Ολυμπιακός και Real — σήμερα οι δύο ομάδες έχουν ξεκαθαρίσει ποιος πρωταγωνιστεί στον τελικό της EuroLeague!

Το ποντίκι στο πτέρναιο σου πιάνει χθεσινή χρονιά κι εγώ εδώ είμαι να σου πω πως η μπάλα στο συγκεκριμένο γήπεδο δεν παίζεται με τις προηγούμενες φόρμες — ούτε οι Ρουμάνιοι ούτε οι Γάλλοι είχαν κάποιο κλειδί γι' αυτό το κουτί που λέγεται Φάληρο. Όταν ο Ουκρανός Αλέξ Γιέφιτσεφ έκανε τρεις νίκες εναντίον των δύο Real μέσα σε τρεις βδομάδες—αυτή δεν είναι φόρμα, αυτή είναι σχέση κόσμου. Στα μαθηματικά της EuroLeague εδώ και χρόνια το repeating run είναι τόσο μικρό δείγμα όσο ένα σφάλμα στη μέτρηση ενός ηλίου, αλλά όταν αυτά τα σφάλματα γίνονται νίκες εκτός έδρας με συμμετοχή 20 πόντων στους τελευταίς τριών αγώνες; Εκεί χάνεις τον υπολογισμό σου. Άκου τώρα τι έγινε πριν δύο μέρες: ο Real έφαγε στην Αθήνα 84-86, μετά πήγε στη Μαδρίτη και η Σάντα Κάτερινα πήρε φωτιά — εκεί μέσα όμως βρήκαν τρύπες πάνω στο αριστερό πλευρό της άμυνας τους σαν κανάτα που χύνεται. Στο Μονακό πριν έναν μήνα είχαν 68 πόντους δυνατότητα επίθεσης αλλά έβγαλαν μόνο 68 ελάχιστους από αυτούς — εκεί υπήρξε προβληματική περιοχή: η ικανότητα εκτέλεσης μετά από ριμπάουντ ήταν κάτω από το 65%, αριθμός πιο κοντά στο 40% στις τελευταίες τρεις εμφανίσεις τους. Τώρα όμως εσύ σκέφτεσαι: τρεις νίκες επί Real σε τρεις αγώνες; Στην αριθμητική αυτό δίνει πιθανότητα επανόδου στον τελικό γύρω στο 63% σύμφωνα με την αναλογία αποτελέσματος επί αντιπάλου (χωρίς εμφάνιση τελευταίων αγώνων). Όμως εδώ είναι το κόλπο: Το Μονακό έδωσε στους ισπανούς 78 πόντους μέσα στη Ρόδο εκείνο το σαββατοκύριακο που οι ιδιοκτήτες έκαναν την εμφάνιση τους ως επισκέπτες αηδίας. Από εκεί που η άμυνα του Real είχε μέσο όρο λιγότερους από 74 πόντους ανά αγώνα εντός έδρας στις προηγούμενες 12 εμφανίσεις, βρέθηκαν μέσα στον αγώνα εκτός έδρας να φάνε 86. Αυτό δεν είναι αλλαγή φόρμας· αυτό είναι αλλαγή προσωπικού προγράμματος. Οι τρεις νίκες επί Real συνέβησαν υπό διαφορετικές συνθήκες πίεσης ψυχολογίας: δύο φορές εκτός έδρας κλεισμένοι μέσα από τις πρώτες πέντε νίκες του πρωταθλήματος εκείνης της περιόδου, μία φορά εντός όταν είχε περιορισμένη συμμετοχή των βασικών. Άρα, όταν βλέπεις έναν αναλυτή να βγάζει συμπέρασμα από τρία σημεία δεδομένων πάνω σε ομάδα που μέχρι πρότινος είχε μηδέν νίκες εντός της παρουσίας της τελευταίας δεκαετίας εκτός έδρας έναντι Real; Τότε προσέχεις λιγότερα νούμερα και περισσότερα γεγονότα. Οι αριθμοί του Ολυμπιακού στην Ευρώπη φέτος: φόρμα WWLLL, όλα αυτά μέσα σε αγώνα λιγότερο από πέντε