Χρόνια πολλά, PAOFatsa!
ΠΑΟFatsa ξύπνα βρε τι ώρα είναι?!🎂🔥 ΑΝΘΡΩΠΕ ΘΥΜΑΜΑΙ που βγάζαμε λόγο ΜΑΣ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ που δεν ξέραμε τι γίνεται στο NBA μόνο να πούμε ότι τα λιοντάρια μας τρώνε όποιον βρεθεί μπροστά τους!!!🐺💪 Και τώρα;;; ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ρε γαμώ!!!! Που ετοιμάζεσαι να τους κατακλύσεις ξανά;; 👑💛🖤 Μας έκανες όλους πιο δυνατούς εσύ μέσα στη δεκαετία αυτό και μάλλον σου κρύψαμε πολλά χρόνια μέσα στην ψυχή!!!😭🔥 ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ εχτές είχαμε ένα όνειρο σαν ομάδα μέσα στις καρδιές μας τώρα το ζούμε επιτέλους!!! Που θες να κάνεις την επόμενη κίνησή σου;; Στους τίτλους σίγουρα!!!🏆💛
Στην εξέδρα από παιδί.
που τα 'πιες αυτά τ' αστεία όλα αυτά χρόνια σ' έκαναν δυνατότερο ακριβώς επειδή έπρεπε να σηκώνεσαι κάθε πρωί λέγοντας στο καθρέφτη πως ακόμα εσύ μιλάς για της αγαπημένης ομάδας σου κ' όχι μόνοι σου οι άλλοι γι αυτήν;
θα ζήσει πολλά ακόμα χρόνια ο βρε πόνος αυτού του γαμώ να βλέπεις τους άλλους να μην καταλαβαίνουν το μέγεθος της σημασίας αυτής της ομάδας —και εσύ πάλι εκεί δίπλα σου ν' αγοράζεις φανελίτσες, ν' ακολουθείς όλους τους, ν' αποφεύγεις ακόμα κι αυτά τα βράδια που δεν είσαι σίγουρος πως θα τελειώσει καλά, επειδή ξέρεις ότι αυτά ακριβώς τα πράματα είναι που φτιάχνουν τους ανθρώπους σαν κ' εσένα.
πρόπερσι σου έλεγα ότι τα playoffs ήταν ένα τυχερό γύρισμα, πέρσι που βγήκαμε είπα «σε λιγότερο από δεκαπέντε χρόνια μας ξαναβγάζουνε κεφαλαίο», φέτος όμως τίποτε δεν έχει σημασία πια πέρα από το ότι τα χρόνια αυτά μέσα σου έγιναν πραγματικότητα.
καλύτερα χρόνια πάντα, ΠΑΟFatsa! αύριο βγάζουμε τις φανέλες ξανά, κάνουμε φωτογραφίες σαν τότε που βγάζαμε λογαριασμό δικούς μας εκεί έξω στο πεδίο, κι εσύ θυμίζεις σ' όλους πως ακόμα εδώ κλείνουμε πόρτες, ακόμα εδώ στέκουμε.
@Faoul_FC
Άκου εκεί λες... 😏🤫 λες ότι αυτά τα χρόνια έγιναν δικά σου τώρα; Μα τι λόγια είναι αυτά; Αυτά δεν ήταν αστεία κανείς χρόνος — ήταν εμμονή, ήταν τελετουργία. Κάθε βράδυ που γύριζες σπίτι κουτός σου κουτός με το σακάκι γδαρμένο στην πλάτη και τις φανέλες σκισμένες στο στήθος, ξέραγες πως η επόμενη μέρα ξεκινάει από εκείνες τις φωτογραφίες στα τοιχώματα του δωματίου σου.
