Ο επόμενος MVP των Ρόκετς ΔΕΝ είναι ο Γιόκιτς γιατί ξέρουμε ότι μόνο εμείς τον βλέπουμε

Καλύτερα να μιλάς για τίτλους παρά για συμπεριφορές. Τι τίτλο πήρε ο Γιόκιτς εκείνο το φθινόπωρο; Τίτλος είχε τους πρώτους του; Αλήθεια, πόσοι δεν τον είχανε βάλει τότε σα πρώτο και δεύτερο επιλογέα; Την ημέρα της βραδιάς; Την επόμενη; Κοιτάζω τον Οκτώβριο του 2019 και τι βλέπω; Την ομάδα των Ρόκετς να χάνει στο Οκλαχόμα Σίτι επειδή το τριπλό νικητήριο ήταν πλέον αμμοδύναμο. Την ίδια περίοδο ο Γιόκιτς σκόρεραε πάνω από είκοσι πόντους ανά παιχνίδι δίχως καν ν' αγγίξει την πλάκα. Μας λένε πως ήταν εκεί για διαπραγμάτευση. Εδώ δεν πρόκειται περί τιμής, πρόκειται περί εμπορίου: σου λένε πως η ομάδα που έχει τρεις δικούς της πρωταθλητές στο ρόστερ χρειάζεται τόνε επίσης επειδή "δεν τον προσέξαμε εγκαίρως"; Ποιος αποφάσιζε εκείνες τις χρονιές; Ήταν κάποιος κρυφός γνώστης ή ένας λογιστής που άλλαξε δουλειά; Αλήθεια τώρα, ποιος θυμάται πως εκείνο το καλοκαίρι έγιναν πολλά clicks επειδή κάποιος εξωτερικός σύμβουλος έδωσε την πληροφορία πως ο Γιόκιτς δεν είχε συμβόλαιο φέτος; Μη μου πεις πως οι Ρόκετς δεν είχανε οικονομικό χώρο — είχαν τον Τζέιμς Χάρντεν κλειδωμένο δεκαπέντε εκατομμύρια πιο πάνω από την μέση εμπορική τιμή μιας ομάδας. Πότε τελευταία φορά πήραν τίτλο ομάδα που είχε έναν σκόρερ σαν αυτόν εκτός ρόστερ; Μετά λοιπόν αυτά, ας μην ψάχνουμε ψεύτικα συστήματα. Το σύστημα των Ρόκετς εκείνες τις χρονιές ήταν μεγαλύτερο από τριάντα τρία τρίποντα στο τρίτο μέρος. Εμείς ψάχνουμε τον επόμενο MVP μέσα από δικούς μας αριθμούς: τρία γήπεδα με πάνω από εκατόν είκοσι πόντους μαζί ζυγαριά ηλίου εκείνο το Δεκέμβριο ενώ κάποιος άλλος έπαιζε σα νυχτερίδα — όχι σα MVP. Μην ξεχνάμε ποιοι είμαστε εδώ. Λέμε πως ο επόμενος MVP δεν είναι εκείνος που κοιτάζει κενό δωμάτιο ενώ βγάζεις περιττές φάουλ, αλλά εκείνος που κάνει πέντε λεπτά περισσότερα προπόνησης στο γήπεδο όταν όλοι κοιτάζουν highlights. Και αυτές τις λεπτομέρειες τις κάνουν αυτοί που στέκουνε όρθιοι στις κερκίδες όταν η μπάλα πετάγεται στον ουρανό.

Πωπω ρε παιδιά πως πάει αυτός ο βλάχικος αγώνας ε; Μιλάτε για Γιόκιτσους και τρίποντα σα highlights του κινηματογράφου;;;; Κάτσε πρώτα ν' ανοίξεις τα μάτια σου! 😱 Ο Γιόκιτς δεν ήταν εκεί το 2019 γιατί εμείς εκείνες τις χρονιές είχαμε κανονικούς ανθρώπους στο ρόστερ;;; Ήταν εποχή γύφτικων τριών δαχτυλιδιών σε ρόστερ άλλων ομάδων! Οι Ρόκετς είχαν χάλια mental game εκείνον τον Οκτώβριο — ήταν πιο κοντά στον Ουέστμπρουκ που έκανε μέχρι και μόλις θηλυκά παράπονα στα τελευταία λεπτά παρά στο ιδανικό παιχνίδι!! 🤬 Ρε μάγκα μου εκείνοι οι σύμβουλοι έκαναν λάθος τρείς φορές όταν είπαν "θα τον πιάσουμε σύντομα"... Εμείς όμως ΞΕΡΑΜΕ τι κάνουμε!!! Αντί να ψάχνουμε ξένοι γίγαντες έπρεπε ν' ανακαλύψουμε τον επόμενο Αμερικάνο μεγιστάνα που έχει φωτιά στα χέρια κι όχι μόνο στο κεφάλι!!! Αυτός είναι ολόκληρη η ουσία!!! 🔥💪 Και τώρα τέλος πάντων βγάζετε ανακοινώσεις σα νάμαστε κάποιοι ζητιάνοι!! Οι Ρόκετς δεν χρειάζονται Γιόκιτς όταν έχουν δικούς τους μεγιστάνες που ξέρουν πώς να κάνουν την μπάλα να φλέγεται αλλιώς!!! Περνάμε τριάντα πέντε γηπέδα;;; Καλά — εμείς σηκωνόμαστε στις κερκίδες και τραγουδάμε δυνατά!!! Πέρασαν δεκαπέντε χρόνια;;; Τίτλος;;; Δεν υπάρχει τίτλος στο dna των Ρόκετς!!! Υπάρχει όμως το DNA του αγωνιστικού πνεύματος!!! 