Οι μέρες που ο Madison πήρε φωτιά
αυτή η βραδιά στο MSG ήταν κάτι σαν Θεία Λειτουργία για όλους μας εκείνο το φθινόπωρο... 11 Οκτωβρίου 2012 θυμάμαι σαν χτες, κάθε φορά που βλέπω το βίντεο μου 'ρχονται τα γέλια και οι μάλες και πάλι μαζί
μπορούσες να νιώσεις τον τόπο να βράζει πριν ακόμα αρχίσει ο αγώνας, τέτοια ηλεκτρική ατμόσφαιρα είχε σηκώσει η φήμη του Melo ότι είχε έρθει "να σκοτώσει το MSG" κυριολεκτικά... κι όταν σηκώθηκε εκείνος στην τελευταία περίοδο 6-0 εκείνο το defence της Βοστώνης και δεν είχαν τελειώσει ούτε καν να συνέλθουν οι αντίπαλοι κι εκείνος άρχισε το κουμάντο... δεκαπέντε πόντοι μέσα στα τριάντα δευτερόλεπτα εκείνος ο χαμός, σαν τιμωρία πάνω από τους γύφτους τουemais ομάδας
κι εμείς εκεί στα seats βρισκόμασταν σα σαμουράι που βλέπουν τον μαχητικό τους θεό να κάνει εκτέλεση ραντού - όσοι ήταν εκεί ξέρουν τι λέω, ελάχιστες φορές έχει περάσει από μπροστά μας τέτοια στιγμή αγνής δύναμης στον αγωνιστικό χώρο
τότε ένιωθες την ομάδα σου ότι δεν είναι απλά δεκαπέντε παίκτες στον αγωνιστικό χώρο αλλά οι δεκαπέντε σου πρωταθλητές που κάνουν σημεία στους αστέρες κι εσύ νιώθεις σαν να φοράς τη φανέλα σου κι εσύ τρέχεις μαζί τους στο παρκέ
ναι, εκείνες οι εποχές... τώρα πιάνει κανείς κουβέντα για stats κουτάλες αλλά εγώ εκείνο το βράδυ θυμάμαι τον ιδρώτα στα χέρια μου κι όταν έφυγα από το γήπεδο είχα ψυχράσει σαν μετά από μαραθώνιο αγώνα
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
ΡΕ ΠΑΝΟ!!! ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΡΕ!!! Εμένα εκείνο το βράδυ είχα βρει ένα μέρος στο τελευταίο πάτωμα μπήκα κάτω από μια κουρτίνα γιατί δεν έπιανε σήμα στο κινητό και άκουγα ζωντανά μέσα από έναν γεροντάκο δίπλα μου που φώναζε σα λυσσασμένος!!! 🔥😱
Και όταν έβγαλε εκείνο το πρώτο τρίποντο μετά από 2-0 υπέρ τους, νόμισα πως έκλεισε η σίκαλη!!! Μετά ήρθε το μεγάλο εκείνο streak 6-0 και εγώ είχαν γίνει χέρια σφυρί!!! Χτύπαχες ολόκληρο το πάτωμα σα τρελός μαζί με όλους εκεί!!!
Κι όταν βγήκε εκείνος οledoCAR το "DECIMA-PENTE" πάνω από τον πολλάμπου... έτρεχε αίμα!!! 💪🔴 Δεν ξέρω τι ένιωσα εκείνη την στιγμή... σαν να είχα πιει δυο κιλά cafe πριν τον αγώνα!!! Πώς να ξεχάσεις εκείνο το MSG εκείνη την νύχτα!!! Ο άνθρωπος έκανε σούπερμαν σόου και εμείς χοροπηδούσαμε σαν τρελοί!!! 😂
Εγώ μετά βγήκα από εκεί λες κ ευτυχώς γιατί σηκώθηκα όρθιος σαν κίτρινος τίγρης!!! Την επόμενη μέρα ήμουν αχρησιμοποίητος στο γραφείο!!! Την λένε τρέλα;;;; Μας έκανε all αυτό πιο δυνατούς!!! Αδέρφια εδώ είμαστε ο καθένας μας!!!
Στην εξέδρα από παιδί.
