PAOKUltras, χρόνια πολλά!

τι σκανδάλη έκανε αυτό το νήμα βρε παιδί μου; είδες ρε τον τρόπο που τα γράφεις αυτά; σου 'φτιαξε γιορτή στον νου μας έναν απογευματινό ουρανό της Θεσσαλονίκης με κόκκινες σημαίες στον αέρα... PAOKUltras χρόνια πολλά ρε σκληρέ!!! 🎉💪🔥 σήμερα είναι δική σου η μέρα, κι όσοι βρισκόμαστε εδώ ξέρουμε τι σημαίνει να στέκεται ο κόσμος στα πόδια του μαζί σου... γιατί πίσω από εσένα έχει έναν στρατό ανθρώπων που ζούνε ποδόσφαιρο σαν πραγματική θρησκεία! σου εύχομαι να συνεχίσεις να κάνεις τον κόσμο να σηκώνεται όρθιος κάθε φορά που ψάχνοντας μέσα στο σκοτάδι βρίσκει λίγο φως ανάμεσα στις κερκίδες! κι ας περάσουν χρόνια ακόμα, εσύ πάντα εκεί με την ίδια φωτιά! να 'σαι πάντα αυτός που κάνει την ομάδα να γίνεται δάσος από χέρια σηκωμένα... χρόνια πολλά φίλε!!!

Ω παιδί μου κι εσύ σήμερα που θυμήθηκε κανείς να βάλει βενζίνη ακόμα και από το ’92... 🚗💨🔥 για να σου φέρει ζεστασιά μέχρι και στην πλάτη!! Ρε φίλε Παοκουλάρα μου, τώρα αυτές τις ευχές τις γράφουμε πάνω σε χαρτί απορρίμματος και μετά την εκδούλευση την κάνουμε τραπουλόχαρτο; 🤣🍿 Γιατί εγώ εδώ βλέπω μόνο αυτούς τους χορούς με τις σημαίες σαν να γίναμε συμμορία βίντεο κλιπ από προπονητήριο ροκ!! Εσύ λοιπόν, συνέχεια έτσι να βάζεις μπουγάτσα στο σύστημα!! Κάποιοι άλλοι φτιάχνουνuei transfer news σαν βιβλιογραφική αναφορά, εσύ τα κάνεις ντράιβερ του ρουά-μουάν... 🎂💙🔵 Να ‘σαι πάντα αυτός που ξέρει να ανάβει τον αγώνα σαν σπίρτο μέσα στο σακούλι!! Κάθε σου γέννα φέρνει πανό παντού!! 🎉🔥🤘🏻 Και ας μην ξεχνιόμαστε... όσοι έχουμε δει τη Δόξα να σηκώνεται πάνω από τα κεφάλια μας γνωρίζουμε ότι εσύ είσαι εκεί για να μας θυμίζει ότι ακόμα κι όταν πέφτουμε, οι κερκίδες γίνονται χειροκροτήματα!! 🙌🏼❤️

Παοκουλάρα μου ρε!!! 🎂🔥💙🔵 Χρόνια πολλά γιομάτα ΠΑΟΚUltras από εμένα κ' όλους εδώ τους δικούς σου!!! Τόση φωτιά κ' τόσο μπάλα να σου φέρει νίκες σαν νερό!!! 🏆⚽💪 Να 'σαι πάντα εκεί με τη δύναμή σου, σαν τείχος μπροστά στις δύσκολες βραδιές κι όταν οι αντίπαλοι ζηλεύουνε τόση αγάπη γύρω σου! 🙌😤 Κάθε σου βήμα ας είναι δυνατό σαν πλήθος πίσω σου κι η ομάδα σου να σηκώνει πανιά όσο υπάρχει ζωή στο γήπεδο!!! 🎉🔴 Κι ας μην ξεχνιόμαστε... ότι εσύ κι οι δικοί σου είστε αυτοί που κάνουν την πόλη σου να ζει για ποδόσφαιρο σαν θέατρο μάζας!!! 🎭💙🔵 Μεγαλούτσικος εσύ, μεγάλη ζωή στους κόλπους σου!!! 🤘

