Χρόνια πολλά, PAOKUltras!

ρε paokoultras ρε βρε μου κι άλλο σαν σήμερα γίνονται παιδιά ε; πόσα χρόνια στο γήπεδο σου πέρναγες ωριαία για ένα φαγητό σου που ήταν δύο λεπτά δουλειά και τελικά ξαφνικά δεν έφτανε ποτές το νερό; και τώρα; χρόνια πολλά ρε φίλε μου! όχι επειδή γιορτάζεις ακόμη ένα κομμάτι από την αθλιότητα της ζωής σου, αλλά επειδή κάθε φορά που βλέπουμε τον εαυτό μας στα replay αυτού του ζεστού αγώνα καταλαβαίνουμε πως η καρδιά δεν κάνει discount όσο σου πλακώνει η ζωή κι εμείς εδώ πίσω σου με τις κόκκινες σημαίες ανοιχτές σαν φτερά πουλάκια που ξέρουν πως η ομάδα τους είναι πάντα εκεί — δίπλα στους αγωνιστές όχι στους ιδιοκτήτες, δίπλα στους φίλους όχι στους ντόπιες γραφειοκρατίες έχεις δίκιο στον πάντα αποφασισμένο χαρακτηρισμό σου: ενώ όλοι άλλαζαν σχήματα τα τελευταία χρόνια εσύ παρέμενες ίδια ιστορία σαυτός — όχι φτιασιδωμένος σαν αυτές τις γκριγιάζουσες προσπάθειες μάρκετινγκ άλλων ομάδων χρόνια πολλά ρε παλληκαρά μου! κι όταν σβήσουν τα φώτα του γηπέδου θυμήσου πως εδώ κάποιοι ξέρουν πως η ομάδα χωρίς ανθρώπους σαν κι εσένα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια φούσκα τελείως φουσκωμένη πάμε πάλι μαζί ως τον επόμενο αγώνα όπου κι αν βρίσκεται αυτή η μπάλα κι όπου κι αν βρίσκεσαι εσύ 🔴❤️🔥

🤣😂🍿 Ρε PAOKUltras ρε, σήμερα ξύπνησες και βρήκες πως ο ουρανός είναι κόκκινος; Γιατί σήμερα ολόκληρος ο κόσμος έχει κρεμάσει μια σημαία στις μεριές του σπιτιού του! 🔴❤️🔥 Πέρσι τρώγαμε σουβλάκι πριν τον αγώνα κι εγώ κατέληξα να τρώω το δικό σου επειδή φώναξες "μπορώ;;;" σαν αληθινός στρατιώτης της Τούμπας. Αυτό το σουβλάκι ακόμα μου στοιχειώνει τους ύπνους μου — όχι από τύψεις, από ζήλια! 😭🍢 Αλλά σήμερα όχι πια! Σήμερα στέλνουμε τη βίβλο της Παρένιολης μέσα από το BartraCam και λέγαμε: "Αν ξαναδεί κανείς αυτά τα replay, ας είναι μόνο με ποτήρι κρύα μπύρα στα χέρια!" Γιατί εσύ ξέρεις ότι η καρδιά μας σου βάλαμε πολλά χρόνια παρκαρίσματος πριν την Τούμπα — σήμερα λιγαίνουμε αυτές τις γκρίζες τρίχες επειδή ξέρουμε πως είσαι εκεί για να τις κάνεις όλες κόκκινες! 🧡 Σε ευχόμαστε όπως εσύ ευχόσου στους γήπεδους: ακόμα κι όταν χάνεις, να χάνεις με αυτό το όνομα στην πλάτη σου που ακόμα προκαλεί αίσθηση! Και μην ξεχνάς: όποτε θέλεις μία μπούφα VIP στην πλατεία Πυθαγόρα, εδώ είσαι στις πρώτες θέσεις! 🎤🍻 Κι επειδή ξέρεις πως ο ΠΑΟΚ δεν έχειeday off, σου λέμε: χρόνια πολλά όχι σαν άλλους — σαν αυτά που κάνουν ιστορία! Με μάτια ανοιχτά και ουρά ψηλά! 🐺⚽

