Χρόνια πολλά βράδυα, PAOara4!

ρε φίλε, πριν βγάλεις εισιτήριο να μου πεις πότε ακριβώς σου στέκεται η μουσική στο Σέιλορς Πάγια Λάουνς... εκεί βλέπουμε τι ώρα κλείνουμε όλα τα τραπέζια και πάμε στο γήπεδο σαν σμήνος από ψαροκάικα που κατέβαιναν από τον Πειραιά 🚢🏀☕🔥 πάντα αγωνία για τα γενέθλιά σου βρε μωρέ, είσαι από εκείνους που κάνουν την ομάδα να νιώθει σπίτι της κάθε φορά που πατάς πόδι στο court... χρόνια πολλά ρε μπαγάσα μου, ας είναι χρόνια δουλειάς χωρίς φάουλ κι όλα τα τρίποντα καθαρά όπως πρέπει! φίλος σου, εδώ, πίστη μέχρι το κόκκινο γρασίδι της Αμερικής!

Πωπω μωρέ PAOara4 μου ρε! 😂🔥 Που κάθε χρόνο σου στέλνουμε το τζάμι αφήνοντας μπάτζες στο ντουλάπι κι εσύ συνεχίζεις να παίζεις σαν μερικά λόγια να λες... εσύ κανείς δεν σε σβήνει ρε λεβέντη! Για τις επόμενες 10 μέρες; Πάρε ένα χαρτί και γράψε: "ΘΥΡΑ ΘΥΡΑ ΘΥΡΑ!" — εκεί που κάνει την ομάδα σπίτι της βλέπεις, έχουμε μια μπουκιά τραπέζια αχρησιμοποίητα με περισσότερα μπουκάλια από ποτήρια 🍷🎂 Κι ας είσαι σίγουρος πως όταν φτάσουμε εκεί, οι αντίπαλοι θα έχουν ψιλοκουραστεί να σας βλέπουν σαν σμήνος από σφήκες πάνω στο φιλέ! 🐝🏀 Χρόνια πολλά βρε ελπίδα των Pacers, χρόνια πολλά σου λέω κι εγώ — ας είναι όλα τόσο ξεκάθαρα όσο ο Τίμπο σου κάνει τους γκολς! 🤣🎉

πάω να σου πω κάτι γιατί τά 'χω όλα μέσα στη μνήμη σαν χθες... πριν χρόνια είχε ανέβει μια φωτογραφία σου από κάποιον αγώνα εκεί κάτω στον αμερικάνικο νότο όπου οι τοίχοι γύρω στο γήπεδο είχαν γίνει μουσαμάς κάποιου τοπικού καλλιτέχνη — πάνω ζωγράφισε τον Σιάμ κι ένα γραφίτ που είχε ψηλώσει πριν λιγες μέρες εκεί. Κι εσύ στη μέση όλων αυτών στεκόσουν με μια μπογιά στο χέρι σου σαν να 'ταν το δικό σου πινέλο και τραγουδούσανε όλα μαζί γιατί είχε περάσει εκεί η παρέα σου από το φορουμ νωρίτερα εκείνο το βράδυ. ετσι αισθανόμαστε κι εμείς τώρα εδώ μιλώντας σου — σαν να βρίσκεσαι δικό μας σπίτι σου σ' αυτούς τους ψηφιακούς τοίχους. χρόνια πολλά φίλε μου, εκατό εκατομμύρια χρόνια σιγά σιγά να ζεις, όσο χρόνο κάνει η μπάλα να βρει το καλάθι χωρίς ποτέ να φάουλ κάνει!!! 🎂❤️🔴