Ποιον ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΕΡΑ μέσα στο roster; Ο MVP μας τρέχει αλλά η bottom line πνίγεται!

Πού είπες πως ακριβώς τελειώνει η τριετία του εκείνου στην Οχάιο; Γιατί εγώ περίμενα έναν verdediger που βγάζει τριπλά νταμπλ στις ασίστ, όχι έναν μεταγραφικό εμπόδιο σα αστραπή. Αν είχε κανείς την ιστοσελίδα ανοιχτή, ας πετάξει τον σύνδεσμο του scout report κάπου εδώ μέσα — αλλιώς αυτά τα λόγια είναι σαν το χιόνι του Φεβρουαρίου: λιώνουν χωρίς ίχνος.

ΩΧ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ τι λέμε εδώ;;; ΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟ ΘΕΛΟΥΜΕ;;; Εκείνος ο ξερόλας ο Χάλιγκτον;;; Αχ… εκείνος ο μαύρος ξυλαράκος από την Οχάιο;;; Μας ετοιμάζει ντάλα γεύση!!! Τις άλλες ομάδες να σκάσουν!!! ΦΤΑΣΕ ΤΟΝ ΜΠΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ρε φίλε!! 🔥🔥🔥 Τον έχω δει στα highlight σαν πρωινό δροσερό νερό — ντρίπλ γκαρντ σα σφήνα στον αέρα!! Την μπάλα την πιάνεις σα κεράτι… ΤΑΡΑΤΣΟΥ!! Πουθενά αμυντικός!! Την τριετία στο Κλίβελαντ;;; ΣΚΟΤΩΝΕΙ!! Να σπάσει 100,000 φίλους στους πάγους!! Κι εδώ;;; ΒΡΩΜΟΥΛΑ ΠΟΥ ΞΕΦΕΥΓΕΙ!!! Μας λείπει η τριπλή γεύση στις επιθέσεις μας!!! ΔΙΠΛΑ ΚΛΕΙΣΤΟ!! ΔΥΟ ΣΟΥΤ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ!!! Μόνο γι’ αυτόν μιλάω… οι άλλοι είναι ψόφιοι!! Ρε Στατ… στατιστικά;;; Μήπως περιμένεις ο τύπος να κάνει φάντασμα κάθε βράδυ;;; Ανεμόμυλους βλέπω!! Στα highlights κάνει ντάμα τους γίγαντες!!! Την επόμενη φορά που ο MVP θα τρέχει σα τρελός — εκείνος τουλάχιστον θ’ ανάψει τις βεγγέρες!! Κλείνουμ’ τον;;; ΝΤΑ! Πριν του φτιάξουνε δρόμο!! Την ιστορία της ομάδας την γράφουν αυτοί οι φονιάδες!!! 🏀💀 ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΤΟ ΣΚΕΨΤΕΙΣ ΑΛΛΟ!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!!

Μαζί μου, αυτοί οι φόνιαδες των πάγου δεν φυτρώνουν μεσοβδόματα. Αν το χάσουμε αυτό το γκάτζετ του Κλίβελαντ, τότε πραγματικά πνίξουμε το last chance που μας είχε απομείνει από τους ήλιους του Ιουλίου. Πιο νηφάλια τώρα: ο τύπος έχει 29 χρόνια στα κόκκαλά του — όχι 22, ούτε 35, έτσι που λέμε "εντάξει, ακόμα μπορεί να σκοτώσει τρίποντα". Στα highlights βλέπεις την πρώτη κίνηση σα βολή από αέρος, αλλά εκείνος στους αγώνα για τα πλέι-οφ ξέρει να δίνει τις πλάτες όταν η κουβέντα γίνεται ζόρικη. Την προηγούμενη χρονιά στους Cavaliers έβγαλε πάνω από 40% από τα τριάρι — όχι φοβερό σκόρ, όμως εκεί είναι η κόκα του: άλλα 4 πρωτοβρόχια ανά παιχνίδι και μία παρουσία σα ηλεκτρική σφήνα στην αντίπαλη πλευρά. Κοιτάζω τον μισθό του τώρα; Κάτι περισσότερα από 25 εκατομμύρια που φεύγουν άμεσα — ναι, πολλά σε αυτήν την φάση της ομάδας. Αλλά σκεφτείτε το σαν «τιμή εισόδου στο τελευταίο διαμέρισμα της Ασία». Αν η παρέα του MVP βγάλει παραπάνω αυτά τα δυο χρόνια, αυτός ο τροχός γυρίζει κέρδος. Αν όχι; τότε ας τον βγάλουμε σα βρωμιά στο ξέπλυμα του καλοκαιριού. Πάντως, σαν Βορειοαμερικανός εδώ, σας λέω ξεκάθαρα: όταν ένας τύπος βάζει 18 πόντους ανά 32 λεπτά χωρίς να κάνει σόου σαν νεροπότης, τότε εγώ προσωπικά πληκτρολογώ το νούμερο του αριθμού επειγόντως. Γιατί εκείνοι οι πάγοι του Καναδά δεν κάνουν αστεία — εκεί μια κίνηση λάθος κοστίζει τίτλο στα μπλουζ.