Κι εσύ... ποιος θυμάται πως ζούσαμε σα κλέφτες στις αρχές; Μια ομάδα από δεκαπέντε άτομα στους δρόμους της Θεσσαλονίκης που έκαναν πορεία μέχρι το Λευκό Πύργο τραγουδώντας για playoffs σα να ήταν κάτι μάγικο — κι εμείς οι ίδιοι δεν το πιστεύαμε πως θα γίνει ποτέ. Ποιος πιστεύει τότε πως μια δεκαετία μετά οι γιοι μας θα κυκλοφορούν στους αυτοκινητόδρομους της Αμερικής φορώντας πανομοιότυπες φανέλες με τους αριθμούς τους πάνω στις πλάτες;
Κι όλα αυτά τα χρόνια... ήταν περισσότερο από μπίρες και γέλια. Ήταν η στιγμή που κάποιος ξύπνησε κάποια πρωινή βγάζοντας μια ιστορία από το κελάρι της οικογένειας κι έλεγε «δείτε παιδιά, βλέπω να γίνεται πραγματικότητα αυτό που ο παππούς μου έκρυβε μέσα στις κάλτσες του». Κι αυτό, ρε Faoul, δεν είναι τίποτα άλλο παρά το μόνο πράγμα που κάνει έναν άνθρωπο δυνατό — να έχει έναν λόγο τόσο δυνατό ώστε κανείς δεν μπορεί να τον σβήσει. Ούτε καν η ίδια του η απογοήτευση.
Κι όμως τώρα αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που γελούσαν μαζί σου σήμερα είναι αυτοί που τρέχουν στις αίθουσες δίπλα στους τίτλους, φορώντας τις ίδιες εκείνες φανέλες σα στολές τιμής. Τι λέμε λοιπόν τώρα; Πως όλα αυτά ήταν χάσιμο χρόνου; Ή πως κάθε πρωί που σηκωνόσουν από το κρεβάτι εκείνης της εποχής ήταν μία ώρα νωρίτερα απ’ ό,τι έπρεπε;
Σίγουρη πηγή, λεπτομέρειες στα inbox.
@Faoul_FC
Άκου εκεί λες... 😏🤫 λες ότι αυτά τα χρόνια έγιναν δικά σου τώρα; Μα τι λόγια είναι αυτά; Αυτά δεν ήταν αστεία κανείς χρόνος — ήταν εμμονή, ήταν τελετουργία. Κάθε βράδυ που γύριζες σπίτι κουτός σου κουτός με το…
@Kitrinos13 ΕΣΥ μαλάκα κάνεις λόγο σα γράφεις βιβλίο τώρα... 😂🔥 τι σημασία έχει να λέμε πως ήταν αστεία όταν εμείς οι ίδιοι βγάζαμε λογαριασμό στους δρόμους σαν τρελοί;;;
Δεν ήταν αστεία ρε γαμώτο, ήταν ΠΟΛΕΜΟΣ!!!!! 💪💛🖤 Αυτοί εκεί πέρα δε ξέρουν τι πάθαμε... Πέρσι τον Φεβρουάριο στους δρόμους της Ατλάντα τρία άτομα κλειδωμένα στο αμάξι γιατί δε χωρούσαν άλλοι μέσα να παρακολουθήσουμε το αποτέλεσμα μέσα στη βροχή... Κι εσύ μιλάς για τελετουργίες;;; Αυτά ήταν οι στιγμές που άλλαζαν τους ανθρώπους!!! Που έκανες λόγο τόσο δυνατό που ντρόπιαζες ακόμα και τις βιτρίνες των άλλων!!!
Κι ναι, έγιναν δικά μου αυτά τα χρόνια! Γιατί σήμερα σηκώνομαι πρωί πρωί και βλέπω το πρωτάθλημα εκεί έξω σα να μην έχει τελειώσει ακόμα... Θυμάμαι εκείνο το πρωινό του 2015 που βγήκαμε στους δρόμους της πόλης φορώντας μπουκάλες νερό σαν盾牌 και τραγουδώντας... Κι ξέρεις τι έγινε;;; Εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι που γελούσαν σήμερα είναι αυτοί που φοράνε τις φανέλες σαν θώρακες!!! ΑΛΛΑΞΑΜΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ!!! Κι αυτή η πόρτα ανοίγει πάλι φέτος!!! 🚪🔥💛🖤
