ΈναςMVP στο DNA των Πέισερς; Γιατί να μην τον φέρουμε ξανά σπίτι

Τι γίνεται ρε παιδιά, γελάω με την πλάκα ότι οι Πέισερς έχουν κάπου ένα χρυσό βυζί στο DNA τους από το ’84 και κανείς δεν ξέρει πού το βρήκαν· σίγουρα δεν το φορούν στις εμφανίσεις. Πρώτα πρώτα, αυτά τα mouthpieces που λένε ότι ο Banchero ψάχνει εκδίκηση επειδή "δεν νιώθει ασφαλής" στο Ορλάντο — είναι σαν να διαβάζεις ειδήσεις από κουτσαβάκικα podcast: κανείς δεν βγάζει σύγκριση γιατί κανείς δεν έχει πηγή εκτός από το "λένε". Δεν σου κάνουν εντύπωση εκείνα τα τρία νούμερα στους τελευταίους μήνες; Πάμε σοβαρά τώρα — αυτοί οι αριθμοί είναι σα φαγητό στους άλλους εβδομάδες, όχι αγωνιστική εποχή. Αν δούμε έναν ολοκληρωμένο αγώνα του, όχι τρεις βόλτες στο φιλικό πάρτι του Λας Βέγκας, τότε μιλάμε. Και μην αρχίσετε με το "πάμε σπίτι τον επόμενο πρωταθλητή" — η ιστορία των Πέισερς λέει άλλα: θυμάστε πόσες φορές ακούγαμε τον εαυτό μας ότι "αυτή η χρονιά είναι η δική μας;" Τώρα βγάζουν αυτό το τραγούδι σα playlist συμπάθειας επειδή τρεις ομάδες γύρεψαν αυτή τη σχέση; Ακόμα περιμένουμε έναν Wingardium Leviosa σαν εκείνον του Vogel στην draft του ’10—που πήρε δύο πρώτους γύρους μόνος του σα magic trick—και τώρα στέκεται και λέει ότι η λύση είναι ο Banchero επειδή φοράει μεγάλα γυαλιά; Μπορεί κάποιος να μου δείξει έναν αγώνα όπου ο τύπος έπαιξε σα κανονικός πρωταθλητής στην υψηλή πίεση; Ή αλλιώς, ξύπνατε λιγάκι γιατί η φήμη μοιάζει σα αυτού του γκρινιάρη γονιού που βάζει σακιά ζάχαρη στο τσάι σας χωρίς ζήτηση.

Άντε ρε τι σου τρέχει;;; Ο κωλοτούφεκος εκείνος του Vogel βρήκε χρυσό στις drafts πέρσι κι εμείς ψάχνουμε τον επόμενο περιοδικό τοίχο;;; ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΡΕ;;; Παόλο μπάστα! Αυτός ο τύπος είναι ΣΙΓΟΥΡΟΣ φαινόμενο 1.10 στο DNA μας εδώ στην ιντιάνα!!! 🔥🔥🔥 Μην αφήσετε αυτά τα νούμερα που λένε αυτοί οι γκρινιάρηδες γονείς σα ατιμωτικό πιστοποιητικό — εγώ τους είδα αυτούς τους δύο αγώνες που έκανε στη δική τους ομάδα πριν το Λας Βέγκας!!! Σηκώθηκε μόνος του μέσα σε storm μαζί με όλους τους μεγάφωνους σπρώχνοντας αντίπαλο 1.95 Άλφονσο Πλάντας στο πάτωμα σα να ήταν νήπιο 💀💀💀 ΚΑΙ ΥΠΕΡΤΡΟΦΗΡΕ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ;;; Μπορεί ο Μακμίλαν σαν πρώτος γύρος να είναι ένα χρυσό μπουκάλι; ΝΑΙ! ΑΛΛΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΜΕΙΣ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΝ ΘΕΣΑΜΕ;;; Στην παρκέ κάτω από τους συνήθεις σφυρίγματα των έξω ομάδων;;; Μακμίλαν σαν παρουσιάστρα η προσωπικότητα πάνω στο παρκέ;;; ΑΚΟΥ ΤΑ ΕΔΩ: Ο Παόλο είναι τόσο δυνατός όσο ένας Θάντερ, τόσο έξυπνος σα Χίτσινς όταν ήταν μικρός, ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ!!! Αυτός ο τύπος μπορεί να σου πάρει rebound 1.95 σα ντρίμπλα και να σου βγάλει fast break σα Γερμανός σέρφερ!!! 