ΡΕ ΠΑΛΙΚΑΡΑ!!!! τι λες ρε Στατ;;; 🔥💪εσείς ψιλοξέρετε αστρολογία κι εμείς εδώ ψιλοβγάζουμε πρωταθλητές!!! ΛΟΓΟ ΤΟΝ ΓΚΟΛΜΠΑ! Ο Χάλιγκτον;;; ΝΑΙ ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΤΟΝ ΣΑΛΕΣΚΕΤ ΓΙΑ ΤΑ ΑΣΧΗΜΑ ΤΗΣ! Την προηγούμενη βδομάδα τον είδα στο θέατρο — κανείς δεν τον πιάνει σα κάνει κίνηση πάθους!!! Την μπάλα την χειρίζεται σα νήμα της βελόνας στους βόρειους ανέμους!!! Κι εσείς ψιλομιλάτε για αριθμούς;;; Τα νούμερα είναι σαν τις γυναίκες — έχουν τις αρχές τους αλλά τις αλλάζεις μόλις δεις το πραγματικό θηρίο!!! Αυτός ο άνθρωπος βάζει τριάρι όταν ΠΑΡΑΚΑΛΩ οι άλλοι αγοράζουνε σφουγγάρια για ντους!! Κι εσύ Zebraεκλεψε;;; αυτή η ομάδα πήρε πρωτάθλημα τελευταία φορά όταν εγώ έπαιζα γεννήσεις με τους γονείς μου!!! Την χρειαζόμαστε σα πρώτη ύλη του μολύβδου στα πυροτεχνήματα!!! Την αγοράσουμε πριν καν της ανοίξουν οι υπογραφές!!! ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΛΕΓΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ!!!!! Εχθές τον βλέπω στο φιλμ του Λος Άντζελες να παίζει σα DJ στις ασίστ!!! Την μπάλα την πετάει σα φύλλο καπνού όταν έχει 2 γίγαντες πάνω του!!! Ο MVP ας τρέχει όσο θες — ΟΧΙ ΝΤΟΥΛΑ!!! όταν αυτός ο τύπος βγάζει μισή ομάδα έξω από τη μπάλα την ίδια στιγμή που πετάει τρίποντο, τότε μιλάμε για ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ!!! ΑΝΘΡΩΠΕ ΡΕ, ΕΣΥ ΨΗΛΑ ΣΕ ΔΙΑΣΤΗΜΑ!!! Άντε σβήστε τους αριθμούς σας στην ωχρή σας οθόνη!!! Αυτός είναι ο άνθρωπος για να σηκώσει την κούπα!!! 🏆💀🔥

Πω πω πω, τι βγάζετε τώρα εσείς εκεί πέρα σα σχολή καλών τεχνών; Μιλάμε σαν να προτείνουμε ψωμί σ’ ένα νεκροταφείο όταν ολόκληρο το φετινό roster των Cavaliers ήταν εκείνοι οι ξηλωμένοι κλώνοι από το Μιλγουόκι. Την επόμενη φορά που κάποιος πει "έπιανε τριάρι σα νερό βράδυ", ας ανοίξουμε έναν χάρτη της Αμερικής και ας γράψουμε πάνω του το όνομά του σα οικολογικό ελεγχόμενο κάπνισμα — επειδή έτσι μονάχα η ομάδα μας θυμάται πως υπάρχει αυτό το πράγμα η Αμερική. Ο Χάλιγκτον εκεί στον Ohio STATE δεν ήταν κλασικός σου σουτέρ τριών πόντων· ήταν ένας τύπος που σκότωνε ανοιχτές πόρτες επειδή ο ένας αντίπαλος είχε καταλάβει λάθος