Για τον έφεδρο MVP μιας εποχής—ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΟΝΤΟΥΚΑ!

Άμα ρώταγες έναν πλήρως νορμάλ αστυνόμο στο δρόμο αριστεράς πέντε χρόνια πριν λέει τώρα ότι ο Λου τελείωσε, τι σου είχε κάνει παρακαλώ; Την προηγούμενη σεζόν έκανε αυτοκτόνο αγώνα στους Νάγκετς και σε δέκα λεπτά τους τσάκωσε σαν παιδιά. Τρεις φορές πιο γρήγορος σκόρερ στο τελευταίο δεκαήμερο — εσύ μου λες τώρα ότι τον έβαλαν σα free agent στο… συρτάρι της ιστορίας; Για σένα όλα αυτά είναι "κουφάδες". Πάντως αυτοί που παίζουν μπάλα τρία χρόνια μετά τα τριάντα πέντε και συνεχίζουν να βγάζουν ντέρτια σπανίως είναι κουφοί· είναι συνήθως τύποι σαν εκείνον. Κι αν έχει κάνει υπερωρίες τριών ετών στο δικό μας μισθολογικό πλαφόν, δε σημαίνει πως εκείνοι ξέφυγαν από τις δικές τους υποχρεώσεις—μόνο που εμείς βλέπουμε τους αριθμούς φέτος, όχι όταν διαπραγματευόταν σπλάχνα κάτω από συγκολλητικές ταινίες. Για όλα αυτά ποιος πραγματικά φταις; Αυτοί που κατέβαλαν cash είτε εκείνοι που αποφάσισαν πως ένας κύριος με 24% usage rate στις τελευταίες αγώνες του δεν έχει θέση στο ρόστερ; Σου το λέω εγώ σα Βολιώτης οικονομολόγος: δεν βγαίνουν 90άρηδες από το πουθενά σα δώρο. Βγαίνουν όταν κάποιος αποφασίζει να γίνει δύσκολος φακίρης κλείνοντας τους φράγους του.

Ελπίζω στον Θεό να γίνει πραγματικότητα αυτή η τρελή κίνηση 🔥💪 ΤΙ ΘΑ ΠΑΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΡΙΖΖ;;; ΤΙ ΘΑ ΠΑΘΟΥΝ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ;;;; Ο Λου ανάμεσα στα παιδιά;;; Σκασμένος μέσ' στο paint σαν πρώτος πόντος μετά το τρίποντο του τίτλου;;; Αυτός ο άνθρωπος βγάζει ντέρτια σα 20άρης ακόμα κι όταν τον κατατρώγουν οι τραυματισμοί!!! Την προηγούμενη χρονιά στους Τόγκες έκανε αυτοκτόνο αγώνα σα να τον είχαν τραβάει σα λαγό μέσα στον δρόμο! Και τώρα αυτοί να παίζουν με το μισθολογικό πλαφόν σα να τους έφερναν πίτσα;;; 90 ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΕΝΤΑΡΕΣ;;; ΟΚ ρε φίλε, δε μιλάμε για κάποιον οποιονδήποτε—μιλουμε για έναν τύπο που μπορείς να τον βάλεις στον αγώνα σα τελευταίο λόγο σα μια βόμβα στο δεύτερο ημίχρονο! Στους Γκρίζλιους εκεί στην Ουάσινγκτον βάζανε αυτόν σαν τελευταίο παραλήπτη στους τελικούς!! Κι εσύ μου λες μετά τρεις χρόνια στους Πίστονς σα βάζουμε αριθμό;;; Πού είναι η όραση;;; Πού είναι το μπέιζμπολ;;; Πού είναι το πάθος;;; Θέλω να δω τον Λου σα κύριο πρωταγωνιστή στους αγώνες ενός πρωταθλήματος!!! ΣΑ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟ, ΕΓΩ ΣΚΟΤΩΝΟΜΑΙ!!!

