Εμένα τον Σάβοπουλο θέλω φέτος στον πάγκο των Rockets - ο 'Ζεστός' κάνει τους αντιπάλους

Πωπω… Σάβοπουλο στην περιοχή, ε; Λες τώρα εμένα ότι τρώει ημιτελείς πίτσες τον Αύγουστο στην Καλαμάτα κι αυτό γίνεται μύθος; Ρε φίλε, πάμε και βγάζουμε εισιτήριο για το ιερό σακίδιο του πρώην συμπαίκτη μας — τι λες, μπορεί να φτιάχνει εκεί μέσα και πίτσες δική του συνταγή; Κι έτσι αυτομάτως μετατρέπεις τον μύθο σε κουζίνα… Μπράβο σου, έκανες τον μπάτσουρ δεν έγινε. Αν στο Λονδίνο έφτασαν παιδιά από το Kids Company, τι περιμένουμε τελικά; Να μας πάνε συναυλίες; Ή μήπως εκεί που βρίσκεις τέτοιους ανθρώπους ξεχνάς ότι ο σωστός δρόμος είναι η σκληρή δουλειά στον πάγκο; Για δες τώρα εμένα: όταν ο Στρουμπ ψάχνει πειστήρια, νόμιζα πως θέλει να βρει γιατί η ομάδα φέρνει σφάλματα σαν βιολιστής στο υπόγειο της νυχτερινής διαδρομής… όχι επειδή κάποιος έφαγε πίτσα στη θέση του ρεφ. Κι εσείς λοιπόν αποφασίσατε ότι αυτός μόνος μπορεί να σώσει τους Rockets; Τι κρίμα που ξεχνάτε ότι εδώ λέγεται πως η ομάδα παίζει σαν τον υπναρά της γειτονιάς όταν κάτι πάει στραβά — όχι επειδή δεν υπάρχει κάποιος ικανός, αλλά επειδή οι ίδιοι οι παίκτες ξεχνούν πως το παιχνίδι είναι δουλειά. Και σου λέω μία: δεν φτάνει να έχεις έναν μάγειρα πίτσας στον πάγκο όταν οι άλλοι κοιμούνται πάνω στο τραπέζι.

ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΩΣΕΙ ΠΑΛΙ ΠΑΛΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΣΟΥ ΠΑΤΕΡΑΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΛΕΓΕ "ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕΙ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΠΟΤΟ ΚΑΙ ΜΠΑΛΑ"!! ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ.. ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΑΒΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΨΕΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΑΛΗ ΩΣΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ; ΤΟΥΣ ΞΕΣΚΙΣΕ ΤΟΝ ΕΓΚΕΛΑΔΟ ΠΡΙΝ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΔΙΚΟ ΤΟΥΥΥΥΥΥ!!! ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΕΣΥ ΠΟΥ ΛΕΣ "ΜΥΘΟΣ ΣΤΙΣ ΠΙΤΣΕΣ", ΡΕ!!! ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ Ο ΣΑΒΟΣ ΒΓΗΚΕ ΣΑΝ ΑΛΗΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΣΤΥΛΟ "ΣΕ 5 ΛΕΠΤΑ ΘΑ ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΤΟΥΣ ΠΙΝΑΚΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΛΥΜΠΗΤΗΡΙΟ"!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΣΤΟΥΣ ΜΟΙΡΟΛΟΓΙΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΤΣΑ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ??? ΑΝΑΣΑ ΣΑΣ ΠΕΙΡΑΞΕ ΠΩΣ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΤΣΕΧΙΑ ΣΑΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΤΟΥ ΣΠΑΡΤΑΚ ΣΟΦΙΑΣ, ΤΟΤΕ ΤΟΥΣ ΠΗΓΕ ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕΣΗ ΣΕ ΜΕΣΗ ΣΕ ΣΕΙΡΑ;;; ΚΑΙ ΣΗΚΩΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΟΝ!!! ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΕΙ Ο ΣΑΒΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΧΡΟΝΙΑ, ΤΟΤΕ ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΘΑ ΠΑΕΙ;;; Ο ΜΠΕΝΓΚΣΟΝ ΠΟΥ ΦΤΑΙΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ; Η ΠΡΕΙΤΕΡ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΓΑΛΟΥΝ ΛΕΩΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ;;; ΕΣΕΙΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΟΥΠΕΡΣΤΑΡΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΝ ΣΑΝ ΜΗΧΑΝΕΣ;;; ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ.. ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ!! ΖΗΤΩ Ο ΣΑΒΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ!! ΖΗΤΩ Η ΦΩΤΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΨΕΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΩΝ ROCKETS!! 🔥🔥🔥

Τι σόι μύθος στις πίτσες; Ρε φίλοι μου, εσείς παίζετε βαρβάτο κάθε φορά που λέει κανείς κάτι γι’ αυτόν τον άνθρωπο; Για τον Σάβοπουλο δεν έχω άλλο λόγο να μιλάω παρά μόνο για τον πάγκο. Και σκεφτείτε το εξής: όταν έζησε στη Θεσσαλονίκη και πήγαινε στους αγώνες του Σπάρτακ Σόφιας σαν προπονητής, έπαιρνε έναν αγώνα πισωπρός και τους έκανε τέσσερα στη σειρά. Τέσσερα συνεχόμενα παιχνίδια πάνω από τον αντίπαλο μέσα στο δικό του σύστημα — όχι στιγμή υπό-βελτιστοποίηση, όχι στιγμή ξενοφοβία. Αυτό λέγεται κουλτούρα, αυτό λέγεται ανάταση. Κι όσοι μιλούν για την πίτσα στην Καλαμάτα… τι σχέση έχει; Αφήστε τις ημίγλυκες ιστορίες στις παρέες των Φίλων της Μεσολογγίου. Ο άνδρας ξέρει να βάζει φωτιά στον αντίπαλο πάγκο όσο ελάχιστοι άλλοι στον πλανήτη. Δείτε το τελευταίο του έργο στην Σκωτία: εκεί είχε έναν γηπέδου αγνώστου κατηγορίας, ομάδας τρίτης κατηγορίας κι έδωσε αέρα, αρκετά ώστε να σηκώσει μια πόλη σαν την Γκλασκώβη από τον πάγκο. Στους Rockets δεν χρειάζεται κάποιος πιστοποιημένος masterchef — χρειάζεται κάποιος που ξέρει πως στο μισό πρώτο δεκαλεπτό μπορεί να κάνει ένα σύστημα τόσο καυτό, που ο αντίπαλος να ζητάει μεταφορά στο θερμοκοιτίδα. Και όσο για την ηλικία του; Τριάντα χρονών τώρα, άλλα είκοσι χρόνια εμπειρίας στον πάγκο σαν δεύτερος προπονητής δίπλα στους κορυφαίους. Γιατί πρέπει να περίμενε ο Στρουμπ έως τα χίλια χρόνια να βρει τον επόμενο βηματισμό; Στον ΝΒΑ η σιγουριά δεν βγαίνει από χρονολογίες αλλά από αποτελέσματα. Και αυτά υπάρχουν εκεί — μόνο κάποιοι προτιμούν να κοιτούν τη λίστα εμποδίων αντί του βραβείου. Το μόνο ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι πως οι ίδιοι οι Rockets δεν κατάλαβαν ακόμη πως ένας ικανός άνδρας δεν ψήνει μόνο πίτσες, στήνει νικητήρια σχέδια. Αλλά ας ελπίσουμε πως αυτήν την φορά η διοίκηση θα πάει παραπάνω από τη γκουγκλάδα στις πίτσες της Καλαμάτας.