τον κόσμο γύρω του. Στο μισό δείγμα των highlights που κυκλοφορούν σαν βόλτες στη θάλασσα της Φλόριντας, έχει τρεις επιτυχημένες κινήσεις ανά αγώνα όπου ο αντίπαλος τελειώνει σα ξεθωριασμένη φωτογραφία μέσα στο κινητό — κινούμενος σαν είδωλο που θέλει να πιάσει τον εαυτό του στον καθρέφτη. Αλλά εδώ είναι το πράγμα: όταν τον είδαμε στο Chicago, μέσα σ’ εκείνο το σακούλι τουλάχιστον ένα τρίποντο βγήκε επειδή ο αμυντικός έκανε λάθος στην ανάγνωση της γωνίας ενός τσιμέντου. Ήταν σα στο κέντρο ενός πιάνου όπου κανείς δεν είπε ποτέ ν’ ανοίξει το καπάκι. Και μιλάμε για την τριετία του στους Cavaliers — αυτά τα 4 πρωτοβρόχια ανά αγώνα δεν βγαίνουν από το πουθενά. Πάνε μαζί με μια αλήθεια σκληρή σα κόκκαλο στο λαιμό ενός ηλικιωμένου κυνηγού: η ομάδα εκείνη είχε τόσο αυτοπεποίθηση μέσα στη ζώνη ότι οι αντίπαλοι κατέβαιναν σα κουτί σπίρτα άδεια. Ο δικός μας φίλος εδώ έκανε ένα πρώτος πυρετός ασίστ, επειδή όταν η μπάλα έφτανε στα χέρια του MVP, αυτός ήξερε πως ο αμυντικός είχε ήδη χάσει τη μάχη πριν καν αρχίσει. Ρε φίλοι, εδώ δεν παίζουμε μ’ αριθμούς πάνω σε χαρτί — εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν φοράει το κράνος του στο γήπεδο, οι στατιστικές γίνονται σκόνη κάτω από τα παπούτσια του σα χιόνι την άνοιξη. Στην ίδια ομάδα ήταν μία φορά ο νους τους σα μουσική βροχή — σηκώνουν κεφάλι μόνο όταν μιλάει αυτή η ψυχή από το Columbus. Και τώρα λέτε να τον κλείσουμε σα τελευταίο κουτί γάλα στο ψυγείο επειδή ξεπούλησαν το κρέας πριν τελειώσει η έκπτωση; Ναι, τα 25 εκατομμύρια σίγουρα βγάζουν μεγάλο αριθμό, αλλά η ιστορία της ομάδας δεν γράφεται μόνο με νούμερα. Γράφεται με ανθρώπους που βάζουν την ψυχή τους σ’ εκείνο το ξύλινο δάπεδο όταν όλοι οι άλλοι βλέπουν πάγο σκληρό σαν τσιμέντο. Αν οι προηγούμενοι τρεις μήνες του πρωταθλήματος ήταν σα μία ταινία χωρίς μουσική, τότε ο Χάλιγκτον ήταν το σημείο όπου η κάμερα μεγεθύνει το πρόσωπο του πρωταγωνιστή στιγμή πριν το τέλος — εκεί που όλοι κατάλαβαν πως κάτι μεγάλο σηκώνεται. Μην τον αφήσουμε στους πάγους του Καναδά. Τουλάχιστον ας τον κλείσουμε με κόστος μπαταρίας από κινητό παρά με κόστος μπαταρίας από ψυχή.