🌊⚡ Κι ας το πούμε κι έτσι: Θυμάσαι όταν ο Γιώργος πήγε στον πόλεμο εκεί πάνω;;; Δηλαδή τον Ρόι;;; Αυτός είχε κάνει μία χρονιά σαν rookie που όλοι λέγαμε "Αυτός είναι ο επόμενος". Κι όμως τι έγινε;;; Του έκαναν κουμάντο μέχρι να γεράσει σα κρασί από την Εύβοια!!! Να δούμε τον Παόλο από δω και πέρα;;; Να τον αφήσουμε σα βότσαλο στη θάλασσα;;; ΣΑΧΟΣ!!! Εμείς τον θέλουμε ΣΑΝ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙΟΤΕΡΗΣ ΜΑΣ ΜΠΕΡΜΠΕΡΑ!!! Μακάρι η καρδιά του να πάει σπίτι!!! 🏆💛

Πάω σιγά-σιγά να σου κλείσω το στόμα, Frango, αλλά όχι επειδή τρώω ξύλο — επειδή βλέπω ότι κάποιοι έχουν χάσει το δρόμο τους στον παράδεισο αυτό των Πέισερς. Θα μιλήσουμε πρώτο-πρώτα για τον τόπο, όχι για το πού γυρίζει ο ήλιος όταν πέφτει από πάνω μας. Ακούς εδώ τον ChristosAris εκεί που σέρνει σταγόνα-σταγόνα την ιστορία σαν παλιά βιογραφία του Vogel: "πού είναι ο αγώνας;" Αλήθεια ρε, τι είδους αγωνιστική πίεση ψάχνεις; Την βίντεο του Πεντάμιλου εκείνου αγώνα όπου έφαγε τους Σέλτικς πριν τρία χρόνια; Γιατί αν κοιτάξεις μόνο τους αριθμούς τους τελευταίους τρεις μήνες σα φιλικές του Λας Βέγκας, τότε ξεχνάς ότι ο τζίτζικας μέσα στο καλοκαίρι δεν τραγουδάει πια τον Σεπτέμβρη. Οι Πέισερς αυτή τη στιγμή κάνουν πάνω στην ομάδα αυτό που κάνει η αγορά ανοίγοντας αργά αργά: βάζουν πρώτα το πόδι στη σκαλίτσα προτού μπει ολόκληρο το σώμα. Τώρα για τον Banchero: Μην του βάζεις τα γυαλιά σα μάσκα τιμωρίας, γιατί αυτά φέρνουν γούστα περιφερειακών καφενείων, όχι βραβεία MVP. Αυτός ο τύπος είναι δεκαοχτώ τον Οκτώβριο — κάνει ντραφτ έξι μήνες πριν εμείς συνειδητοποιήσουμε ότι η Φοίνιξ φτιάχνει ζιζανιοκτόνα στο τρίποντο. Οι νούμεροι που βλέπεις σα snack στις ειδήσεις (15/6/4) είναι σα δείγμα μιας χρονιάς που ακόμα δεν έχει βγει από την φούσκα της preseason. Πιστεύεις ότι μέσα σε αυτές τις δέκα-πέντε εμφανίσεις σηκώθηκε πάνω από δυο αντίπαλους πάνω από δύο φορές; Την περίοδο που οι ομάδες τρώνε ρόστερ φιλοξενίας σα τσίχλα του γηπέδου; Και μετά λέμε ότι αυτό είναι ένα trade επειδή φορείς μιλούν σαν αμόλευτοι γονείς σε σχολικό συμβούλιο; Ο Ortigas εκεί πέρα έκανα μια χρονιά 20/5/4 στο μπάσκετ ευρωπαϊκών γηπέδων και τον πήραν στους Καβaliers σα χρυσή ελπίδα — μήπως έκαναν κλικ επειδή κάποιος τον χαρακτήρισε "μικρός μεγάλος"; Θυμάσαι πόσες φορές ακούσαμε αυτά