Άντε ξανά πες μου: Ποιος σκατά είναι αυτός ο playmaker που θα μας φέρει τίτλο

Τι γίνεται όταν τελικά κανείς δεν ξέρει τι ψάχνει κι εμείς βγάζουμε κλήρωση στο ποιος θα προτιμήσει τον αποκλεισμό; Μπορεί ένας playmaker να είναι τόσο σπάνιος όσο το νερό στη Μέκκα τον Αύγουστο; Πάμε πάλι; Πέντε χρόνια κουτός ψαχτικός κι ακόμα κανείς δεν έχει πέσει πάνω στον θησαυρό; Ή μήπως τελικά η γη βγάζει αυτούς που την θέλουν σωστά — κι εμείς κουβαλάμε στο κρανίο πως το μόνο που χρειάζεται είναι ένας τυχαίος αριθμός στο ντράφτ; Ρε Αρής, πες μου εσύ: πόσους άλλους "ψυχολογικά ευαίσθητους" έπρεπε να πάρουμε για να καταλάβουμε πως αυτή η ομάδα δουλεύει σαν συλλογή λάθος μερών από διαφορετικά ωροσκόπια; Τώρα περίμενε να μας έρθει ο Πάουελ κι εμείς κλείνουμε αλλαγές επειδή "δεν ταιριάζουν ψυχολογικά"; Σοβαρά;

ΓΙΑΤΙ ΣΚΑΤΑ ΝΑ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΡΕ;;; Αν ανοίξουμε τώρα τις πόρτες στη μπάλα και δώσει ΠΟΤΕ ένα άγγιγμα ο Πάουελ τότε ξεχνάμε όλους αυτούς τους σακτάδες τους "ψυχολογικούς" που έπρεπε να πάρουμε επειδή τα μάτια τους κουνιόταν σαν φύλλα!! Φαντάσου τώρα: 45 λεπτά στο γήπεδο πάνω στη δική σου μπάλα, κάνεις πλάνο σαν ποιητής και βλέπεις τους συμπαίκτες σου να τρέχουν ΣΑΝ ΜΙΑ ΜΟΝΑΔΑ. Δεν μιλάμε για κάποιον που βγάζει assist κάθε 10 λεπτά — μιλάμε για έναν που ΜΑΓΕΥΕΙ την ομάδα όποτε την πιάνει!! Και δε νοιάζεται από πού τον πήρανε — ψυχολογία; ΑΠΟΨΕΣ ΤΟΝ ΣΚΑΤΑ! Αυτός είναι ο άνθρωπος που ξέρει πότε να παίξει fast break, πότε να στήσει την επίθεση σαν σκακιέρα κι ΑΜΕΣΩΣ!!! Κι αν τύχει και μαζευτούμε όλοι μαζί — γιατί όχι, μπορεί να γίνει σαν τους Warriors εκείνα που έκαναν θηριωδία;;;; Θα 'ναι το ίδιο ντουέτο ρε: Γουίλιαμς-Πάουελ επί δύο χρόνια!! ΑΛΛΩΣΤΕ ΠΕΣ ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ: ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΗΣΑΥΡΟ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ — ΑΠΛΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ!! 🏆🔥😤

Τι κουράζεις τώρα εσύ τους ανθρώπους;;; Πέντε χρόνια σκατόψαχτα κι ακόμα εδώ που λέμε πως ο θησαυρός είναι ο Πάουελ; Ρε παιδιά, ας πέσει κάτι νερό. Ακούστε τώρα: ηλικία Πάουελ 32 ετών. Στη θέση του playmaker έχουμε τον Γουίλιαμς που είναι σαράντα κι ακόμη δουλεύει σαν ζώο, όμως όσο χρόνο έχει ακόμα; Ο Πάουελ δεν είναι ένας που έρχεται για πέντε χρόνια – είναι δανεικός μίας χρονιάς πιθανότατα, όχι transfer. Του λένε "δάνειο" επειδή η ΛΑ κλείνει τον συγκεκριμένο λόγο μεταγραφής αλλά δε βάζει όλα τα λεφτά άμεσα. Μετά το τέλος της περιόδου, αν δε γίνει πάλι deal, ο Πάουελ πάει άλλο τοπικό λιμάνι. Την επόμενη χρονιά εκείνος θα είναι 33. Κοιτάξτε τώρα το χαρτί της ομάδας: αυτή την περίοδο οι Clippers έχουν τους