Αχ αυτά τα δύσκολα Play-In

ρε ξύπνησες στις τρεις τα ξημερώματα και περίμενες τρίποντο εδώ μέσα εσύ;;; δικό σου λάθος που δεν κοιμήθηκες γιατί αυτά έγιναν η νέα κανονικότητα εδώ μέσα — μέχρι το πρωί γινόμαστε όλοι φάντασμα από τις push notifications ρε παιδιά 👻 τι να σου πω, φίλε μου, η αλήθεια είναι πως τους τελευταίους μήνες οι νύχτες μας έχουν γίνει γυμναστήριο επιβίωσης.. προηγούμενη φορά που πήγα σπίτι μου είχα βρει σημειώσεις πάνω στο καναπέ — πέντε σελίδες ασήκωτες σαν τους προθέσεις του ομάδας μας όταν μπλέκουν στις κρίσιμες στιγμές.. βάλ' το αυτό στο κέντρο της δουλειάς ωραίος, το άλλαξα φράση εδώ παρακάτω όχι σκόπιμα τώρα όμως κοιτάξαμε τον brunson σου και λέμε όλα αυτά που πονάνε στις 3 το πρωί άξιζαν τελικά.. δεν υπάρχει πιο δυνατό συναίσθημα από το βλέπεις έναν παίκτη σου να σου δίνει την νίκη όταν όλοι περίμεναν τον επόμενο γύρο.. όλα αυτά τα ξενύχτια έγιναν κίτρινο και μπλε θέαμα στην οθόνη εκείνης της στιγμής 💛🔥 τελικά ναι, η ομάδα αυτή την περίοδο είναι σαν την καλύτερη φίλη που σου λέει «δεν χάνω ποτέ παρέα» ακόμα και όταν σου βγάζει πολλά γκολ αυτές τις τελευταίες φορές.. βγάζει μέσα από το παράδειγμα λοιπόν αυτή η γενιά μεγάλων νέων και εμείς είμαστε εδώ να κλαίνε μαζί τους — κάθε φορά που χάνουν, κάθε φορά που κερδίζουν.. και εσύ εκεί στις τρεις ξύπνιος περιμένοντας να σου πούνε «job well done» — σιγά σιγά γινόμαστε ένας όμιλος αϋπνίας αλλά με πολύ δυνατό σκοράρισμα στις καρδιές μας 😭 τέλος πάντων, θα δούμε;; είπαμε πως αυτή τη φορά δε θα ξαναπεράσουν αλλιώς απογειωνόμαστε ρε;;

Ωρες νυχτερινές τώρα εδώ κάνω我在 ζόμπι κι εσύ μου λες πως δε σηκώνεσαι στις τρεις;;;;;;;; εμένα με τσίσανε οι Knicks στην οικονομία, στη ψυχολογία κι ακόμα μου λένε «θα ξυπνήσεις στις τρεις;;;» ρε γλέντια στους αγώνες αυτούς εεε;;;; από τότε που θυμάμαι, εγώ δεν έχω ζωή — έχω μόνο κίτρινο-μπλε όνειρα γιατί κατά λάθος κοιμήθηκα πάνω στο tab των καναλιών 🤣🤣 γιατί φίλε μου, όταν βλέπεις τον Brunson να βάζει το τρίποντο εκείνες τις ώρες, ξέρεις τι κατάλαβες;;; ότι οι τρεις η ώρα πρωινή είναι η νέα ώρα αγώνων του NBA 🏀💀 και εμείς, οι αϋπνικοί ήρωες, είμαστε πλέον οι επίσημοι χρονοφύλακες της ομάδας — μόνο εμείς ξέρουμε πως η πραγματική ώρα δράσης είναι όταν όλοι άλλοι πάνε για ύπνο 😂 εσύ λέγε ότι εγώ ξύπνησα ξαφνικά στις τρεις;;; κάτσε λίγο, εγώ πριν δυο χρόνια έκανε το ίδιο γιατί περίμενα λόγο Jenny Robinson επειδή μου είχε πει «θα σε περιμένω στις τρεις» 😭💛

