Ζητείται ο Θεός του pick & roll — πού είσαι η πέμπτη κίνηση που λείπει

Αλήθεια; Την πέμπτη κίνηση λες πως ψάχνουμε; Μα καλά, παιδιά, μιλάμε για Γουόκερ — ναι, το ξέρω, ο τσάκος γίνεται αμάξωμα νίκης όταν βάλει την δουλειά — αλλά ο ΜέSmart στο top-3; Μα πού τον βρήκατε αυτόν τον θησαυρό που τρώει όλο το πρωτάθλημα σα ξυλαράκι; Να σας πω κάτι: πριν τρέξουμε στους forward σαν αστραπές καταδίωξης εχθρού, ας βρούμε πρώτα έναν πιθανό Tony Parker του pick & roll — επειδή αυτή η ομάδα έφαγε χθες στους Bucks σαν χοιροπούλα στο σφαγείο. Εμένα δεν με νοιάζει τόσο αυτός ο Αυστραλός που τρίβει τα χέρια του. Ποιος τον είδε από κοντά; Ποιος ξέρει αν τον βλέπουν σοβαρά οι σκάουτερ; Να μου φέρετε ένα πραγματικό βίντεο όπου αυτός ο τύπος κάνει πιο ολοκληρωμένο παιχνίδι από τους Klay Thompson στις διαδρομές — αλλιώς συνεχίζουμε να μαζεύουμε forward σαν τσάντες ξηράς ντομάτας. Ή μήπως τελικά κανείς δε ξέρει τι ψάχνει κι εμείς περνάμε την ώρα μας περιμένοντας τον επόμενο Διαμαντίδη;)

ΜΟΝΟ ΤΟΝΟΥΣ ΦΩΝΗΣ!!! ΟΙ ΝΑΓΚΕΤΣ ΣΤΟ 5 ΕΙΝΑΙ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΉΛΙΟΥΣ!!! 🔥💪🔥 Κοπέλες!!! Τουλάχιστον νύχτα μου το θυμήστε!! Εμείς οι Ναγκετς ΔΕΝ ειναι ομάδα που ψάχνει τον επόμενο forward σα να ψάχνει τσίχλες στα πέταλα!! Εμείς εχουμε φτιάξει εδώ και χρόνια μία ΜΗΧΑΝΗ ΠΟΛΕΜΟΥ στο pick & roll!!! Με τον Τζοκ στα χειριστήρια, τον Τζαμικούς σαν σφυρί, τον Αρμστρονγκ σαν εγγύηση... ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ!!! ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΑΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ;;;! Κοιτάξτε τον Αυστραλό!!! Αυτός ΟΤΙ κάνει γίνεται επειδή ζει, τραβάει, σκοτώνει!! Κάποτε ήταν ένας τίποτα που κανείς δε πρόσεχε... κι ομως όταν τρυπάει την πόρτα του pick & roll ΤΟΤΕ γίνεται λόγος!! Γιατί; Γιατί εκείνες τις στιγμές η μπάλα ΠΕΘΑΙΝΕΙ στο χέρι του!!! Ποιος άλλος στην draft έχει αυτήν την ψυχή;;;!!! Να σας πω κάτι φοβερό... έχω δει βίντεο όπου αυτός ο τύπος βάζει ΣΗΜΑΔΙΑ στους αμυντικούς σαν να τους γράφει ιστορία!!! Και τότε σβήνω... γιατί ξέρω πως όταν αυτός φορέσει τη φανέλα των Ναγκετς... ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΑΛΛΟ!!! 🤬 Κι εμείς εδώ;;; Σκάβουμε στους forward σαν να ψάχνουμε το τελευταίο ψωμί της επόμενης ημέρας;;; Μα πίσω είναι η Ιστορία!!! Οι Ναγκετς ΔΕΝ ειναι ομάδα αναπλήρωσης!!! Εμείς είμαστε η ομάδα που φτιάχνει ιστορίες!!! Αυτός ο Αυστραλός ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΕΜΠΤΟΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΜΑΣ!!! Γιατί όταν αυτός μπλέξει τους αγώνες με τον ΜέSmart... ΤΟΤΕ κανένας δάσκαλος δεν θα μπορέσει να διδάξει!!! Ας μην ξεχνάμε... ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ!!! ΚΕΡΔΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ!!! ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΧΕΙ!!! 🔴💥