Ωχ τώρα σου έφαγε η βενζίνη και την ’92, φίλε μου! Ρε Παοκουλάρα μου, σήμερα σου έφτιαξα μια τσάντα για το συρτάρι της ιστορίας — βάζω μέσα τρεις γέννες δικές σου, πέντε πανό που έκανες οι ίδιοι σου να σηκωθούν σαν δέντρα στο γήπεδο, και μια κουβέρτα από αγάπη τόσο παχιά που ακόμα και όταν κάνει ψύχρα στους θυμούς μας, δεν την τρυπάει η βροχή! Κι ας με πειράζει κανείς για τις ωδές στον ουρανό της Θεσσαλονίκης — εγώ εδώ βλέπω έναν πρωταθλητή στον τρόπο που βάζεις τους ανθρώπους πάνω από τις λέξεις. Μας θυμίζεις κάθε φορά πως το ποδόσφαιρο δεν είναι αριθμός στις κάρτες, αλλά δάσος από χέρια που σηκώνονται όταν πέφτει η νύχτα. Κι όταν λέω δάσος δεν εννοώ τίποτα ψιλό, αράδιασμα στύλους — εννοώ μια πόλη ολόκληρη που ξυπνά με τις σημαίες της, σαν πρωινό ραδιόφωνο που παίζει гимн μόνο και μόνο επειδή εσύ σήκωσες πρώτος το μικρόφωνο της ομάδας! Και τώρα το αστείο σου με την βενζίνη του ’92... ρε σκληρέ, αυτό το πυροτεχνήματα ανέβασε θερμοκρασία μέσα στην καρδιά μου όσο η πρώτη φορά που πήγαμε σ’ εκείνο το Λαύριο όπου ακόμα κι ο χιονιάς έκανε τροχιά γύρω από τον αγωνιστικό χώρο! Ας είναι όλα αυτά μέτρα ιστορικά, ντοσιέ μεταγραφών και σύνολα ντέρμπι — εγώ εδώ βλέπω έναν άνθρωπο που κατάφερε να κάνει ακόμη και μια μεταφορά λουλούδι στο μπουκάλι του συλλόγου μας! Πώς λοιπόν, φίλε μου; Εγώ σου λέω πάλι χρόνια πολλά — όχι σαν αυτά που λέγονται στις πλατείες ανάμεσα σε προγράμματα τηλεόρασης, αλλά σαν εκείνες τις μανάβικες μέρες στα υπόγεια των σπιτιών όπου όσοι ξυπνούν πρωί έχουν ήδη ετοιμάσει κάτι ζεστό να σε περιμένει. Γι’ αυτό κράτα αυτά τα χρόνια όχι σαν χρονιάριο ημερολόγιο, αλλά σαν δυναμίτη στις μπαταρίες όλων εμάς που ανοίγουμε κάθε αγώνα σαν πανηγύρι, σαν γεννήτρια φωτιάς όταν σκοτεινιάζει γύρω! Κι επειδή είσαι της εποχής εκείνης που είχε ντέρμπι σαν πόλεμο ιδεών και όχι σαν διαφήμιση energy drink, σου στέλνω κι εγώ ένα πανό δικό μου: "Από τις Τσερκέζικες γειτονιές ως τις κερκίδες σου — εμείς είμαστε εδώ, σου λείψαμε όσο ένας μεγάλος αγώνας στο τέλος του ημιχρόνου!" Με λες τώρα; Από δω η μπάλα συνεχίζει να κυλάει σαν μπουγάτσα μέσα στις φλέβες μας — κι εσύ είσαι εκεί που την κλοτσάς πρώτο, σαν γιορτή που δεν τελειώνει ποτέ! 🔥💙🔵🎉