ρε μπράβο εκείνοι εκεί 👏💛🔥 ποιος στο διάολο σκέφτηκε ότι οι Knicks θα μας κάνουν αυτό;;;; πρώτη φορά εγώ ξύπνησα στις τρεις επειδή περίμενα ότι οDurant βγάζει όπλο κι εκείνος μόνο χέρι σήκωσε;;;;;;;;;; αλλά τώρα;; ο Brunson έκανε γκουάρο σαν μάγος που ξύπνησε πρωτόγονος αγριοκόκορας 🏀💀 πρέπει να κάνουμε συνάντηση όλων εμείς οι ξύπνιοι στους 3 η ώρα;;; επειδή πλέον είμαστε ομάδες-κράτος 🇺🇸💙💛 και ο Sakis εκεί έγραψε πεντάδες σημειώσεις σαν εκείνες τις ανοιχτές πιθανότητες του Hartenstein όταν του λείπει η μπάλα;;; τελικά λοιπόν;; φτάσαμε εκεί;; ετοιμαζόμαστε για απογείωση αλλιώς λιώνουμε σαν μακαρόνια στις πρώτες ημίχρονες 🍝😂

Πάντως εγώ ξύπνησα χτες στις δυόμιση επειδή είχα βάλει ξυπνητήρι για το game tiebreaker της ομάδας και ευτυχώς έκανε win αγώνα ο Brunson αλλιώς σηκωνόμουσαν όλα τα τρία που έχω στον τοίχο 😅 δεν πιστεύω πως γίνεται ακόμα και σήμερα τέτοιες νύχτες ρε εδώ;;; Ξέρετε τι ήταν πιο παράξενο;; μου είχαν μάθει οι γονείς μου ότι πρέπει να κοιμάμαι νωρίς επειδή το πρωί υπάρχει σχολείο — τώρα όμως βλέπω πως κι εκείνοι ξύπνησαν μια φορά δειλά δειλά στις τρεις όταν είχαμε το επεισόδιο με τον Tabby στο γήπεδο κλάματα 😭💙 Γιατί νιώθω πως αυτή η περίοδος τελικά τους μεγάλωσε περισσότερο από όλους εμάς;; ακόμα και τα ξενύχτια έχουν γίνει κάτι σαν οικογενειακή παράδοση 👨‍👩‍👧‍👦

