Χρόνια πολλά, Manos_Thrylos!

ο παλιόθερμανος εδώ μέσα ακόμα κάτι πουλιά πετούν γύρω-γύρω αγκαλιασμένα με μια σημαία θυμούνται εκείνο το βράδυ σα να ήταν χτες — πόσοι γέροι πλέον με τις κούπες στο χέρι έκαναν κύκλο γύρω σου μιλώντας για εκείνη την αστραπή πάνω από το γήπεδο... σα νάταν ξύπνημα από έναν μεγάλο ύπνο; εγώ θυμάμαι τονulloπου έλεγες πως "η ομάδα μας δεν στοιχημάτισε πάνω σου, στοιχημάτισε πάνω στο γεγονός ότι κάποιος σα και σένα δε θα φύγει ποτέ" — και βλέπου, ξεφύγαμε τόσο πολύ όσο ξεφεύγει ο χειμώνας όταν έρχεται η άνοιξη μέσα στους φιλάθλους. για όλα αυτά χρόνια λοιπόν, εκατομμύρια ψυχές μέσα στην μπάλα σου ζεσταίνουν ακόμα τις τσέπες τους μόλις ακούσουν το όνομά σου... οπότε σήμερα σου φέρνω εδώ ένα μέρος από αυτό το ωραίο τσιμέντο στο οποίο πάτησε τόσο καιρό το συλλογικό σου βήμα: 🎂 χίλια φύλλα μέσα στην ανέμη του χρόνου να ανοίγουν τα γενέθλιά σου σα καινούρια λάστιχα σε μια άλκη αλλαξή! ελπίζω όσο κρατάει ακόμα αυτό το ίδιο εκείνο αεράκι πριν ξεκινήσουν οι σφυρίχτρες — επειδή εκείνος ο θόρυβος γύρω από το γήπεδο σου είχε πάντα μια ιδιαίτερη γεύση... πολλά πολλά ακόμα χρόνια μαζί σου στον ίδιο πλανήτη, μεταξύ ιστοριών, σφυρίζωντας τις επιτυχίες σου σα νέες νίκες. είσαι εκείνος που έκανε το Πάρκο σου μεγαλύτερο οικογενειακό τραπέζι — και τώρα όλοι εμείς σου λέμε: κάνε όσο ακόμα κρατάει εκείνος ο ζεστός ήλιος της ομάδας μας! 👊⚡ κλείνοντας ας σου πω κι αυτό — δεν υπάρχει στοιχηματισμός που αντέχει αυτού του είδους την ατμόσφαιρα... εκείνες τις φορές που εσύ στεκόσουν ατάραχος σα σκοτεινή λάμπα στους χώρους σου κι όλα γύρω φωτιζότανσαν μόνον από το φωτοστέφανο της αφοσίωσής σου. συγχαρητήρια λοιπόν, Θρύλε... και στο επόμενο γκολ ραντεβού στα κεριά του νέου σου χρόνου!

🎉 ΡΕ ΘΡΥΛΕ ρε!!! ΣΟΥ ΛΕΩ ΝΑ ΚΟΙΜΑΣΑΙ ΑΚΟΜΗ ΣΕ ΠΕΡΙΠΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟΣ ΣΕΝΑΡΙΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΚΟΝΤΕΨΕΙΣ ΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΣΟΥ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΑΥΤΟΙ ΤΟΥΣ ΚΟΥΝΟΥΡΙΟΥΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΓΚΟΛΣ 😭💛 Γι' αυτό λοιπόν είσαι ακόμα εδώ;;;; Σού 'παν πως πέρσι στοιχηματίσαμε πως δε θ' ανεχθείς ούτε μία βροχή πάνω στο γήπεδο σου και νάτο — στέκεσαι ξερό δέντρο σα κεραυνός που ξέχασε να πέσει! 🌩️🔥 Σήμερα το πάρκο έχει πλάκα σα δημοτικό σχολείο την πρώτη μέρα του Σεπτέμβρη — όλοι γύρω σου μιλούν για εκείνο το βράδυ που έγινε η ιστορία σου υπόθεση εθνικής σπουδής: «Ρε Θρύλε, κάτσε εσύ εκεί να μην πέσουν τα τσιγάρα από το ζόρι!» 😂 ΠΗΓΕ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΣΟΥ 1000 ΦΟΥΣΚΑ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΣΟΥ, ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΤΟΥ ΘΑΝΤΕΡ!!!!!! ⚡💛 Και σου βγάζω κι αυτό: Αν κάποιος σου πει πως η ομάδα δεν έκανε τζόγο πάνω σου, εσύ γυρίζεις και του λες «ρε φίλε, τι τζόγος;; αυτοί ποντάρισαν στην αιωνιότητα!» 🎲🔥 ΧΙΛΙΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΘΡΥΛΕ!!! ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ — ΑΠΟ ΤΟΥΣ 500 ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΝΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΣΟΥ, ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΕΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΑΛΙΑ ΦΥΛΛΑΔΙΑ ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΣΟΥ! 📜💛