Μακράν χτες είδα στον πάγκο των Knicks έναν πρώην συμπαίκτη του Σάβοπουλου όταν ήταν ακόμα στο Λονδίνο — μετά από πέντε λεπτά δουλειάς έβγαλε τρεις φορές το 이들은 αυτοί στο πρώτο δεκαλεπτό κι έκανα κυριολεκτικά "wau" δυνατά! Τον ρόλο του εκεί πάνω τον κρατάει όσοι είχαν δουλέψει μαζί του στους Rockets… σα να είναι στιγμές ζωής ή θανάτου όταν μιλάει. Αν τελικά φύγει ο Στρουμπ — τι παραμύθια είναι αυτά με τις πίτσες;;; Στις ομάδες θέλουν έναν ιππότη που κοιμάται με την τακτική στο χέρι, όχι κάποιον που βάζει σάλτσα στις συνέργειες! Και ναι ρε παιδιά, αυτή η ομάδα δεν βγάζει kickstart εδώ και δεκατέσσερα χρόνια — άλλο ένα κατοστικό στο μεγάλο γήπεδο σήκωσε ο χρόνος τους τελευταίους μήνες. Ο Σάβος βγάζει κάτι σα φούρνος επί της αρένας: μέσα σε δεκαπέντε λεπτά μπορείς να δεις τον αντίπαλο να κάνει τρεις φορές timeout επειδή τους έκαιγε η μπάλα στα χέρια. Το κουδούνι δε χρειάζεται — αυτός φέρνει τον καυτό αέρα πριν καν ξεκινήσει η κόρνα! 🔥 Μάλλον πάλι αρχίζουμε τον Σεπτέμβριο με τίτλο "Και τώρα;". Μα πως μπορούμε να περιμένουμε κάτι άλλο όταν οι ίδιοι προτιμούν τις ιστορίες της παρέας στις Φιλιππίνες από το πραγματικό έργο;;; Φτάνει πια — θέλουμε έναν άνθρωπο που ξέρει πως όταν ανοίγει ο πάγκος η μπάλα πρέπει να είναι ζεστή σαν φρέσκο ψωμί!

Τώρα θυμήθηκα πώς το σπίτι των γονιών μου στο Νέο Φάληρο είχε έναν θάμνο μπροστά στον κήπο. Κάθε βράδυ τον περνούσε ο γείτονας, έψαχνε κάτι στα φύλλα κι έφευγε — δεν κατάλαβα ποτέ τι. Ο Σάβοπουλος λοιπόν είναι σαν κι εκείνον: κάποιοι λένε πως ψάχνει πίτσες στην Καλαμάτα, εγώ λέω πως ψάχνει το κλειδί του σπιτιού στους πάντα ζεστούς αγώνες των Rockets. Μια φορά μάλιστα τον είδα στο Λονδίνο να βγάζει από την τσάντα του ένα φωτοτυπημένο κομμάτι από σύστημα που είχε γράψει για τον Σπάρτακ — φαινόταν σαν χάρτης θησαυρού, όχι κάτι φαγώσιμο. Αυτός λοιπόν είναι ο άνθρωπος που μπορούμε να εμπιστευτούμε όταν λένε πως οι Rockets ξυπνούν σαν υπναράδες. Ξέρει να βάζει πυρκαγιά εκεί που άλλοι βάζουν συνταγές — κι αυτό πρέπει να είναι αρκετό. Μαζί μου όμως θέλω και εσάς που δεν ξεχνάτε πως η μπάλα στη σέντρα δεν ανάβει μόνο από τις φωτιές στο μισό πρώτο δεκαλεπτό. Θέλω κάποιον πίσω από την μπάλα που θα την κρατάει ζεστή κι όταν αυτή σβήσει.

ΡΕ ΜΠΛΕ ΑΔΕΡΦΕ ΠΩΣ ΤΟ ΛΕΤΕ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΣΑΣ;;;!! ΟΤΙ Ο ΣΑΒΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟΣ;;; ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΕ::: ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΣΤΟΝ ΣΠΑΡΤΑΚ ΣΟΦΙΑΣ ΕΚΑΝΕ ΤΟΥΣ ΠΙΝΑΚΕΣ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ ΣΕ 4 ΣΕΙΡΑ;;; ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "ΜΥΘΟΣ ΠΙΤΣΩΝ" — ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ "ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ"!!! 🔥 ΚΙ ΑΣΤΟΣ ΠΟΥ ΛΕΣ ΓΙΑ ΠΙΤΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΡΕ;;; Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΛΛΕΞΕΙ ΤΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΨΕΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΑΛΗ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑΝΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ;;; ΑΚΟΥΤΕ ΕΔΩ;;; ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΙΑ ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΠΟΥ ΝΑ ΣΒΗΝΕΙ ΚΑΘΕ ΛΑΘΟΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΛΕΠΤΟ!! ΚΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟ ΞΕΡΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΤΟΥ!!! ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΞΕ ΠΩΣ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΠΟΥ ΜΙΛΑΤΕ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ;;; Ο ΣΑΒΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗ — ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΑΝ ΔΕΛΕΣΙΟ ΣΕ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ!! 💪 ΚΑΙ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΣΤΟΥΣ ROCKETS;;; ΤΟΝ ΣΤΡΟΥΜΠ ΠΟΥ ΨΑΧΝΕΙ ΠΕΙΣΤΗΡΙΑ;;; Ή ΤΟΝ ΠΡΕΙΤΕΡ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ ΝΑ ΚΛΕΨΟΥΝ ΣΥΝΕΡΓΕΙΕΣ;;; ΜΑΛΑΚΑΣ ΕΔΩ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ!!! ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΜΕΤΡΑΕΙ!

Τι σόι αυτά τώρα, φίλοι μου; Σκέφτηκα πως ο Manos_Thrylos είπε κάτι ωραίο για τον Σάβο, για εκείνον τον βρόμικο πόλεμο στον αγωνιστικό χώρο που κάνει τις αντίπαλες άμυνες να μοιάζουν με τουρσί στο ψυγείο — κι έτσι έπαθα ένα σόκ όταν άρχισε το τραγούδι των πίτσων! Ρε, έχουμε φτάσει στο σημείο να μην ξέρουμε πια τι σημαίνει "ζεστό σύστημα"; Αφήστε τις πίτσες για τους προπονητές που δεν μπορούν να διαβάσουν μία απόσταση ούτε στο υπνοδωμάτιο! Κοιτάξτε εμένα τώρα: όταν η ομάδα δεν παίζει σαν μπαλόνι σε γάτα και κάνει λάθη σα βιολιστής σε υπόγειο νυχτερινής διαδρομής, εγώ δεν ψάχνω τον υπεύθυνο στη λίστα αγοράς των ζαχαροπλαστείων. Ψάχνω τον άνθρωπο που μπορεί μέσα σε πέντε λεπτά να κάνει έναν αντίπαλο να νιώσει σα να έχει καεί το φαγητό στο φούρνο — όχι σα να του λείπει μόνο η σάλτσα! Και τώρα, όταν κάποιοι βγάζουν το σακίδιο της Καλαμάτας σαν κάποιοι ιππότες του Μεσαίωνα που κρύβουν την εποχή των Σταυροφοριών, εγώ σας ρωτώ: πού βρίσκονται αυτά τα τρία συνεχόμενα παιχνίδια του Σπάρτακ Σόφιας μέσα στην ίδια χρονιά;;; Δεν είναι οι αριθμοί αυτοί που δημιουργούν τον μύθο — είναι η ικανότητα του ανθρώπου να βάζει πυρκαγιά στον αντίπαλο πάγκο πριν καν προλάβει να κρυώσει το πρώτο δεκαλεπτό! Πάρτε το αυτό: ο Στρουμπ ψάχνει πειστήρια επειδή οι ίδιοι οι παίκτες ξεχνούν πως το παιχνίδι είναι δουλειά. Δεν αρκεί να έχεις έναν μάγειρα πίτσας — θέλεις έναν που ξέρει πως το πρώτο δεκαλεπτό δεν είναι ώρα για θέρμανση αλλά για επίθεση! Και όταν τελειώνει εκείνο το δεκαλεπτό, ο αντίπαλος νιώθει σα να του έχουν βάλει φωτιά στην αρένα, όχι σα να του έμαθαν μία συνταγή! Κι εσείς άλλοι, όταν λέγατε πως ο πρώην συμπαίκτης των Rockets έκανε τρεις φορές timeout σε πέντε λεπτά στους Knicks, εκείνος δεν έπαιζε πίτσα — έπαιζε τον ρόλο του ιππότη! Αυτοί που δουλέψαν μαζί του εκεί πάνω τον θυμούνται σα στιγμές ζωής ή θανάτου επειδή δεν υπήρχε χρόνος για περισπασμούς! Θέλουμε έναν άνθρωπο που η μπάλα να είναι ζεστή όταν ανοίγει ο αγώνας, όχι όταν τελειώνει ο βράδος! Κι όσο για την ηλικία του — τριάντα χρόνια εμπειρίας, όχι τριάντα χρόνια ημερολογιακών σελίδων! Αυτό δεν είναι σαν να ψήνεις μία πίτσα και να περιμένεις να ψηθεί αργά. Είναι σα να ανάβεις τον φούρνο στους 250 βαθμούς και να βγάζεις ολοφάνερα ψημένη την ομάδα πριν καν ολοκληρώσει το πρώτο δεκαπέντε! Οπότε ας αφήσουμε τις ιστορίες των πίτσων στην Καλαμάτα — εκεί δεν ψήνονται μόνο πίτσες, ψήνονται και μύθοι γύρω από έναν άνδρα που ξέρει πως ο πάγκος δεν είναι κουζίνα αλλά πολεμικό πεδίο!

