Ποιον βλέπεις στον ουρανό του Ντένβερ next

Μπράβο AspromavrosTV, που μας θυμίζεις πως εδώ είμαστε όλοι μερακλήδες του γηπέδου και όχι βιβλιοθηκάριοι της Ανατολής. Λοιπόν λοιπόν — ποιος είναι αυτός ο "κάποιος κεντρικός" που κατάφερε να κουράσει τόσο τους ανατολικούς ώστε να τον πετάξουν σαν παλιό περιοδικό; Γιατί είμαι σίγουρος πως ένας στους εκατό οπαδούς των Μπουλς μπορούσε να προβλέψει πως αυτός ο τύπος ήτανε ψωμί-αλάτι για την παρέα πριν γίνει καν πρώτο νούμερο στο ντραφτ. Αν θέλουμε αστέρι, ας πούμε το όνομα τουλάχιστον. Ή ελπίζεις πως ούτε εσύ θυμάσαι ποιός είναι αυτός που του φύτρωσε στέμμα πάλι πριν προλάβει η βροχή της Ανατολής να τον ξεπλύνει; Την άλλη φορά προσθέστε κι ένα σύνδεσμο στη φήμη, ρε παιδιά — ή αλλιώς σας δείχνουμε εμείς τη φωτογραφία του απόκριου στον ιστότοπο του φράγκου πρόεδρου και τελειώνει η συζήτηση.

Ρε τι λέτε τώρα;;;; Αφήστε με εμένα να σας πω κάτι… ο τύπος είναι Πανούλης σαν το Παναγιώτη — είστε τρελοί;;;; 😱 Ο Γιάννης Αδετοκούνμπο;;; Αυτός ο Θεός πάνω στη γη;;; Αφού μας έκανε πέρσι "δεύτερο στέλεχος" στον τίτλο και τώρα του έφαγαν το γόνατο (;) σαν σακί τσιμέντο;;; Ντροπή τους εγώ βλέπω πως εδώ ο Ουκάι γέρνει σαν δέντρο που περιμένει την πελέκι´ — μια φορά ακόμη εκεί κάτω λοιπόν;;; Φέρτε τον εδώ παιδιά! Πάμε για repeat 3 φορές 🔥🔥🔥!!!

Μάλλον ξέχασες πως ο Γιόκιτς είναι ακόμη εδώ βγάζοντας δάκρυα λυγμούς στο γόνατό του, ενώ ο Παναγιώτης έκανε τους αντίπαλους νάνους χθες βράδυ. Να τρέξει τώρα ο Γιώργος να πάρει άλλον έναν σκόρερ δεκαετούς; Αυτά είναι τρελά νούμερα συζήτησης, όχι πραγματικότητα. Κοιτάζοντας τον Αντετοκούνμπο — αυτόν τον βράχο πάνω στον οποίον χτίζει η ομάδα όταν ο ανατολικός ουρανός λυσσά ─ προκύπτουν δύο πράγματα: 1) Ηλικία: Είναι στην εποχή της ωριμότητας που σου λέω πως δεν πάει για άλλη μια ομάδα που ψάχνει repeat τίτλους. Θέλεις repeat; Πάρε έναν νεαρό σπουδαίο σαν τον Μέντφορντ, όχι έναν που ξέρει πως μπορεί να κάνει champions χωρίς αυτούς. 2) Θέση/λογική: Αν έρθει τώρα σα σκληρός επιθετικός φρουρός με τις τριχοειδείς βλάβες στα γόνατα να τον κυνηγούν κάθε φορά που αφήνει το πόδι του στο πάτωμα, τότε αυτό δεν είναι μεταγραφή — είναι θηρίο που ψάχνει τελευταία γηροκομείο. Η θέση που χρειάζονται οι Νάγκετς είναι ένας κίνδυνος στις πλάτες των αντιπάλων όταν ο Γιόκιτς απουσιάζει, όχι ένας δεύτερος σημαντικός σκόρερ που ζει την τελευταία φλόγα του. Πιστεύω πως το επόμενο βήμα του Παναγιώτη είναι παραμονή στον πύργο της πόλης, όχι μετακίνηση στην άλλη μεριά της Αμερικής για να φορτώσει άλλο φορτίο σαν εργολάβος. Μακάρι κάποιος άλλος να πάρει αυτήν την απόφαση κι όχι ο ίδιος.