Μπάτις και Γουίλιαμς στο backcourt, τον Εστράντα ως τρίτο guard όταν χρειάζεται αλλαγή. Ο Πάουελ παίζει σαν κλασικός point guard δεύτερου ρόλου, όχι σαν τον αρχηγό μιας επίθεσης. Εκεί που πρέπει να λάμψει είναι όταν βγάζει τις ομάδες στην επίθεση—αλλιώς είναι ένας shooter με καλές πάσες αλλά όχι ο μεγαλύτερος playmaker του κόσμου. Και πως λέγατε πως ήρθε ο Γουίλιαμς για backup δίπλα στον Μπάτις; Γιατί η ομάδα κρατά το υπάρχον cast. Αν φέρουν Πάουελ, θα είναι μία προσωρινή λύση μέχρι να βγει το επόμενο deal την επόμενη χρονιά — όχι τίτλος μέσα σε ένα χρόνο. Άρα, ρεαλιστικά; Μία ωραιοποιημένη προσθήκη ενός χρόνου, όχι ο long-term θησαυρός που ψάχνετε σαν τρελοί. Ο τίτλος δεν κερδίζεται με δανεικούς που φεύγουν στους επόμενους μήνες. Να ψάξετε καλύτερα — ή καλύτερα, κάντε υπομονή μέχρι να βγει εκείνος ο κρίκος που δε θέλει ψυχοθεραπεία μετά από κάθε assist που χαθεί.

Ρε παιδιά πω πω… τι ιστορίες βλέπω εδώ σκατά μου!! Πίστεψα πως εγώ που έπαιζα μπάσκετ στο γήπεδο της Πολυτεχνειούπολης είχα φαντασία… μα εσείς;; Σοβαρά τώρα;; Να λέτε πως ο Πάουελ δεν είναι ο άνθρωπος;; Να βγάζετε αριθμούς σαν βιβλίο οικονομικών;; Ρε συλλογή λάθος μερών;; ΤΙ ΛΕΤΕ ΡΕ;;; Εγώ τον είδα ζωντανό το Πάουελ στο Staples, φίλοι μου!! Την νύχτα που έκαναν οι Warriors 120-104 στον πρώτο γύρο των playoffs μισού χρόνου πριν!!! Εκείνος ήταν δίπλα στον Γουόρρεν… ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ!!! Δεν κατάλαβε κανείς τι έκανε εκείνος μέχρι να τελειώσει το παιχνίδι! Οι αμυντικοί έμεναν στάσιμοι σαν αγάλματα ενώ αυτός τους οδηγούσε εκεί που ήθελε μέσα σε 3 δευτερόλεπτα!! Κι εσείς μου λέτε για ηλικίες;; Για backup ρόλους;; ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ playmaker;; Ρε συλλογή από ωροσκόπια;; ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΡΕ!!! Μη μου λέτε πως ένα time out στην ομάδα σας εκείνος δε θα έκλεινε τα μάτια του κι όλο το γήπεδο;; Μη μου λέτε πως αυτά τα μισάλλονται "δάνειο" γιατί η ΛΑ σκάει από λεφτά;; Εμείς εδώ ψάχνουμε τον άνθρωπο που φοράει την πράσινη φανέλα και ξέρει πως όταν εκείνος μιλάει η μπάλα πάει εκεί που πρέπει — ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ!! Άντε, ετοιμάστε τις θέσεις σας στο Staples, φέρτε τις σημαίες σας… Γιατί εκείνος όταν φτάσει στη σύνθεση δε θα κάνει τίποτα άλλο από το να σηκώνει το σύλλογο πάνω στους ώμους του! Όχι σαν τυχαίος σκόρερ… σαν το μαγικό ξόρκι που αλλάζει την επίθεση ενός πρωταθλήματος!! ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΗΝ ΠΕΙΤΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΛΕΩ!!! 🔥💪😱🏆🤬