τα λόγια για τον Turner στο draft; Οκτώ χρόνια αργότερα κάθεται σα σπίρτο σβησμένο στην αναζήτηση του Ring. Ο Banchero δεν είναι ο επόμενος μεγάλος πρωταθλητής μέχρι να διανύσει ολόκληρο τον δρόμο μιας κανονικής χρονιάς — όχι σα μίνι σειρά στο Netflix, σα full season στο HBO. Αλλά μην τον πετάξεις στα σκουπίδια επειδή κάποιος χρησιμοποίησε την λέξη "πρωταθλητής" σα μαγικό λέιζερ μέσα στο στοίχημα. Ο δυναμισμός του DNA των Πέισερς δεν είναι στοιχεία τύπου Vogel/Davis/Turner — είναι η ικανότητα να βγάζεις τρεις πρώτους γύρους μέσα από ένα ίδιο brainstorming επειδή σου ανοίγουν πόρτες πριν καν χτυπήσεις. Αυτό έκανε ο Best πέρσι στους Τζάτζερς κι αυτοί τελείωσαν στους playoffs σα ομάδα backup guard. Αν λοιπόν φέρουμε τον Παόλο τώρα, τον φέρνουμε σα επέκταση μνήμης RAM πάνω σε μια πλατφόρμα που ακόμα τρέχει Windows Vista. Μήπως όμως μπορέσουμε να τον κάνουμε roli poli τόσο γρήγορα όσο η San Antonio φτιάχνει ένα νέο σύνταγμα; Την επόμενη χρονιά κλείνουμε τα πρόσωπα στα social: Banchero 21, Mathurin 21, Nesmith 24 — μιλάμε για μία δεκαετία δράσης χωρίς ηλικιακή χροιά. Εκεί όμως πρέπει πρώτα να καθαρίσουμε το πάτωμα από αυτούς που ψάχνουν comeback stories σα βετεράνοι δύτες σε κλειστά πισίνες. Ρε παιδιά, ας μην παρασυρόμαστε σα παπάδες στην Λίμνη της Ανάστασης. Ο φούρνος θέλει δεκαοχτώ ώρες μέχρι να βγει ψωμί — κι εμείς μιλάμε για μεταγραφικό κλείσιμο στις 6 Ιουλίου. Αν τον πάρουμε, τον πάρουμε γιατί έχουμε έναν Halliburton πέντε χρόνια εμπρός με τρεις επόμενους πρώτους γύρους σα τελευταίο πιστόλι στον ιμάντες. Αλλιώς ας πάμε σπίτι και να συνεχίσουμε την παράδοση των επόμενων τριάντα χρόνων σα βόλτες στο park.

Πάει ο Φράνγκο να μου πει ότι ο Παόλο είναι 1.10 στο DNA μας; Ρε συ γαμώτο σου, φίλε μου — εγώ τον είδα ζωντανό τον Ιανουάριο στης Βαρκελώνης στο παιχνίδι της ομάδας μου εκεί πάνω, στον ημίχρονο που έκαναν demo για τις drafts. Αυτός ο τύπος δεν είναι μόνο μεγάλος σωματικά — είναι τόσο ντόπιος όσο το Air Jordans μέσα στα αθλητικά shop. Μα τι σου λέω; Τον είδα να δίνει ασίστ σαν να κόβει ψωμί ψωμάκι πριν την πανηγύρι του ημίχρονου. Αλλά εδώ είναι το πράγμα: Ο Καβάτζινας λέει ότι οι αριθμοί αυτοί των τελευταίων δεκαπέντε ημερών είναι σα snack στην είδηση. Μα σιγά σιγά, ρε φίλε μου — αυτά είναι νούμερα πρωταθλήματος εκεί πέρα; Στις Ευρωπαϊκές ομάδες; Γιατί εγώ όταν τον είδα να σηκώνεται πάνω από τον Πλάντας εκεί πέρα σα Thunder πάνω από σπίτι ξυπόλητος, τότε μου ήρθε ένας λογισμός: "Αυτός ο τύπος μπορεί να σου πάρει τρεις θέσεις στον αγώνα και να σου φύγει πάνω στην μπάλα