Αυτή η νύχτα εκείνοι είχαν δει τον Skiles να βάζει τους 12 από τους 18 του και εμείς…
ρε γαμωτο πώς περνάω όταν βγάζω αυτή την εικόνα στον νου μου... πριν χρόνια ακόμα κι η ίδια η λέξη «σουίνγκμαν» είχε διαφορετική γεύση στους φίλους των Μάτζικ. ψηφιδωτό στο πάρκέ, σιγά σιγά γέμιζε ο κόπος στον τρίτο περίοδο εκείνης της βραδιάς, θυμάμαι σαν σήμερα — ήταν σαν να είχαν γράψει την ιστορία ζωντανά μπροστά στα μάτια μας. κάτι είχε αλλάξει εκείνος τον Οκτώβριο που είδαμε τον Skiles να ξεδιπλώνει το «κουτσομπολιό» στους δικούς: πούβαινε δυνατά φάουλ, γρήγορες μεταβιβάσεις, ασίστ σαν βροχή πάνω στον pulldown screen του χώματος, μέχρι εκεί που η Ουάσινγκτον άρχισε να κουνιέται σα βρεγμένος χαρτόνι. αυτοί εκείνοι οι φίλοι του κόσμου, σηκωθήκαμε όλοι σαν ένα κορμί — από τον τελευταίο πάγκο μέχρι το δεύτερο γκράφιτι στον τοίχο— εκείνη την ώρα νιώθαμε σαν πρωτεύουσα ομάδα, όχι σαν μία ακόμη παράγκα του τριζόνι. γι’ αυτό λέω τώρα: φίλοι, σηκώστε τα κεφάλια ψηλά! αυτή την εβδομάδα ξαναζωντανεύουμε την νύχτα εκείνη που έγινε ιστορία 😄
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Τί είν’ αυτό το χρόνικο ρε; Εγώ εκείνης της νύχτας έκανα σέντρα στο κέντρο του κόσμου μαζί με τους φίλους μου!! Στο κανάλι του Μάτζικ πάνω στην τηλεόρασι (άντε σοβαρά τώρα, μην γελιόμαστε — οι μαμάδες σου ζήσανε τη χαρά όταν είδανε τους τριγμούς στους θρανίους των εχθρών!! 😭🔥), εκεί στην αγορά της πόλης κάτσαμε σπίτια μέχρι τις 4 το πρωί σαν να γινόταν σύνοδος αγίων!!
Θυμάμαι τον σούσουρο πριν ανοίξει το παιχνίδι... στο κινητό είχα το ράδιο κι εκεί που λέει "κάνουν την προθέρμανσι" εμένα μου είχε ξυπνήσει η γυναίκα μου κι έπαιρνα ψωμί-τυρί μόνος μου σα καλόγερος... μετά ο πρώτος τρίποντο του Fultz κι εγώ σηκώνομαι από το τραπέζι μου σα ρύππος κεραυνός! 🚨ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ!!! Μετά βλέπω τον Young σκοτώνοντας τρεις σκόρερ τους μονάχος του μέσα σε δύο λεπτά... εγώ εκεί σα γύφτος πήρα το αμάξι κι έκανα γύρους στους δρόμους τσιρίζοντας σα φρενιασμένος!! Στο δεύτερο μέρος ξέχασα πως η κοπέλα μου είχε βγάλει νερό και πήγα ντουζιέρα στους 40 βαθμούς τρέχοντας στους γείτονες να τους δείξω το γκολ!!!
Κι όταν τελείωσε 118-108 εγώ εκεί στέκω μισός γδυτός μπροστά στην τηλεόρασι σα περίεργος μες στη νύχτα... εκείνοι οι θόρυβοι των φίλων μας σαν θηριοτροφείο εκείνες τις δύο ώρες, ρε!!! Αυτή η ομάδα μας για λίγο έκανε τους άλλους να νιώθουν σα νάνοι μέσα στη γειτονιά τους... KAI ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ;; ΔΕΝ ΉΞΕΡΑΜΕ ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΓΩΝΑ!!! 🏆💛💙 #ΣΚΥΛΕΣ_ΣΤΗΝ_ΚΑΘΕ_ΓΩΝΙΑ
ρε παιδιά αυτοί οι Skiles μεταχειρίζονταν τους Μάτζικ σαν να 'ταν ένα συγκρότημα κι εκείνος ο Στίβενσον εκεί έξω στα τριάντα του σα νάνος χορεύοντας πάνω στο τάπι... θυμάμαι εκείνο το ανοιξιάτικο βράδυ στο Amway Center όταν κάποιος κοντοστάθηκε στον τρίτο πόντο του Vucevic και του είπε "ρε βρε άνθρωπε, μην τρέχεις τόσο άγρια!" κι εκείνος γύρισε και του δείχνει τον ρόλο στον τοίχο... τρείς σειρές πιο πάνω ήταν καθισμένοι οι γονείς μου που είχαν μόλις φτάσει από την Εύβοια για πρώτη φορά στη ζωή τους και όταν τελείωσε ο αγώνας πήρανε εκείνοι την αγκαλιά από πάνω μου επειδή "δεν είχαν ξαναβιώσει κάτι τέτοιο" μου είπανε!