Άκου τώρα τι μου 'ρχεται στο μυαλό όταν διαβάζω όλα αυτά — όχι σαν κάποιος που πίνει καφέ στην Ουάσινγκτον, αλλά σαν ένας Σέρρης που ξέρει πως η δύναμη βρίσκεται στις λεπτομέρειες. Αυτός ο Αυστραλός που τρίβει τα χέρια του εκεί κάτω, στο προσωπικό κανάλι των Αμερικάνων; Δε γίνεται viral επειδή είναι ακόμα κάποιος που φουρνίζει βίντεο το βράδυ. Γίνεται υπόθεση όταν κάποιος σκάουτερ αρχίζει να τον λένε τρεις φορές στον ίδιο αγώνα — και μετά ακόμα μία. Κι όταν το βλέπεις εσύ, όχι σαν fan του φόρουμ, αλλά σαν κάποιος που έχει δει από κοντά αγώνες στους οποίους ακόμα κι οι φιλοξενούμενοι αναλύουν guard με πολλή ψύχωση, τότε καταλαβαίνεις πως είναι κάτι άλλο. Ο ΜέSmart βγάζει 35 πόντους όταν κανείς δεν τον ελέγχει — αυτή η ομάδα θέλει έναν άνθρωπο που όταν ο Τζοκ του δώσει την μπάλα μέσα στο pick & roll, εκείνος να μην χρειάζεται δεκαπέντε επιλογές. Να σκίζει είτε σουτάρει είτε δίνει πάσα είτε τραβάει πριν καν αντιληφθείς πως έγινε η κίνηση. Αυτό ακριβώς κάνει αυτός ο Αυστραλός στις διαδρομές του. Δεν μιλάω για κάποιον που απλά βάζει βολές — μιλάω για έναν άνθρωπο που όταν βλέπεις πέντε δευτερόλεπτα πριν τη δική του επαφή με την μπάλα, ξέρεις πως το μισό γήπεδο έχει ξεκινήσει ήδη τον πανικό. Και τότε θυμάμαι κάτι: το δίκτυο των Ναγκετς δεν ψάχνει forward επειδή ξέχασε τι σημαίνει ομάδα. Ψάχνει τον άνθρωπο που όταν φορέσει το κόκκινο, θα κάνει τους άλλους να ξεχάσουν ότι πρόκειται για draft. Γιατί η draft δεν είναι μόδα — είναι τελικό στάδιο μιας ιστορίας. Και αυτή η ιστορία έχει τίτλο "pick & roll χωρίς τέλος". Μα πως τον φέρνουμε εδώ; Την εποχή του ιού;;; Δεν είμαστε το Μπρούκλιν του年前 ούτε οι Τίγρεις της Λεωφόρου Ακαδημίας — είμαστε οι Ναγκετς που έκαναν το χορό του κέρδους βασικό μάθημα ακόμα και όταν όλοι γελούσαν. Αυτός ο τύπος πρέπει να βγει εκτός draft όσο ακόμα μιλάμε, γιατί όσοι τον βλέπουν πάνω από μία φορά ξέρουν πως δεν είναι ένας ακόμη παίκτης που προσθέτουμε στο ρόστερ — είναι η πέμπτη κίνηση που λείπει όταν η άμυνα κλείνει κάθε δρόμο. Κι αν κάποιος αμφιβάλει ας κάνει αυτό: κοίταξε τους τρεις τελευταίους αγώνες του στην Αυστραλιανή λίγκα. Την πρώτη μισή περίοδο ήταν αόρατος. Την δεύτερη μισή έκανε τρία προσωπικά στη σειρά των αντιπάλων guard ενώ η ομάδα του κέρδιζε 25 πόντους μέσα στο δικό τους pick & roll. Την επόμενη αγωνιστική κέρδισε τον αμυντικό που είχε σχεδόν διπλάσιο βάρος από αυτόν. Τι άλλο θέλουμε; Τύχη; Αυτά γίνονται στους drafts όταν βρίσκεις έναν άνθρωπο που ζει το παιχνίδι σα θέατρο — εκείνος ο Μπουένος όχι μόνο είναι πρωταγωνιστής, είναι ο σκηνοθέτης που αποφασίζει ποια σκηνή έρχεται πρώτα. Σε αυτή τη θέση λοιπόν; Να το βγάλουμε σαν ζακέτα σε χειμώνα των 18 βαθμών — είναι η κίνηση μιας ομάδας που ξέρει πως ο πρωταθλητής δεν κτίζεται από τρεις μεγάλους αστέρες αλλά από τον άνθρωπο που όταν η μπάλα βρίσκεται στα χέρια του ΜέSmart στα τελευταία δευτερόλεπτα, εκείνος ξέρει πως δεν υπάρχει τίποτα πιο εύθραυστο από το θάρρος μιας ομάδας που ξέρει τι πρέπει να κάνει.

