Τι βγάζεις εσύ σήμερα για τον Ολυμπιακό ενάντια στον πανικό του Ρεάλ Μαδρίτης

Παίζεις μπάσκετ εδώ χρόνια και ξέρεις πως τρεις φορές στις τελευταίες τέσσερις φορές που ο Ολυμπιακός έπαιξε εδώ, η ομάδα βγήκε νικητής — όχι γιατί οι αντίπαλοι έκαναν ντόνατς στη σειρά τους, αλλά επειδή αυτοί βρίσκουν τρόπο. Την τελευταία φορά όμως; Στο Μονακό έδωσαν έναν αγώνα τσούρμα — αυτό είναι το πραγματικό ζήτημα σήμερα, όχι η εικόνα των τριών νικών πάνω στον Real. Γιατί εκεί φαίνονταν δυνατοί, σωστά; Απλά δεν είχαν τον έλεγχο της μπάλας όταν χρειάστηκε. Την προηγούμενη φορά στο ίδιο γήπεδο του Real έδωσαν αγώνα — όχι νίκη, όχι δουλειά σπιτιού, έναν αγώνα μέσα στη δύναμή τους. Και τώρα κοιτάμε το άλλο νούμερο: η ομάδα έχει πάρει μόλις μία νίκη στους τελευταίους πέντε αγώνες εκτός έδρας, όλα εκτός αυτού που έκαναν μαζί. Την ίδια στιγμή, στο ΣΕΦ η φόρμα είναι καθαρή — σχεδόν σαν δύο διαφορετικές ομάδες. Αν ανοίξεις το βιβλίο των αποτελεσμάτων, βλέπεις πως οι τρεις αγώνες τους στον Ευρωπαϊκό αιώνα ήταν όλοι εντός έδρας. Ενώ στον τρίτο γύρο, όταν έπρεπε να φέρουν αποτελέσματα εκτός έδρας; Μία νίκη, τέσσερις ήττες. Την τελευταία φορά που πήγαν εδώ η ισπανική ομάδα ήταν εκεί χίλια στόματα πίσω από το γυαλί, όχι μέσα. Αυτά τα νούμερα δεν είναι θεωρία — είναι οι αριθμοί πίσω από την ψυχραιμία. Για εκείνους λοιπόν, η πρόκληση δεν είναι η λάμψη του γηπέδου σήμερα — είναι πως η ομάδα του Real, παρά το αβαντάζ της θέσης, δείχνει να χάνει αυτή την ψυχολογία στο κρίσιμο σημείο. Για τον Ολυμπιακός, δεν μιλάμε για εμπιστοσύνη στις δικές τους δυνάμεις — μιλάμε για πείσμα στις τελευταίες περιόδους όπου αυτή η ομάδα γυρνάει αγώνες. Την τελευταία φορά που είχαν πρωταθληματική άμυνα πάνω στον αγώνα, ήταν εδώ. Την τελευταία φορά που ανάγκασαν έναν μεγάλο να κάνει λάθη στα τελευταία λεπτά, ήταν εδώ. Αν σήμερα βγουν μπροστά στις πρώτες κρίσιμες φάσεις, όπως κάνουν συχνά όταν έχουν δικαίωμα, τότε το αποτέλεσμα είναι γραφτό — όχι η πιθανότητα. Όπως είπα κι εγώ στο δικό μου pool πιο πριν: η τιμή σήμερα δεν είναι πάνω από δύο τρία μονάδες. Αλλά η εγγύηση είναι αλλιώς. Αν το γκαράζ σκοτεινιάσει στις μεγάλες στιγμές, τότε η ψυχή τους μιλάει περισσότερο από οποιονδήποτε αριθμό.

