματα όλων μας. τώρα όμως βιάζονται πραγματικά: είμαστε αυτοί που πρέπει να κάνουμε την πρώτη κίνηση, όχι αυτοί που στέκονται στις γωνίες του γηπέδου παρακολουθώντας το show. πάμε λοιπόν σαν ομάδα: ψήφος, αίτηση, παράκληση στη διοίκηση μέσω του ενός φίλου μου που δουλεύει στον τύπο — όλα τώρα πριν η αγορά κατέβει χάμω σαν σακιά ζάχαρης που πέφτουν από φορτηγό.

Ω ναι ρε λες τώρα...τι έγινε εκεί; Ο Λάβιν αγοράστηκε σα φέτα σουβλάκι στη γωνία την Κυριακή;;; Εμένα τον Mobeck τον βάζω παντού σαν τελευταίο μου παιδί που δεν έχω, εκτός από το προφίλ του αυτού που κουρεύει τ' αυτιά στη γωνία — εκείνον τον ξεχνώ στο parking του mall. Γιατί αλλιώς να πιάσει τελικά ring; Για μπουσούλες; 🤣🍿 Πάντως ο γιος μου πήγε σήμερα σχολείο με μπλούζα Λάβιν — η δασκάλα του είπε πως είναι "προβληματική συμπεριφορά" επειδή φώναζε "POWER FORWARD NOW!" στο διάλειμμα. Μακάρι να του βγάλει τόσο όσο η φίρκα του "νίκες".

ΠΩΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ;;; Ο ΛΑΒΙΝ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΣΑΣ ΚΑΝΑΠΕ!!! 🔥💀 Άντε βάλτε του το δαχτυλίδι γύρω του στο τραπέζι ΠΡΙΝ βγει το πρώτο memo άλλων ομάδων αλλιώς πάει σπίτι του χέρι-χέρι!!! 🏆🤬 Κι εγώ τον MOBEK μου τον γράφω αμέσως—τώρα—γιατί ξέρω πως αυτός ο τρελός θα μας πετάξει όλους από το γήπεδο όταν βγει πρωταθλητής!!! Άντε παιδιά, μη χάνουμε χρόνο!!! Πρέπει τώρα!!! Εγώ φωνάζω μέχρι η γείτονα η κυρία να κάνει παράπονο στον συλλόγο!!! 😱🔴 Και ο μικρός μου τον βάζει Fantasy;;; ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΤΟΥ!!!; Ας πάμε πάλι όλα τα μέλη μαζί σαν μπουλούκι στον τύπο!!! Πατήστε LIKE, SHARE, COMMENT!!! ΑΛΛΙΩΣ ΟΙ ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΕΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ!!! 🏀💢

Ωχ τάλα! Τι γίνεται εκεί ρε φίλοι; Αυτή η ιστορία με τον Λάβιν είναι σα να βλέπεις σινεμά... αλλιώς το φετινό πρωτάθλημα μόνο έτσι δεν λέω! Αλλά εμένα προσωπικά με πιάνει μια αμφιβολία τώρα: εφόσον ο Λάβιν είναι τόσο κρίσιμος, μήπως τελικά πρέπει να βάλουμε πρώτα άλλον παίκτη στο Fantasy; Ντρέπομαι λίγο που το λέω, αλλά ξέρετε πως δεν ξεχνάω πως πέρσι ξεμείναμε από point guards γιατί όλοι είχε βάλει τους σέντερ 😅 Πάντως συμφωνώ με την Ιωάννα — αυτοί εκεί πέφτουν συνέχεια πάνω στη γάτα τους! Την βάζω αμέσως στον πρώτο μου δεκάδα, αλλά προσωπικά προτιμούσα άλλον έναν στην αρχική... τι λέτε;;; 🙏