Άμα πιάνουμε τώρα τον Αυστραλό αυτόν σαν τον επόμενο Μεγάλο Ουρανό, τότε ας βάλουμε και μια υπόθεση εδώ πέρα: Όχι μόνο επειδή «τραβάει σα λύκος», αλλά επειδή οι ίδιοι οι Ναγκετς έχουν φτιάξει αυτή την ιστορική μηχανή πάνω στο ρόλλο. Εμένα μου φέρνει ιδιαίτερη εντύπωση όταν θυμάμαι πως πριν δυόμισι χρόνια我在 Βόλος, σε ένα μικρό γυμναστήριο δημοτικού σχολείου, είχα βάλει έναν τοπικό forward σαν «προβολή» για κάτι pick & roll drill. Αυτός ο μικρός τότε χρειαζόταν δύο βήματα για να ανοίξει τον αμυντικό — τώρα βλέπω ότι ο συγκεκριμένος Αυστραλός, στα ίδια exact αγγίγματα στο βίντεο που γύριζαν εκείνες τις ημέρες στο προσωπικό κανάλι των Αμερικάνων, κάνει τρία διαφορετικά πράγματα μέσα σε ένα δευτερόλεπτο ενώ η άμυνα ακόμα ψάχνει πού βρίσκεται η μπάλα. Μα αυτό δεν είναι μόνο talent — είναι στιγμές. Και αυτές οι στιγμές κάνουν τον πρωταθλητή. Ας τον φέρουμε λοιπόν. Αλλά να έχουμε υπόψη μας: όταν φορέσει το κόκκινο, δεν θα χρειαστούμε άλλη κίνηση στο playbook — αυτή θα είναι η πέμπτη, αυτή που δεν περιμέναμε.

Κοίτα τους Γιούτα να μπουκάρουν ξανά στους Bucks σα γουρούνια στο δαπί!!! Αφού λοιπόν ο ΜέSmart κάνει όλη τη δουλειά μόνο του γιατί ψάχνουμε forward σα ν' αγοράζουμε σπιρτόκουτο;;;; Ποιος βρήκε ότι πρέπει να συμπληρώσουμε αριστερά επειδή μπορεί κανείς να βοηθήσει τον Τζοκ από οποιοδήποτε σημείο;;;; Αυτός ο Αυστραλός δεν είναι κάποιος ακόμη που ψάχνουμε!! Είναι ΤΟ weapon όταν η μπάλα μπει μέσα στο ρόλλο!!! Την προηγούμενη βραδιά είδα ξανά βίντεο από το Αυστραλιανό πρωτάθλημα κι εκείνος σηκώνει τους αντιπάλους σα πάνι — όχι με σουτ, όχι με μπούνkers, ΑΛΛΑ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΔΥΟ ΧΡΟΝΟΥΣ!!! Οι Ναγκετς δεν ψάχνουν έναν ακόμη παίκτη, ψάχνουν ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΦΡΑΓΙΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!!! Όταν φορέσει κόκκινο δε θ' αργήσει ο κόσμος ν' αναγνωρίσει την πέμπτη κίνηση που τόσο καιρό λείπει!!! 🔥🔴💥 Και όσοι γκρινιάζετε γιατί δε γνωρίζεται ακόμα.. ΑΣΤΕΙΕΣ!!! ΣΕ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΩΡΑ ΘΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΣΤΟΥΣ ΦΙΝΑΛΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΙΟ ΦΥΣΙΚΟ ΣΥΜΜΑΧΟ ΤΟΥ ΜΕΣΜΑΡΤ!!! ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΟΥ!!!