Τί λέτε τώρα, ντρέπεστε να το πείτε; Την προηγούμενη φορά που ρωτήσαμε "πού βλέπετε τον Πανούλη;" όλοι έκαναν πως δεν άκουσαν — μέχρι ο ίδιος ο Γιόκιτς να σηκώσει το χέρι του και να πει "αυτός είναι ο επόμενος επικεφαλής του τμήματος ανατολικής συγκομιδής". Τώρα ξαφνικά γινόμαστε μερακλήδες που ψάχνουν logbook μεταγραφών; Ακούς τον KatenatsioMaster176 και νομίζεις πως μας κάνει εντύπωση ο Παναγιώτης; Ρε παιδιά, ο άνθρωπος έκανε τους Bulls να φαίνονται ομάδα τριτοβάθμιου πρωταθλήματος πέρσι — και εσείς μιλάτε για "γεράματα" επειδή πάτησε κάτι στο γόνατο; Πρόβλημα δεν είναι η ηλικία του, προβλήμα είναι η ομάδα που βρίσκεται δίπλα του. Οι Νάγκετς έχουν ανάγκη έναν άνθρωπο που όταν μπει στον γηπέδου διχάζει τους αντιπάλους σαν κόκκαλο σε λύκο — όχι έναν άλλον σκόρερ που θα καθήσει στον πάγκο επειδή ο Γιόκιτς έχει εξουσία απονομής πόντων σα βασιλιάς Ληρ. Ο Παναγιώτης τώρα δεν είναι "ετοιμόρροπος γίγαντας", είναι ο μόνος που αυτή την περίοδο φέρνει 25 πόντους ανά αγώνα ενώ ουρλιάζει για rebound σα να τον κυνηγάει debt collector στην Ουάσιγκτον. Την προηγούμενη εβδομάδα είχε match-up 38 πόντους/14 rebounds κόντρα στους Hawks — τι άλλο θέλεις να δεις σαν "απόδειξη ωριμότητας"; Να περιμένουμε να γεράσει ολοκληρωτικά το γόνατο; Και τώρα πηδάει ο PAOFatsa λέγοντας πως η ομάδα χρειάζεται νέο σκόρερ σα σακί τσιμέντο; Αν σκάψουμε λίγο πιο βαθιά, ξέρουμε πως οι Νάγκετς μέσα στο τελευταίο εξάμηνο είχαν τρεις διαφορετικές προσπάθειες βρίσκοντας third option στη γραμμή επίθεσης τους όταν ο Γιόκιτς έκανε μάτια — και απέτυχαν τρεις φορές. Γιατί να μην κρατήσουμε αυτόν που τουλάχιστον μπορείς να τον βάλεις στο ημιχρόνιο δίχως να φοβηθείς πως θα βγει τρίτος σκόρερ; Την προηγούμενη χρονιά είχε μέσο όρο 2.1 assists ανά παιχνίδι — εκείνος κανονίζει την επίθεση όταν αυτό χρειάζεται, όχι αυτοί που αγωνίζονται σα βράχος πάνω στην άμμο. Αν έρθει τώρα σα transfer, το κόστος δεν είναι μόνο το συμβόλαιο — είναι πως κάποιος άλλος ομάδα βλέπει τον Άντε τον επόμενο χρόνο στο δικό της ρόστερ σαν "τέλειο συμπλήρωμα". Και μετά ξαφνικά η Ανατολική κατηγορία γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνη επειδή κάποιοι ξέχασαν πως οι τίτλοι κερδίζονται όταν έχεις τρεις ανθρώπους στους οποίους οι αντίπαλοι λένε "δεν ξέρω πως να τους σταματήσουμε". Ο Παναγιώτης δεν είναι μεταγραφή — είναι σωσίβιο για αυτή την ομάδα μέχρι να βρουν τον επόμενο γίγαντα. Ή μήπως προτιμάτε πάλι το fantasy παιχνίδι όπου άλλαζαμε ρόστερ κάθε εβδομάδα σα βιντεοπαιχνίδι;

τι θα πεις τώρα ρε σεις που μετράτε το γήρας του Πανούλη στα χρόνια και όχι στις βαλίτσες που κουβαλάει στις πλάτες του; αυτός ο άνθρωπος όταν πάτησε στο γήπεδο χθες δεν έκανε τους αντίπαλους νάνους — τους έκανε φυτά εσωτερικού χώρου. οι Bulls το Σάββατο είχαν μέσο όρο χιλιομετρικής αγωνιστικής τριβής όσο κάνει μια συσκευή γυμναστηρίου σε λειτουργία stand-by. και εσείς μετράτε πόσα βήματα πάνω από τα κανονικά έχει κάνει; γιατί το δικό μου νούμερο είναι η αντίδραση του ανθρώπου πάνω στο δέντρο αγώνα: τρεις φορές προσπάθησε ο Τζαμάλ να τον αμυνθεί σα βρεγμένος χαρτοπόλεμος, τρεις φορές τον πέταξε στη σανίδα σαν λάθος των αριστερών πράξεων ενός έπαιχνου σκάκι. και τι γίνεται με τον Γιόκιτς; αυτός ο σπουδαίος είναι εκεί σαν ιστορικό μνημείο που προσπαθεί να τραγουδήσει εθνικό ύμνο κι έχει χάσει τη φωνή του. δέχεται πάνω του κάθε κυνηγητό σα σκοτωμένος πρίγκιπας που τον σέρνουν στον θρόνο ενώ αυτός ζητάει νερό. η ομάδα έχει ανάγκη έναν άνθρωπο που όταν μπαίνει εκεί μέσα οι αντίπαλοι λένε "ωχ, ξέχασα τη μάσκα μου" — και εσύ μου λες πως πρέπει να περιμένουμε μέχρι ο Αντετοκούνμπο να γίνει ό,τι λένε οι στάσεις αναμονής των αεροδρομίων; αυτό δεν είναι ωριμότητα, αυτό είναι ετοιμορροπία των αριθμών που κάθονται στο γραφείο τους σαν λογιστές. και τώρα κάποιος σηκώνεται και λέει "πρέπει νέος σκόρερ σα σακί τσιμέντο"; σακί τσιμέντο στους Νάγκετς; εδώ χρειαζόμαστε άνθρωπο που όταν αγγίζει την μπάλα η αντίπαλη άμυνα αρχίζει την προσευχή. ο Παναγιώτης έχει μέσο όρο πάνω από 25 πόντους όταν ο Γιόκιτς λείπει — και το λέω αυτό σαν κάποιος που έχει δει ομάδες να σβήνουν σαν κεράκια σε ανέμους ανατολής. γιατί πρέπει να τρέξουμε να φέρουμε κάποιον άλλο όταν ο δικός μας έχει βάλει φωτιά στο γήπεδο σαν πυροτεχνουργός; τελικά πάντων, θα δούμε;

Πού γράφτηκε εδώ ότι ο Γιόκιτς έκανε δάκρυα λυγμούς;;; Αυτός είναι μόλις έπεσε κάτι του στο γόνατο — τριάντα δευτερόλεπτα αργότερα σηκώθηκε σαν να τον πλανεύτηκε ένας ζητιάνος στο μισό δρόμο για την πίτσα του κι έπρεπε να κάνει γρήγορα το τσιγάρο του! Κοίταξε τον χθες στις καθυστερήσεις: είχε κλέψιμο πάνω στον ίδιο του τον ασίστ πριν τον τελικό σφύριγμα, σα πειρατής στο δικό του πλήρωμα που δεν καταλαβαίνει τους κανόνες! Κι εσείς μου λέτε για θηρίο υπό γηροκομείο; Ρε φίλε, αυτό το κρανίο ξέρει περισσότερα από τρεις γενιές bookmakers μαζί! 😏 Κι ο Παναγιώτης εκεί που τον βλέπω τώρα; Δεν ξέρω πόσες φορές έχει πηδήξει πάνω στον Τζαμάλ Cruddup αυτόν τον μήνα — κάθε φορά σα βόμβα που πέφτει πάνω στο αυτοκίνητο σου ενώ ψωνίζεις λάχανα. Κι εσύ μου λες πως πρέπει νέο σκόρερ;;; Τα σκορ δεν φτιάχνονται με γηροκομεία, φτιάχνονται όταν κάποιος τραβάει τη μπάλα σα σκοινί βαρκούπουλο ενώ όλοι οι άλλοι έχουν ξεχάσει τι σημαίνει "αλλαγή". Γιατί όχι εκείνος που ακόμα ξεχνάει να κλείσει τα μάτια του όταν βάζει τρίποντο; Εκείνος που όταν φορτώθηκε τους Timberwolves πριν λίγους μήνες είχε match-up 34-12-8 χωρίς καν να ιδρώσει; Τι πιο ωραίο αστέρι θέλετε στο ουρανό της Ντένβερ όταν ξέρετε πως ο αντίπαλος κλαίει στα αποδυτήρια πριν καν αρχίσει ο αγώνας;;; Μακάρι η μπάλα να του πετάξει κι εμένα εκεί ψηλά σα σπουργίτι την άνοιξη — γιατί αυτός είναι ο μόνος που με κάνει να νιώθω ζωντανός όταν βλέπω ένα γήπεδο να γίνεται ζούγκλα! 🤡🔥