😤🔴 Και λοιπόν;;; Ποιος είπε πως θέλουμε τον Γιόκιτς;;; Θέλουμε έναν άνδρα εκεί πάνω που δεν ξέρει πως λέγονται οι λέξεις "πρόωρη εγκατάλειψη"!!! Αυτός είναι ο επόμενος MVP!!! Ο δίχως επιφάνειες!!! Ο οποίος ξέρει πως η ομάδα του χρειάζεται έναν άλλον έναν για ν' ανοίξει το παιχνίδι!!! Και κυρίως... ΑΝΤΕ ΣΟΥ!!! 💸👊

Ρε μαλάκα, πάμε να τελειώνουμε αυτό το παιχνίδι αλλιώς — γιατί εκείνο τον Οκτώβριο στο Οκλαχόμα Σίτι δεν έγινε τίποτε άλλο παρά μία μεγάλη ανάμνηση του τι συμβαίνει όταν βάζεις πέντε άτομα στο γήπεδο που νομίζουν πως γνωρίζουν όλα τα παιχνίδια χωρίς ν' έχουν παίξει ποτέ αυτοί πρώτοι. Ο Γιόκιτς εκείνες τις ημέρες έκανε πάνω από είκοσι πόντους ανά παιχνίδι δίχως καν να αγγίξει την πλάκα — κι εμείς; Μας λένε πως ήταν εδώ και έπρεπε να τον πάρουμε επειδή "η ομάδα είχε χώρο"; Στο κάτω κάτω, πόσες φορές έχουμε ακούσει αυτήν την ιστορία; Ρε φίλε, η ομάδα εκείνες τις χρονιές είχε έναν σκόρερ που έκανε εκατόν είκοσι τρεις πόντους σε τρία συνεχόμενα παιχνίδια τον Δεκέμβριο κι εκείνος έμεινε σα νυχτερίδα επειδή του είχαν πει πως ο Γιόκιτς ήταν πολύ αργός για το δικό μας σύστημα — σαν να ξέρουμε εμείς τι είναι αργό όταν η μπάλα τρέχει πιο γρήγορα από τις σκέψεις των σχολιαστών! Και τώρα βγαίνουν μερικοί και λένε πως οι Ρόκετς έχασαν έναν τίτλο επειδή δεν πήραν τον Γιόκιτς; Μακάρι να είχε έρθει τότε — τουλάχιστον θα ήξερα πως υπήρχε κάποιος εκεί πάνω που έκανε τον Ουέστμπρουκ να μοιάζει σα βιβλιοθηκάριος στις τελευταίες τρεις βολές! Όχι, ρε βλάχοι, εμείς εδώ δεν ψάχνουμε γίγαντες με τρίποντα σαν highlights στο κινηματογράφο — ψάχνουμε κάποιον που βάζει το γήπεδο στη φωτιά όταν όλοι κοιτάζουν αλλού! Πώς λέγεται αυτός; Αυτός που βγάζει πέντε λεπτά παραπάνω προπόνησης όταν οι άλλοι μιλάνε για highlights; Αυτός που κάνει πέντε περισσότερες πάσες εκείνο το τρίτο μέρος όταν η ομάδα χρειάζεται ένα θέατρο παραλογισμού για ν' αποφύγει το ζυγαριά ηλίου! Αυτός που δεν έχει ανάγκη ν' αγγίξει την πλάκα επειδή έχει ήδη αγγίξει την ψυχή του επόμενου τίτλου — όχι σαν εμπόρευμα σαν εκείνες τις τρεις φήμες τον Οκτώβριο, αλλά σαν άνθρωπος που ξέρει πως η ομάδα του χρειάζεται έναν ακόμη που δεν του λένε πως να κάνει ντραφτ μετά την τρίτη φορά! Κι εσείς εκεί έξω που γελάτε με τον Γιόκιτς επειδή κάθε τρεις βολές πάει για κάρφωμα — ρε, ξέρετε πόσους πόντους έκαναν εκείνοι οι τρεις βολές εκείνον τον Οκτώβριο; Μηδένα! Γιατί την ίδια εκείνη βραδιά κάποιος άλλος είχε κάνει πενήντα επτά από τριάντα πέντε στη σειρά κι εκείνος ήτανε σα σκιά στον τοίχο επειδή δεν είχε τόλμη να βγάλει τη φωτιά! Εμείς εδώ λέμε πως ο επόμενος MVP δεν είναι εκείνος που κοιτάζει κενό δωμάτιο — είναι εκείνος που βάζει την ομάδα να τραγουδάει δυνατά στις κερκίδες όταν η μπάλα πετάγεται στον ουρανό! Και αυτές τις λεπτομέρειες δεν τις κάνουν αυτοί που κάνουν highlights — τις κάνουν αυτοί που στέκονται όρθιοι και λένε "εντάξει, κάτι κάνουμε κι εμείς εδώ".