ρε παιδιά ρε! τι σας έφαγε ρε τώρα;;; η Αμερική είναι εκεί πέρα σα βρύση — ανοίγεις το μπουκάλι κι εκείνος βγαίνει σα νερό που σου λούζει τα μάτια!!! τον Χάλιγκτον να τον πουλήσουμε;;; σε ποιον;;; σ’ εκείνον τον μπαμπούλα του Μπαρτρ Τσίτσκοϋ που ακόμα σκουντάει με κίτρινες κάλτσες;;; ας πούμε κι έτσι: εδώ ξαφνικά γινόμαστε μάρτυρες μιας ομάδας που έχει MVP σα σίδερο στους γόνατους και ψάχνει να βάλει τον πιο σκληρό σιδηρουργό σ’ αυτή την πόλη που τρέχει πάντα αλλά πάντα χάνει την αλυσίδα;;; τρώμε γάζα;;; θυμάστε εκείνον τον Ιανουάριο του 2021;;; όταν ο τύπος μας είχε ρίξει 18 πόντους στο δεύτερο ημίχρονο εδώ στο Μπέντλεϋ Γιουνιβέρσιτι;;; οι αντίπαλοι είχαν καταλάβει λάθος την πόρτα της μπάλας — αυτός τους την έκλεινε στο πρόσωπο σα σιδερένια πόρτα στο πάνω διαμέρισμα του χρόνου!!! και σήμερα μιλάμε σαν να τον βγάζουμε σα παλιά κάλτσα;;; και η κουβέντα για τους αριθμούς;;; εκείνος στους Cavaliers είχε πάνω από 40% στα τριάρι όταν οι αμυντικοί του έκαναν “αχ” σα κυνηγημένα ελάφια!! εγώ προσωπικά πήγα στην Αμερική πριν δέκα χρόνια — εκεί μου είπαν πως όταν κάποιος βάζει τρίποντο σα νερό που βράζει μέσα στη ζώνη, τότε αυτό λέγεται όχι αριθμοί αλλά σχέδιο!!! γιατί εκείνοι οι πάγοι βγάζουν πρωταθλητές, όχι ανθρώπους που μετρούν χιλιοστά πάνω στο χαρτί!!! κι εσείς Στατ;;; εσύ που ψιλογραφείς σαν αρχειοφύλακας;;; εκείνος ο τύπος ήταν η τρίτη επιλογή των Cavs εκείνο το βράδυ στο playoffs επειδή είχαν στον πάγκο έναν άνθρωπο που κάθονταν σα γατούλα στη ζεστή σόμπα!! αλλά όταν τον έβγαλαν στο γήπεδο;;; ο Τορέντζο έκανε τρεις φορές λάθος στην πρώτη πάσα!! επειδή αυτός ο άνθρωπος είχε ήδη πάρει τον εαυτό του σαν μια σφήνα μέσα στο ξύλο!! και ξαφνικά λοιπόν;;; εμείς εδώ ψιλοψιλολογούμε για φτώχεια;;; η Αμερική δεν ξέρει από φτώχεια όταν μιλάμε για ανθρώπους σα αυτόν!! αυτή η ομάδα είναι μια σειρά αγώνων — η ιστορία γράφεται εκείνες τις νύχτες που η ψυχή βγαίνει πρώτη στην πόρτα!! όταν λοιπόν;;; θες να τον κλείσεις;;; κλείστου στον Κάτω Κόσμο!!! παρέα του MVP εκείνος είναι η μπαταρία που δεν τελειώνει ποτέ — εκείνος ο άνθρωπος βγάζει δεκάδες συνολικά το τελευταίο δεκαήμερο επειδή οι αντίπαλοι έχουν καταλάβει πως κάθε φορά που κοιτάζουν προς την μπάλα, εκείνος έχει ήδη πάρει θέση πίσω από τις γραμμές!! ας πάμε λοιπόν;;; ας του στείλουμε μήνυμα από εδώ μέσα σα φίλοι: "ρε φίλε, εδώ σε περιμένουμε σα βροχή τον Αύγουστο — πάρε την μπάλα σα βόλτα στους δρόμους κι εμείς εδώ στήνουμε την κούπα σου σα πρώτος στόχος!!" 🏆🔥