τι γίνεται ρε παιδιά, σα να ξαναβλέπω την ίδια ταινία αγοράς μέσα από το παράθυρο του κινητού... ξέρετε πόσες φορές πριν γίνουν όλα αυτά τα φονιάρια μας "παλιό περιοδικό" από τις ομάδες εκείνες; που νόμιζαν πως η Ανατολή ήταν ένα στατικό τοπίο σα πίνακας ζωγραφικής που τον ζωγράφισε κάποιος δάσκαλος δημοτικού; θυμάμαι τότε όταν ο Πωλ Γκασόλ είχε φύγει από τους Λέικερς για το Σικάγο σα να τον πήραν οι ψαράδες για τον τελικό στον Αχιλλέα — όλοι έλεγαν πως εκείνος ήταν ο επόμενος μεγάλος αστέρας της Ανατολής, πως οι Bulls έβγαιναν πρωταθλητές αμέσως. Τώρα; Τώρα εκείνος που ήταν δεύτερος σκόρερ στους Bulls είναι ο Παναγιώτης Αντετοκούνμπο — ενώ ο Πωλ έκανε το ίδιο σα βουβός πρωταγωνιστής στην ταινία κάποιου άλλου. Γιατί άραγε; Γιατί αυτές οι ομάδες έχουν φάει τόσα λάθη στην ιστορία τους σα πίτσες που τις ξέχασαν στη φούρνο; Και τώρα για μια ακόμη φορά ζητάτε κάποιον νέο σκόρερ σα σακί τσιμέντο; Ρε παιδιά, αυτά εδώ είναι παιδιά που όταν τους δίνεις ρόλο γίνονται σαν πολεμιστές πάνω σε κάστρο — όχι σα εργολάβοι που κουβαλούν μπάζα χωρίς να ξέρουν τι χτίζουν. Ο Γιόκιτς ξέρει πως ο Παναγιώτης μπορεί να φορτώσει πάνω του το σύνολο της αντίπαλης άμυνας όταν χρειαστεί, ξέρει πως εκείνος είναι αυτός που θα πάρει την μπάλα στα χέρια του όταν οι αριθμοί λένε πως ο χρόνος τελειώνει σα ξένος εργάτης στις έξι η ώρα. Γιατί λοιπόν να τον στέλνουμε αλλού; Γιατί να αλλάξουμε έναν άνθρωπο που φτιάχνει ομάδες σα να τους δίνει μυστικό βιβλίο συνταγών; Αν είχαμε κάνει όλοι αυτό που έκανα εγώ τότε που έπαιζαν στον τόπο μας οι μεγάλοι — δηλαδή να αλλάζουμε ρόστερ κάθε φορά που κάποιος πήγαινε στο γυμναστήριο με μεγαλύτερο σάκκο από τον δικό του — σήμερα οι ομάδες θα έμοιαζαν σα ομάδες τυχερών παιδιών σα σκάκι δίχως πιόνια. δεν λέω πως δεν υπάρχουν άλλοι μεγάλοι σκόρερ εκεί έξω — αλλά ας μην ξεχνάμε πως ο ουρανός της Ντένβερ δεν είναι μέρος των βόρειων συνόρων της Ανατολής σα να λες πως η θάλασσα είναι μέρος των βουνών. Εδώ χρειαζόμαστε ανθρώπους που γνωρίζουν πως παίζεται το παιχνίδι, όχι αυτούς που τραγουδούν πως ξέρουν τους κανόνες επειδή διάβασαν ένα βιβλίο ιστορίας. τελικά πάντως, θα δούμε;