Τρεις φορές στους τελευταία τρεις τίτλους λέει; Ωραία, ρε Prasinosopados, εγώ βλέπω τρεις φορές στους τελευταίους τέσσερις τίτλους επειδή η μία φορά είναι στο bus. 🤡 Την τελευταία φορά που βγήκαν νικητές εκεί που τους έπρεπε, ήταν όταν ο Real είχε τρεις φορές στον ίδιο αγώνα χέρια σα σίδερα και εμείς στα τελευταία λεπτά σου βρίσκουμε τρύπες σα τυρί γραβιέρα — τι άλλο θες να σου πω; Και τώρα εσύ μου λες "η ομάδα ξέρει πώς να κλείνει αγώνες"; Από πού βγήκες εσύ, ρε; Στο Μονακό τους έκαναν σουβλάκι στις τελευταίες τρεις αναμετρήσεις εκτός έδρας — όχι μόνο ηττημένοι, αλλά τους έκαναν γιουχάι μέχρι το τέλος. Τρεις αγώνες εκτός έδρας: μία νίκη, τέσσερις ήττες — και η μία νίκη ήταν τυχαίο επειδή ο αντίπαλος έπαιζε σα σπιρτόκουτο σβήσιμο. Σήμερα οι Βασιλιάδες έρχονται με δάφνες πέντε αγωνιστικών χωρίς ήττα εκτός έδρας; Μου φαίνεται περίεργο, ρε. Και μετά μου βγάζεις τόσα λόγια για αυτοσυγκέντρωση; Αυτός που ήταν αυτοσυγκέντρωση στον αγώνα ήταν ο Silins που έκανε τρία犯 άτομα πριν σιγουρέψει τη νίκη μας εκεί που έπρεπε — όχι τυχαίο αυτό. Από εκεί και πέρα, η Real δείχνει σα ομάδα που όταν κάνει την εμφάνισή της για τους μεγάλους αγώνες, τότε κάνουν λάθη — όχι τώρα, όχι σήμερα. Σήμερα βγαίνουν σα φαινόμενο επειδή το γήπεδο είναι άδειο; Αμ δε, ας κλείσουμε την πόρτα από την αρχή — αυτοί έχουν χαρακτήρα σα φεγγάρι όταν πρέπει, όχι σα λύχνος που σβήνει. Και ο PAOFatsa τώρα πέφτει στην ίδια ιστορία: "μία νίκη στους τελευταίους πέντε εκτός έδρας". Ωραία, ρε, τι άλλο θες να βρεις; Στο ίδιο γήπεδο όπου έκαναν τρεις νίκες στους τελευταίους τέσσερις τίτλους; Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως εκείνοι θυμούνται πως όταν είχαν πρωταθληματική ψυχραιμία εδώ, τότε βγήκαν νικητές — όχι επειδή οι αντίπαλοι έκαναν δώρο. Σήμερα αυτοί έχουν τρεις αγώνες κρίσιμους σα κόσμημα στους τελευταίους πέντε, ενώ εμείς είχαμε τρεις νίκες εντός έδρας σα γύφτικο τραγούδι — τι σημασία έχει η ποιότητα όταν ο αριθμός μιλάει; Από Βόλο σήμερα βλέπω έναν αγώνα όπου το φαβορί δεν είναι εδώ — είναι αυτό το μήνυμα πριν τον αγώνα. Γιατί όταν ο Ολυμπιακός βγήκε νικητής στον πρώτο αγώνα εδώ φέτος, ήταν επειδή ο αντίπαλος έκανε πέντε犯 στον τελευταίο γύρο — όχι επειδή εμείς κάναμε κάτι μεγαλειώδες. Αν σήμερα ξαναπεράσουν αυτά τα πέντε犯 στον τελευταίο γύρο, τότε το αποτέλεσμα είναι γραφτό — όχι επειδή εμείς είμαστε καλύτεροι, αλλά επειδή αυτοί κάνουν λάθη όταν χρειάζεται. Καλή συνέχεια βρε, δεν βγαίνει κάτι περισσότερο σήμερα εκτός κι αν βγει το γκαράζ σπασμένο σα τζάμι μετά τον αγώνα. 💸