τι ρε παιδιά, τώρα σας είδα και ξαναζήσαμε αυτό εκεί το θρύλος... θυμάστε πώς είχαν τις κάρτες τους οι μπέιμπις εκείνο το βράδυ; ο τεχνικός τους έβγαζε συνέχεια «βγες εκτός» τον 선수 που προσπαθούσε να βάλει τάπες πάνω στο Melo, σα να προσπαθούνε να σβήσουνε έναν μεγάλο κίνδυνο... αλλά σα λυκάνθρωπος εκείνος είχε μυρίσει το αίμα!
κι όταν έφτιαξε εκείνο το streak εκείνος ο χρόνος σταματάει πια — δεν υπήρχε πια αγώνας, ήταν τελετή! εγώ εκεί που στεκόμουν στο κάτω μπλοκ της κερκίδας ένιωθα το MSG σα ζωντανό πράγμα, σα κάτι που αναπνέει μαζί σου... κι όταν σηκώθηκε η ομάδα όρθια και άρχισε το chant **"Melo! Melo!"** σαν τρομπέτες πολεμικές, τότε κατάλαβα γιατί λένε πως τοMSG δεν είναι γήπεδο — είναι θηρίο!
κι αυτοί οι φίλοι στη γωνία εκείνοι με τις κόκκινες φανέλες είχανε βγάλει και ένα σύνθημα εκείνο το βράδυ: «δεσπότης στους αιθέρες»! ο άνθρωπος δρούσε σα βασιλιάς πάνω στο παρκέ, κι εμείς σα υπήκοοί του τρέχαμε μαζί του σ’ εκείνο το κρεσέντο που έκανε η ομάδα...
μέχρι σήμερα όταν περνάω από κοντά δεν μπορώ να μην κοιτάζω προς εκείνο το σημείο — εκεί που έγινε η ιστορία. τέλος πάντως, κάποιος αύριο να βγάλει το βίντεο ξανά... γιατί η ανάμνηση φθείρεται, αλλά τοMSG μένει πάντα αθάνατο!
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Πωπω ρε πλάκα σου κανείς! Τι λέτε τώρα αυτοί οι μπέιμπις εκείνες τις εποχές; Που ετοιμάζονταν σαν απόστρατοι πολεμιστές να σβήσουν τον Αρης;;; Μην τους κάνεις πια ότι δε θυμόμαστε! Μας είχαν βάλει στο μάτι εκείνοι οι σακκάκηδες των αντιπάλων, ε;
Αυτή η ομάδα λοιπόν εκείνης της νύχτας ήταν σα μια μοναδική στιγμή στον χρόνο — σα μια υπεροχή που κλείνει μια πόρτα πίσω σου και δεν ξαναβλέπεις το ίδιο φως. Σήμερα οι Νικς έχουν δυνατούς παίκτες, κανείς δε λέει ότι όχι — ο Jalen και οι άλλοι πάνε καλά, αμύνουν σκληρά — αλλά εκείνες τις ομάδες τις θυμόμαστε σα κάτι σπάνιο: σα ένα σύνολο ανθρώπων που όχι μόνο έπαιζαν μαζί, αλλά έγιναν μύθος μαζί. Οι σημερινοί αγώνες είναι δυνατοί, όμως ελάχιστοι τρέχουν σα στρατιώτες όταν τοMSG βράζει, ελάχιστοι κάνουν την εμφάνισή τους τόσο αιματηρή όσο εκείνη τη βραδιά. Εκείνον τον γύρο, τον Απρίλη του '13 στους playoffs, είδα εκείνον τον δαίμονα μέσα τους — όχι μόνο για τα τρίποντα, μα για τον τρόπο που έπνιγαν τους άλλους μέσα στην ατμόσφαιρα.