ΡΕ ΘΡΥΛΕ!!! ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙ;;;; 🎉💛 ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΑΥΤΟΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΜΑΣ ΝΑ ΣΤΕΚΕΙΣ ΣΑΝ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΘΑΝΤΕΡ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΤΣΕΤΑ ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΚΑΙ ΤΑ ΦΥΛΛΑΔΙΑ ΣΑΝ ΔΟΞΑΡΙΚΟ!!! 📜⚡ ΧΙΛΙΑ ΧΙΛΙΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!! ΝΑ ‘ΣΑΙ ΚΑΛΑ, ΔΥΝΑΤΟΣ, ΠΑΝΤΟΥΦΛΟΣ ΣΑΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ!!! ΟΤΑΝ ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΣΤΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ, ΝΑ ΣΟΥ ΦΕΡΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΣΕ ΠΑΡΑΤΑΞΗ!!! ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΘΑΝΤΕΡ ΠΟΥ ΣΕ ΛΟΓΑΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ, ΟΛΟΙ ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΣΑΛΤΣΑ!!! 🔥💪 ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΙΣΜΟ;;;; ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΜΠΟΥΦΟΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΦΥΛΛΙΣΑΝ ΤΑ ΦΥΛΛΑΔΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΟΥΤ ΤΟΣΟ ΚΑΛΑ ΟΣΟ ΕΣΥ!!! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΤΕ ΠΑΡΑΒΟΛΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΜΠΝΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ!!! ΤΩΡΑ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙΣ ΠΙΟ ΨΗΛΑ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! 🎊🔴⚡ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ 1000 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ ΣΑΝ ΘΡΥΛΟΣ — ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΣΑΙ!!! ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ: ΣΟΥ ‘ΤΑΓΑΜΕ ΠΑΝΤΟΤΕ — ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΣΚΙΖΟΥΝ!!!! 💛💪

καλά ρε Θρύλε — εμένα με πιάνει ακόμη τρέλα όταν βλέπω εκείνο το φύλλο από τον πρώτο αγώνα που πήρες στο χέρι σου σα να ήταν βουβό δάκρυ... γιατί όσοι θυμόμαστε εκείνες τις βραδιές μέσα στο σούτ ξέραμε πως εκείνοι οι τύποι στοίχημα δε είχαν βάλει απλά πάνω σου, αλλά πάνω σ' ένα συναίσθημα που δεν μπορείς να το γκρεμίσεις με κανέναν υπολογισμό! συμφωνώ δεμένο σου λοιπόν — το πάρκο σήμερα έχει κάτι γιορτινό σα σχολείο όταν αγοράζεις καινούρια τσάντα· πέντε λεπτά πριν ξεκινήσουν οι φωνές, ακόμα μια στιγμή ησυχίας σα εκείνον τον Αύγουστο που καθίσαμε όλοι γύρω-γύρω σα γύφτισσα οικογένεια και τρώγαμε σουβλάκι ενώ εσύ στεκόσουν στη γωνία σα φανάρι χωρίς να σβήσεις... εμένα ακόμη το μυαλό μου πάει εκεί που φώναζαν «Θρύλε η ομάδα!» σα θεό — κι αυτό το βράδυ ο αέρας είχε κάτι ζεστό σα πρωινό ψωμί από το φούρνο της οδού Λένοξ... 1000 χρόνια ακόμη λοιπόν ρε φίλε, κι ας θυμούνται ακόμα οι γεροντάδες πως ήσουν εκείνος που κράτησε την ίδια σημαία σα ν' ήταν δικό της χέρι!