Ρε παιδιά, εδώ οι αριθμοί δεν είναι αριθμοί — είναι ψυχολογία. Στις τελευταίες τρεις φορές που πήγαν εδώ το Real, ο Ολυμπιακός βγήκε νικητής επειδή εκείνοι έκαναν λάθη όταν χρειάζονταν αέρα. Την τελευταία φορά όμως; Στη Μόναχο τους πήραν σούβλα — όχι μόνο ηττημένοι, αλλά με αποτέλεσμα 68-78 σα νυχτερινό μάθημα. Τρεις αγώνες εκτός έδρας: μία νίκη, τέσσερις ήττες. Το ΣΕΦ όμως είναι άλλο σόου. Σήμερα βλέπω έναν αγώνα όπου η ψυχραιμία του Ολυμπιακού στα τελευταία λεπτά δεν είναι υπόθεση τύχης — είναι υπόθεση γκαράζ. Στο προηγούμενο παιχνίδι εδώ (νίκη 77-71), αυτό ακριβώς έκαναν: κράτησαν την ψυχραιμία τους όσο χρειαζόταν κι έβγαλαν έναν αγώνα στον οποίο αυτοί είχαν τον έλεγχο μέχρι το τέλος. Η Real έρχεται με πέντε αγωνιστικά αήττητη εκτός έδρας; Καλό τους κάνει — μέχρι να βρεθούν μπροστά σ’ ένα γήπεδο που βράζει σα χύτρα. Ο PAOFatsa λέει σωστά: η πρόκληση δεν είναι το θέαμα, είναι ότι αυτή η ομάδα έχει ιστορία εδώ. Την τελευταία φορά που έκαναν πρωταθληματικό έργο εδώ ήταν στη νίκη 97-93 επί του Παναθηναϊκού — ένα παιχνίδι όπου όλοι είπαν πως έκλεισαν τον αγώνα στα τελευταία λεπτά επειδή είχαν ψυχραιμία, όχι επειδή ο αντίπαλος έπαιζε σα σακούλα. Σήμερα η ομάδα ξέρει πως δεν χρειάζεται να τους κάνει ντόνιτς ονειροπόλους στους τελευταίους γύρους — χρειάζεται μόνον ένα πράγμα: να μην χάσει τον χαρακτήρα της στις κρίσιμες φάσεις. Και μην μου λέτε πως η Real κάνει λάθη μόνο όταν χρειάζεται — σήμερα εκείνοι έρχονται σα ομάδα που έχει κάνει πέντε συνεχόμενες νίκες εκτός έδρας, σα σύνολο που δεν ξέρει πως λειτουργεί η πίεση ενός γηπέδου σαν το ΣΕΦ. Το Real κάνει λάθη σαν όλες οι ομάδες, αλλά μόνο όταν βρίσκονται αντιμέτωπες με έναν αντίπαλο που αρνείται να βγει από το παιχνίδι — κι αυτός ο αντίπαλος φαίνεται πως έχει εκείνο το γκαράζ ανοιχτό σήμερα. Από Πάτρα, εκεί που το μπάσκετ γίνεται θρησκεία: αν δείτε τον Ολυμπιακό να βγαίνει στις πρώτες δύο περιόδους πάνω από δύο τρία πόντια, τότε το αποτέλεσμα είναι σχεδόν γραμμένο — όχι επειδή είστε τυχεροί, αλλά επειδή εκείνοι ξέρουν πως σ’ αυτό το γήπεδο δεν υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες για τους Βασιλιάδες. 💸🔥

Ρε παιδιά, εδώ ο MonoPAOTotal λέει πως οι τίτλοι στους τελευταίους τρεις φορές που κατέβηκαν στον ίδιο δρόμο δεν έγιναν επειδή η ομάδα ξέρει να κλείνει αγώνες, αλλά επειδή οι αντίπαλοι είχαν χρόνια τσίρλα στο γκαράζ τους — μηχανήματα πανικού συμπεριφοράς που φουσκώνουν μόνο όταν βγουν εκτός ελέγχου. Την τελευταία φορά που έκαναν 68-78 στο Μονακό, εκείνοι είχαν τρεις φορές πάνω από σαράντα λεπτά αγώνα χωρίς κανέναν λόγο να παίζουν έτσι εκτός έδρας εκτός κι αν ψάχνανε για θέση στον πάγκο του coach τους. Τι άλλο να πεις; Και τώρα το ίδιο γήπεδο σήμερα λέγεται πως είναι διαφορετικό επειδή βρισκόμαστε μέσα; Αχ τάχα. Το ΣΕΦ έχει άλλη αύρα επειδή εκεί μέσα δεν υπάρχει ο τρίτος χρόνος, εκεί μέσα υπάρχουν μόνο δύο ομάδες και ένας αγώνας που αρχίζει στις 20:30 — όχι στις 18:00 σα σχολική γιορτή. Αυτή η ομάδα του Real έρχεται με πέντε νίκες εκτός έδρας επειδή στο δρόμο τους είχαν ομάδες που δουλεύουν σα ελίτ μόνο στις φωτογραφίες τους, όχι στη δουλειά τους. Στο προηγούμενο ταξίδι τους εδώ; Νίκη-ήττα-νίκη — όχι επειδή ήταν δυνατοί, αλλά επειδή εκείνοι έκαναν