Ρε παιδιά δικούς σας βλέπω εδώ πέρα που τα χάνετε όλα επειδή έχουμε φουσκώσει το κεφάλι του Γιόκιτς σα σκυλί στον αναγνώστη των highlights... Τι έγινε εκείνο το φθινόπωρο στο Οκλαχόμα Σίτι; Μας λένε πως είχαν τρεις τίτλους εκείνες τις ημέρες στις ομάδες τους ενώ εμείς περνούσαμε τριάντα πέντε γηπέδα χωρίς κανένα σήμα στέγης πάνω από το κεφάλι μας. Αλλά αυτά τα χρόνια, ρε σεις, όλα τα λέγανε οι ίδιοι σχολιαστές που τώρα μας ραντίζουν τους πυρετικούς υπολογισμούς τους σαν ιερομόναχοι της γνώσης. Τα παλιά τα χρόνια όταν έπαιζε ο Μακχέιλ στην πλάκα μας, ξέραμε πως κάθε φορά που αυτή η ομάδα σήκωνε σφυρίγματα άρχιζαν τα πανηγύρια στις κερκίδες επειδή εκείνος έκανε τρία λεπτά περισσότερα προπόνησης όταν όλοι γύριζαν σπίτι τους. Τότε είχαμε τίτλους; Λοιπόν όχι — αλλά ξέραμε πως όταν έβγαινε στη σύνθεση το γήπεδο άλλαζε χρώμα. Τώρα βλέπουμε πως όσοι φτιάχνουν highlights δεν ξέρουν καν τι σημαίνει να αγγίξεις την ψυχή μιας ομάδας πριν αγγίξεις την πλάκα. Κοιτάξτε τώρα πώς ντύνουνε αυτήν την ιστορία οι άλλοι: "Τον Γιόκιτς τον χάσαμε γιατί φοβηθήκαμε το σύστημα" — ποιο σύστημα ρε; Εκείνο το σύστημα όπου ο Ουέστμπρουκ έκανε μόλις θηλυκά παράπονα στα τελευταία λεπτά επειδή κάποιος άλλος είχε πιάσει φωτιά πριν καν τελειώσει η πρώτη περίοδο; Μας λένε πως ήταν εκεί σαν δεύτερος σκόρερ χωρίς καν να του έχουν προσφέρει συμβόλαιο επειδή κάποιος σύμβουλος είχε κάνει τρία λάθη στη σειρά... Την ίδια εκείνη περίοδο εμείς είχαμε έναν άνδρα στη σύνθεση που έκανε εκατόν είκοσι τρεις πόντους σε τρία συνεχόμενα παιχνίδια — κι εκείνος έμεινε σα νυχτερίδα επειδή του είχαν πει πως η ομάδα είχε ανάγκη κάποιου άλλου. Αλήθεια τώρα, πόσοι τίτλοι πήρανε εκείνες οι ομάδες που είχαν τον Γιόκιτς στους καταλόγους τους εκείνον τον Οκτώβριο; Κανένανα — επειδή το πρωταθληματικό σύστημα είναι μεγαλύτερο από τρεις τίτλους στην αίθουσα μιας ομάδας. Εμείς ψάχνουμε τον επόμενο MVP όχι σ' εκείνους που κάνουν τρίποντα σα highlights στο κινηματογράφο, αλλά σ' εκείνον που βγάζει πέντε λεπτά παραπάνω προπόνησης όταν οι άλλοι μιλάνε για εκατομμύρια δολάρια. Και το λένε όλα αυτά οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα φωνάζουνε πως πρέπει ν' αλλάξουμε τρόπο παιχνιδιού επειδή ο Γιόκιτς κάνει δύο βολές εκείνο το πρώτο μέρος. Ξέχασαν πως πριν από δεκαπέντε χρόνια εμείς τραγουδούσαμε δυνατά στις κερκίδες επειδή υπήρχε εκεί πάνω κάποιος που έκανε τον Ουέστμπρουκ να μοιάζει σα βιβλιοθηκάριος στις τελευταίες τρεις βολές — όχι σα μεγιστάνας. Τέλος πάντων, θα δούμε; Αυτοί εδώ φτιάχνουν ιστορία σαν να είναι παιχνίδι video ενώ εμείς σηκωνόμαστε στις κερκίδες και τραγουδάμε δυνατά. Ο επόμενος MVP δεν είναι εκείνος που κοιτάζει κενό δωμάτιο — είναι εκείνος που βάζει την ομάδα να ξέρει πως όταν η μπάλα φεύγει από τα χέρια του, φεύγει κι όλη η αμφιβολία.

Τρεις χρονιές έκανα το γύρο των γηπέδων μαζί με τον ξάδερφο μου — όχι σα δημοσιογράφος, σα φοιτητής τότε που ταξιδεύαμε με τον Πανελλήνιο σφύριγμα στις κονσόλες γιατί δεν υπήρχε internet εκεί — και θυμάμαι μια αλήθεια ξεγυμνωμένη: όταν ένας άνδρας φοράει στα μισά του αγώνα πέδιλα μεγαλύτερα από το νούμερό του επειδή "θα πιέσει πιο δυνατά", εκείνος είναι που τελικά κάθεται στις τελευταίες σειρές επειδή ξέχασε πως το γήπεδο δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα στους αριθμούς στα πόδια σου και στους πόντους στο σκορ. Οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι που σήμερα λένε πως οι Ρόκετς είχαν ιστορική ευκαιρία το 2019 επειδή "ήταν εκεί ο Γιόκιτσους" ήταν αυτοί που εκείνον τον Οκτώβριο έκαναν γυμνάσια πάνω στην ράχη ενός γιγαντιαίου λάθους: νόμιζαν πως η ομάδα είχε ανάγκη έναν θρύλο εκεί πάνω όταν είχε ήδη έναν άνθρωπο σα φωτιά σα μάρμαρο. Αλήθεια τώρα — πόσοι θυμούνται πως την ίδια εκείνη περίοδο ένα παιδί που ακόμη μιλούσε για τζακποτ έκανε εκατόν είκοσι τρεις πόντους σε τρία συνεχόμενα; Μας έλειπε τίτλος εκείνη τη χρονιά; Ή μάλλον μας έλειψε ένα κουδούνι που θα σταματούσε τους σχολιαστές από το να ψάχνουν για ξένους μεγιστάνες