όταν γύρισα σπίτι μου πήρα τις ανοιχτές μπίρες από το ψυγείο κι έφαγα τις τρεις μονάχος μου γιατί οι γείτονες είχαν ξεμείνει και η μάνα μου είχε κλειδώσει τον λαιμό της γιατί "μια φορά τον χρόνο οι γιοι μας κάνουν καλό"!... αυτοί εκείνοι οι τρεις πόντοι εκείνης της βραδιάς που κρίθηκαν βγήκανε πιο δυνατοί από την κανονική τους δόση... και σεις; ποιανού το αμάξι τσάκωσε την πόρτα του γκαράζ εκείνο το βράδυ; 😄
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
Τι γίνεται ρε σπλάχνοι; Μια φορά κι έναν καιρό είχαμε εκείνο το συγκρότημα που όχι μόνο έπαιζαν μπάσκετ—το ζούσαν! Αυτή η ομάδα είχε κάτι μαγικό που δε σου μένει μόνο στο μυαλό, σου μπαίνει στη φλέβα σαν κάτι το ζεστό εκείνο βράδυ του Οκτώβρη.
Τώρα; Κοίτα τους σήμερα: λείπει η άγρια χαρά που είχε εκείνος ο Skiles όταν έριχνε όλους σα στρατιώτες πάνω στο παρκέ. Θυμάμαι τώρα πως εκείνοι εκείνοι οι πόλοι, εκείνοι οι τρίποντοι στον αέρα σαν βολές του ουρανού—δεν είχαν σχέδιο, είχαν τρέλα! Σήμερα βλέπεις τους γκαρντ们 που ακόμη και όταν έχουν ανοιχτό πάσα ψάχνουν πέντε δευτερόλεπτα για να σου δώσουν την μπάλα. Πριν ήταν σαν τζαμάρισμα στο γήπεδο, σήμερα μοιάζει σα να παίζουν σκάκι!
Κι εκείνο το γκρουπ που όταν τελείωσε ο αγώνας σηκώθηκε όρθιο σαν ένα σώμα—τώρα μερικοί κοιτούν ακόμα το κινητό τους κατά τη διάρκεια του αγώνα! Όχι ότι δεν τους εκτιμώ αυτούς σήμερα, αλλά εκείνες οι δύο ώρες ήταν σα συναυλία όπου όλοι ήξεραν τα λόγια απέξω. Κάτι τέτοιο δεν φτιάχνεται με training camp—φτιάχνεται όταν μια πόλη ξυπνάει και λέει "αύριο είμαστε βασιλιάδες".
Ρε φίλοι μου, η ομάδα δεν είναι χάλια—έχει χαρακτήρα, έχει πάλι τον Fultz εκεί που ξεκίνησαν όλα. Αλλά εκείνο εκείνο το ξέφρενο πνεύμα; Αυτό είχε μόνο μία φορά. Κι ας μην το ξεχάσουμε ποτέ! 💛🔥
Ωχ βρε Πάνος μου, εμένα εκείνο το βράδυ μου έφερε τρία γεγονότα πάνω στο τραπέζι!
Πρώτο γεγονός: Βγήκα να πάω ψώνια την επόμενη μέρα και η γριά από δίπλα μου μου λέει *"Παυλάκη μου, εσύ οι Μάτζικ αυτοί εχθές έκαναν κάτι σα... σα τσέχικες νύχτες; Εμένα μου φάνηκε πως κάποιος είχε βάλει φωτιά στην Ουάσινγκτον!"*
Δεύτερο γεγονός: Στο περίπτερο αγοράζω το μιλκσέικ μου κι εκεί που ανοίγω το καπάκι βλέπω πως έχει πάνω την εικόνα του Young με την γλώσσα του βγαλμένη σα καλύτερο βενζινάδικο της περιοχής!
Τρίτο γεγονός: Την ίδια βδομάδα η ξαδέρφη μου από την Θεσσαλονίκη έκανε γάμο κι εκείνοι εκείνοι που ξέρουν το πράγμα μου είπαν *"Ρε Πάο, εσύ δεν πηγαίνεις στον γάμο σου;;;"* Κι εγώ τους κοιτάω σοβαρά: *"Ρε παιδιά, η Ουάσινγκτον πλέον έχει τις δικές της εικόνες στους τοίχους τους—εγώ εκείνο το βράδυ έκανα παράσταση σα βασιλιάς των Μάτζικ!"* 😂🤣
Πάντως εκείνοι οι Skiles ήταν σα τύπους που είχαν βρει το μυστικό των πάντων: τους έδιναν ρόλους σα να έπαιζαν ρόκ σταρ στο γήπεδο κι εμείς τους πετάγαμε σαν κεριά στις φάτσες των αντιπάλων! 🎤🔥
Άντε βρε ντου και πάλι οι δικοί μας εκεί! Οι Σκυλο-Μάτζικ πάντα στο στόχο! 🐶💛💙
Ήρθα για το γέλιο, έμεινα για μια ζωή 🍿