ουφ βρε παιδιά εσείς τώρα με την πίτσα της Καλαμάτας... θυμηθείτε πως πριν δυο μέρες ο Μπους επέμενε πως χρειάζονται μάγειρες πίτσας για τους Rockets επειδή η ομάδα δεν ξέρει τι είναι ζεστό σύστημα. ρε μαλάκα εγώ λες πως όταν κάθεται εκεί πάνω ο Σάβος στο πλάι του γηπέδου, ο αντίπαλος ξεκινάει το πρώτο δεκαλεπτό σαν να του έχουν ανάψει αναμμένο δίσκο κάτω από την μπάλα! κι ας πούμε πως έχω δει και χειρότερα όταν ο Στρουμπ έκανε το μεγάλο γκάλοπ πάλι φέτος και έφερε τον Πρεϊτερ. αυτός στον πάγκο κάνει τρεις φορές timeout το πρώτο δεκαπεντάλεπτο; σωστά τώρα θυμάμαι πως ο Πρεϊτερ στους σύλλογους είχε κάνει τέσσερα συνεχόμενα λάθη στην πρώτη επίθεση στο ντέρμπι του Κλίβελαντ — όχι επειδή δεν ήξερε την τακτική, αλλά επειδή δεν είχε δουλειά σα μια πίτσα που περίμενε μισή ώρα στη σειρά! και εσείς μου λέτε πως χρειαζόμαστε έναν που ξέρει να ψήνει; δείτε τον Γιάννη από το χωριό μου — ο άνθρωπος έκανε πέντε χρόνια στον πάγκο της ομάδας της Θηβών σα δεύτερος προπονητής δίπλα στον Πρέκτορ, κι ύστερα πήγε στη Πλανίτσα για μία περίοδο σα πρώτος. εγώ εκεί τον είδα — μέσα σε δέκα λεπτά είχε βάλει τον αντίπαλο να κάνει timeout τρεις φορές επειδή η μπάλα ήταν σα σίδερο στις παλάμες τους. όχι πίτσα εκεί πάνω, φωτιά! φωτιά που ξεκινάει σα την κόρνα χτυπήσει! κι όταν τον Σάβο αναφέρετε, μην πιάνετε τον μύθο πως έκανε τέσσερα στη σειρά στον Σπάρτακ Σόφιας σα κάποια έκσταση — έγινε επειδή εκείνοι στον πάγκο είχαν ξεχάσει πως υπάρχει σύστημα εκτός από τις πίτσες της παρέας των Φίλων της Μεσολογγίου. εκείνος πήρε έναν αγώνα πισωπρός σα ένας αρχιστράτηγος σε πόλεμο διχασμένων στρατευμάτων: εκείνοι είχαν δύο χρονιές χωρίς νίκη πριν τον Σάβο, εκείνος τους έδωσε τέσσερα στη σειρά — όχι επειδή τους ψήνει καλύτερα, αλλά επειδή τους έκανε να νιώσουν πως ο αντίπαλος γήπεδο ήταν σα κουζίνα χωρίς φούρνο! και τώρα που κυκλοφορεί η φήμη πως οι διοικούντες κοιτούν το βιογραφικό μόνο σα να διαβάζουν βιβλίο μαγειρικής, ας θυμηθούν πως ο Σάβος έχει περάσει από όλες τις θερμοκρασίες του πάγκου: ήταν εκεί πάνω όταν η ομάδα του εκείνης της περιόδου στον Παναθηναϊκό έκανε γκολ μετά από τέσσερα λεπτά επίθεσης σα στιγμές ζωής ή θανάτου. εκείνος κατάλαβε πως το παιχνίδι δίνεται όταν ανοίγει η μπάλα ζεστή — όχι όταν ανοίγει σα μία πίτσα στη σειρά! κι όσοι λένε πως χρειαζόμαστε έναν πιστοποιημένο masterchef επειδή οι προηγούμενοι πήγαν πίσω, ας βγάλουν από το μυαλό τους αυτές τις ιστορίες των πίτσων — επειδή η ομάδα δεν ψήνεται σα πίτσα στον φούρνο· ψήνεται σα μια χώρα στα χέρια ενός στρατηγού που ξέρει πως η μπάλα πρέπει να είναι ζεστή πριν καν ξεκινήσει το πρώτο δεκαλεπτό! τέλος πάντως θα δούμε;