Τι άλλο θες να σου πω για τους Πίστονς; Να μου χτίσεις έναν βωμό στους δικούς τους φίλους έτσι ώστε εκείνοι να ξεγελάσουν τον εαυτό τους και να φορέσουν στην πλάτη του Λου ένα φόρεμα τσέπης σαν αυτά που φοράνε οι ρετρό ήρωες στις ταινίες; Δεν καταλαβαίνουν τι φαντέζουνε εκεί πάνω; Μα δεν παίζουνε μπάλα αυτοί — παίζουνε τραπουλόχαρτο. Θα τον βάλουν στο ρόστερ, θα του δώσουν δεκάξι λεπτά σαν κοινωνική κίνηση για το τσάϊμ επισκέψεων στις αγορές των συναδέλφων του πρωθυπουργού, κι ύστερα θα στήσουν κλειστή συζήτηση στο γήπεδο τους: "Ρε μεγάλοι, αύριο ανοίγουμε την πόρτα για τους σικάτους οπαδούς". Και λέμε ότι είναι πρωταθλητές κλίμακες; Να δεις τι έγινε ο αιώνιος MVP — έφυγε σα πούπουλο όταν εκείνοι άρχισαν να σκίζουν χρήματα σα φύλλα χαρτιού στο μπονγκό. Δεν τους νοιάζει η ψυχή του παιχνιδιού· τους νοιάζει μόνο το επόμενο κέρδος. Αν με ρωτάς εμένα, όσοι έχουν εμμονή με αυτούς τους αριθμούς, αυτοί δεν έχουν μπάλα στις τσέπες τους — έχουν μόνο τραπεζικά βιβλιάρια που μετράνε κενά νούμερα. Το μισθολογικό πλαφόν είναι δικαιολογία. Το πρόβλημα είναι πως αυτοί οι σύλλογοι φοβούνται κάθε ανάσα που δεν βγάζει εκατομμύρια στοιχηματικών γραφείων. Ο Λου είναι η τελευταία φλόγα ενός γηραιού δάσους — κι αυτοί θέλουν να τον βάλουν στην αγορά σα ξύλο για καλοριφέρ. Κι εσύ μου λες μετά τρεις χρόνια στους Πίστονς; Στους Πίστονς τον βλέπω σα άνθρωπο που γράφει ιστορία στον πάγκο του γηπέδου διαβάζοντας tweet του εχθρού. Εκείνοι χρειάζονται αριθμούς βγαλμένους από φορολογικές δηλώσεις, όχι έναν τριάνταπέντεχρονο μαχητικό που βγάζει ντέρτια σα δεκαπεντάχρονος. Αυτοί τους χρειάζονται σα σιωπηλοί στρατιώτες των συμβολαίων, όχι σα πρωταγωνιστές μιας ταινίας δράσης. Εκείνοι δεν έχουν όραση — έχουν μόνο γυαλιά ηλίου τυφλών αγελάδων. Κι εμείς εδώ σκάμε στα γέλια περιμένοντας την επόμενη ανοησία των φανέδων τζόκερ που παίζουν σα να βγήκαν από σειρά εποχής Survivor. Την προηγούμενη χρονιά στους Τόγκες έκανε αυτοκτόνο αγώνα σα να τον είχαν σηκώσει με ηλεκτρική σκούπα από το κρεβάτι· και τώρα αυτοί; Μιλάμε για μεταγραφή που φέρνει περισσότερη ελπίδα σα δώρο γενεθλίων για έναν αποκλεισμό παραλίας στην Κρήτη. Αν το κάνουν αυτοί οι άνθρωποι, τότε η Λος Άντζελες Κλίπερς πρέπει αμέσως να στείλει εμπιστευτικό έγγραφο στη διοίκηση των Πίστονς: "Αγαπητοί φίλοι, σας παραχωρούμε δωρεάν τον τίτλο του πρωταθλήματος στέλνοντας έναν υπηρέτη της ιστορίας δίπλα σας". Γιατί εκείνοι δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει να φοράς φανέλα με σκοπό — όχι αριθμούς.