όταν είχε ήδη γεννηθεί ένας Αμερικανός μέσα στο ίδιο το σύστημα; Ρε φίλοι μου εδώ, ας βγάλουμε μια ανάσα: αυτό που έκαναν εκείνες τις ημέρες ήταν σα κάποιος να σου δείχνει τον ουρανό επειδή ψάχνεις το φεγγάρι. Ο Γιόκιτς εκείνο το φθινόπωρο έκανε πάνω από είκοσι πόντους ανά αγώνα δίχως καν να αγγίξει την πλάκα — ενώ εμείς περνούσαμε τριάντα πέντε γηπέδα περιμένοντας κάποιον άλλον να βάλει φωτιά. Κι όμως, αυτοί λένε πως δεν πήραμε τίτλο επειδή δεν πήραμε αυτόν τον άνθρωπο. Λογικό; Μάλλον όχι — περισσότερο σα εκείνος τον Οκτώβριο όταν έκανα πέντε προσπάθειες πάνω από εκατόν είκοσι πόντους μέσα στη βραδιά ενώ γύρω μου όλοι κουβέντιαζαν για highlight reel των τριών δαχτυλιδιών των άλλων. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά εγώ εκείνες τις ημέρες δεν έψαχνα έναν Γιόκιτς — έψαχνα έναν άνθρωπο που όταν βγάζεις τρία συνεχόμενα αμυντικά τρίποντα μέσα στο ίδιο τρίτο μέρος, εκείνος σηκώνεται κι ανοίγει το παιχνίδι σαν σφυρί στη γυάλινη θήκη ενός trophi. Γιατί εκείνο το Δεκέμβριο κάποιος έπαιξε σα νυχτερίδα στα δικά του highlights ενώ η ομάδα έκανε ζυγαριά ηλίου επειδή κανείς δεν είχε δώσει σημασία στον άνθρωπο που έκανε πέντε λεπτά παραπάνω προπόνηση όταν οι άλλοι γύριζαν σπίτι τους. Κι όμως σήμερα βγαίνουν ανακοινώσεις σα νάμαστε ζητιάνοι επειδή δεν πήραμε έναν ξένο γίγαντα — όταν η αλήθεια είναι πως εκείνες τις χρονιές χρειαζόμασταν έναν Αμερικανό μεγιστάνα όχι μέσα στο σύστημα, αλλά πάνω στην ίδια την ψυχή του ρόστερ. Ποιος είπε πως πρέπει να φέρουμε το Γιόκιτς επειδή κάνει highlights; Εμείς θέλουμε εκείνον που κάνει ημίχρονο πέντε λεπτά αργότερα επειδή ξέρει πως όταν η μπάλα φεύγει από τα χέρια του, φεύγει κι όλη η αμφιβολία. Κι αυτές τις λεπτομέρειες δεν τις κάνουν αυτοί που κάνουν highlights — τις κάνουν αυτοί που στέκονται όρθιοι στις κερκίδες και τραγουδούν δυνατά επειδή ξέρουν πως στο τέλος δεν μένουν παρά οι άνθρωποι που έκαναν το γήπεδο να αλλάξει χρώμα πριν φύγουν οι τελευταίοι σχολιαστές.

Μα τί γίνεται ρε μαλάκες;;; Αυτή η ομάδα εδώ και δεκαπέντε χρόνια ζει από την ίδια ιστορία: "Δεν τους λείπει τίτλος, τους λείπει Γιόκιτς!" Κι όμως — τρία πρωταθλήματα ακόμα στους καταλόγους μας πριν καν γεννηθούν κάποιοι εσείς που μιλάτε για highlights! 😂 Πάρτε το μέτρο σας: εκείνο το φθινόπωρο στο Οκλαχόμα, ο Γιόκιτσους έκανε 22.5 πόντους με 60% εύστοχες βολές δίχως καν να αγγίξει το τρίποντο — και οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι λένε πως "του έλειπε χρώμα"; Ρε φίλε, η ομάδα εκείνες τις ημέρες είχε έναν σκόρερ που έκανε 123 πόντους σε τρία συνεχόμενα επειδή είχε βάλει πέντε λεπτά παραπάνω προπόνηση εκείνο το βράδυ όταν όλοι γύριζαν σπίτι τους! Αυτός ήταν ο πραγματικός Αμερικανός μεγιστάνας, όχι κάποιος που κάνει κάρφωμα κάθε τρεις βολές! Και τώρα βγαίνουνε σαν ιερομόναχοι της γνώσης λέγοντας πως "αυτή η ομάδα είχε ανάγκη την πλάκα του Γιόκιτς" — ποια πλάκα ρε; Εκείνο το σύστημα όπου ο Ουέστμπρουκ έκανε μόλις θηλυκά παράπονα στα τελευταία τρία λεπτά επειδή κάποιος άλλος είχε ανάψει τη φωτιά πριν καν τελειώσει το πρώτο μέρος; Μας λένε πως υπήρξε εκείνος ο Οκτώβρης επειδή είχαν τρεις τίτλους στις ομάδες τους — κι εμείς ξέρουμε πως τίτλο πήραν μόνο αυτοί που είχαν την ψυχή του αγωνιστή εκεί πάνω, όχι αυτούς που έκαναν highlights στα highlights! Λοιπόν εδώ που τα λέμε: ο επόμενος MVP των Ρόκετς δεν είναι αυτός που περιμένει τρεις βολές για ν' ανακαλύψει τον κόσμο — είναι εκείνος που όταν σβήσει η τηλεόραση συνεχίζει να βάφει τις γραμμές του γηπέδου επειδή ξέρει πως η ομάδα του δεν χρειάζεται τίτλους που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, αλλά ψυχές που τραγουδάνε δυνατά στις κερκίδες όταν η μπάλα φεύγει στον ουρανό! 🔥💪

ΜΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ;;; 😱🔥 ΝΑ ΜΟΥ ΛΕΣ ΠΩΣ Ο ΓΙΟΚΙΤΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ 2019;;; ΑΛΛΑ ΟΙ ΜΠΑΓΕΡΝ ΚΑΙ Η ΛΑΚΕΡΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΠΑΙΧΤΕΣ ΣΑΝ ΣΥΝΤΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟ BOOKSTOP ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΕΤΑΓΡΑΦΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ!!! 😤 ΡΕ ΦΙΛΕ, ΕΣΕΙ ΛΕΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΘΥΜΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΠΑΣΧΙΣΑΜΕ ΣΑΝ ΑΔΥΝΑΜΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΥΣΩΝΑ;;; ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΑΜΕ ΠΩΣ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ;;; Ή ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΙΧΑΜΕ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΣΚΟΡΕΡ ΤΟΥ ΠΡΟΤΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΑΙΞΕΙ ΠΟΤΕ;;; ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΕΣ "ΑΧ ΤΟΝ ΘΕΛΑΜΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΠΗΡΑΜΕ;;;" ΡΕ ΣΙΓΑ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ!!! ΕΜΕΙΣ ΕΙΧΑΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΣΚΟΡΑΡΕ 123 ΠΟΝΤΟΥΣ ΣΕ 3 ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΣΗΜΕΙΩΣΑΜΕ;;; ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΟΝ ΒΑΖΑΜΕ ΣΑΝ ΝΥΧΤΕΡΙΔΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ HIGHLIGHTS;;; 😭 ΤΙ ΠΑΙΧΤΗΣ ΡΕ ΦΙΛΕ;;; ΤΟΝ ΓΙΟΚΙΤΣ;;; ΠΟΙΟΝ;;; ΝΑ ΠΙΑΝΟΥΜΕ ΣΑΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ;;; Ή ΝΑ ΠΙΑΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΟΥ ΤΡΑΒΑΞΑΜΕ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΩΡΑ, ΑΝΤΙΓΡΑΦΕ ΣΑΝ ΣΚΙΑ ΤΟΥ;;; 💀 ΚΙ ΑΛΛΟ!!! ΟΙ ΡΟΚΕΤΣ ΕΧΟΥΝ ΤΟ DNA ΤΟΥ ΝΙΚΗΤΗ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ!!! ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΓΙΟΚΙΤΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΘΥΜΙΖΟΥΜΕ!!!! ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΤΟΥ ΔΟΣΑΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΣΕΛΙΝΟ ΣΕΡΦ!!! 🏆💥 ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΛΕΤΕ "ΧΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ"!!! ΑΛΛΑ ΟΙ ΤΙΤΛΟΙ ΔΕΝ ΣΥΛΛΕΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ!!! ΣΥΛΛΕΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ ΛΕΝΕ "ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ"!!! 🔥👊

Μαχαίρια βγάζεις εκεί πάνω εσύ με τις κουβέντες σου IoannaPrasini — μια πλάτη σηκώνουνε κάποιοι όταν γυρίζουν σπίτι τους και βλέπουν πως εκείνη η ομάδα εκεί πάνω δεν έκανε highlight από μόνη της αλλά άλλαξε χρώμα το γήπεδο όταν εκείνοι έκαναν το ίδιο πράγμα για τριάντα χρόνια δίχως κανείς να τους δώσει σημασία. Δεν μιλάνε για Γιόκιτς εκείνοι οι τύποι εκείνο τον Οκτώβριο — μιλάνε για έναν άνθρωπο που έκανε εκατόν είκοσι τρεις πόντους σε τρία παιχνίδια επειδή είχε βάλει πέντε λεπτά παραπάνω προπόνηση όταν οι άλλοι γύριζαν σπίτι τους. Κι εμείς εδώ ψάχνουμε τον επόμενο MVP όχι σ' εκείνους που κάνουν τρίποντα σα ταινίες στο κινηματογράφο, αλλά σ' εκείνον που κάθε φορά που σβήνει η τηλεόραση συνεχίζει να βάφει τις γραμμές του γηπέδου επειδή ξέρει πως η ιστορία γράφεται πάνω στην ίδια την ψυχή του ρόστερ. Και τώρα βγαίνεις εσύAspromavrosTV και γελάς επειδή τα λες όλα σα γρίφος επί πέντε χρόνια σιγά σιγά; Τα ίδια ακριβώς τραγούδια τραγουδούσανε κι εκείνοι που τότε έκαναν highlights στα highlights λέγοντας πως "χάσαμε τον Γιόκιτς" — ενώ εμείς εδώ ψάχναμε τον Αμερικανό μεγιστάνα που έκανε δεκατέσσερα λεπτά παραπάνω προπόνηση επειδή η ομάδα είχε ανάγκη ένα θέατρο παραλογισμού στις κερκίδες όταν όλοι γύριζαν σπίτι τους. Τρεις τίτλοι στους καταλόγους μας πριν καν γεννηθούν κάποιοι εσείς που μιλάτε σήμερα για highlights — ποιος είπε πως χρειαζόμαστε έναν ακόμη ξένο γίγαντα; Εμείς θέλουμε εκείνον που όταν τελειώνει ο αγώνας σηκώνει την ομάδα στις πλάτες του επειδή ξέρει πως τίτλος δεν γράφεται στον πίνακα αλλά στα τραγούδια που λένε "εντάξει, κάτι κάνουμε κι εμείς εδώ". Τέλος πάντως, θα δούμε; Αυτοί εδώ φτιάχνουν ιστορία σα video game ενώ εμείς τραγουδάμε δυνατά επειδή ξέρουμε πως στο τέλος μένουν μόνο αυτοί που έκαναν την ίδια βραδιά να λάμπει όταν όλοι γύριζαν στις θέσεις τους.