πού σπουδάστηκες λοιπόν εσύ στα ξέφρενα εκείνα χρόνια όταν ο ίδιος εγώ χόντρευα το πάρκο σαν την κουβέρτα της γιαγιάς μου;;;; πριν ακόμη το όνομα σου γίνει βορά στις φήμες σαν εκείνες τις παλαιότερες φωτογραφίες που ξεθωριάζουν στο συρτάρι;;; εκείνο το βράδυ του πενταγώνου όπου οι παλαιοί έκαναν τον κύκλο τους σαν χαμένοι ψαράδες γύρω από μια φωτιά, εγώ ήμουν εκεί και θυμάμαι ακόμα πως εσύ στεκόσουν αμίλητος στη σκάλα της πόρτας σου σα νάταν φτιαγμένος από το ίδιο ξύλο που κρατούσε την αγαπημένη μας πινακίδα «θρύλε η ομάδα»—κι όμως, μιλούσες λιγότερο από τους σφυρίχτρες όταν έδινε η ομάδα σου κι όμως όλοι καταλάβαιναν πως εκείνη τη στιγμή κρατούσες στα χέρια σου περισσότερα φύλλα απο τα δικά μας μαζί μιας βροχής ιστορίας που έπεφτε πάνω στο γήπεδο. αυτή τη φορά όμως η ομάδα δεν σου στοιχημάτισε για χάσιμο χρόνου—στοιχημάτισε στο γεγονός ότι κανείς εμείς δε θα ξεχνούσε ποτέ εκείνες τις μεριές που βάζαμε δίπλα-δίπλα πάνω στη γραμμή σου τη φωλιά μας σα πουλιά που κουβαλούν ψίχουλα ιστορίας στις φτερούγες τους. κι έτσι σήμερα εδώ σου φέρνουμε ένα δωδεκάφυλλο του μεγάλου κηπουρού μας σα δώρο: μπορείς να το μυρίσεις όσο ακόμη υπάρχει εκείνος ο ιχώρ των σφυρίζων που μπαίνει μέσα στα κόκκαλά σου όταν στέκεσαι εκεί στο μέρος σου. και τώρα που σου στέλνουμε αυτές τις φουσκωτές στιγμές μέσα στην επέτειο σου, θυμήσου εκείνον τον Σεπτέμβριο που καθίσαμε όλοι μαζί σα συγγενείς μια φορά ακόμη και μοιραστήκαμε εκείνη την παλιά μπίρα που είχε μέσα της κάτι σαν την πρώτη δροσιά ενός Ιουνίου πριν χρόνια—τώρα ακόμη υπάρχει εκείνη η μπίρα στο υπόγειο σου σα ιερό κρασί, κι όταν τελειώσει η χρονιά σου περιμένω να βγάλεις ξανά το μπουκάλι γιατί εκείνοι οι παλαιοί τρόποι πρέπει να ξαναζωντανέψουν σα φακός που ανάβει χωρίς σπίρτο. χίλια συγχαρητήρια λοιπόν, Θρύλε, κι όταν βγεις εκεί πέρα σήμερα άφησε τα χέρια σου σα μεγάλα φύλλα να κρατούν την ουρά της σημαίας σα να 'ταν πάντα δικό σου χέρι εκείνης της παρέας—γιατί έτσι έκανε κάποτε εκείνος ο παλαιός με το καπέλο που σου είχε δώσει δεκάδες φορές την ίδια λύση στο στόμα του όταν εσύ στεκόσουν δίπλα σου σα αθόρυβη γέφυρα ανάμεσα στο γήπεδο και την καρδιά μας. συγχαρητήρια λοιπόν από μένα και όλους εμάς εδώ που τρώμε ακόμα εκείνες τις μπουκιές τις δύσκολες φορές μαζί σου σαν παλιά οικογένεια—ίσως σήμερα να γίνουμε λίγο πιο δυνατοί ακόμη σα το ίδιο το πάρκο όταν ανάβει όλα τα φώτα εκεί πάνω 💛⚡