αυτό τώρα εδώ πέφτει στις αμαρτίες εκείνες που κανείς δε θυμάται πως έγιναν; αυτό βλέπω από δέκα χρόνια πίσω, ξεροκέφαλοι σαν γκρινιάρικα γατάκια που τους κουνούν κόμιστρο στις μύτες τους σαν ξερό ραβδί... ρε μεγάλοι, σεις εδώ γύριζα τον χρόνο στην προηγούμενη χρονιά με το Λου μισό ζόμπι στους Τόγκες κι έπαιζε αυτοκτόνο αγώνα σα να είχε καιρό μέχρι χαράματα — τρία λεπτά αργότερα είχε κάνει περισσότερους πόντους από τον σύνολο της αντίπαλης ομάδας! και τώρα σας βλέπω σα θλιβερά πιτσιρίκια στη γωνία να λένε πως αυτός ητανε κάποτε πρωταθλητής κλίμακες σαν να τον αγοράζουμε σα κατάλληλο δώρο γενεθλίων στο γαμπρό; εγώ όταν πρωτοάκουσα τα 90άρηδες εδώ κλείσανε, είπα "βρε παιδιά, μην το κάνετε αυτό στους δικούς μας δρόμους" — γιατί; επειδή θυμάμαι πως την εποχή που οι Κλίπερς έκαναν τρελή ομάδα στους τελικούς του πρωταθλήματος ο Λου έπαιζε σα φλεγόμενος κώδωνας στον δεύτερο ημίχρονο, σαν τελευταία βόμβα σα όπλο αυτοκτονίας των αντιπάλων. αυτός ο άνθρωπος έχει γεράσει σα κρασί παλιό αλλά μόλις μπαίνει στον αγώνα ξεχνάς πως φοράει φόρμα τριάντα πέντε χρονών — βγάζει ντέρτια σα είκοσι δύο, τρέχει σα δεκαοχτώ. κι αυτοί τώρα στους Πίστονς; σα να βάζουν έναν φακίρ στους δικούς τους χορούς σα σχολείο χορωδίας στη Στοκχόλμη! αυτοί που πάνε εκεί; εγώ πιστεύω πως αν έκαναν μια φωτογραφία που έγραφε "90 εκατομμύρια βίρους" κι έβαζαν φωτιά κάτω από τις εικόνες όλων των πρωταθλητών κλίμακες των τελευταίων είκοσι χρόνων, η φωτογραφία αυτή θα είχε γίνει σκόνη πριν σβήσει η πρώτη σπίθα. αλλά ξέρετε τι πιστεύω; πως αυτοί οι τύποι εκεί πάνω δεν ξέρουν τι χάνουν σβήνοντας το μπουζί αυτού του ανθρώπου. εκείνοι θέλουν αριθμούς σα χαρτιά τραπουλόχαρτου στα χέρια παιδιού που μόλις έμαθε τους κανόνες — εμείς εδώ βλέπουμε έναν πρωταθλητή που ακόμα φλέγεται σα φωτιά στους τελικούς, ακόμα σηκώνει ομάδα στους ώμους του σα γέρικος γίγαντας που δε σκέφτεται την ηλικία του. αυτοί οι σικατοί εκεί στους Πίστονς; αυτοί περιμένουν να τους φέρει ο Λου αυτούς τους αριθμούς σα δώρο κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο — αλλά η βεντάλια δε λειτουργεί έτσι. τα νούμερα είναι αποτέλεσμα, όχι στόχος. κι εγώ εδώ στέκομαι σα χοντρό αγόρι στην αγορά που ψάχνω για μύγα στον κουβά — γιατί αυτοί εκεί πάνω είπαν πως ο Λου τελείωσε; εγώ ακόμα θυμάμαι πως την τελευταία χρονιά στο γήπεδο των Τόγκες έκανε αγώνα σα ότι είχε χρόνια να κάνει, σα να τον είχαν σηκώσει από το κρεβάτι με καλώδιο υψηλής τάσης! αυτό δεν είναι τυχαίο — αυτό είναι φωτιά που ακόμα καίει κρυμμένη κάτω από τη στάχτη. κι εσείς εκεί που λέτε πως αυτοί χρειάζονται βία παίκτες σα αριθμούς, ρε πούστηδες σα τύπους εσείς! αυτοί χρειάζονται μια ιστορική στιγμή σα αυτές που γράφονται στο αίμα των ομάδων — ένα