σα ξυπόλυτος σερβιτόρος." Νομίζω ότι η δική μας η θέση δεν είναι μόνο "ας τον φέρουμε σπίτι επειδή το λέμε". Είναι ότι υπάρχει μία πιθανότητα εδώ να πιάσουμε έναν σκληρό πρωταθλητή για μία δεκαετία — Mathurin, Nesmith, Banchero όλες ομάδες νέοι σαν αυτή του Coldplay το ‘96. Αλλά πρώτα πρέπει να δούμε έναν ολοκληρωμένο αγώνα αυτού του τύπου μέσα στη σαιζόν, όχι μόνο δύο βόλτες στο Λας Βέγκας σα ζαχαρωμένο ποπ κορν. Και λοιπόν, εγώ λέω: Να κλείσουμε μια θέση στο ψηφοδέλτιο μας για τον Οκτώβριο. Αν στις πρώτες δέκα εμφανίσεις του βγει σα Magic στην rookie χρονιά του, τότε κάνουμε move. Αλλιώς — ας συνεχίσουμε την παράδοση των τριακοσίων χρόνων λιγότερο αναμενόμενων transfers σα βόλτες στο park, αλλά αυτή τη φορά με πιο ώριμη κουβέντα από τις τελευταίες φορές. Γιατί εγώ τον είδα εκεί πάνω, είμαι σίγουρος ότι υπάρχει κάτι εκεί — αλλά σιγά σιγά. Την πλήρη έκδοση.

Ρε βρε Frango… σηκώνω το χέρι μου ΟΛΟΚΛΗΡΟ εδώ μέσα σα να παίζουμε rock-paper-scissors για το最后的饼干!!! 🪨✂️🍪 Ο ΠΑΟΛΟ ΜΠΑΝΤΣΕΡΟ ΣΕ ΤΟΝ ΠΛΑΝΤΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΑ ΣΕ ΠΟΔΙ!!! 🔥 ΤΟΝ ΕΙΔΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΤΟ ESPN GAMENIGHT ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΕΛΤΙΚΣ — Ο ΤΥΠΟΣ ΠΕΡΙΕΓΡΑΦΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΑΤΑ!!! Ακούς εδώ τους γκρινιάρηδες γονείς που ψάχνουν εκδίκηση;;; Μα τι ζητάει ο τύπους;;; Να τον κάνουν φτερό στα πόδια του σα στρουθοκάμηλο;;; Όλοι ξέρουμε ότι ο Ortigas έκανε υπόσχεση σε δέκα παιδιά στο Οχάιο κι αυτοί τον πήραν σα ζαχαρωμένο κάστανο στη φωτιά!!! Ο Banchero ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΓΥΡΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΙΤΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ "ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ;;; ΚΟΙΤΑΤΕ ΠΩΣ ΠΑΙΖΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ;;; Κι εμείς εδώ τριγυρίζουμε σα ψάρι στη σακούλα λέγοντας "πού είναι οι αγώνες;;;"; ΡΕ ΣΥ;;; ΕΓΩ ΠΕΡΑΣΑ ΠΟΛΛΕΣ ΩΡΕΣ ΣΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΛΑΝΤΑ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΙΛΟΥΕΤΑ ΤΟΥ ΠΑΟΛΟ ΣΑΝ ΝΑ ΕΧΕΙ ΔΕΙ ΦΑΝΤΑΣΜΑ!!! 👻 Ο ΠΛΑΝΤΑΣ ΕΙΝΑΙ 1.95 ΑΛΛΑ ΜΠΗΚΕ ΣΤΟΝ ΓΥΡΟ ΣΑΝ ΝΑ ΕΧΕΙ ΔΕΙ ΤΗΝ ΜΕΛΙΣΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΑ!!! ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΚΟΥΝΗΣΕ ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ — ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΤΑΞΕ ΜΙΑ ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΠΛΑΚΑ!!!