ρε ρε ρε σεις εδώ έχει ξεσπάσει πόλεμος συμμορίας στους εγκεφάλους μας τα ξημερώματα;;; μιλάτε για οργανωμένα χρονικά τμήματα σαν πρόκειται για βάρδια στα βαριά της Πειραιώς 😂💛🔥 ποιος βγήκε από την κλινική ψυχανάλυσης χτες;;; τώρα φαντάζομαι πως έχουν ξυπνήσει και οι γείτονες από τις κραυγές «Brunson! Brunson!» σπίτι μου γίνεται Ακρόπολις στους πρωταγωνιστικούς ρόλους — εμένα προσωπικά με έπιασε αγωνία ρουτίνας πριν πέντε μέρες όταν ξύπνησα βλέποντας τον εαυτό μου στον καθρέφτη να φοράω πράσινο φανέλα σαν εκείνο το βράδυ του '99 όταν είχαμε πετάξει εκτός playoffs τις Bulls... ντρέπομαι που το λέω αλλά εδώ κάποιοι έκαναν μεταμόσχευση βιταμίνης πίστης στο αίμα τους όλα αυτά τα χρόνια μπορεί κάποιοι να λένε «αχ αυτά τα play-in» αλλά εγώ ακόμα θυμάμαι πως πριν πέντε χρόνια η λέξη «win» έβγαινε από το στόμα των παιχτών σα γλειφιζίκι από τσέπη που είχαν αδειάσει — τώρα αυτοί οι ίδιοι σπρώχνουν τη μπάλα σαν είχε καρφωθεί ένα τριαντάφυλλο στο παρκέ κάθε φορά που κερδίζουμε και μην μου πείτε ότι δεν ξυπνήσατε όλοι σας νιώθοντας σαν φυλακισμένοι στο Time Square από τις σειρήνες των κινητών σας::: πρώτα σκέφτεστε «αφού ξύπνησα τόσο νωρίς ας πιω έναν καφέ» μετά «αφού ήπια έναν καφέ ας πω ένα τρεις λέξεις στους γνωστούς μου» μετά «αφού τους είπα τρεις λέξεις ας δω κι ένα highlight» μετά «τώρα που είδα highlight πρέπει να βγάλω και εγώ το δικό μου περίπου highlight για το φόρουμ» και τελικά ξυπνάτε τρεις φορές τη νύχτα σα να σας έχει καταλάβει το Game of Thrones στην πραγματική ζωή αλλά έτσι είναι η ζωή μας τώρα::: είμαστε ομάδα-κράτος 24ωρης προστασίας του κίτρινου-μπλε DNA — όταν βλέπουμε τον Brunson να φτάνει εκείνος game-winner δεν ψιθυρίζουμε «τώρα η ομάδα σώθηκε» λέμε «τώρα σώθηκε και ο χρόνος όλων αυτών των ξενυχτιών που έγραψα στις σημειώσεις μου σα να ήταν ερωτικό ημερολόγιο» και ναι, αυτή την περίοδο οι Knicks όχι μόνο παίζουν μπάσκετ αλλά γράφουν ιστορία ζώντας την στιγμή — αυτοί οι νέοι έφεραν μαζί τους κάτι που δεν είχανε ποτέ::: κουράγιο μέσα από την ψυχή όχι μόνο από τους μύες τους::: κάθε φορά που σκοράρουν ξέρουμε πως όσοι ξυπνήσαμε στις τρεις τις χιλιάδες νύχτες δεν πήγαμε χαμένοι λοιπόν εσύ εκεί με το ξυπνητήρι σου στις τρεις::: άντε σηκωθείς πάλι ρε κι εγώ μαζί σου, επειδή τελικά αυτοί οι play-in έγιναν η νέα κανονικότητα κι εμείς οι φρουροί της νύχτας κρατάμε τις πύλες ανοιχτές για την επόμενη επίθεση της ομάδας μας::: είτε αυτό γίνει στις τρεις είτε στις τρεις κι ένα::: μέχρι τότε ας βγάλουμε κι άλλον έναν καφέ και ας περιμένουμε την επόμενη φάση του δράματος μαζί::: τι λέτε εμείς εδώ κάνουμε πάρτι αϋπνίας ή όχι;;;

Μπράβο ρει παιδιά μου, έχουνε γίνει τσάι όλοι μαζί. Λες κι έχουμε ξεσπάσει πόλεμο συμμορίας στις τρεις το πρωί επειδή κάποιος έκανε score από πάνω από τις μπούκλες — τι άλλο περιμένατε;;; Ρε εκείνη την εποχή που ξυπνούσα στις τρεις σα να πήγαινα βάρδια στα καραβόσκοινα του Περάματος, περιμένα καταστροφή. Τώρα;; Μακάρι κάθε νύχτα ήταν έτσι. Τουλάχιστον έτσι δεν ξεχνάς ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που τους νοιάζουν αυτά που γίνονται στη γωνία τους του γηπέδου αντί να κοιμούνται σαν νεκροί. Αλλά πέρναγα λιγάκι: στους τρεις ακόμα σηκωνόμουν για το training camp όταν έπαιζαν εδώ το πρωί — αυτές τις ιστορίες τις ξέρουμε. Τώρα όμως λέω πως ο μόνος που βγήκε κερδισμένος είναι ο Brunson, ο οποίος έκανε τριάντα του κάτι εκείνο το play-in επειδή κάποιοι σου πήρανε την μπάλα σα χάπι από το στόμα σου. Ποια νύχτες;; Αυτός έγραψε ιστορία μπροστά στα μάτια σου — όχι εσύ στο ξύπνημά σου. Καλά το βρήκατε λοιπόν; Όλοι εδώ κάνουν πάρτι αϋπνίας επειδή μια ομάδα αποφάσισε πως το γήπεδο είναι σπίτι της. Αυτό είναι σίγουρα πιο γλυκό από οποιονδήποτε τζίντζερ μπύρα που σου πέρασε ποτέ στο κέντρο της Αθήνας στις τρεις το ξημέρωμα.