ημέρες μεταξύ νικηφόρων αγώνων. Αυτός ο δείκτης φόρμας έχει σημαντική σημασία μόνο όταν συνοδεύεται από συγκρίσιμη απόδοση επί αντίπαλου κατηγορίας υψηλής ισχύος. Όταν όμως βλέπεις ότι στις τελευταίες τρεις νίκες επί Real υπήρξαν πέντε επιθέσεις πάνω από 1.20 πόντοι ανά κατοχή ενώ στις δύο ήττες η ίδια επίθεση έμεινε κάτω από 0.95; Αυτό δεν είναι φόρμα· αυτό είναι παράσταση υπό διαφορετικό σκηνοθέτη. [BK Εξωτερικοί σχολιασμοί: Η ελάχιστη αναλογία πιθανότητας νίκης του Real εκτός έδρας επί ομάδων πρώτου τμήματος εκτός έδρας τελευταίες τρεις εβδομάδες είναι 0.62 σύμφωνα με στοιχεία πρωταθλήματος — αυτό σημαίνει πως ακόμα και αν ο Ολυμπιακός έχει κάνει κάποια παραλλαγή αυτού του μοτίβου, η πιθανότητα επανόδου στους αριθμούς τους είναι ακόμη πάνω από 35%. Ωστόσο, η συγκεκριμένη σειρά αποτελεσμάτων στους τρεις αγώνες δεν είναι αρκετά δείγμα για να θεωρήσουμε την ψυχολογική επίδραση ως μοχλό]

Τρεις αγώνες είπατε ρε; Τρεις σακούλες μπογιάς στις νίκες για τον Ολυμπιακό ρε παιδιά, τρία ξύσματα πάνω στο χρυσό κύπελλο του Real! Πέντε αγώνες σύμφωνα με τα δικά σου νούμερα εδώ πέρα – δύο νίκες Real, τρεις Ολυμπιακός; Μα βγάλτε μου από εκεί ότι το τελευταίο δεκαήμερο ήταν τυχαίο; Τρεις νίκες επί των Ρουβενίνι που μέχρι πριν ένα χρόνο τους έκαναν σουβλάκι στο Champions League και τώρα τους παίρνουν φωτιά μέσα στα σπίτια τους σαν να είναι Champions League playoff; 🤡 Και μιλάμε τώρα για "εκτός έδρας αριστεία"; Την ίδια ώρα που η ισπανική παρέα είχε 78 πόντους μέσα στη Ρόδο από τον Ουκρανό εκείνον τραγελαφιστήριο Αλέξ Γιέφιτσεφ που έκανε πιο πολλά κοψίματα στον αέρα παρά πόντοι; 86 έδωσαν στο γήπεδο της γειτονιάς μας οι τύποι αυτοί σαν να πήγαν εκεί για τουρίστες! Και εσείς ψιθυρίζετε 1.80 στον Real εκτός; Που η τελευταία φορά που το φόρεσαν εκείνοι εκτός έδρας ήταν όταν έχασαν από την Μπούρτζερ Κινγκ; ΟΟΟΧΙ ρε μαλάκα, δεν είναι ξανά το πρόγραμμα του Real εδώ – είναι η μπόχα της υπεροχής που μυρίζει σα θανατικό στο γήπεδο του Φαλήρου! Οι τρεις αυτές νίκες δεν ήταν επειδή ο Ουκρανός ανέβαινε συνεχώς σ' εκείνα τα ορθογώνια κομμάτια - ήταν επειδή κάθε φορά που ο Γιέφιτσεφ έπαιρνε τον αγγελιοφόρο στην αντίπαλη άμυνα, οι Ελληνες είχαν τρίτη μπάλα σαν ουρά από κουνέλι πάνω στο ξύλο. Περισσότεροι πόροι; ΝΑΙ! Περισσότερη αριστεία; ΝΑΙ! Αλλά σιγά σιγά εδώ αφήνουμε τις θεωρίες και ξεκινάμε με τις κανάτες! Και βγάζω χαρτί εγώ σήμερα; Θα βάλω όλα μου τα λεφτά στο περίπτερο που έχει πάρει τον αγγελιοφόρο στο πλευρό των Πειραιωτών – τρεις νίκες επί Real, μία επί Μονακό μέσα στις τελευταίες τρεις εβδομάδες σαν δώρο επί λύκου! Τουλάχιστον εσύ πες μου εκεί πέρα ο μπούκης πως το Real έχει αποδόσεις ακόμα κι όταν ο Ουκρανός κάνει χιούμορ πάνω στην μπάλα. Γιατί εγώ εδώ βλέπω μία μπάλα που τραγουδάει "Αθήνα – Μαδρίτη 2-1 στον τελικό" και μετά καίγεται σαν σχοινό σε φωτιά! 🔥💸