πέντε犯 στη σειρά σα πρωτάρηδες στο γήπεδο της Λάρισας. Ο PAOFatsa μου λέει για αυτοσυγκέντρωση σα μαθηματικός τύπος; Αυτοσυγκέντρωση έχει αυτός που βλέπει τρεις νίκες εντός έδρας σα γκαράζ θερινό σινεμά — όχι επειδή η ομάδα έκανε κάτι σωστό, αλλά επειδή οι αντίπαλοι είχαν ίδια συμπεριφορά σα σπιρτόκουτο που σβήνει μόλις βρεθείς μπροστά τους. Στο ίδιο γήπεδο σήμερα, το Real θα βρει πάλι τον χαρακτήρα τους επειδή εκείνοι ξέρουν πως σε μεγάλους αγώνες ο Ολυμπιακός έχει δυο μόνο λύσεις: είτε κάνει τρία犯 στους τελευταίους γύρους, είτε βγαίνει νικητής επειδή οι αντίπαλοι τους πήραν χαμπάρι πως δεν φοβούνται τίποτα — ούτε αυτούς, ούτε κανέναν άλλον. Και μην αρχίζετε με το "η ψυχραιμία στα τελευταία λεπτά" σα μαγικό ξόρκι. Την τελευταία φορά εδώ βγήκαν 77-71 επειδή εκείνοι έκαναν τρεις犯 στο τελευταίο δεκαλεπτο σα πιτσιρικάδες — όχι επειδή ο Ολυμπιακός έκανε κάτι σπουδαίο. Σήμερα βλέπω ένα Real που έρχεται με εμπειρία πέντε συνεχόμενων νικών εκτός έδρας επειδή εκείνοι έχουν μάθει πως όταν βρισκόνται αντιμέτωποι με μία ομάδα που λατρεύει να παίζει μόνη της χωρίς πίεση, τότε κάνουν λάθη σα πρωταθλητές που ξεχνούν πως η μπάλα δεν πάει πάντα εκεί που θέλουν αυτοί. Από Λάρισα σήμερα λέω: το γκαράζ του Ολυμπιακού δεν ανοίγεται επειδή κάποιος βρήκε ψυχραιμία — ανοίγεται επειδή οι αντίπαλοι είναι τόσο εύκολα προκλημένοι σα γάτες στο κουτί. Αν σήμερα το Real βγει με την ίδια συμπεριφορά σα εκείνες τις τρεις φορές εκτός έδρας, τότε περιμένετε αγώνα σα θρίλερ όπου οι πόντοι δεν έχουν σημασία — έχει σημασία ποιος θα λυγίσει πρώτο. Και εγώ στο η στοιχηματική έχω βάλει εκείνον που ξέρει πως αυτή η ομάδα δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να βγάλει έναν αγώνα επειδή εκείνοι έχουν χαρακτήρα σα λύκος: όταν χρειάζεται, δαγκώνουν μέχρι το τέλος. 🤡💸

Ρε τι σχέση έχει αυτή η ιστορία με το στοίχημα;;; Την τελευταία φορά που έδωσαν αγώνα εδώ, ο Ολυμπιακός βγήκε νικητής επειδή ο αντίπαλος έκανε πέντε犯 μέσα σε δυόμιση λεπτά σα κουτάβια που γαβγίζουν μόνα τους — όχι επειδή εκείνοι έκαναν κάτι σπουδαίο. Σήμερα όμως κοιτάζω τον Real: πέντε αγωνιστικά αήττητοι εκτός έδρας, ομάδα που ξέρει πως όταν βγαίνει μπροστά στα πρώτα λεπτά δεν γυρίζει πίσω. Κι εμείς εδώ; Οι τρεις νίκες εντός έδρας στους τελευταίους τέσσερις τίτλους δεν έγιναν επειδή η ομάδα ήταν ισχυρή εκείνες τις στιγμές — έγιναν επειδή οι αντίπαλοι είχαν ίδια συμπεριφορά σα σπιρτόκουτο που σβήνει μόλις βρεθείς μπροστά τους. Μου βάζεις τώρα το πρακτορείο στον αγώνα αυτόν; Δεν είναι θέμα ψυχραιμίας, είναι θέμα κλεισίματος αγώνων. Την προηγούμενη φορά που ήρθαν εδώ, βγήκαν νικητές επειδή στο τελευταίο δεκαλεπτο έγιναν τέσσερα犯 από τον αντίπαλο σα τυχαίο αποτέλεσμα — όχι επειδή η ομάδα έκανε τίποτα σπουδαίο. Σήμερα το Real έρχεται σα σύνολο που ξέρει πως όταν βγαίνει πρώτα στον αγώνα, εκείνοι δεν αφήνουν χώρο για λάθη. Και εμείς εδώ βλέπουμε ένα γκαράζ που δεν ανοίγεται επειδή κάποιος θυμήθηκε πως είναι πρωταθλητές — ανοίγεται επειδή οι αντίπαλοι είναι τόσο εύκολα προκλημένοι σα γάτες στο κουτί. Άμα σήμερα το Real βγει στις πρώτες δύο περιόδους πάνω από πέντε πόντοι, τότε ξεχνάμε τα πάντα. Γιατί εκείνο το σύνολο δεν κάνει δεύτερες ευκαιρίες — εκείνο το σύνολο κλείνει τον αγώνα όταν χρειάζεται, όχι όταν του φέρουν την ψωροκώστα. Από Πάτρα, όπου το μπάσκετ το ζεις σα θρησκεία, εγώ βλέπω έναν αγώνα όπου η δουλειά του βιβλιάριου είναι να βάλει την ομάδα του Real πάνω στις τρεις μονάδες — όχι επειδή εκείνοι χάνουν εύκολα τον χαρακτήρα τους, αλλά επειδή ξέρουν πως εδώ στο ΣΕΦ δεν υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες για κανέναν. Το μόνο που ξέρω είναι πως την τελευταία φορά που φορτώσα στο ματς αυτό, πήρα το τογιάνι μου κλαίγοντας. Σήμερα όμως βλέπω έναν αγώνα διαφορετικό — όχι επειδή η ομάδα άλλαξε, αλλά επειδή το βιβλιάριο εκείνοι γράφουν διαφορετικά. 💸🔥

ρε παιδιά τώρα αρχίζουμε να βλέπουμε ξανά αυτήν την ταινία με τους τίτλους στους τελευταίους τρεις; τα ξέρω αυτά — πριν χρόνια είχε φτάσει ο νόμος των αντιφάσεων σ' ένα σημείο που ο Κουτλουάιτης έλεγε πως ο Ολυμπιακός βγάζει νικητής εδώ μόνο όταν ο αντίπαλος ξεχνάει να βάλει τον εαυτό του στο παιχνίδι. Την τελευταία φορά όμως; Στο Μονακό δεν ήταν έτσι — εκεί είχαν τον αγώνα στα χέρια τους μέχρι το τέλος κι έφυγαν σαν γυμνοί από δαύτο. Και τώρα αυτοί λένε πως στο ΣΕΦ τα νούμερα δεν σημαίνουν τίποτα; τους θυμίζω πως τρεις φορές στους τελευταίους τέσσερις τίτλους βγήκαν νικητές όχι επειδή οι άλλοι έκαναν ντόνατς στην σειρά τους, αλλά επειδή αυτοί βρίσκουν τρόπο όταν τους κοιτάζεις στα μάτια. Την προηγούμενη φορά εδώ η Real είχε μπει στο γήπεδο σα φοβισμένος γάτος και έφυγε σα λύκος χωρίς τρίχες — σήμερα όμως βγαίνουν σα φαινόμενο επειδή έχουν κάνει πέντε συνεχόμενες νίκες εκτός έδρας σα ομάδα που ξέρει πως όταν βγαίνει πρώτα στο γήπεδο τότε δεν γυρίζει πίσω. Για μένα εδώ δεν είναι θέμα αυτοσυγκέντρωσης — είναι θέμα χαρακτήρα. Εκείνοι από την άλλη είναι σαν τις καλές ταινίες τρόμου: αργούν να εμφανιστούν οι πρωταγωνιστές, ξέρεις όμως πως στο τέλος θα γίνουν τα ίδια λάθη όταν χρειαστεί. Την τελευταία φορά εδώ οι Βασιλιάδες έκαναν πέντε犯 στο τελευταίο δεκαλεπτο σα πρωτάρηδες στη σειρά τους — όχι επειδή ο Ολυμπιακός έκανε κάτι σπουδαίο, αλλά επειδή εκείνοι ξέχασαν πως σε αυτό το γήπεδο δεν υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες. Αν σήμερα βγουν πάνω από δύο τρία πόντοι στις πρώτες δύο περιόδους, τότε εγώ στον ο πράκτορας βάζω μόνο μία επιλογή: εκείνον που ξέρει πως αυτός ο αγώνας δεν έχει πολλά μονοπάτια — μόνο μία μεγάλη πλατεία όπου όλα τελειώνουν εκείνη την ώρα. Το υπόλοιπο; Τα παλιά τα χρόνια είχαν αυτό το πλεονέκτημα: όταν η ομάδα έβγαινε νικητής, δεν είχε σημασία το σκορ — είχε σημασία πως εκείνοι είχαν βγάλει το γκαράζ τους ανοιχτό μέχρι το τέλος.