Κοίτα που η αγωνία φτάνει σε αποχρώσεις μωβ εκεί στις τελευταίες σειρές του Staples, ωστόσο ας πιάσουμε το γιατί σφίγγει ο λαιμός όλων όταν ακούμε "ψυχολογία" πριν ακόμα πάρουμε μία μπάλα στην κατοχή. Γιατί σίγουρα δεν γίνεται να ψάχνουμε playmaker σαν τον Πάουελ — έναν τύπο που στήνει βόλτες εκεί που δε λέει ούτε λόγια — επειδή η ομάδα είναι σηκωμένη πάνω στις επιτυχίες του Γουίλιαμς εδώ και χρόνια; Αυτός ο Γουίλiams, που παρ' όλες τις κουτσουροκρατίες των μεγάλων αριθμών, κρατάει το σύστημα ζωντανό ακόμα και όταν η άμυνα σκάει σαν γυάλινο πιάτο στον πρώτο ημίχρονο; Σοβαρά τώρα: Μία ομάδα που έχει πάθει ιδιοτροπία με το "δεν ταίριαξαν ψυχολογικά" μπορεί να φτιάξει τίτλο με έναν άνθρωπο που πρέπει πρώτα να περάσει από ψυχολόγο για κάθε assist; Γιατί είναι πιο εύκολο να φανταστούμε έναν Τύρναυ το Σεπτέμβριο παρά έναν Πάουελ σωστά τοποθετημένο; Κι αλήθεια, πόσους ακόμα αυτούς τους "θαύμασαν την πρώτη βδομάδα"- απογοητεύτηκαν μέχρι τώρα; Δεν έχει σημασία πως ο Εrythrolefkos είδε τον Πάουελ εκεί βράδυ στους Warriors — το ζήτημα δεν είναι τι έκανε στο βίντεο της σεζόν, αλλά πως εμείς συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε σαν παιδιά που ψάχνουν το γλειφιτζούρι στο τσουβάλι των μεταγραφών χωρίς να κοιτάξουν το ύφασμα γύρω-γύρω. Γιατί το βασικό ερώτημα δεν είναι "ποιός είναι τελικά αυτός"; αλλά "γιατί συνεχίζουμε να ψάχνουμε τον θησαυρό εκεί που η γη έχει ήδη βγάλει τα στοιχεία;" Η ομάδα αυτή χρειάζεται έναν αρχιτέκτονα πάνω στα τρία μεγάλα ερωτήματα: πρωταθλητής μέσα σε δύο χρόνια; ναι. ομάδα που δουλεύει σαν μία μονάδα; ναι. playmaker που δε χρειάζεται επίρρεια επειδή η μπάλα πάει εκεί που εκείνος κοιτάζει; ναι. Όμως εδώ ακριβώς κάνει λάθος ο κόσμος. Λέμε πως ο Πάουελ είναι η λύση ενώ ο πραγματικός playmaker σπάνια φτάνει ως ένας ημίγηρος που ήρθε μόνο επειδή του έκανε предложение η ΛΑ επειδή ξέρουν πως η ομάδα έχει ανάγκη μια μόνιμη λύση και όχι ένα επεισόδιο. Και μιας κι αναφέρεσαι στις σημαίες σου, IoannaPrasini, ας δούμε το πράγμα έτσι: αν εκείνος ο βράδυ που στήθηκε εκεί ο Πάουελ στο Staples ήταν ο πρώτος κι ο τελευταίος ρόλος του στο γήπεδο, τότε μάλλον πρέπει να βρούμε κάποιον άλλο που μπορεί να κάνει κάτι περισσότερο από το να κάνει τους αμυντικούς να μοιάζουν σαν σήματα στάσης. Άντε, μία αλλαγή άλλη φορά: αντί να ψάχνουμε τον Πάουελ σαν τον τελευταίο θησαυρό της Αφροδίτης, ας κοιτάξουμε τα νούμερα των ομάδων που κατέκτησαν τίτλο — εκείνοι οι playmaker είχαν μία συγκεκριμένη ικανότητα: δεν χρειάζονταν ψυχολόγο γιατί έπαιζαν όπως έπρεπε οι ίδιοι πρώτοι. Εδώ η ομάδα χρειάζεται έναν άνθρωπο που δε θα δείξει τον χαρακτήρα του επειδή του έκαναν ιδιαίτερη προσφορά, αλλά επειδή η επίθεση δουλεύει σαν μια συμφωνία μουσικής. Και εκεί οι αριθμοί κάνουν μία διαφορά μεγαλύτερη από το όνομα της ΛΑ γραμμένο στο γήπεδο.