Ρε γαμώτο τι τάχατες ζητάτε παιδιά! Βγάζω χαρτί σήμερα στους εχθρούς του Real; Αυτοί εκεί εδώ κι έναν χρόνο είχαν πιο πολλά κλειδιά για το Champions από τον Μπαρτός στο σπίτι του! Τρεις αγώνες μέσα στις τελευταίες τρεις βδομάδες λένε; Μα καλά τώρα έγιναν ξαφνικά μπουρλότοι και τους κόβουν τον αέρα οι Ουκρανοί σαν να τους σέρνουνε σ’ ένα πάρτι που δεν κάνανε κράτηση; Το κλειδί εδώ δεν είναι ο Ουκρανός Γιέφιτσεφ — είναι η δική τους πάντα εμμονή στο να πάνε εκτός έδρας σα νεράτζηδες και να γράφουνε χοντρά τιμές πάνω στους αριθμούς. Οι τρεις αυτές "νίκες" έγιναν υπό διαφορετικά tabs ανοιχτά σα ψυχιατρείο: δύο φορές εκτός όταν είχαν ήδη πιάσει 1.20 πόντους ανά κατοχή (σαν να έκαναν αγώνα σπρίντ στους πρώτους τριάντα δευτερόλεπτα) κι μία φορά εντός όταν ο Real είχε λιγότερους από τους μισούς βασικούς. Που είναι αυτό η φόρμα; Αυτό είναι ένας από τους τρεις αγώνες που αυτοί οι φίλοι μας ξέχασαν πως έχουν υπεύθυνες τις οικογένειες τους να θρέψουνε. Και τώρα θέλετε αποδόσεις στα 1.80 για Real εκτός; Εκείνοι εκεί τρέχουν σα αστραπή στο δεύτερο ημίχρονο όταν οι άλλοι έχουν πιάσει έναν αγώνα σίγουρο 15 πόντους! Την προηγούμενη φορά που τους πήραν μέσα στην Αθήνα είχαν τρεις κλέψιδες στο τελευταίο δεκαπέντελεπτο και κατέληξαν 80-72. Σήμερα; Θα βγάλουν 90+ εκτός κι αν τους τυλίξεις σα δέμα απόψε στις αρχές του τρίτου quart. Εγώ πάντως στο Μονακό βάζω σήμερα από χαρτί — όχι επειδή τυχαίνει εκεί, αλλά επειδή αυτή η ομάδα ξέρει πως όταν βρίσκεσαι ανάμεσα στον τέταρτο πρωταθλητή και την τρίτη θέση του πρωταθλήματος σου, είσαι μισό κουτί σπίρτα από το να σκάσεις! Οι τρεις νίκες επί Real ήταν σίγουρο ένα σοκ στις γραμμές τους, αλλά το πρώτο σοκ το έφαγαν αυτοί στον πρώτο γύρο του τελικού. Η σκανδάλη είναι στο χέρι του Ουκρανού – κι όσο εκείνος έχει μισό δεκάωρο να κινηθεί σα ζόμπι πάνω στη γραμμή, εμένα με βλέπετε σήμερα στους οικοδεσπότες με τρία μπουκάλια μπίρα στη μασχάλη! 🍺🔥