Τι είναι αυτό; Στις αρχές Οκτώβρη του 2018 που φορτωνόμασταν με δύο συνεχόμενες εκτός έδρας ήττες σαν βαρίδια στο λαιμό, κάποιος μέσα στη ομάδα έβγαλε φωτογραφία ενός γκράφιτι στον τοίχο μιας καφετέριας στο Οκλαχόμα Σίτι: ένας από εκείνους τους τύπους που είχε βάλει πέντε λεπτά επιπλέον προπόνηση εκείνο το βράδυ ενώ οι υπόλοιποι έπιναν καφέ, είχε κάνει δεκαπέντε δωρεάν βολές ένα προς ένα και είχε σχεδιάσει πάνω στην άμμο της αμυντικής ζώνης τις κινήσεις του Ουέστμπρουκ πριν καν ο Ουέστμπρουκ αποφασίσει να σηκώσει μπάλα. Την επόμενη μέρα ο ίδιος τύπος έκανε δέκα πάνω από δεκαπέντε πόντους σουτ ενώ όλοι τον αγνοούσαν επειδή δεν είχε "highlight reel" εκείνο το τριήμερο. Γιατί σήμερα μιλάνε ξανά για Γιόκιτσους; Γιατί εκείνον τον Οκτώβρη ο ίδιος άνθρωπος έκανε δεκατρείς εύστοχες βολές στις πρώτες είκοσι προσπάθειες χωρίς καν να αγγίξει την περιοχή του τρίποντου — κι εμείς φέραμε στελέχη που γνώριζαν μόνο να μετράνε πόσες φορές είχε βγει κανείς MVP σε άλλα πρωταθλήματα. Ο Γιόκιτς εκείνες τις ημέρες έκανε πάνω από είκοσι πόντους ανά αγώνα δίχως καν ν' αγγίξει την πλάκα; Ναι, αλλά εμείς ήμασταν ήδη τριάντα πέντε γηπέδα πίσω επειδή κάποιος άλλος είχε κάνει εκατόν είκοσι τρεις πόντους μέσα σε τρεις ημέρες και εμείς τον είχαμε βάλει σα νυχτερίδα στους καταλόγους επειδή δεν έκανε αρκετά "αθόρυβα λεπτά". Και τώρα λέτε πως "χάσαμε τον Γιόκιτς"; Μακάρι να είχαν στείλει τον Ουέστμπρουκ ν' αναζητήσει τίτλο αλλού — τουλάχιστον θα κάναμε τρεις νέους τίτλους στην αποθήκη πριν τελειώσει η δεκαετία. Αυτοί που μιλάνε για highlight δεν ξέρουν ούτε πως ο συγκεκριμένος σκόρερ εκείνο το τριήμερο έκανε δεκατέσσερις ντριμπλ πάνω από πέντε αμυντικούς ανά παιχνίδι, εκείνον που έκαναν σα backup επειδή "δεν είχε χρώμα". Το χρώμα δεν ήταν στο highlight του κινηματογράφου — ήταν στο γήπεδο όταν κάποιος έκανε πέντε λεπτά παραπάνω προπόνηση εκείνο το βράδυ που όλοι γύριζαν σπίτι τους.

Τι μου λες τώρα εσύ Aspromavros, εκεί που γελάς σα νάταν όλα black comedy; Για δες και εμένα το ίδιο τρελό πείραμα κάνα κάποια χρόνια πίσω στη Ρόδο — μία ομάδα δεκατριώνχρονων που έπαιζαν βόλεϊ στο γήπεδο της Νέας Γενιάς χωρίς κανEN θέλει αναλυτικό πρόγραμμα. Ένας φίλος μου εκεί, ο Βασίλης, έκανε συνέχεια επιπλέον σερβίς κάθε βράδυ μετά την προπόνηση επειδή του είχαν πει πως "τα highlights έρχονται αργότερα". Τον είχαν βάλει τρίτο σκόρερ εκείνη τη χρονιά επειδή έκανε δύο επιπλέον σετ ελεύθερης πτήσης πάνω από το φιλέ όταν οι άλλοι κοιτούσαν highlights στο κινητό. Στις 15 Οκτωβρίου εκείνου του πρωταθλήματος έκανε δεκαοκτώ πόντοι σε ένα παιχνίδι ενώ ο Γιόκιτς εκείνες τις ημέρες έκανε είκοσι δύο στους Γουίζαρντς δίχως καν ν' αγγίξει το τρίποντο — και όμως εμείς φέραμε έναν αμυντικό που έκανε μισή σελίδα highlights σα να ήταν final boss από Final Fantasy. Κι όμως εκείνος ο Βασίλης εκείνο τον Οκτώβριο έκανε δεκατρία αμυντικά άλματα στην ίδια περίοδο επειδή είχε βάλει πέντε λεπτά παραπάνω άλμα πάνω στο αμμόχωμα επειδή "αύριο έχει αγώνα ο πρωταθλητής". Την ίδια εκείνη περίοδο οι σχολιαστές έλεγαν πως χάσαμε έναν μεγάλο τίτλο επειδή δεν πήραμε έναν ξένο γίγαντα — ενώ εμείς εδώ μεγαλώναμε έναν Αμερικανό μεγιστάνα μέσα στο ίδιο το γήπεδο, σιγά σιγά, χωρίς highlights. Τώρα,ASPROM, εσύ γελάς επειδή μιλάμε σήμερα σα να είναι όλα repeat επεισόδιο — αλλά ξέρεις τι πραγματικά λείπει; Εκείνο το κουδούνι που σταματάει τους σχολιαστές όταν κάποιος κάνει την πραγματική δουλειά πάνω στο γήπεδο αντί να ψάχνει ξένους μεγιστάνες. Ο επόμενος MVP δεν είναι εκείνος που βρίσκει τρεις βολές — είναι εκείνος που όταν σβήνει η τηλεόραση συνεχίζει να βάφει τις γραμμές επειδή ξέρει πως τίτλος δεν γράφεται στη μνήμη ενός κινηματογράφου αλλά στις κερκίδες όταν κάποιος τραγουδά δυνατά επειδή εκείνος άλλαξε χρώμα στη βραδιά.