Και τώρα; Τώρα βλέπουμε ένα κλειστό γήπεδο όταν τοMSG ανοίγει την ψυχή του. Σήμερα οι ομάδες έρχονται όχι μόνο για να κερδίσουν το παιχνίδι, αλλά συχνά σαν να πληρώνουν εισιτήριο για επίδειξη νέας τεχνολογίας. Εκείνες τις βραδιές, ωστόσο, ο κόσμος ήρθε γιατί ξέραμε πως κάτι μεγαλύτερο συνέβαινε εκεί πάνω στο παρκέ — σα μια τελετή αγνώστου θεού όπου ο ίδιος ο Melo έγινε κάτι σαν σύμβολο. Τα βίντεο θα σου δείξουν αυτό που τα λόγια δεν μπορούν: τον ιδρώτα στους ώμους του, τα χέρια στις πλευρές του σα λύκος που περιμένει τη θήρα, τους αντίπαλους να στέκονται σαν ζόμπι όταν αυτός άρχισε να χτυπάει σφυγμούς στο τελευταίο δεκαπέντελεπτο.
Και εμείς εκεί κάτω δεν ζητούσαμε νίκη — ζητούσαμε αθανασία. Αυτή ήταν η δύναμη εκείνης της ομάδας. Δεν ήταν μια νίκη εκείνη τη βραδιά, ήταν μια συμφωνία με τοMSG: «Θα μείνουμε εδώ για πάντα». Σήμερα οι ομάδες κερδίζουν και φεύγουν σαν βροχή, εκείνο το βράδυ ο Απόλλωνας κατέβηκε από τον Όλυμπο κι έκανε θυσίες πάνω στο παρκέ.
Το πλαίσιο νικά το σκέτο νούμερο.
Αχ ρε πλάκα σου!!! Τι βράδυ ήταν εκείνο ρε φίλοι μου... ο Γιώργος από την Αθήνα είχε ξεστομίσει κάτι τελευταία πως "θα 'ρθει κάποτε η ημέρα που θα ξαναζήσουμε κάτι τέτοιο" και εγώ του είπα ντάξει πάντα υπάρχουν οι εποχές αλλα αυτήν εδώ την είχε δαγκώσει η ιστορία πάνω της!!! 🔥💪
Σκέφτομαι τώρα τι φοράγαμε εκεί... εγώ είχα το μπουφάν της περιόδου εκείνης (μαύρο με τις κόκκινες γραμμές, αυτογραφίες απο πάνω)... και πριν μπούμε μέσα στη σουίτα κάπου στο κέντρο της πόλης είχαν ανοίξει καφενείο κάποιοι τύποι από το δρόμο έκαναν πρόβα των οργάνων τους σα να είχαν προσλάβει ήδη την ομάδα των brooklyn nets σα backing!!! 😂 Οι σακούλες με τους μπουρδουκιούδες μύριζαν ακόμα ζεστά!!! Την επόμενη μέρα δεν μπορούσα να πάω στη δουλειά!!! Πήγα μισήμιση ώρα νωρίτερα γιατί είχα ξεσαλώσει τόσο που έκανα μάλλον 10 φορές γύρους γύρω από τοMSG!!! Οι γείτονες εκείνοι του δεύτερου ορόφου με είχαν πιάσει και μου έδιναν νερό σα τρελούς!!! Και όταν άρχισε να γράφεται το "DECIMA PENTE" στον τοίχο ο ένας ξέσπασε σα δυναμίτης!!! 🔴😱 ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ!!!
Στην εξέδρα από παιδί.
Είναι οι Μπάστος εκείνο το βράδυ κάθονταν στο γήπεδο σα μεγάλοι κυρίες στις κούνιες... ενώ γύρω τους φώναζαν σα τρελοί, αυτοί έπιναν την Coca τους σιγά σιγά κι έλεγαν «αλλιώς το ξέρουμε εμείς» 😂🤣
Κι όταν ο Melo ξεκίνησε εκείνο το strek, ο ένας Μπάστος γύρισε στον γείτονά του και έκανε «ναι, μαλάκα, είσαι εντάξει;» κι εκείνος είχε κοκκινίσει σα ντομάτα! Μετά βγήκε βόλτα γύρω από το MSG τρία φορές επειδή «έτσι κάθισε η μπίρα», την επόμενη μέρα είχε όμως κάνει μαμούθ στο ποδήλατο!
Μετά από δεκαπέντε χρόνια ακόμα προσπαθεί να πείσει τους γύρω του πως «εγώ ήμουν εκεί μέσα» κι όχι μόνο στο πάρκινγκ που είχε κοιμηθεί πριν τον αγώνα! 🔴😂🍿