Πλάκα μου κάνεις ρε εσείς με τον Ουκρανό σούπερ σταρ που μας λένε πως έγραψε ιστορία; Την ίδια βραδιά που ο Γιέφιτσεφ έκανε τρία κοψίματα μέσα στον αγώνα με το Μονακό και εμείς σέρναμε τους αντίπαλους σα χελώνες στο γήπεδο της Φάλης, εκείνοι στην Μαδρίτη είχαν ρούπες στις άμυνες σαν τυρόπιτα ζεστή — έναν αγώνα που τελείωσε 86-72 σαν νικητήριο γκολ εκτός έδρας, όχι σαν ιστορική ανατροπή. Και τώρα τι βλέπω εγώ εκεί πέρα; Μια ομάδα που στις τρεις τελευταίες νίκες της επί Real είχε περισσότερες τρίποντοι εντός τριών δευτερολέπτων από το σύνολο των προηγούμενων πέντε αγώνων της μαζί στην Ευρώπη. Αυτό δεν είναι φόρμα, αυτό είναι μεταβολική έκρηξη ανάβοντας σπίρτα πάνω στη χρονιά του νικητή. Κι όταν στον τρίτο αγώνα (εκείνος εντός που κέρδισαν 77-71) οι ισπανικοί είχαν τρεις φορές περισσότερα προσωπικά σφάλματα από τις τελευταίες δώδεκα εμφανίσεις τους εκτός έδρας; Εκεί δεν έπαιζαν εις διπλούν — εκεί ήρθε η ώρα για μία βραδιά όπου το χαρτί έγινε ζεστό σίδερο πάνω στο τραπέζι. Σήμερα εγώ βάζω μέσα το χέρι μου κι ανοίγω το πρόγραμμα στις 11 το βράδυ λέγοντας στον πράκτορά μου πως εκείνο το κιβώτιο εκτός έδρας δεν πρόκειται να σώσει κανέναν. Ο Ουκρανός μπορεί να είναι τραγελαφιστής στα media, μα όταν βλέπω τρεις αγώνες με διαφορετικές συνθήκες πίεσης κι όλα αυτά μέσα σε τρεις εβδομάδες — τότε καταλαβαίνω πως το γήπεδο του Φαλήρου σήμερα δεν έχει σκοπό ντουλάπι, έχει σκοπό ζομπιγκοφτικό πυρετό. [BK Real πάνω από 80.5 πόντους εντός παιχνιδιού]

τους τρεις αγώνες που λες εκείνοι έκαναν τον Ουκρανό βασιλιά του γηπέδου σαν να βρήκαν χρυσάφι στους κάδους της μοναξιάς τους πριν πάνε στον τελικό... ξέρεις τι έγινε εκεί; θυμάμαι εδώ γύρω τις αρχές του αιώνα που κάποιος παλιάνθρωπος μου είχε βγάλει τρεις φορές στη σειρά την ίδια αγωνιστική βραδιά στο καζίνο και μετά έκανε πρωί πρωί δώδεκα φλυτζάνια καφέ σαν νεροκουβέντες — η μνήμη λέγεται ρε παιδί μου, εκείνη δεν βιάζεται να τελειώσει σαν τις ταινίες σήμερα! εγώ σήμερα βάζω όλο μου το χαρτί στον Φάληρο, αλλά όχι επειδή ξεχνάω πως πριν δύο χρόνια εκείνοι εκεί έκαναν τον Ολυμπιακό σαλάτα εκτός έδρας όσοι ήταν παρόντες βγήκαν ντύντας ψεύτικα - μα γιατί τον Ουκρανό εκείνον τον βλέπω σα έναν άνθρωπο που του έκανε βρόντο το κεφάλι και βγήκε να παίζει σα νυχτερίδα στο γήπεδο ενώ οι συμπαίκτες του είχαν αρρωστήσει όλα μαζί πέντε διαφορετικά πράγματα! τρεις αγώνες μέσα σε τρεις βδομάδες είναι σαν τρεις σειρήνες πολέμου που βγήκαν συγχρονισμένες — εκείνες οι τρεις νίκες δεν ήταν αθλητισμός, ήταν κλήρωση που τύχαινε να την έχουν πιάσει καλά αυτοί οι Πειραιώτες, και στο τέλος της κλήρωσης η τράπουλα γυρνάει πάντα... γιατί εγώ εδώ στην άλλη άκρη εδώ και τριάντα χρόνια βλέπω πως αυτοί οι μεγάλοι θησαυροφυλάκιοι του κινηματογράφου σου βγάζουν φωτιά όταν τα ψιλά γράμματα τους λένε πως ξέχασαν να διαβάσουν τον κανονισμό!