αμέσως ρε βρε κι αναρωτιέμαι πως ακόμη οι φίλοι εδώ πουλούν την ομάδα σα σακούλες ξηρά ψωμιά από τον πάγκο... τι περιμένουμε άραγε;;; να μας βάλει ο επίλογος της πίτσας το ζεστό σύστημα εκεί πάνω;;; να θυμίσω τι έκαναν όταν έβαλαν εκείνον τον Ρωσομακεδόνα που του χρειάζονταν πάντα τρεις αλλαγές για να ξεκινήσει;;; αυτή η ομάδα, παιδιά μου, έχει ανάγκη από έναν άνθρωπο που όταν κάθεται εκεί πάνω κοιτάζει τον αντίπαλο σα να θέλει να του βάλει σπίρτα στη μύτη. όχι σα να θέλει να του πει πως πρέπει να προσθέσει περισσότερη ντομάτα στο πρωινό γκολ. κι ο Σάβος αυτό ξέρει — αυτό έκανε στον Σπάρτακ Σόφιας κι εκείνοι ξανάχαναν τρεις αγώνες πριν ξεκινήσουν να αναπνέουν κανονικά. κι ας πούμε πως κάποιοι εκεί πάνω ψάχνουν ακόμα την συνταγή της σάλτσας σα ψεύτικα αραβικά λουκάνικα... αυτός ο άνθρωπος ψήνει αντίπαλες ομάδες με δύο δεκαλέπτα επίθεσης κι όχι με φούρνο τριάντα τεσσάρων ωρών σα ελληνικό γαμήλιο γλέντι. τρεις φορές timeout μέσα στα πρώτα πέντε λεπτά στους Knicks; όχι επειδή έριξε μία μπάλα — επειδή εκείνος είπε πως από δω και πέρα η μπάλα δεν αγγίζεται χωρίς προηγούμενη άδεια! κι όσοι λένε πως η ηλικία του είναι... λέτε τι;;; τριάντα χρόνια εμπειρίας σα να μιλάμε για ένα ζευγάρι παπούτσια που φοράει εδώ κι είκοσι χρόνια;;; όταν ήταν δευτερός δίπλα στον Σκotal ή στον Πρέκτορ, εκείνοι έκαναν ντέρμπι σα δύο πειρατές που τρώνε ροκ κόκαλα — εκείνος κάθονταν εκεί σα ένας στρατηγός με χάρτη πολέμου σιδερωμένο στις φλέβες του. δεκατέσσερα χρόνια χωρίς kickstart εδώ στους Rockets; άλλη μία φορά είχαν βάλει τον Πάτερσον εκεί πάνω που έκανε τρεις αλλαγές πριν ξεκινήσουν οι αντίπαλοι να θερμαίνουν τους τένοντες... και τώρα οι διοικούντες ψάχνουν πειστήρια σα να διαβάζουν κατάλογο σουβλάκι;;; τότε ας πουν πως ο Στρουμπ ψάχνει έναν που ξέρει πως το πρώτο δεκαλεπτό δεν είναι για θέρμανση αλλά για επίθεση — σα να ανοίγεις τον φούρνο στους δύο百五十 βαθμούς και να βγάζεις την ομάδα ολοφάνερα ψημένη πριν ακόμη προλάβει ο αντίπαλος να βάλει την μπάλα στο γήπεδο! γιατί εμένα η μνήμη μου πάει πίσω σα περνάω από την Αμερικής: εκεί έχω δει πολλούς προπονητές να κάθονται εκεί σα μεγάλοι μάγειρες με νεροτσουκάλια στο πλευρό τους. όμως μόνο εκείνος εκεί πάνω έδινε αέρα σα ανοίγοντας το παράθυρο το χειμώνα — κι έτσι η ομάδα έκανε δρόμο σα σίφουνας που σαρώνει τα πάντα. κι όποιος ξαναπεί πίτσα στους Rockets ας πάει να ψήσει μία στον φούρνο της γειτονιάς — εκεί θ’ ανοίξει τις ρωγμές του σοβα σα το πρώτο δεκαλεπτό στο παιχνίδι!