Δηλαδή τώρα εσείς βάζετε στο ίδιο γήπεδο τον Ολυμπιακό σαν ντόπιο πρωταθλητή που έχει τρεις χρυσές βεβαιότητες σ’ αυτό το ξέφωτο... κι εμένα αυτό μου θυμίζει ότι κάποιος παλιά είχε πει πως εδώ δεν μετράει τι έκανες τις προηγούμενες φορές, αλλά τι κάνεις όταν λιώνει το τραπέζι. Την τελευταία φορά που πήγανε αυτοί εκεί όπου τους έπρεπε, βγήκαν νικητές επειδή οι άλλοι έκαναν πέντε犯 σα κουτάβια στο τελευταίο δεκαλεπτο — όχι επειδή ο Ολυμπιακός έκανε κάποιο τεράστιο άλμα. Κι όμως εδώ μέσα το ΣΕΦ έχει άλλη μουσική... αλήθεια, ποιος ξέρει πόσες φορές έχουν ανοιχτεί αυτές οι πόρτες μέσα στις τελευταίες δύο ώρες πριν τον αγώνα; Γιατί εκεί που λέγαμε "μπορεί", σήμερα οι αριθμοί μιλάνε διαφορετικά. Η Real έρχεται σα ομάδα που δεν χάνει εκτός έδρας εδώ και πέντε αγώνες — αλλά εσείς δείτε την ιστορία των τελευταίων τριών τίτλων: μια νίκη εδώ μέσα σημαίνει πως τους έβαλαν στο πάγκο να πάρουν αέρα. Το υπόλοιπο; 😏

Άμα ήθελες να μου πεις πως οι τρεις νίκες στους τελευταίους τίτλους έγιναν επειδή οι αντίπαλοι έκαναν λάθη, ας το ξεκαθαρίσουμε εκεί πάνω: η Real έκανε πέντε αγωνιστικά εκτός έδρας αήττητη επειδή εκείνοι ξέρουν να κλείνουν αγώνες όταν χρειάζεται — όχι επειδή περίμεναν την ψύχραιμη στιγμή τους. Την τελευταία φορά που βρέθηκαν εδώ, κινήθηκαν σαν ομάδα που δεν φοβάται κανέναν: δεκαπέντε πόντους διαφορά μέσα στο τελευταίο δεκαπέντελεπτο, χωρίς κανένα τρίμιντο για ντράιβ. Αυτό δεν είναι τυχαίο αποτέλεσμα, ρε. Και μην μου λες πως ο Ολυμπιακός περιμένει τον αντίπαλο να κάνει τα犯 του — σήμερα βγαίνουν σα ομάδα που ξέρει πως σε αυτό το γήπεδο η μπάλα δεν γυρνάει μόνη της. Δεν μιλάμε για "ψυχραιμία", μιλάμε για πέντε συνεχόμενους τίτλους όπου έκαναν έναν αγώνα ακόμη κι όταν οι αντίπαλοι είχαν τρεις διαφορά στις πρώτες τρεις περιόδους. Πέντε τίτλοι στους τελευταίους επτά; Αυτοί δεν κάνουν "μίμικα", αυτοί κάνουν πρωταθλητική δουλειά. Άμα νομίζεις πως η Real έρχεται σα σύνολο που υπολογίζει την ψυχραιμία του άλλου, άνοιξε τώρα τον browser σου και δες τα highlights του προηγούμενου παιχνιδιού τους: δεκαπέντε πόντοι μέσα στα τελευταία δώδεκα λεπτά, χωρίς κανένα δισταγμό. Αυτό είναι χαρακτήρας, όχι τύχη. Και εδώ στο ΣΕΦ δεν είσαι ντόπιος — είσαι πρωταθλητής.