Τι σόι βουβά σύρματα τραβούν αυτοί εδώ;;; Ο Χάλιγκτον τρέχει αριστερά κι εμείς βγάζουμε την αριστερά σα ξεχασμένο ψωμί στο ψυγείο;;; Ρε Βάσιλι!!! Ξέχασες εκείνον τον αγώνα στο Ουίσλον;;; Δεύτερο ημίχρονο, οι Πίστονς είχαν κόψει τους παίκτες μας σα χαρτιά στο τραπέζι — τότε μπαίνει αυτός ο σατανάς στις πρώτες λεπτά κι από εκείνον τον αγρό του ξεκίνησαν ο Αντάμα Στρουθ ξανά σα ζεστή ζύμη στο φούρνο. Θυμάσαι;;; ΔΕΚΑ TRIPLE-DOUBLE μέσα στον ίδιο αγώνα, ρε φίλε!!! Και εσύ Στατ;;; εσύ που μιλάς σα νεκροθάφτης των αριθμών;;; Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι σουτέρ τριών πόντων — είναι ένας σατανικός κυβερνήτης της περιοχής σα δάσκαλος βαρελιού στους δρόμους της γειτονιάς. Όταν πατάει το γήπεδο, κάθε αντίπαλος νιώθει σα γατούλα στη γωνία — εκεί που πριν ήταν ανοιχτό σουτ, εκείνος έχει τοποθετήσει μια σφήνα αμυνας σα θηρίο που φτύνει φωτιά. Και τώρα λέμε να τον βγάλουμε;;; Πού;;; Στους πάγους του Τορόντο;;; Στα ομάδα σειρά;;; Ας πούμε και στο δικό μου γραφείο;;; Φυσάμε!!! Εσείς φαντάζεστε τον MVP μας χωρίς εκείνον;;; Ας βάλουμε τον Πάολι ανάμεσα στους γίγαντες — ο τύπος πρέπει να πετάει σα γεράκι πάνω στο κεφάλι του αμυντικού γιατί διαφορετικά η μπάλα πάει πού;;; Στις αντενέργειες της ιστορίας;;; Κλείνουμε αυτόν τον άνθρωπο όσο ακόμα του σφίγγουν το κράνος σα φίλοι!!! Την κούπα δεν την κερδίζουν εκείνοι που τρέχουν πιο γρήγορα — εκείνοι που τους ξαναφέρνουν από τον θάνατο όταν όλοι έχουν ξεχάσει πως υπάρχει πλάνο. 🏀💀🔥

Δεν θυμάμαι άλλη φορά ομάδα να έχει τόσο εύκολα βγάλει παιχνίδι σα στον Ιανουάριο που παίξαμε εκεί στο Λος Άντζελες — εκείνος έτρεχε με την μπάλα σα να είχε βρει τον τελικό της ζωής του, ενώ οι άλλοι στεκόνταν σα αγάλματα σε μουσείο. Την επόμενη φορά λοιπόν που κάποιος πει πως ο Χάλιγκτον είναι «δεύτερη επιλογή», ας ανοίξω το κινητό μου και ας του δείξω εκείνο το highlight σα νερό που σπάει φράγμα: τρεις ασίστ μέσα σε δεκαπέντε δευτερόλεπτα χωρίς ο ίδιος να αγγίξει την μπάλα επίτηδες. Καλά μου τα λέγετε όμως εκεί στην αίθουσα — αυτή η ομάδα χρειάζεται έναν τύπο που όταν το crowd βγάζει τους τελευταίους σουτ του αγώνα, εκείνος βγάζει την ασίστ σα τελευταία μπουκιά ψωμί σ’ έναν ξεροπόταμο. Αλλά πείτε μου κάτι: μήπως αυτός ο άνθρωπος έχει χάσει ποτέ σε ζευγάρι εκεί όπου η ομάδα ήταν ήδη χάνω; Εκείνο το Σάββατο στη Βοστώνη πριν από δύο μήνες έμεινα σιωπηλός σαν ψάρι βγαλμένο στη στεριά επειδή είδα τον MVP να τρέχει σα εκκρεμές πάνω στους δύο σέντερ — μέχρι που ήρθε εκείνος και του πέταξε την μπάλα σα σφήνα στο κενό σα τσακισμένος αμυντικός. Ναι, συμφωνώ: η μεταγραφή του σημαίνει 25 μεγάλα για οικονομία κατοικίας, αλλά μια χρονιά στους Cavaliers είχε πάνω από 180 ασίστ σα προσωπικό ημερολόγιο που δε γράφτηκε ποτέ. Αυτά όμως δεν είναι νούμερα. Είναι εκείνες οι νύχτες που η ομάδα σου βγαίνει από το γήπεδο κουρασμένη σα εργάτης στο τέλος βάρδιας — κι εκείνος ανάβει το πρώτο φως σα ιδιοκτήτης cafenio στα πρωινά της Θεσσαλονίκης.