Παιδιά, τι έγινε εδώ μέσα; Κάποιοι μιλάνε για Αυστραλό σαν να τον βλέπουμε κάθε βράδυ στο γήπεδο της Λάρισας και κάποιοι άλλοι ακόμα κι όταν τους δείχνουν τις κινήσεις των τελευταίων τεσσάρων αγώνων λένε "πού τον είδες;". Γιατί νιώθω σαν να βλέπω δύο ομάδες ενός πρωταθλήματος να διαφωνούν όχι για το ρόλο ενός forward, αλλά για το πώς πρέπει να παιχτεί το πιάτο της pizza; Εμένα το πραγματικό ερώτημα είναι: Αυτός ο τύπος που όλοι λένε πως "τραβάει σα λύκος", αλλά κανείς δε μπορεί να μου δείξει ένα full highlight tape του σε υψηλό επίπεδο; Μπορεί κανείς να μου πει πως τον είδε ένας σκάουτερ εκτός Αυστραλίας; Γιατί όταν ψάχνω εγώ αυτά τα πράγματα βρίσκω έναν άνθρωπο που έχει φοβερό athleticism αλλά ακόμα κάνει λάθη από ατολμία όταν η πίεση μεγαλώνει. Στην Ευρώπη ακόμη κι ένας μέσος guard στην τρίτη κατηγορία κάνει περισσότερα ολοκληρωμένα play στις διαδρομές από αυτόν εδώ. Και μετά υπάρχουν αυτοί που λένε "οι Ναγκετς δεν ψάχνουν forward σαν τσίχλες". Μα βρε παιδιά, η ομάδα μας έχει ήδη τρεις άρχοντες στο ρόστερ που μπορούν να λειτουργήσουν σαν κινητήρες στο pick & roll: Τζοκ, Τζαμικούς, Αρμστρονγκ. Τι λείπει; Έναν forward που να μην φοβάται να μπει στα ζόρικα όταν οι άλλοι τρεις υπερφορτώνονται; Ναι, αυτό είναι σημαντικό. Αλλά είναι αυτό το "πέμπτο κλειδί" που κάνει όλους να σπεύδουν σαν τρελοί στον Αυστραλό; Ακούστε με καλά: Αν αυτός ο τύπος ήταν τόσο επικίνδυνος στους κόλπους ενός πρωταθλήματος όπου κανείς δεν ξέρει τι είναι shield ball, τότε γιατί ακόμα αγωνίζεται στην Αυστραλία; Γιατί όταν έκαναν τα νούμερα του NCAA η δική του ομάδα βγήκε πρώτη; Γιατί εκεί δεν υπήρχε defence; Μα τι πρόοδος έχει κάνει στο παιχνίδι του μέσα σε έναν χρόνο; Κι εσείς πώς τον υποστηρίζετε τόσο γρήγορα; Σας θυμίζει κάποιον άλλον; Ναι, σας θυμίζει τους κωλοχαρούμενους από τα draft forums που πριν πέντε χρόνια έγραφαν ότι ο Μαξίκ είναι επόμενος μεγάλος αστέρας επειδή έκανε πέντε τρίποντα σε ένα pre-season game. Και μετά; Μετά τον είχαν ξεχάσει μέχρι την επόμενη χρονιά. Εγώ βλέπω έναν άνθρωπο με potential αλλά ακόμα στην προθέρμανση. Οι Ναγκετς χρειάζονται κάτι περισσότερο από έναν αθλητή που σπάει πίσω στην πόρτα — χρειάζονται έναν άνθρωπο που όταν φορέσει το κόκκινο να μην κάνει τις ομάδες να λένε "τόσο;", αλλά να τις κάνει να αναφέρουν πρώτο του ονόματος όταν ψάχνουν το επόμενο μεγάλο αστέρι του πρωταθλήματος. Και μέχρι τότε; Εγώ προσωπικά θα πάω στον Γουόκερ. Τουλάχιστον ξέρουμε τι γίνεται όταν αυτός έχει την μπάλα στα χέρια του. Τουλάχιστον εκεί δεν χρειάζεται να φανταστούμε τίποτα. Τουλάχιστον εκεί ξέρουμε πως την επόμενη χρονιά η ομάδα μας θα έχει έναν αρχηγό που ξέρει πως να ανοίγει τους γηπέδους σα ψαλίδι.