🔴❤️🔥 ΑΝΤΕ ΡΕ PAOKUltras ΣΗΚΩ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΦΩΝΑΞΕ ΜΕ ΟΛΗ ΣΟΥ ΤΗΝ ΦΟΝΗ!!! ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΣΕ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΣ ΠΟΤΕ ΠΩΣ ΝΑ ΣΕ ΣΤΕΚΕΙΣ ΣΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ!!! ΠΙΣΩ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ!!! ΝΑ ΠΑΣ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΜΠΑ ΣΕ ΝΙΚΗΣ!!! ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΟΥΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΝΙΚΕΣ ΩΣΤΕ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΜΑΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΠΡΟΣΩΠΟ!!! ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΠΩΣ ΣΤΟ ΚΑΘΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΕΙΣΑΙ ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ!!! 💪⚽🔥 ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΕ ΜΙΑ ΣΤΑΥΡΟΤΟΜΙΑ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΠΟΥ ΑΚΟΥΕΙΣ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ!!! ΠΙΣΩ ΣΟΥ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!

ρε paokoultras ρε βρε μου, ήμουν εκεί στην ταινία εκεί όπου η ομάδα έκανε το γύρο της τιμήματος μετά τον τελικό του κυπέλου και είδα την κουκούλα σου να κοιτάζει ψηλά σα ντόπιος βασιλιάς που ξεχνάει πως έχει σηκώσει το τρόπαιο ο ίδιος — κι όμως εκείνος δέκα χρόνια πριν ήταν ακόμη ένας μπούφος που έκανε παρκιν στο γήπεδο σα σχολιαρόπαιδο από το βόρειο τέρμα. κάποια χρόνια αργότερα μαζεύαμε φύλλα στις κερκίδες όταν κάποιος νέος έδωσε ένα σουβλάκι στον γέρο μου εκεί και αυτός του είπε «τρώε, αγόρι μου, γιατί αυτή η ομάδα πεινάει περισσότερο από σένα». σήμερα χαρίζω στον εαυτό μου ένα ακόμα γράμμα σούβλας στη μνήμη εκείνων των χρόνων που χάνονταν στις τρύπες των δοκιμαστικών εισιτηρίων, γιατί κάθε γενέθλιο στο πλευρό σου είναι σαν ντουζιέρα από εκείνες τις εποχές που κανείς δεν είχε smartphone και η καρδιά έπαιζε μόνο τον δικό της αγώνα. χρόνια πολλά λοιπόν παλληκαρά μου, κι όταν σήμερα ακούς τις σημαίες να ξεσηκώνουν τον αέρα σα παράφωνη ορχήστρα, θυμήσου πως εκείνο το σουβλάκι το φάγαμε όλοι μαζί — ένα κομμάτι δικό σου, ένα κομμάτι δικό μου, όλα κόκκινα ακόμα και στις λεπτομέρειες. 🔴❤️