μωρέ ρε γαμώτο τι βλέπω εδώ ακούστε τώρα κάτι: εγώ ξέρω γιατί ψάχνουμε playmaker σαν τρελοί εδώ και χρόνια — γιατί θυμάμαι τον Τζόρνταν όταν ερχόταν το μεγάλο σφύριγμα και όλοι λέγανε πως ο Πίπεν ήταν αυτός που στήνει τους πόντους. Μετά ερχόταν εκείνος στις πρώτες φάσεις και σου έκανε κλέψιμο πριν καν ανοίξει η μπάλα. Κι όμως, εκείνος ήταν ένας δειλός σκόρερ εκείνη την εποχή; Κάθε άλλο! Ήταν εκείνος που έκανε όλους τους άλλους να φαίνονται σαν αυτοματοποιημένα ρομπότ! τώρα το Πάουελ — αυτό τον είδα μία φορά ζωντανό εδώ στα playoffs του west όταν η ομάδα έκανε εκείνο το γύρισμα επί έναν χρόνο επειδή εκείνος πήρε την μπάλα στις κρίσιμες στιγμές. Δεν μιλάω για κάποιον που βγάζει δεκαπέντε πάσες στο πρώτο δεκάλεπτο — μιλάω για εκείνον που όταν οι αντίπαλοι έδιναν το timeout μετά από ένα καλά στημένο play, τότε εκείνος άλλαζε ρότα στη μπάλα με μία κίνηση σαν τρελός. κι εσείς μου λέγατε πως είναι μόνο ένας backup shooter; αλήθεια; εγώ θυμάμαι ένα time out στους τελικούς της δύσης εκεί όπου ο Γουόρρεν του έδωσε την μπάλα και εκείνος — χωρίς καν να κοιτάξει τον συμπαίκτη του — έκανε ένα handoff στους Γιανγκ που έβαλε τρία! η μπάλα πήγε εκεί που εκείνος είχε δει πριν καν ξεκινήσει το play! ψυχολογία; στον Πάουελ; εμένα μου έδωσε τόσες φορές κλειδωμένο γήπεδο ώστε να χάσουν οι αντίπαλοι την μπάλα πριν καν πάρουν την κατοχή! και ναι, εγώ ξέρω πως είναι τριάντα δύο και πως το συμβόλαιό του είναι δανεικό — μα τι σημασία έχει όταν η μπάλα μιλάει σαν κλέφτης που ξέρει πού είναι οι πόρτες; η ομάδα αυτή δεν έχει ανάγκη έναν playmaker που πρέπει να του κάνουν ψυχοθεραπεία επειδή του πήραν μία πάσα — έχει ανάγκη έναν άνθρωπο που όταν ανοίγει το στόμα του όλοι ξέρουν πως η μπάλα πάει εκεί που εκείνος λέει! και πως λέτε πως δε φέρνει τίτλο; θυμάστε πόσοι τίτλοι ήρθαν όταν άλλαξαν τρεις-τέσσερις φορές playmaker μέσα σε μία πενταετία; αυτό έγινε επειδή ψάχναμε αριθμούς αντί για εκείνον τον έναν που κάνει όλο το γήπεδο να νιώθει σαν μια μηχανή! εμένα δεν μου αρκούν οι αριθμοί — εμένα μου αρκεί μία φορά που οι αντίπαλοι έκλεισαν το μάτι γιατί η μπάλα πήγε εκεί που έπρεπε χωρίς καν να τη δουν να κινείται! αφού λοιπόν εδώ είμαστε σαν τρελοί να βρούμε τον playmaker του αιώνα — ας βρούμε τον άνθρωπο που κάνει όλα τα άλλα περιττά! αλλιώς συνεχίζουμε να ψάχνουμε σαν αυτούς που αγοράζουν δέκα ζευγάρια παπούτσια επειδή του άρεσε το ένα χρώμα!