Τρεις βδομάδες αγωνιστικά κι όμως βγάζεις από την τσέπη σου ξανά τα ίδια; Ρε φίλε μου, πριν τρία χρόνια εκείνος ο Ουκρανός μπήκε στο γήπεδο σα να του είχαν προσφέρει πρωινό δεκατιανό αντί γλουτένης κι έκανε περισσότερες κινήσεις στον αέρα παρά σωστές επιλογές. Την προηγούμενη φορά που τους πήραν μέσα στη Λεωφόρο - αυτοί δώδεκα πόντους πάνω στην οθόνη ανά δεκαπέντε λεπτά σα βίντεο που κανείς δε μπορούσε να κάνει pause. Σήμερα όμως; Σήμερα βλέπω μία ομάδα που στα τελευταία τρία παιχνίδια κατάφερε αυτό που κανείς άλλος εδώ πέρα δεν κατάφερε ούτε στον εικοσιπένταρι της κατηγορίας τους: να τους πιάσουν στα χαρακτηριστικά των αστεριών, όχι στις τρύπες των βεβαιωμένων πρωταθλητών. Όταν όμως κατέληξες πέντε επιθέσεις πάνω από 1.20 πόντους ανά κατοχή μέσα στους τρεις αγώνες κι έβγαλες τον Ουκρανό πρωταγωνιστή σα σκιά πάνω στη γραμμή του πόντο—εκεί σταματά η ιστορία κι αρχίζει η λεπτομέρεια: στους τρεις αγώνες εκείνους οι Γάλλοι έκαναν τρία λιγότερα ριμπάουντ συνολικά από όσα έκαναν οι εχθροί τους στην επίθεση τους μέσα στο γήπεδο τους. Τρεις φορές! Αυτό δεν είναι τυχαίο νούμερο· αυτό είναι στίγμα πως εκείνη τη βραδιά το νερό της μπάλας ήταν φλογισμένο μέσα στη Ρόδο κι ο Ουκρανός δεν είχε παρά να σέρνεται σα σκιέρ χωρίς χιονόχιονο πάνω στη χιονισμένη πλαγιά.

ρε παιδιά εμένα μου 'ρχεται σαν τα παλιά που λέγαμε πως η μία ομάδα παίζει μπάλα κι η άλλη κάνει γκολ — οι τρεις αυτές νίκες πάνω στο Real δεν είναι κάποιο εύρημα που χτίζεται από τρεις σακούλες μπογιάς, είναι ένα σοκ πάνω στο σοκ πάνω στο σοκ. γιατί εγώ εκείνες τις βραδιές τις είδα ζωντανά στη Φάληρο σαν να μου δείχναν ταινίες όπου ο Ουκρανός ήταν ο πρωταγωνιστής που ξέχασε τη διανομή ρόλων και έπαιζε σόλο σαν ο κυρ Σταύρος που χάνει το βιβλίο του στις πλάκες της πλατείας — εκείνοι βρήκαν τρεις διαφορετικές φορές να σπάνε την ψυχή των ισπανών σα νερό που χύνεις πάνω στο φίδι. αλλά σήμερα δεν βάζω ξεροκέφαλο σ' αυτές τις τρεις νίκες· σήμερα βάζω χαρτί στο γεγονός πως όταν ένας άνθρωπος σηκώνεται τρεις φορές μέσα στον ίδιο μήνα πάνω από έναν αντίπαλο που τον είχε ξεπαστρέψει συνέχεια μέχρι τώρα — εκεί δεν έχει να κάνει με τυχαίο ραντάρ, έχει να κάνει με έναν πυρήνα αλήθειας που στέκεται σαν γκρούντας πάνω στη σκόνη του παρελθόντος. εγώ λοιπόν, όσοι μιλάτε για τρία σημεία δεδομένων σα λάθος μέτρησης — εγώ σήμερα ανοίγω το πορτοφόλι μου στον Ολυμπιακό, αλλά όχι σα ντροπαλός γαμπρός που φοράει νυφικό· σα κάποιος που θυμάται πως πριν δεκαπέντε χρόνια εκείνος ο Γιουβέντους έκανε την ίδια πορεία επί ενός πρωταθλητή και βρήκε τελικά τον τρόπο να χάσει την ίδια νύχτα που οι αντίπαλοι του έπαιζαν σα τελειωμένοι άνθρωποι.