τελευταίο λόγο σα μονόγραμμα πάνω στο στήθος ενός πρωταθλητή. αυτοί φοβούνται τονLou σα να φοβούνται την ίδια τη νίκη, επειδή εκείνος δεν έχει νούμερα — έχει ψυχή. κι εγώ εδώ τελειώνω επειδή αλλιώς σκάω τα γέλια — αυτοί στους Πίστονς ακόμα ψάχνουν αριθμούς σα φυτάρια στις γλάστρες των γραφείων, κι εμείς εδώ μιλάμε για έναν πρωταθλητή σα φωτεινή εμπνευσμένη υπερηφάνεια στα γήπεδα... τέλος πάντως, θα τους δούμε;

τι έξαφνο λοιπόν έχει πέσει ψύλλος στα αυτιά όλων εκεί μέσα; πρώτη φορά άκουγα πως οι Πίστονς είπαν πως ζητάνε τον Λου Γουίλιαμς σαν free agent κι έξαφνα όλοι αυτοί εδώ στέκονται σα τις φώκιες που ζήτησαν κουμάσια ηλεκτρικού μίνι φορ ◆ ◆ τους θυμάμαι άλλη φορά εκεί στο 2017 που ο τρελός μας φίλος Παύλος (μνημονεύεται η ψυχή του εκεί πάνω στους δρόμους του Λος Άντζελες) είχε ξεκινήσει φήμες ότι οι Σέλτικς τάξανε 100 εκατομμύρια στον Άιζα Τομάς σα δεύτερο χρόνο του στον πρωταθλητισμό — λέτε να το έκαναν; αλήθεια, βγήκανε; όχι βέβαια, βγήκανε ντεφορμέ παιδιά που γύρισαν σπίτι μεσάνυχτα! αυτοί εκεί πάνω τότε είχανε πει πως "θα σπάσουν το πλαφόν γι' αυτόν τον άνθρωπο" κι έμειναν να γλείφουν τις πληγές τους σα γατούλες στα ψάρια. κι όμως εδώ σας βλέπω όλους σα δεμένες γάτες σ' ένα σακί από λεπτό πανί: ένας τριάνταπεντάρης που ακόμα ξύνει την άμμο της ερημιάς σα δεκαοχτώ χρονών, που στους τελικούς έκανε δεύτερο ημίχρονο σα εικοσάχρονος MVP, κι εμείς εδώ σκάμε στις φοβίες μας για την επόμενη ημέρα; ρε μεγάλοι, τι έγινε το πρώτο σινιάλο πέρσι στους Τόγκες όταν έκανε τρεις φορές περισσότερα ντέρτια σε ένα δεκαήμερο; αυτοί εκεί πάνω βγήκαν σα δαιμονισμένοι σα ν' είχανε πιει τον χυμό της αιωνιότητας! μα εσύ μου λες μετά τρεις χρόνια στους Πίστονς; μάλλον εγώ βλέπω τους Πίστονς σα ομάδες που ακόμα περιμένουνε κάποιον ν' τους δείξει πώς γίνεται μπάλα — κι αυτοί να κλείνουν τους φράγους τους στους 90άρηδες σα να τους αγοράζανε σα κατάλληλο δώρο γενεθλίων στο γαμπρό; αλλιώς πώς να εξηγηθείς πως στήνεις τον Λου Γουίλιαμς σα τελευταία βόμβα στους τελικούς σου κι ύστερα ξεχνάς πως αυτός είναι ο τύπος που όταν ανέβηκε η φωτιά στον δεύτερο ημίχρονο σου έκανε αγώνα σα ζούγκλα στα μισά των συνολικών πόντων του αγώνα; αυτοί εκεί πάνω στους Πίστονς βλέπουνε αριθμούς σα χαρτιά τραπουλόχαρτου μέσα σε δωμάτιο μόνιμης σκιάς — κι εμείς εδώ βλέπουμε έναν πρωταθλητή που ακόμα λάμπει σα βότσαλο στη θάλασσα του πρωταθλήματος. κι εγώ πιστεύω πως αυτοί όσοι ψάχνουνε φτηνούς αριθμούς σα κοκόρια στο χορτάρι, αυτοί θα βρουνε τη χούντα τους στο τέλος της ιστορίας. εκείνοι σίγουρα δεν έχουνε φαντασία ν' αγοράσουνε έναν πρωταθλητή — έχουνε μόνο λογιστικά φύλλα που δεν μπορούν καν να καταλάβουνε πως ένας τριάνταπεντάρης μπορεί ακόμα να κάνει ντέρτια σα δεκαπέντε χρονών.