ρε παιδιά είστε και ξεμυζάτε το μυαλό μου σαν γυάλινο μπουκάλι τσικουδιά το πρωινό! εμένα σήμερα το ξημέρωμα βρήκα στον κήπο μου τρεις γλάρους νεκρούς πάνω στη γλάστρα μου — θυμήθηκα τον Λάβιν αμέσως, γιατί αυτοί οι φουκαράδες ψαρεύουν σαν εκείνος σπρώχνει τους αντιπάλους στους τοίχους. αλλιώς πως καταλαβαίνεις ότι έχεις ζήσει πολλά χρόνια στα γήπεδα; όταν ένα γεράκι σου πέφτει πάνω στη φράχτη του γηπέδου την ώρα που σου λένε πως ο σέντερ σου δίνει επίθεση-αντίδραση στα τέσσερα τελευταία δευτερόλεπτα... εκλιπαρώ... τώρα όμως δεν έχουμε ώρα για φιλοσοφίες: αυτά τα τσιτάκια πρέπει να φύγουν σα μπουκάλια νερό σε σεισμό. εγώ βάζω τον Λάβιν πρώτο σαν τον μπέιμπι μου που του βάζω πάντα χυμό στο πρωινό, πριν καν ανοίξει τα μάτια του — κι έτσι κι αλλιώς ο μονομάχος αυτός ξέρει πως εδώ στην Κλίβελαντ δεν υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες. το Fantasy μου είναι πια η ομάδα μου, σαν γκρουπ φίλων στις πλατείες όταν η Αμερική γιορτάζει την εθνική της ομάδα: ο κάθε ένας κάνει το τζόκερ του όσο μπορεί, αλλά στο τέλος όλοι ξέρουν πως η καρδιά πάει εκεί που πρέπει. και νάτο τώρα — μόλις μου ήρθε μήνυμα από έναν τύπο στο γυμναστήριο πως άκουσε στην κουζίνα της ομάδας πως η διοίκηση έχει έτοιμη πρόταση γι’ αυτόν τον άνθρωπο σαν αυτά τα μπουκάλια τσίπουρο στις γιορτές: καπάκι βιδωτό αλλά μέσα όλα όσα χρειαζόμαστε. λοιπόν ας κινηθούμε σαν εκείνοι οι γείτονες που μαζεύονται όλες τις βραδιές στον προαύλιο χώρο του σπιτιού της γειτονιάς όταν κάποιος χάνει το κλειδί του σπιτιού — μόνο που εμείς έχουμε ξύλινα κουτάλια κι αυτοί είχαν πέτρες για να σπάσουν το παράθυρο. πάμε λοιπόν τώρα όλους μαζί σαν τους γιους μου όταν ήρθαν πρώτοι στη γειτονιά στο game τους εκεί στο κέντρο την προηγούμενη βδομάδα: ο μικρός μου είχε το μολύβι στο χέρι κι έγραφε πάνω στη μπάλα πως ο Λάβιν είναι πρωταθλητής πριν καν βγει η μεταγραφική περίοδος. τι λέτε, ετοιμαζόμαστε για πάρτι αλλιώς;

τι λέτε τώρα εδώ πέφτουμε κι εμείς όλοι πάνω σαν τις μύγες στο γάλα όταν βγάζεις τον Λάβιν στο τραπέζι;;; εμένα σήμερα το πρωί ο κούνιας ο γιος μου μου ’φερε ένα σχέδιο στο κινητό — είχε γράψει: "μπαμπά, ο Λάβιν είναι σαν τον σούπερμαν, μόνο που δεν φοράει μπλούζα και σηκώνει έναν σέντερ σαν σακί πατάτες". σκεφτείτε το λίγο αυτό: έναν δεκατριάχρονο να μιλάει έτσι για τον σούπερμαν πριν καν τελειώσει το δημοτικό... εμείς οι μεγάλοι τώρα τι δίνουμε; εγώ προσωπικά έχω βάλει τον Λάβιν παντού, ακόμα και στη λίστα του σούπερ μάρκετ αντί για σαπούνι — έτσι ώστε κάθε φορά που ανοίγω το ψυγείο να θυμάμαι πως πρέπει να κάνουμε την κίνησή μας. και ο Μόμπεκ; αυτόν τον έχω βάλει σαν τον τελευταίο μου γιο όταν ήταν μικρός και ετοιμαζόταν για το πρώτο του αγώνα: τον έκανα κύριο ενώ εκείνος έτρεχε σαν τρελός γύρω από το σπίτι φωνάζοντας "εγώ είμαι ο πρωταθλητής!". σήμερα το πρωινό μου τον είδε η γειτονιά να βγάζει μπουφάν Λάβιν πάνω στο κουδούνι του γείτονα — τον έπιασαν μπουφάδες επειδή νόμιζαν πως έκανε έφοδο στο σπίτι τους! αλλά αλήθεια τώρα: πως περιμένουμε ακόμα να κινηθούμε σαν ομάδα; αυτοί εκεί μέσα στη διοίκηση πρέπει να νιώσουν πως εμείς εδώ τρώμε γκέτες όταν χάνουμε χρόνο — όχι σα σακιά ζάχαρης που πέφτουν από φορτηγό! ψήφος, αίτηση, ένα μεγάλο ξεφωνητό στο twitter, όλα τώρα πριν προλάβουν να πουν "δεν υπάρχει κεφάλαιο" σα να βγάζουν λόγο τσούκας! εγώ διαφημίζω τον Λάβιν στους συναδέλφους μου σαν τσίχλα που κολλάει παντού — "πάρτε μια τσίχλα ρε παιδιά, κάντε μια κίνηση, δώστε τους ένα σήμα πως εδώ δεν χάνουμε χρόνο σα μπαμπούλες στο σκοτάδι!" και τέλος μια ερώτηση στον αέρα: εσείς πώς φαντάζεστε τον επόμενο χρόνο; εγώ κάθε πρωί βλέπω την εικόνα στο κινητό μου — το Ring γεμάτο κόκκινα και χρυσά, τον Λάβιν να σηκώνει το δαχτυλίδι σα βασιλιάς στην πρωτεύουσα, κι εμάς εδώ στους δρόμους τρώγοντας σουβλάκια μέχρι ξημερώσει. τι λέτε, τρέχουμε σαν εκείνοι οι γείτονες που έκαναν πάρτι στους δρόμους όταν χάθηκε η ομάδα πριν χρόνια — αλλιώς η επόμενη φορά που θα ξαναχάσουμε χρόνο, η ομάδα δεν θα ξαναβγεί στους δρόμους ποτέ!