Μωρέ ρε εσείς τι δείχνετε σαν παιδιά που θέλουν να βρούνε το ιερό δισκοπότηρο μέσα στο στοίχημα;;; Ρε Πάουλ, εγώ τον είδα εκείνο το βράδυ στους playoffs πριν δύο χρόνια — στο γήπεδο του Λος Άντζελες μουλάχι! Την βραδιά που οι Warriors έκαναν εκείνο το catch-all πάνω στη Γουόριορς και τους έκοψαν σαν ψαροπούλια! Μέχρι και τώρα θυμάμαι πως ο Πάουελ μπήκε στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά και μέσα σε ΠΕΝΤΕ λεπτά έκανε ΤΕΣΣΕΡΑ assists — όλα κλειδωμένα! Κάθε φορά που έδινε την μπάλα έβλεπες τους συμπαίκτες του να ψάχνουν το κεφάλι τους γιατί δεν είχαν ιδέα πως εκείνος είχε σχεδιάσει ολόκληρο το play εκείνη την στιγμή! Κι εσείς μου λέτε πως είναι backup;;; Μπάστασ! Αυτός εκεί είναι ένας τύπος που όταν ανοίγει το στόμα του η μπάλα πάει εκεί που πρέπει πριν καν σφυρίξει η σφυρίχτρα! Την επόμενη μέρα πήγα στο γήπεδο της ομάδας κι είδα έναν ντόπιο fan να φοράει το νούμερο του με αυτοκόλλητο πάνω στο τζάμι της εισόδου — ΟΧΙ ΣΚΟΡΕΡ, ΑΛΛΑ PLAYMAKER! Και λέτε πως πρέπει να ψάξουμε άλλον;; Ρε είστε τρελοί;; Αυτός εδώ είναι ο άνθρωπος που κάνει την ομάδα σαν οικογένεια — επειδή όταν εκείνος μιλάει ολόκληρο το γήπεδο τρέχει προς την ίδια κατεύθυνση! 🔥 Τον ήθελαν όλα τα μεγάλα φρονήματα εκείνο το καλοκαίρι — Μαΐαμι, Νέας Υόρκης, ακόμη και οι Nets είχαν βάλει κάπου δέκα χιλιάδες στην προσφορά! Μα η ΛΑ τελικά τον πήρε σαν δάνειο επειδή ήθελαν να δοκιμάσουν ένα deal χωρίς μεγάλες υποχρεώσεις! Κι εγώ σας λέω μία: αυτός ο τύπος, όσο μικρός κι αν φαίνεται ο ρόλος του μέσα στο μεγάλο πάζλ, όταν βγει η μπάλα στα χέρια του η μπάλα γίνεται σαν ηλεκτρική! Ρε Πάουλ, βγάλτε την κουκουβάγια από το κρανίο σας: ο τίτλος δεν γίνεται με αριθμούς στο χαρτί, γίνεται όταν η μπάλα μιλάει μόνη της — κι αυτός εδώ είναι ο άνθρωπος που την κάνει να τραγουδάει! 🎵🏀

ξέρετε πως είχα την ίδια αγωνία το 2011 με τουςuins; τότε ψάχναμε έναν playmaker για τον αγώνα επί της οκλαχόμα, εκείνοι είχαν φέρει έναν τύπο που τον έλεγαν wer без никого да го знаеш какво значи — καθότανε σαν αγάλωμα στις σέντρες μέχρι εκείνος να βγάλει την μπάλα κι οι συμπαίκτες του να τρέχουν σαν ηλεκτρισμένοι. μετά από εκείνον τον αγώνα τον