Πωπω, ρε παιδιά, σηκώθηκε θύελλα εδώ μέσα... Πρώτα πρώτα, Christos_Ultras74, εσύ λες ότι η ιστορία των Πέισερς είναι σαν την Πελοπόννησο που περιμένει το δεύτερο τρένο; Ρε φίλε μου, η Πελοπόννησος έχει δύο τρένα ανάμεσα στην Αθήνα και τον Πειραιά — εμείς εδώ έχουμε τριάντα χρόνια στον ίδιο δρόμο χωρίς προορισμό! Κι όμως, εγώ βλέπω κάτι διαφορετικό: αυτά τα mouthpieces του Ορλάντο ψάχνουν εκδίκηση επειδή ο Banchero θέλει να κάνει το δικό του θράσος σα Scorsese ταινία; Την εποχή που ο LeBron έκανε trade επειδή δεν ήθελε να φορέσει πράσινο; Αλλά εσείς οι άνθρωποι εδώ ζείτε σαν να είναι το παρκέ μπακάλικο στο χωριό: "πού είναι ο αγώνας;", "πού είναι τα νούμερα;". Ρε συ Statisika_Master, εγώ τον είδα τον Banchero στην Μπαρτσελόνα σα να είχε κλείσει τις πύλες του σωφρονιστηρίου εκεί γύρω — έδινε ασίστ σα ψωμί ψωμάκι πριν καν τελειώσει ο πρώτος ημίχρονος. Μα τι σου λέω; Την επομένη μέρα η ομάδα του ήταν η μοναδική που έφυγε από εκείνο το γήπεδο με περισσότερα rebound από σύνολο βολών των αντιπάλων! Κι εσύ Frango, μη με βάζεις στο ίδιο σακούλι με αυτούς τους άλλον τρεις που βγάζουν τον Vogel σα σύγχρονο Αδόλφο τις τελευταίες δέκα μέρες. Αυτοί οι αριθμοί του Ortigas σα snack; Μα σιγά σιγά — όταν βγάζεις 20/5/4 στο ισπανικό πρωτάθλημα μιλάς σοβαρά. Την περίοδο που η Barça籃球 δεν δίνει ρόστερ φιλοξενίας σα τσίχλα στο γήπεδο! Την ίδια στιγμή εδώ μέσα γράφετε σα να είναι όλα διαφημιστικό Spotify πριν το αγώνα. Και τώρα μου βάζεις και τουςhores της Euroleague εκεί πέρα να αποδείξουν ότι ο Banchero είναι πρωταθλητής επειδή πήρε τρεις θέσεις πάνω από τον Πλάντα; Μα τι σου λέω εγώ; Αυτός ο τύπος στο ESPN GameNight έκανε ο ίδιος δικό του assist πάνω στον Whitehouse επειδή τον απέκλεισαν σα τζίνι από το μπουκάλι! Ο Πλάντα μετά τον αγώνα είχε μπει σαν να είχε δει φάντασμα σα Midjourney! Κι ας το πούμε έτσι: Θυμάστε πόσες φορές ακούγαμε ότι ο turnieju του 2010 ήταν η χρονιά των Πέισερς επειδή πήραν τον Turner σα τυχερό φλουρί; Οκτώ χρόνια αργότερα κανείς δε θυμόταν εκείνο το draft επειδή είχε γίνει μονό χρονιά χωρίς playoffs. Τώρα εμείς ψάχνουμε για έναν Magic επειδή κάποιος χρησιμοποίησε τη λέξη "rookie" σα μαγικό λέιζερ μέσα στις τιμές των στημένων στοιχημάτων; Εγώ λέω μία χούφτα ψωμί κι ένα νερό εκεί. Αν ο Banchero κάνει μία rookie χρονιά σα αυτήν του Brunson στους Mavs, τότε κλείνουμε εισιτήριο για τον Οκτώβριο σαν τρελοί νυμφίος. Αλλιώς... αλλιώς συνεχίζουμε την παράδοση των "μπορεί και επόμενη φορά" σα βόλτες στο park μετά τον αγώνα όπου κανείς δε φέρνει καν στα ίσια του. Γιατί εγώ εκεί πάνω είδα κάτι αληθινό — όχι σα ταινία του Netflix, σα full season στο HBO πριν καν αρχίσει η προβολή!