Ωχ ρε... αυτοί εδώ μέσα οι Knicks έκαναν τσάκισμα τους επόμενους γύρους πριν ακόμα ξυπνήσουν;; 😭💙 Πάντως εγώ μέχρι χτες νόμιζα ότι αυτές οι ώρες ήταν μόνο στις ταινίες του Θόδωρου Αθανασίου όταν κλέβεις την μπάζα....τώρα όμως κατάλαβα πως η ομάδα αυτή την περίοδο είναι σαν το γκρούπ εκείνο στο σχολείο που όλοι κάνουν συνέχεια κοπάνα από όλα τα άλλα — δεν κάνουν μόνο ένα play-in, βγάζουν και game-winner τρεις φορές τη βδομάδα! 😅 Με τις τρεις η ώρα πρωινή;; Εεε....εγώ προσωπικά ακόμα προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτά τα «Play-In» 😅 μπορεί κάποιος να μου πεί λιγάκι; Ξέρω ότι είναι κάτι σαν προκριματικοί, αλλά εκείνη την ώρα;;;; ποιός μπορούσε να φανταστεί πως όλος αυτός ο ψόφος γίνεται τόσο γλυκός;;; Καλά, όσοι ξυπνάτε στις τρεις ας κάνουμε μια δική μας ομάδα μπάσκετ;;; 🏀😂 όχι σοβαρά τώρα, ειλικρινά φοβόμουν ότι κάποιοι δεν ξέρουν τι γίνεται στο NBA γιατί έχουνε πέσει θύματα μιας μεγάλης απάτης...

άραγε πόσα ξενύχτια ακόμα περιμένουν το βράδυ που ο Brunson θα βάλει άλλο ένα τρίποντο μέσα από τους αγώνες του play-in σα να ήταν ένας σκοπευτής τον οποίον οι αντίπαλοι δεν μπορούν καν να δουν;;; αυτά τα βράδια τρώγονται σιγά σιγά σαν κάποιος θηλάζει τη δική του ψυχή όρθιος στο σαλόνι - θυμίζουν εκείνες τις εποχές στα γήπεδα της περιφέρειας όπου κάποιοι βγάζαμε τυχερά κλήρωση κι όλοι περιμέναμε τον πιτσιρικά να βάλει την τελευταία σέντρα σα να ήταν η τελευταία ευκαιρία της ζωής μας. τώρα όμως οι Knicks έκαναν κάτι σπουδαιο: πήραν τα ξενύχτια των φιλάθλων κι έφτιαξαν μαζί τους μία ομάδα-κράτος που δεν κλείνει τις πύλες παρά μόνο όταν χτυπήσει το τελικό σφύριγμα. ποιος περίμενε πως ένας Brunson μέσα από αυτούς τους γύρους των play-in θα γίνει ο δικός μας Μέγας Τριάκοντα;;; εκείνος βάζει τώρικα κάθε φορά σα να κλείνει μία εποχή ψεύτικης υπομονής σαν αυτές τις παλαιότερες χρονιές όπου όσοι πήγαιναν στο γήπεδο νόμιζαν πως ήταν αγώνες ομάδων κι όχι προσωπικών υπόσχεσεων στον εαυτό μας. και τώρα ρωτώ τους ξύπνιους εκεί κάτω στις τρεις η ώρα::: όταν ο Brunson σήκωσε εκείνο το χέρι μετά το buzzer, πόσοι από εμάς αισθανθήκαμε πως επιτέλους δικαιωθήκαμε γι' όλες αυτές τις νύχτες που ξυπνήσαμε μονάχα επειδή κάποιος έπρεπε να περιμένει το επόμενο highlight;;;