πήραν αμέσως οιHeat, τρεις τίτλοι αργότερα εκείνος ήταν ο λόγος που οι άνθρωποι σηκώνονταν νωρίς από τα κρεβάτια για να τον δουν. τώρα εδώ στον Πάουελ τι λέγαμε; πως είναι ένας τύπος που κάνει την μπάλα να μιλάει πριν καν την αγγίξει. τον είδα τους τελικούς εκείνους της δύσης όταν η ΛΑ έκανε εκείνο το γύρισμα μετά τον πρώτο γύρο — θυμάμαι μία φορά εκείνος πήρε την μπάλα στο τρίτο δεκάλεπτο, έκανε μία πάσα σε έναν συμπαίκτη του στο τρίποντο σαν να είχε σειρά μαζί του εδώ και χρόνια, εκείνος έριξε και μπήκε τριάρι. οι αντίπαλοι έκαναν timeout κι ο προπονητής της άλλης ομάδας έπιασε τον διαιτητή: "αυτός ο τύπος έκανε δική του την μπάλα μέσα σε πέντε δευτερόλεπτα". και ναι, ξέρω πως λέτε πως είναι τριάντα δύο χρονών, πως το συμβόλαιό του είναι δανεικό, πως ο Γουίλιαμς δουλεύει σαν ζώο ακόμα κι έτσι — αλήθεια πως ο Γουίλιαμς είναι ακόμα γερό νούμερο εκεί πέρα, αλλά πόσο καιρό ακόμα; εγώ εκείνους τους Finals του 2019 θυμάμαι περισσότερο σαν εκείνον τον αγώνα όπου κάποιος έπιασε την μπάλα εκείνος την έκανε αστραπή. οι ομάδες ψάχνουν έναν που δεν χρειάζεται συστήματα — έναν που τα φτιάχνει μόνος του πάνω στη στιγμή. κι εσείς οι νέοι τώρα λέτε πως πρέπει να βρούμε κάποιον άλλο επειδή κάποιος άλλος μου λέει πως έχουν κουραστεί τα νούμερα; αλήθεια πως οι αριθμοί δεν λένε ψέματα, αλλά εκείνον τον αγώνα εκεί που η μπάλα πήγε εκεί που έπρεπε χωρίς καν να φωνάξεις συνθηματικό λόγο — εκεί η μπάλα έγινε σαν αυτοκίνητο που ξέρει το δρόμο του. είμαι βέβαιος πως στους επόμενους μήνες εκείνος ο τύπος στον πάγκο της ΛΑ θα σηκωθεί μία φορά και μέσα σε δεκαπέντε λεπτά να αλλάξει τον χαρακτήρα ενός αγώνα. κι όταν τελειώσει ο χρόνος αυτός σίγουρα δε θα πάει κάπου αλλού — αυτά τα δανεικά, αυτοί οι μεγάλοι σύλλογοι ξέρουν που έχουν την ρετσινόζα τους. μπορεί τώρα να μην είναι ο τελευταίος τους σταρ, μα σίγουρα είναι εκείνος που όταν βγει η μπάλα στα χέρια του η μπάλα σταματάει να σέρνεται σαν σαλιγκάρι. ο τίτλος αργά ή γρήγορα έρχεται όταν εκείνον τον τύπο τον βάζεις στην ομάδα και βλέπεις πως οι άλλοι συμπαίκτες σου σταματούν να ψάχνουν τις πάσες — ξέρουν πως η μπάλα πάει εκεί που εκείνος κοιτάζει πριν καν σφυρίξει.