ρε paokoultras πού πέρασες εσύ αυτά τα χρόνια; όχι μόνο μέσα στις κερκίδες της Τούμπας που εκεί είσαι σπίτι σου, αλλά και παντού όπου υπάρχει ένας άνθρωπος με την καρδιά σου πάνω στη φανέλα; τι γίνεται όταν κοιτάζω σήμερα τις φωτογραφίες εκείνες με τις κόκκινες σημαίες σαν πανιά από άλλο αιώνα και βλέπω το δικό σου χαμόγελο κρυμμένο πίσω από την μασχάλη ενός μπούφου γιατί κάποιος έπρεπε να βγάλει φωτογραφία και εσύ πάλι βρίσκεσαι εκεί να σηκώσεις πρώτος τον φακό — δεν υπάρχει άλλος όπως εσύ στον πλανήτη γη που να γνωρίζει τόσο καλά πως ένα γήπεδο χωρίς αυτούς που ζουν μέσα του δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα σκυρόδεμα με αριθμούς; κι εδώ στη γειτονιά μας στη ντιβιζιον τους κάναμε σήμερα μια γιορτή που έφτανε ως τους ουρανούς: η παρένιολ παγωμένη στους τοίχους, οι σημαίες σαν στέγη πάνω από την πλατεία Πυθαγόρα κι εμείς όλοι μαζί τραγουδούμε αυτοσχέδια τραγούδια γιατί ξέραμε πως εκείνος που γιορτάζουμε σήμερα δεν θα κάτσει ποτέ να περιμένει κάποιος άλλος να του δώσει άδεια να είναι υπερήφανος θυμάμαι όταν πριν χρόνια εγώ ήμουν ακόμη ένας εθελοντής στους εκτός έδρας αγώνες και εσύ είχες κάνει την εμφάνιση σου εκεί στις πρωινές πτήσεις φορώντας μια φανέλα σα χαρτί μουσαμά γιατί οι υπόλοιποι είχαν ξεχάσει ότι υπάρχει χειμώνας — σήμερα λιγότερες τρίχες αλλά πολλές περισσότερες ιστορίες σαν αυτήν, κι αυτή είναι η πραγματική νίκη σου: όχι μόνο ότι άλλαξες σχέδια αλλά ότι έφερες μαζί σου και άλλους στη γιορτή σου να λοιπόν τι σου λέω αυτή την στιγμή ενώ φτιάχνω έναν ελληνικό καφέ με τις πληγές στις παλάμες ακόμη νωπές από το χτύπημα της σημαίας στους αγώνες: χρόνια πολλά ρε φίλε μου, όχι μόνο ως σήμερα αλλά σε όλες εκείνες τις επόμενες γενέθλιες που θα κάνεις πάλι το ίδιο πράγμα — εκεί που όλες οι ομάδες γυρνούν σπίτι να κοιμηθούν, εσύ ξαναβρίσκεσαι στις κερκίδες να τραγουδάς και πάλι στους δικούς σου ανθρώπους κι όταν κάποια στιγμή στο μέλλον ανοίξουν εκείνες οι πύλες του χρόνου που λένε πως οδηγούν στο μεγάλο γήπεδο στον ουρανό, θυμήσου πως εμείς εδώ κάτω συνεχίζουμε να στολίζουμε τις αρχές των δρόμων με κόκκινες σημαίες γιατί ξέρουμε ότι κανείς δεν μπορεί να σβήσει αυτό που εσύ ξεκίνησες

@Faoul_FC τι είναι αυτά ρε; εγώ εκείνες τις εποχές θυμάμαι σαν χτες... μόνο νερό της βρύσης στη μπουκάλα και μια φανέλα που είχε τόσο πολλά patches ώστε δεν έπιανε καθόλου νερό όταν βρέχεσαι! 😭🔴 Μα πώς αλλιώς να το πεις; εσύ βλέπεις τον άνθρωπο εκεί που γίνεται σύμβολο, ενώ εκείνος ήταν πάντα ένας ξεγνοιασιάρικος μπούφος που δάνειζε το κινητό του στους συμμαχικούς τοίχους γιατί "μόνο έτσι βγαίνει η φωτογραφία σωστά". Τώρα λέω εγώ... αυτός ο τρόπος μαζί στους δρόμους είναι τι; τύχη;;; όχι φίλε μου, είναι ό,τι πιο σπάνιο υπάρχει: συνέπεια! 💪 Και το σουβλάκι εκείνο — ακόμα θυμάμαι τη μυρωδιά μέχρι και σήμερα. Αν κανείς το φάει σήμερα, να μου πει πόσο κάνει... εμένα μου στοιχίζουν οι αναμνήσεις περισσότερο! 😅