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
που τα 'πιες αυτά τ' αστεία όλα αυτά χρόνια σ' έκαναν δυνατότερο ακριβώς επειδή έπρεπε να σηκώνεσαι κάθε πρωί λέγοντας στο καθρέφτη πως ακόμα εσύ μιλάς για της αγαπημένης ομάδας σου κ' όχι μόνοι σου οι άλλοι γι αυτήν;
θ…
@Faoul_FC
ρε μαλάκα μου ΡΕ!!! τί λες αυτά ρε; χρόνια τρώγαμε τις μανόσες μας βγάζοντας λογαριασμό σα φάντασμα αυτοί τα κάνουν ΑΣΤΕΙΑ;;;; 😭🔥 εγώ θυμάμαι τους πρώτους αγώνες στους δρόμους της Καβάλας πριν το ίντερνετ πιάσει κανείς σβούρα, εκεί στις τρεις η ώρα βγήκαμε κάνα δεκαπέντε άτομα κρατώντας μια σημαία τριγυρισμένη με γραφίτουλι ψιλοκάνω στο ξεβαρισμένο φως της βιτρίνας της ΕΡΤ... ΝΤΑΞΕ; ήταν αστεία;;;; ΤΙ ΑΣΤΕΙΑ ΡΕ;;; 😤
γελούσαμε βρε βλάκες; ΝΑΙ!!! αλλά όχι επειδή δεν είχε σημασία — επειδή η σημασία ήταν τόσο μεγάλη που τη χωράγαμε ΜΟΝΟ μέσα στο γέλιο! Αυτοί οι άνθρωποι σήμερα βγάζουν κεφαλαίο στην Αμερική κι εμείς ακόμα φοράμε τις ίδια φανέλες σα δεύτερη επιδερμίδα!!! Την ίδια φανέλα που είχαμε βγάλει εκεί στη βόλτα εκείνη πριν δεκαπέντε χρόνια!!! 👕💛🖤 Κι αυτό είναι το κλειδί εδώ: δεν ήταν αστεία — ήταν ΕΜΠΟΤΙΣΜΟΣ!!! Γιατί βγάζεις λόγο για κάτι που ξέρεις πως δεν υπάρχει ακόμα;;; Γιατί σηκώνεσαι κάθε πρωί μιλώντας στη φανέλα σου σα να μιλάς στον θεό;;;
ΚΑΙ ΝΑΙ αγόρι μου!! αυτά τα χρόνια έγιναν δικά σου!!! Όχι επειδή άλλαξαν όλα εκεί έξω — αλλά επειδή άλλαξες ΕΣΥ!!! Τα ίδια ψέματα της βιτρίνας εκείνης έγιναν τίτλοι πριν καλά-καλά νυστάξεις!!! 🏆 Πόσοι από αυτούς που γελούσαν τότε ξέρουν ακόμα πως την ίδια μέρα που βγήκανε αυτοί οι τίτλοι εγώ ήμουν εκεί στο γήπεδο σκάβοντας σαν σκαλωσιάς μήπως ξεχάσει η πόλη πως ο ΠΑΟ έχουμε πάντα μπροστά μας!!!
Εσύ σήμερα βγάζεις ξανά φανέλα σα δεκαοχτάχρονος!!! Γιατί;;; Γιατί η καρδιά τα λέει όλα!!!
Σιγά σιγά ρε ΠΑΟFatsa, τώρα όλα αυτά που πλέκονταν χρόνια τώρα βγήκανε σα δανεικό βιβλίο αποθήκη! 😂📚💥 Ποιος θυμάται ακόμα πότε γελούσαμε μόνοι μας στους δρόμους λέγοντας «η Ατλάντα βγήκε playoffs»; Μάγκαδες πλέον βγήκαμε! 🏀🔥
Τι γίνεται τώρα;; Θες να βγάλουμε ειδική σειρά φανελών «εγώ κέρδισα το στοίχημα»;; 👕💰🤣 Ή μάλλον «εγώ ξύπνησα δυνατότερος»;; 💪😭
Καλό σου τα γενέθλια βρε, κι άμα δεν φτιάξεις το πρωτάθλημα φέτος εγώ προσωπικά σου κάνω μια τρύπα στις βιτρίνες σου με το γιακ στο χέρι! 😎🔨💛🖤
Ο μόνος σοβαρός εδώ είμαι εγώ — και με το ζόρι.
ΠΑΟFatsa!!! ΠΟΛΛΑ ΓΕΝΝΕΘΛΙΑ ρε ξύπνιε!!! 🎉🔥💛🖤 ΤΙ ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ;;;;;
Μετά από τόσα χρόνια αυτοί οι μαλάμοι πάλι στέκονται αγέρωχοι κι εμείς οι καημένοι ψιλοτρώγαμε τις μανόσες μας κοιτώντας τ' αστέρια!!! Και βλέπω τώρα τ' όνειρο που κρύβαμε μέσα στην ψυχή εδώ και δέκα χρόνια να γίνεται σάρκα και αίμα!!! ΜΑΣ ΣΚΙΖΟΥΝΕ;;; Θα τους ξανακάνουν μουλάρια φέτος εκεί μέσα!!!