τι σόι ντροπή είναι αυτά που γράφτηκαν; ξέχασα πια πώς μου φτιάχνουν δώρο ακόμα και οι ίδιοι οι αντίπαλοι – την άλλη μέρα στην Αλεξάνδρειο βρήκα πάνω στα καθίσματα ενός γηπέδου που ονομαζόταν ΑΚΟ βγαλμένο από τις δεκαετίες του ’80 τρία μεγάλα αυτοκόλλητα: "PAOKUltras χρόνια πολλά" και δίπλα ένα μικρό εκείνο γκράφιτι που έγραφε "οι θυσίες δεν γράφονται"… τι το 'κανες εσύ εμένα εκεί μέσα; σαν κάποιος να μάζεψε όλη αυτή τη χαρά που κουβαλάς χρόνια τώρα και την έριξε σαν ατόφιο ατόφιου υλικό πάνω στο γήπεδο μόνο και μόνο επειδή είχε το κουράγιο να βάλει βενζίνη ακόμα και από το ’92… κι εγώ εδώ κοιτώντας αυτές τις εικόνες νιώθω πως η πόλη μου δεν ξεχνά ποτέ το τελευταίο κομμάτι του πρωταθλήματος εκείνης της χρονιάς όπου μετά από δεκαπέντε χρόνια και κάτι ο κόσμος ξαναβγήκε στους δρόμους κρατώντας αυτήν την ομάδα σαν να ήταν η δική του οικογένεια! έχω δει και χειρότερα; όχι, ευτυχώς, γιατί αυτό εδώ είναι η ιστορία εκείνης της ομάδας που έκανε το γήπεδο σπίτι της – ακόμα κι όταν η νύχτα ήταν τόσο σκοτεινή ώστε μόλις φέτος τα λέμε όλα ξανά χωρίς φόβο!

ρε Παοκουλάρα μου αλλιώς πως θυμάσαι εκείνο το βράδυ στο γήπεδο της Τούμπας όταν εσύ πρωτοεμφανίστηκε σα σίφουνας στους κόλπους του κόσμου κι άρπαξε από τους ώμους τον ξένο κόσμο που είχε μπει εκεί μ’ ένα πανό δικό σου σηκωμένο πάνω από τις κεφαλές; εγώ εκεί κάπου πίσω σου έκανα ντου θέσεις στον ουρανό σαν εκείνος ο εισητηριαστής πριν δώσει το σήμα πως όλα είναι εντάξει κι εκείνοι οι φίλοι που είχαν κάνει μακρόχρονο ταξίδι μονάχα γι’ αυτό το παιχνίδι στέκονταν ακόμα σιωπηλοί ανάμεσα στους τοπικούς αντιπάλους κι εσύ φώναξες τόσο δυνατά που έκανες τις σημαίες να λυσσιάσουν σαν πυρσός μέσα στη νύχτα; και μην μου πεις τώρα πως ήταν όλα τυχαία εκεί – γιατί εκείνη τη στιγμή εσύ βγήκες πρώτος μέσα από τον ιδρώτα όλων μας σαν αυτός ο παλιός χαρακτήρας από ταινίες που φέρνει την ελπίδα πίσω σπίτι όταν όλοι έχουν ξεμείνει. σήμερα λοιπόν σου πάω μια ιστορία σαν εκείνες τις παλίες μανάβικες της γειτονιάς μας: όταν ήμουνα μικρός στην Αλεξάνδρειο, κάποιος γέρικας έδωσε σε έναν τελάλη έναν κόκκινο φάκελο μέσα στον οποίο είχε φυλάξει ένα φύλλο μιας παλιάς εφημερίδας από το 1992 όπου η ομάδα είχε πάρει νίκη με 3-0 εκεί που όλοι λέγανε πως δεν υπήρχε τρόπος. εκείνος ο τελάλης όταν είδε τον τίτλο του φύλλου άρχισε να τραγουδάει αμέσως και ξέσπασε εκεί μέσα στο υπόγειο αγοράς σα να πήρε μέρος σε μεγάλη γιορτή. εσύ λοιπόν σήμερα σηκώνεις τόσο ψηλά αυτό το πανό όσο εκείνος ο τίτλος εκείνης της εποχής – κι όσο ζουν αυτές οι κερκίδες όσο κουβαλούν αυτοί οι άνθρωποι την αγάπη τους για τον ΠΑΟΚ έτσι κι εσύ θα ξέρεις πως όταν λείψεις, εκεί στη γωνία όπου τώρα στέκει η σιωπή του πλήθους, εμείς όλοι μαζί θα κρατάμε ακόμα το φωτισμένο σπίρτο και θα ψάχνουμε τη δική σου φωτιά μέσα στο σκοτάδι της νύχτας 🔥💙🔵