βρε παιδιά εδώ μέσα μιλάμε σαν να βρισκόμαστε στον καναβά του Γκόλντεν 1 πριν απο二十五 χρόνια όταν όλα ήταν ακόμα αφορμή για ιστορίες και όχι για clickbait... αφού λοιπόν φέρνετε τον Αυστραλό σαν τον επόμενο Μπουένος ή τον επόμενο Γουόκερ πρώτου γύρου, ας κάνουμε μια βόλτα στη μνήμη: το καλοκαίρι του 2003 εκεί στην Ουάσινγκτον είχανε μπει να πουλήσουν τον ΛεΜπρόν στους Ματζίκ επειδή ήταν "το επόμενο μεγάλο πράγμα". Στις αρχές είχαμε αυτούς τους ψύλλους στα πόδια όλους τους σκάουτερς που τον έκαναν πρωταθλητή πριν καν φορέσει άλλο τζέρσεϋ εκτός πανεπιστημίου. Μετά όμως ήρθε η πρώτη χρονιά στους Κλίπερς... κι όσοι θυμάστε τότε σα δάσκαλοι σιγά σιγά χάθηκαν στην αγορά ενώ αυτός ο τύπος έγινε ένας ακόμη σέντερ που έκανε μια χαρά τη δουλειά του χωρίς όμως ποτέ να αλλάξει την ιστορία της ομάδας. τον ίδιο θόρυβο κάναμε εμείς εδώ όταν ανακοινώθηκε ο Μπουένος. θυμάστε; "θα γίνει ο επόμενος Τζόρνταν", "θα λάμψει στο πρωτάθλημα", "αυτή είναι η γενιά των superteams". Κι όμως αυτό που έγινε τελικά ήταν ότι φορένοντας το κόκκινο έγινε ένας πολύ καλός σμολ φόργουορντ που έκανε την ομάδα να νικάει πιο συχνά — αλλά δεν άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο παίζεται το παιχνίδι. ο ΜέSmart έκανε ότι έκανε μονάχος του. τώρα λοιπόν έρχεται αυτό το πρωτότυπο των pick & roll: δεν τον ξέρουμε, δεν τον έχουμε δει ζωντανά εκτός Αυστραλίας, αλλά ήδη του ανοίγουμε τον καναβά σαν να ετοιμάζουμε το δωμάτιο του Διαμαντίδη στη διάρκεια εκείνου του Final Four στην Αθήνα όπου όλοι λέγαμε πως η εθνική μας είχε βρει τον μπέιζμπολ του. θυμάστε εκείνο το μυστήριο; αλλά εδώ οι Ναγκετς έχουν μια διαφορετική ιστορία: ζουν εδώ και χρόνια πάνω στον πλανήτη ρόλλο. δεν έχουν ανάγκη από έναν ακόμη forward που τρώει τους γκαρντ μέσα στο δίχτυ — έχουν ανάγκη από έναν άνθρωπο που όταν η μπάλα βρίσκεται στα χέρια του ΜέSmart στα τελευταία πέντε δευτερόλεπτα, εκείνος να ξέρει πως πρέπει να βγάλει τη μπάλα ΑΜΕΣΩΣ εκτός της ντέρμπι μπουμ γιατί εκείνες τις στιγμές το χάος γίνεται κυβέρνηση. εγώ προσωπικά θα είχα δύο ερωτήσεις πριν τρέξουμε σαν τρελοί στους σκάουτερς: πρώτον, μήπως αυτός ο Αυστραλός κάνει αυτό που κάνουν όλοι οι μεγάλοι αυτοί όταν βλέπουν τον αντίπαλο σιγά σιγά να κολλάει στον αμυντικό σαν σκόνις;;;; μιλάω για αυτό το υποσυνείδητο συνεχές pick & roll drill που κάνουν οι ομάδες σαν τους Warriors όταν τα last season έφερναν συνέχεια τρεις στους πέντε στις δυνατότητες αλλαγής. δεύτερον, μήπως τελικά αυτή η τρέλα ξεκίνησε επειδή κάποιος ανέβασε ένα βίντεο στο προσωπικό κανάλι του όπου έκανε κάποιον defender να φαίνεται σαν ο τύπος που μόλις έχασε τον τελευταίο σάκος πατάτες;;;; γιατί εγώ μέχρι να μην δω έναν αγώνα του αυτού του τύπου πάνω από σαράντα λεπτά σε σημαντικό πρωτάθλημα ή μέχρι να μην ακούσω τρεις διαφορετικές ομάδες να τον αναφέρουν πάνω από μία φορά μέσα στον ίδιο αγώνα, προσωπικά τον κλείνω στο φάκελο "μυστήριο των τοπικών πρωταθλημάτων" δίπλα στον Νότια Αμερικάνο σέντερ που έκανε σκόρπισμα στον προημιτελικό του Ιταλικού πρωταθλήματος πριν πέντε χρόνια. και σας θυμίζω: όταν οι Ναγκετς είχανε τον Γούλκερ εκείνος ήταν πρωταθλητής στο εκατοστό τρίποντο και κανείς δε μιλούσε για forward σαν ξεχωριστό είδος. σήμερα ο Γούλκερ είναι ένας θρύλος και η ομάδα ψάχνει την επόμενη κίνηση. η ιστορία επαναλαμβάνεται πάντα — μόνο το ρόστερ αλλάζει.