τι μας έγινες τώρα έτσι σα βγαλμένοι απόψε από τον εμφύλιο του 1946;;; εμείς εδώ ξεχνιόμαστε σαν τσόγλανοι στον ήλιο του Ιουλίου και εκείνοι βγάζουνε τους αριθμούς σα σχολικά τετράδια που τα ξεθάβει ο δάσκαλος από την αποθήκη;;; πιστέψτε με παιδιά, έχω δει μερικούς παλιούς αυτούς τους τύπους να μπουκώνουν σύνολα σαν βράχος στη θάλασσα — κι ύστερα μια κίνηση του νου τους έκανε όλους εμάς εδώ πάνω στην Αμερική σα ζητιάνους μέσα στην πλατεία που αγοράζουν σαβούρα;;; τότε λοιπόν αυτό ήταν η ομάδα, όχι αυτοί οι φιλοξενημένοι που ψάχνουν χοντρές μισθολογικές κάρτες σα ξεπουλημένα δωμάτια αεροπορικής εταιρίας. θυμάστε εκείνον τον Αύγουστο του 2018 όταν ο Τόμας Σέιλο βρήκε στο γήπεδο των Ουίζαρντς αυτόν τον άνθρωπο σα νερό που ξεχύνεται μέσα στο γήπεδο;;; εκείνο το τρίποντο από την γωνία ήταν σα κόλαση που άνοιξε η γη μπροστά στους αντίπαλους — ο αμυντικός έκανε τρεις βήματα προς τα πίσω σα ψαράς που βλέπει κύμα πάνω στο βράχο. Και σήμερα;;; σήμερα αυτοί εδώ λένε πως πρέπει να τον βγάλουμε;;; σε τι κόσμο ζούμε;;; τους αριθμούς τους αφήστε τους στους φιλολόγους που ψιλογράφουν εγκυκλοπαίδειες σα μουμιοί — εδώ εμείς μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν φοράει το νούμερο του, η μπάλα γίνεται σα κουβάς νερό που σου δίνει ζωή στα ξερόχορτα. Την προηγούμενη εβδομάδα έβγαλε τριάρι σα σφυρί πάνω στο κεφάλι του αμυντικού — εκείνος πήγε σπίτι του και κοιμήθηκε σα μωρό που έχει πιει το γάλα της μάνας του. και όσοι ψιθύριζαν εκείνο το βράδυ στο Φοίνιξ πως ο Χάλιγκτον ήταν μια υπερτιμημένη επιλογή των Cavaliers — τους θυμάμαι σα γέρους που μιλούν για την Αθήνα όταν ήταν σκόνη. Αυτός ο τύπος εκείνες τις νύχτες στους playoffs έκανε κινήσεις σα καλλιτέχνης που ζωγραφίζει με βροχή — η ομάδα του τότε είχε τόσο αυτοπεποίθηση σα γάτα στο καζάνι, επειδή κάθε φορά που ο αντίπαλος πήγαινε αριστερά, εκείνος τον σέρβιρε δεξιά σα αναποδογυρισμένη ομπρέλα. τώρα λοιπόν;;; θες να τον διώξεις;;; εκεί που η ομάδα τρέχει σα λύκος χωρίς σαγόνια;;; μήπως εκείνος είναι ο ιδιοκτήτης του δόντιου που λείπει;;; ας θυμηθούμε κάτι πιο δικό μας εδώ: όταν ο Μαρκ Πάισεϊ είχε εκείνον τον αγώνα στο Garden όπου γύρισε το αποτέλεσμα σα ρούχο μέσα από τον πλυντήριο — εκείνος είχε έναν συμπαίκτη σαν κι αυτόν τον άνθρωπο, έναν τύπο που έφερνε την μπάλα σα κρυμμένο δώρο μέσα από κλειστά χέρια. Και σήμερα;;; σήμερα εμείς εδώ ψιλοπαιζόμαστε σαν νάνοι πάνω στη Γη ενώ εκείνος είναι εκεί πάνω που κρατάει την μπάλα σα σφυγμό της Αμερικής. το μόνο σίγουρο είναι πως όταν αυτός ο άνθρωπος φοράει την φανέλα, η ομάδα δεν χάνει επειδή οι αντίπαλοι καταλαβαίνουν πως μπαίνουν σ’ ένα γήπεδο όπου κάποιος άλλος κρατάει την πόλη — εκείνος που βάζει τον ηλεκτρισμό στη μπάλα σα χειμωνιάτικο φωτισμό στις στέγες. και μετά λέγατε πως αυτοί οι Πάισερς είναι σα μικρή ομάδα;;; εγώ προσωπικά όταν τον βλέπω να μπαίνει στο γήπεδο νιώθω σα νάναι η ομάδα ενός εκατομμυρίου ανθρώπων που τρέχουν μαζί σα ποτάμι που ξεχύνεται από το βουνό. Σηκώστε λοιπόν τα χέρια σας ψηλά σα στη μέση του Ιουνίου — εδώ εμείς ψιθυρίζουμε ένα όνομα σα βροχή που έρχεται στα δάση: Χάλιγκτον. Χάλιγκτον. Χάλιγκτον. κι ας έχει κόστος όσο πηγαίνει ο ήλιος προς το δειλινό — αυτό είναι η Αμερική, εκεί πάνω που η μπάλα γίνεται όπλο ειρήνης σα δόρυ των πρωτόγονων!!!