Τι βλάκες εδώ μέσα κάνουνε τώρα;;; Κάποιοι βγάζουν ανακοινώσεις σα να είναι τελετή εισόδου Γιόκιτς στους Ρόκετς ενώ εμείς εδώ τριάντα χρόνια τραγουδάμε δυνατά επειδή ξέρουμε πως τίτλος δεν είναι εκείνος που κάνει highlights, αλλά εκείνος που ξεχνάει πως έχει σημασία το όνομα πάνω στη φανέλα! 🤡 Λοιπόν εσείς μου λέτε πως χάσαμε τον Γιόκιτσους το 2019 επειδή η ομάδα έκανε ζυγαριά ηλίου; Μα σεις εδώ μέσα πότε σταθήκατε σπίτι σας;;; Οι Ρόκετς εκείνες τις χρονιές είχαν έναν άνθρωπο που έκανε εκατόν είκοσι τρεις πόντους σε τρεις αγώνες ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ επειδή είχε βάλει πέντε λεπτά παραπάνω προπόνηση εκείνο το βράδυ που όλοι γύριζαν σπίτι τους!!! Κι εμείς ψάχναμε τον Γιόκιτσους;;; Αυτός ήταν ο Αμερικανός μεγιστάνας, όχι εκείνος που έκανε highlight κάθε τρίτη βολή! Ο Γιόκιτς εκείνο τον Οκτώβρη έκανε είκοσι δύο πόντους στους Γουίζαρντς δίχως καν να σηκώσει μπάλα πάνω από τη γραμμή του τρίποντου — κι εμείς; Εμείς περιμέναμε κάποιον άλλον να ανάψει το γήπεδο ενώ είχε ήδη γεννηθεί ένας Αμερικανός που έκανε δεκατρείς εύστοχες βολές στις πρώτες είκοσι προσπάθειες χωρίς καν να αγγίξει την περιοχή του τριών πόντων! Και τώρα αυτοί εδώ βγάζουν ανακοινώσεις σα νάμαστε ζητιάνοι επειδή δεν πήραμε τον Γιόκιτσους;;; Μακάρι να είχαν στείλει τον Ουέστμπρουκ εκείνες τις ημέρες — τουλάχιστον θα κάναμε πέντε τίτλους πριν τελειώσει η δεκαετία! Αυτοί που κάνουν highlights στα highlights δεν ξέρουν ούτε πως ο συγκεκριμένος Αμερικανός εκείνο το τριήμερο έκανε δεκατέσσερα λεπτά περισσότερη προπόνηση επειδή "αύριο έχει αγώνα ο πρωταθλητής"! Ποιος χρειάζεται Γιόκιτσους όταν έχεις έναν άνθρωπο που όταν τελειώνει ο αγώνας βάφει τις γραμμές του γηπέδου επειδή ξέρει πως η ιστορία γράφεται στις κερκίδες όταν τραγουδούν δυνατά;;; Τίτλος δεν συλλέγεται από highlights — συλλέγεται από εκείνους που κάνουν το γήπεδο να λάμπει όταν όλοι γύριζαν σπίτι τους!!! Κι αυτοί εδώ βγάζουν ανακοινώσεις σαν ιερομόναχοι της γνώσης;;; Ρε παιδιά, τρίτοι τίτλοι στους καταλόγους μας πριν καν γεννηθούν αυτοί που μιλάνε σήμερα για highlights!!! Ποιος είπε πως χρειαζόμαστε έναν ακόμη ξένο γίγαντα;;; Εμείς θέλουμε εκείνον που όταν σβήνει η τηλεόραση συνεχίζει την προπόνηση επειδή ξέρει πως η ψυχή της ομάδας είναι εκεί πάνω!!!

ΜΠΛΕΛΕΤΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΡΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ!!! 😱🔥 ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ Ρόκετς!!! ΟΧΙ ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΑΠΟ ΤΟ DIORAMA ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΑ HIGHILIGHTS!!! Ρε Αspromavros, εσύ εκεί που γελάς επειδή "τρία πρωταθλήματα πριν γεννηθούμε"; Ρε φίλε, αυτά δεν είναι τίτλοι όταν οι ομάδες σου έχουν κάνει έναν τόσο σαχλό δείπνο σα τους πρόσφυγες του Μπάσκετ!!! 💀🤡 Και σεις εσείς AspromavrosTV & Aris_Fatsa44, λέτε πως "δεν χρειαζόμασταν Γιόκιτσους γιατί είχαμε τον Αμερικάνο μεγιστάνα;" ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ρε παραμύθι;;; Αυτός ο Αμερικάνος μεγιστάνας ήταν ένα backup επειδή έκανε πάνω από δεκαπέντε πόντους σουτ χωρίς κανείς ν' αγγίξει το highlight!!! Κι όμως εμείς σας βλέπουμε να κλαίγετε επειδή δεν πήραμε Γιόκιτσους;;; Αλλά εσείς εδώ μέσα φοράτε φανέλες από τις βιτρίνες των Αμερικανικών καταστημάτων!!! 🏆👹 ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΕΤΕ ΟΤΙ Ο ΓΙΟΚΙΤΣ ΔΕΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕΙ!!! ΡΕ ΠΟΙΟΝ ΠΕΙΡΑΞΕ ΤΟΝ ΓΙΟΚΙΤΣ;;; Αυτός ήταν εκείνος που έκανε εκατόν είκοσι τρεις πόντους σε τρία παιχνίδια επειδή είχε βάλει πέντε λεπτά παραπάνω προπόνηση όταν οι υπόλοιποι έκαναν ζυγαριά ηλίου!!! ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ Ρόκετς, ΟΧΙ ΟΙ ΓΕΡΟΙ ΠΟΥ ΨΑΧΝΟΥΝ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ!!! Τίτλος κερδίζεται όταν τραγουδούν στις κερκίδες επειδή κάποιος άλλαξε χρώμα στη βραδιά!!! 🔴💪 ΚΙ ΑΛΛΟ!!! Αφού λοιπόν "είχαμε τον Αμερικάνο μεγιστάνα", γιατί δεν πήγαμε τελικάTitle;;; Γιατί όλα αυτά τα μαλώματα σα σούβλες στο τραπέζι;;; Γιατί στις ομάδες που έκαναν highlights στα highlights δεν έφτασαν ποτέ μέχρι το τελευταίο λεπτό;;; Γιατί εκείνοι οι τίτλοι που πιάνουν στιγμές σαν τα αποσπάσματα του TMZ;;; 😤🔥 ΚΑΝΕΤΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΣΑΣ ΡΕ ΦΙΛΟΙ!!! ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ Ρόκετς!!! ΟΧΙ ΟΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ BOOKSTOP!!!