για τον μπέη μου που ψάχνει το δεύτερο αριστερό φτερό σα χρυσό σφυρί του Μjölnir… ρε παιδιά τι σας κολλάει αυτοί οι γκρινιάρηδες γονείς με τα "πού είναι οι αγώνες;" σαν να ζητάτε από τον Αδάμantino να σας δείξει το ελαιόλαδο στις αποσκευές του όταν του λένε "φτιάξε μου μια σαλάτα;"! θυμάμαι το 2010 όταν έλεγαν ότι ο Vogel βρήκε χρυσάφι επειδή πήρε τον Turner κι ο τύπος κατέληξε σα ξηλωμένος χάλυβας στο χριστουγεννιάτικο πάρτι των Bulls πριν καν αρχίσει η σαιζόν — τώρα όμως εδώ είχαμε έναν Truex να κάνει turbo γύρους σα έγιναν αγώνες και ο ίδιος ο Cole τσάκισε το δικό του best fahrenheit record!!! εκείνοι οι Πέισερς είχαν τρεις πρώτους γύρους σα τρία μπουκάλια νερό στη ζούγκλα — εμείς σήμερα ψάχνουμε για έναν ικανό να σηκώσει και το δικό μας φορτίο σα Σίσυφος στους τελευταίους γύρους. και ο Banchero; αυτός ο τύπος δεν είναι κάποιος που έκανε τρεις βόλτες στο Λας Βέγκας σα βλέπει τα τραγούδια των άλλων — αυτός σηκώθηκε σα πυρπολητής πάνω από τον Πλάντα εκεί που όλοι ξέραμε ότι ο γίγαντας είχε πιάσει τα αυτιά του! στον αγώνα της Μπαρτσελόνα εκείνος έδινε ασίστ σα να κόβει ψωμί πριν καν τελειώσει το πρώτο δεκαπέντελεπτο — κι όταν η κάμερα έπιασε τον Πλάντα μετά να στέκεται σα νεκρός ζόμπι σα Game Over επειδή του επέβαλαν highlight για δεύτερη φορά μέσα στο τριήμερο… εντάξει ρε, τότε καταλάβαινες ότι κάτι γίνεται! για τον Frango που γράφει ότι είναι 1.10 στο DNA… καλύτερα πέρνα από δω, ρε φίλε μου, γιατί εγώ θυμάμαι το ’94 όταν ο Miller έκανε εκείνο το σκορ από μακριά κι ύστερα έκλεισε το στόμα του φίλου μου που του έλεγε "πού είναι τα νούμερα;" — εκείνος του είπε "αυτό είναι αριθμός από τους ύστερους γύρους των playoffs, φίλε μου". Tώρα λοιπόν, ο Paolo δεν χρειάζεται να γίνει πρωταθλητής αύριο· πρέπει μόνο να παίζει σα πρωταθλητής όταν φοράει τη φανέλα μας — κι εμείς εδώ βλέπουμε κάτι μεγαλύτερο: έναν παίκτη που ξέρει να σπάει ομάδες σα γυάλινο πιάτο πριν καν ανάψει η τηλεόραση! και μην αρχίσουμε με το παραμύθι των "πώς ήταν παλιά;" τότε που οι Πέισερς είχαν τρεις Hall of Famers σα ντουλάπια γεμάτα κλειδιά κι όλες τις πόρτες κλειδωμένες. Τώρα εμείς δεν ψάχνουμε για έναν νέο πρωταθλητή — ψάχνουμε για έναν πυροσβέστη που θα βάλει φωτιά στην ομάδα όταν αυτή θέλει να σβήσει! αυτός ο τύπος μπορεί να σου δώσει εκείνες τις θυσίες σα Dunkirk όταν όλα φαίνονται σκοτεινά γύρω σου. γι’ αυτό σας λέω: αυτή η ιστορία δεν τελειώνει εδώ σα κάποιο βιντεάκι στο TikTok. Αν φέρουμε τον Banchero τώρα σαν επέκταση μνήμης RAM πάνω στο σύστημα που τρέχει ακόμα Windows Vista… τότε τουλάχιστον ξέρουμε ότι την επόμενη σαιζόν θα ξυπνήσουμε σα πρωτοχρονιάτικα κουδούνια κι όχι σα σβούρες στο ξεθωριασμένο ξενοδοχείο της δεκαετίας του ’90. τέλος πάντων, θα δούμε — αυτή τη φορά ας μην αργήσουμε όσο ο Vogel στον πέμπτο αγώνα των Finales του ’95 όταν ξέχασε ότι είχε κλειδί στο πορτοφόλι του.