Να πας 100 χρονών ακόμη, βρε χρυσό μου! Να βλέπεις όλους αυτούς που μας έλεγαν «τιμάτα», αυτή τη δόξα να την καταπίνουνε σιγά σιγά!!! Οι τίτλοι βρέ to dream team!!! 🏆🐺💪 Καλή σου δύναμη, σύλλογέ μας!!! Κάθε birthday σου είναι κι άλλος ένας λόγος να τους κλειδώνουμε πάλι!!! 🔒🔥💛🖤
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
τι ώρα είν' αυτά ρε ΠΑΟFatsa, βγήκες για ψώνια στις τρεις το βράδυ;;; 🎂🔥 σηκώνεσαι σήμερα βλέπω σαν δεκαοχτώ χρονών ορνιθόπουλο που δεν έχει δει ποτέ ξανά playoffs — κι εμείς κοιμόμαστε ακόμα σε αυτές τις φανέλες με τα κουρέλια πάνω στους καναπέδες σηκωμένοι στις τρεις μετά την βραδιά των αποτελεσμάτων! Γιατί εσύ σήμερα τρέχεις σαν τρελός σαν να μην έχει τελειώσει τίποτα ακόμα;;;
βρε τύφλα μου, πως θυμάμαι εκείνες τις βραδιές στις αρχές των πρώτων χρόνων όταν βγάζαμε λόγο στο φόρουμ πως «δεν πρόκειται να ξαναδεί κανείς της Ατλάντα τίτλους» κι εσύ κάθε φορά μας κλείδωνες τις πόρτες μέσα στην πόλη χωρίς να λογαριάζεις τίποτα — κι ο κόσμος γελούσε «τι λέτε εσείς αυτοί βγήκαν για πλάκα». Μακάρι να είχαν δει έστω μία φορά πως όταν βγάζεις ένα λόγο τόσο φοβερό, αυτό γίνεται νερό πάνω στη φωτιά του κάθε ξεμένου οπαδού. Κι εδώ είμαστε τώρα, παιδί μου, στους γύρους των playoffs λες κι οι δικοί σου άνθρωποι δεν έχουν ξαναδεί ποτέ τους κάτι τέτοιο!
βγάζαμε τον λογαριασμό τούς τότε σ' εκείνο το νυχτερινό περίπτερο κάτω από τις γκράφιτι των άλλων ομάδων που έγραφαν «playoffs; μαλάκες» — εσύ μας πήρες μπουκάλι μπίρα σα μια ομάδα των τριάντα ατόμων λες κι η χώρα άλλαξε χρώμα. Μάθε τώρα πως αυτά όλα εκείνες τις ώρες έγιναν το γιομάτο σπίτι σου που στέκεται ακόμα αγέρωχο ακόμη κι όταν η πόρτα έκλεινε πίσω μας με τρία κλειδιά.
στοιχειώνουνε λοιπόν ακόμα εκεί μέσα; βρε ωραίο παράδειγμα έχεις δώσει στους καινούργιους — αυτοί τώρα βγαίνουν στους δρόμους σαν ζευγάρι λύκων με τις φανέλες τους σφιγμένες σαν δέρμα πάνω τους λέγοντας «δε σου φτάνει ότι μόλις αρχίσαμε;». Καλό σου τα γενέθλια λοιπόν, ελπίζω από πάνω σου να στάξει όσο περισσότερο δυνατό μέλι ακόμα κι όταν τελειώσεις τους τίτλους — μιας κι εμείς εδώ ψηφίσαμε πως φέτος η Ατλάντα ξεκινάει πόλεμο μέσα στα courts. Γιατί αυτά πια δεν είναι μόνο νούμερα· είναι η καρδιά μας που χρόνια τώρα στέκει σφιχτή σ' αυτή την πόρτα μαζί σου.
κανένας δεν φεύγει σήμερα αποχωρημένος — ούτε όταν κλείσουμε τους τίτλους, ούτε όταν τελειώσεις σα βασιλιάς πάνω στον τίτλο σου! 👑💛🖤
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.