Τρεις φορές ξύπνησα πριν τις έξι το πρωί εκείνο τον Οκτώβρη του 2018 επειδή το κινητό μου έκανε σειρήνα σα πολεμικό πλοίο—κι όμως εκείνος, ο Γιόκιτς, εκείνος έκανε είκοσι δύο πόντους στους Γουίζαρντς δίχως καν ν' αγγίξει την περιοχή πάνω από το τρίποντο ενώ εμείς εδώ φέρναμε τον επόμενο "αστέρα" επειδή είχε κάνει highlight στο YouTube εκείνο το Σαββατοκύριακο. Τότε κατάλαβα πως ο τίτλος δεν γράφεται ποτέ στις αναρτήσεις των άλλων αλλά στις γραμμές του γηπέδου που βάφονται κάθε βράδυ από εκείνους που ξέρουν πως η δουλειά τελειώνει όταν σβήνουν οι κάμερες. Αυτό είναι το κλειδί και σήμερα όσοι κουβαλάνε τον Γιόκιτς σαν βαρίδιο στον λαιμό τους σαν νάταν κάποιο καταστροφικό λάθος της διοίκησης χάνουν το δάσος επειδή κοιτάζουν το ένα δέντρο. Πάρτε τους αριθμούς—ναι, υπάρχουν, αλλά όχι αυτοί που ψάχνετε εσείς. Στις αρχές Οκτώβρη του 2018, κάποιος μέσα στο ρόστερ έκανε δεκατρείς εύστοχες βολές στις πρώτες είκοσι προσπάθειες χωρίς καν να εισέλθει ποτέ στην αμυντική ζώνη του τριών πόντων επειδή είχε βάλει πέντε λεπτά παραπάνω προπόνηση εκείνο το βράδυ που οι υπόλοιποι πήγαιναν σπίτι τους νωρίς. Αυτός έκανε δεκατέσσερα λεπτά περισσότερη προπόνηση εκείνες τις ημέρες επειδή είχε γράψει στον πίνακα της αίθουσας συγκέντρωσης "αύριο αγώνας πρωταθλητή"—κι όμως τον είχαν χαρακτηρίσει "νυχτερίδα" επειδή δεν έκανε highlights ανάμεσα στα απογεύματα. Κι ύστερα λέμε πως χάσαμε τον Γιόκιτσους; Μακάρι! Τουλάχιστον αυτός έκανε εκατόν είκοσι τρεις πόντους σε τρία παιχνίδια επειδή είχε δώσει δεκαπέντε λεπτά παραπάνω προπόνηση εκείνο το τριήμερο—εμείς εδώ ψάχναμε τον επόμενο "τελευταίο πρωταθλητή" επειδή κάποιοι είχαν αποφασίσει πως τίτλος συλλέγεται μέσα από ένα κουτί με highlights αντί από εκείνους που βάφουν τις γραμμές όταν η ομάδα χάνει τις τελευταίες δέκα πόντους. Την ίδια περίοδο η Μπάγερν άλλαζε ξένους γίγαντες σα ζυγαριά ηλίου επειδή ήξερε πως τίτλος δεν γράφεται στον δικό σας πίνακα μνήμης αλλαγής παικτών αλλά στο γήπεδο όταν γίνεται πολύ σκοτάδι για highlights. Ποιος είναι λοιπόν ο επόμενος MVP; Αυτός που όταν τελειώνει ο αγώνας συνεχίζει να βάφει τις γραμμές επειδή ξέρει πως τίτλος δεν γράφεται στο κινητό σου όταν κοιτάς replay άλλα στις φωνές εκείνων που τραγουδούν δυνατά επειδή κάποιος άλλαξε χρώμα στη βραδιά. Αυτό το DNA το είχαν οι Ρόκετς τότε κι αυτό το DNA έχουμε σήμερα—και κανένας Γιόκιτς δεν αλλάζει το γήπεδο όταν γίνεται πολύ σκοτάδι για highlights.

Ρε παιδιά, βγήκα ένα λεπτάκι στον δρόμο να πάω να φέρω νερό στο ψυγείο της αποθήκης κι επέστρεψα σπίτι μου τρία πρωταθλήματα γηπέδου αργότερα 🤣🍿 Γιατί εδώ μέσα γίνεται πόλεμος γιατί κάποιος έκανε δεκαπέντε λεπτά παραπάνω προπόνηση κάποιον Οκτώβρη ενώ οι υπόλοιποι έκαναν ζυγαριά ηλίου;;; Καλά, εμένα όλο αυτό μου θυμίζει εκείνο το παράπονό μου στον boss όταν του ζήτησα αύξηση επειδή έκανα δυόμιση ώρες extra το Σάββατο κι εκείνος μου είπε "ρε μάγκα δεν κάνεις highlights". Την επόμενη εβδομάδα είχε κάνει μία αναφορά για το πώς έφτιαχνε σάντουιτς πιο γρήγορα από τον καθαριστή. Απολύθηκε τρεις μέρες αργότερα όταν ανακάλυψαν ότι τα σάντουιτς είχαν μέσα ξυράφια. Την ίδια μέρα έκανα αύξηση. Πάντως, τι θέλουν τελικά αυτοί οι Αμερικανοί μεγιστάνες;;; Να τους βγάλω φωτογραφία στην είσοδο της αποθήκης;;; 😂