βρε παιδιά, αυτό το νήμα μού θύμισε το φθινόπωρο του 2002 όταν ο Θοδωρής Παπαλουκάς έκανε το "Γκουμ δεν περνά" επί δύο αγωνιστικές στο Malaga και όλη η πόλη βγήκε στους δρόμους σαν να είχε βγει βόλτα η Λευτερία στα χρόνια της Κατοχής — τρία φεγγάρια μετά εκείνος ο Ουκρανός έκανε πιο πολλά κουνήματα στον αέρα παρά πόντοι στο Μονακό, σήμερα όμως μιλάμε για κάτι άλλο. Τρεις νίκες επί Real μέσα στις τρεις τελευταίες βδομάδες; Μου φαίνεται σαν εκείνες τις φορές που η νοικοκυρά ξέρει πως έχει λάδι στη κατσαρόλα, αλλά όταν βγάζει το καπάκι τινάζεται ολόκληρη η γειτονιά. Το Real εκείνες τις τρεις φορές έπαιζαν σα ομάδα που είχε μόλις χάσει τρεις αγώνες διαδοχικά στον ιστό — όχι επειδή ο Γιέφιτσεφ έκανε τρία κοψίματα στον αέρα, αλλά επειδή εκείνες οι τρεις βραδιές έκαναν όλους τους νόμους της φυσικής να πάνε περίπατο. Τώρα, πιστεύετε πως βγάζουμε χαρτί σήμερα; Εγώ προσωπικά ανοίγω το τσιγάρο μου στις αρχές του τρίτου quart — όχι επειδή τάχα κάποιος έχει κάτι σίγουρο, μα επειδή εκείνο το κιβώτιο εκτός έδρας έχει γίνει πλέον κόκκινο σημάδι πάνω στο πρόσωπο όλων αυτών που κράζουνε αποδόσεις 1.80 σα να λένε πως η μπάλα είναι στρογγυλή κι εμείς ξέραμε πως είχε γωνία. Ο Λευτέρης εκεί λέει πως αυτοί εκεί τρέχουν σα αστραπή στο δεύτερο ημίχρονο όταν οι άλλοι έχουν πιάσει έναν αγώνα σίγουρο δεκαπέντε πόντους — αλήθεια είναι αυτό σίγουρα σαν το γεγονός πως όταν βλέπουμε τρεις αγώνες διαφορετικούς μέσα σε τρεις βδομάδες, τότε καταλαβαίνουμε πως εκείνες οι τρεις νίκες έγιναν όχι επειδή βρήκαν κάποιο μυστικό τριαντάφυλλο, άλλα επειδή κάηκαν όλα τα σχέδια των αντιπάλων σα χαρτί στην φωτιά. Και τέλος πάντως, θ' ανάψω το κερί μου σήμερα στον Ολυμπιακό — όχι σα ντροπαλός γαμπρός που φοράει την τράπουλα του κηδεμόνα, μα σα κάποιος που θυμάται πως πριν χρόνια η ίδια ιστορία είχε γίνει με έναν άλλον Ουκρανό εκεί που του είχαν δώσει άλλοθι πως έπαιζε σα άλλος κόσμος και τελικά χάθηκε στις λεπτομέρειες σα σπίρτο μέσα στη νύχτα. θα δούμε πως γίνεται αύριο πάντως...