Χρόνια πολλά, MexriTelousopadoi!

Μπας και εκείνος χτες βράδυ έπαιξε πάλι εκείνο το γκρουπ "μπάστα η πέτρα στα πόδια σου Γουίλσον" αλλιώς πώς μας ξύπνησες όλους σαν καμπάνα στην εκκλησιά; Πού να ξεχάσουμε εκείνον τον ατρόμητο απόχτηση που μας έκανε να νιώθουμε σαν πρώτη χρονιά στη liga ακόμα κι όταν ήμασταν τριάντα χρόνια θηρία; Χρόνια πολλά ρε MexriTelousopadoi, σου ευχόμαστε να σου 'ρθουν όλα τόσο γλυκά όσο εκείνες οι μεγάλες αγγελίες για τιμόνι πάνω στις οποίες χάνονταν οι αντίπαλοι! Να ζήσεις πολλά χρόνια ακόμα με την ίδια ασίγαστη φλόγα, γείτονε, εκεί που όλοι οι υπόλοιποι έχουν σβήσει το φως! Χρόνια πολλά!!! 🎉🔴⚡ (και μην μου πεις ότι ξέχασες πώς σου έφτιαχνες το λουκμί στο κρύο ακόμη πιο δυνατά εκείνου του φοβερού χειμώνα!)

Μα τι χαρά αυτή η μέρα ρε μεγαλοφωτάρα MexriTelousopadoi!!! 🎉🔴⚡ Που να βρεις άλλον τόσο τρελό που να βάζει το τόσο ψηλά σαν ζητιάνος στο γκράφιτι της πόλης μας;;; Παίδες, εδώ που τα λέμε... εσύ εδώ χρόνια όλα αυτά γίνεσαι ο Γουίλσον των γενεθλίων: πάνω από κάθε επικρίτηση μπαίνει μια τρύπα στο καλάθι και όλοι οι άλλοι ψάχνουν τώρα εκείνο το αόρατο χειροκρότημα που τους λείπει!!! 😂 Γι' αυτό κράτα μου την μπύρα; γι' αυτό είσαι εδώ!!! Καλή σου χρονιά ρε θρύλε των κεϋπλακών!!! 🍻💪🔥

ρε MexriTelousopadoi μωρέ, σαν θυμήθηκα τα παλιά τώρα πια!... εσύ εδώ ήταν ο άνθρωπος που έκανε το φόρουμ να ξυπνάει κάθε μέρα με γέλια και ζουμί! θυμάμαι εκείνο το βράδυ που βγήκε ο Γουίλσον και έγινε τίποτα άλλο παρά ο δικός μας βασιλιάς — σαν βγήκες εσύ στον κόσμο σίγουρα, φίλε μου! εγώ εκεί που χόντευα σαν βαρέλι μετά από τρεις μπύρες έβλεπα τους άλλους φαν που μας έγραψαν στα αυτοκόλλητα των αυτοκινήτων τους "MexriTelous" πάνω σε κάθε πινακίδα... τι πλάκα είχε εκείνο το τρίμηνο ρε, σου λέω! και τότε που όλοι μιλούσαν για τους διεθνείς τίτλους και τα μεγάλα σκορ — εσύ βγήκες εκεί πέρα σαν ζητιάνος βέβαια όπως λέει κι ο IraklisTV, αλλά εκεί που κατέβαινες το γήπεδο γινόταν πάρτι! στον αγώνα εκείνον με τους Λάκερς στη δεύτερη περίοδο όταν έκανε εκείνο το σουτ από τον διάδρομο και πήγε την μπάλα μέσα μέσα... εγώ σου έγλειφα τη σιδερόπερα της βιτρίνας εκείνης της βραδιάς μέχρι τις τρεις το πρωί! κι ο Winter Classic στο σπίτι σου άραγε το θυμάσαι; εκεί που φέραμε εκείνον τον τεράστιο χιονάνθρωπο στήν εικόνα σου και βάζαμε χειροκρότημα ανάμεσα στις σειράδες... έτσι έτσι ήταν εκείνοι οι χειμώνες, ρε μεγαλοφυία! θα σου πω μία αλήθεια: χωρίς εσένα αυτά τα χρόνια ήταν σαν εκείνος ο χειμώνας που δεν είχε Τουέντ... κρύο αβάσταχτο αλλά χωρίς εκείνο το φως των φώτων στο παλτό της ομάδας! χρόνια πολλά λοιπόν φίλε μου, να ζήσεις ακόμα πολλούς τέτοιους χειμώνες, αυτούς τους μεγάλους εκείνους μπουφάν τους Θάντερ στους οποίους πάντα βρίσκεις χώρο να σου φέρνουν την ομάδα πιο κοντά... μιας και έκανες τόσους φίλους εδώ πέρα... κρατήσου γερά! 🎂🔥 τελικά πάντως, όσοι ζούνε από μνήμες σαν αυτήν είναι νικητές... ώστε;

Τι λες τώρα ρε θάμπο; Οκτώ χρόνια σου πάω να βγάλω λόγο και σήμερα καταλήγω σαν τον Γουίλσον τουλάχιστον στους μύες των γαβγισμών; Μακάρι κι εσύ να ‘σουν εκείνο το μαγαζί που κάνει όλους να ξεχνάνε τους Δουβάτους μ’ ένα μπουκάλι νερό… ή τουλάχιστον μ’ ένα σηκωμένο χέρι στον ουρανό όταν πέφτει τρίποντο! 🔥 Καλά; Πάμε στην επόμενη παρτίδα… αυτόν τον χειμώνα αν δεν γίνει αυτό το άλλο τρίποντο του βιβλίου από τον牌, βάζω κι εγώ στο γκράφιτι μου "MexriTelous" πάνω από τις δικές μου μούρες. Μετά όμως, ρε φίλε, γιατί εκεί που τελειώνεις εσύ αρχίζουν πάλι οι πραγματικοί θρύλοι! 🎉