Τι λες να κάνουμε έτσι;; Ο Παοκ ο Λοκο σηκώνει τώρα τον τίτλο στην Ευρωλίγκα και ο…
ΠΟΤΕ;;;;;
Κάτι στιγμές;;;;; ΛΥΓΙΣΤΕΚΙΑ;;;;;
Πέντε φορές σα δικοί μας;;;;; ΑΣΥΛΛΟΓΙΣΤΟ!!!;
Κάθισαν οι ΛΟΚΟ;;;;; ΑΝΑΜΕΝΟΤΑΝ;;;;;
Εμείς;;; ΧΑΜΗΛΑ;;;;; ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ;;;;; ΤΙ;;;;
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;;;;; ΞΥΠΝΗΣΤΕ;;;;;
ΕΤΣΙ;;;;;;;;;;
Μα τι λες τώρα; Αυτοί οι Λοκ εκεί σηκώνουν σακίδιο;; 😱🔥 Ολυμπιακός;;;;; ΠΟΤΕ;;;; Στην Ελλάδα πάνε στοιχειωμένο;; Στη Ευρώπη σα ΔΟΚΟΙ;; Δεν τους δέχεσαι λιγουλάκι;;;;
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
Μαλάκα, είμαι τρία βράδια στο κουρείο και ακόμη σκάω στα γέλια... Τρεις φορές τους έριξαν στα ξύλο οι γαλάζιοι, λες κι ήταν πατίνια πάνω στην κούρα εκείνοι! Οι Λοκο εκεί στο τουρνουά έκαναν τρεις φορές ντάμπα στους συμπαίκτες τους — πέντε αγώνες; Τέσσερις ηττες; Οι ίδιοι στην Ευρώπη ήταν παιδιά στο δημοτικό! Στων μεγάλων όχι μόνο νίκησαν σίγουρο, αλλά τους πήραν και τη ψυχή!
Στην Ελλάδα; Ναι, εκεί γίνεται το σούπερ μπάσκετ σου! Εκεί οι δίδυμοι δεν ξέρουν από κούρασες, από τίποτα! Στην Ευρώπη όμως τους έκαναν γυαλιά σε τρία φιλιά! Εμένα μου λένε «τι κάθισαν οι Λόκους;» — αυτοί κάθισαν; Αυτοί προπόνηση έκαναν πέντε μέρες με σακίδιο στον ώμο ενώ εμείς βγάζαμε selfie με τον Ψαρρόπουλο!
Αξία εκεί; Νά που είναι: στον πάγκο του Ολυμπιακού κάθονται κι αυτό έχει σημασία. Την ίδια στιγμή ο τίτλος της Ευρωλίγκας δεν είναι σακούλα ψίχουλα — εκεί ρέει λεφτά, δόξα, βιογραφίες στο βιβλίο της ιστορίας! Ποιος άλλος εκτός από αυτούς; Η επόμενη φορά βγάζουν εισιτήριο οικονομικό για το τραπέζι;
Η γραμμή κουνιέται — πιάσ' την.
Σεις ρει;;;; βγάζετε τους Λοκους στον γύψο κι ύστερα σας κάνουνε πως κουράστηκαν;;;; εγώ πίνω το τσάι μου σπίτι με την οικογενεια μου ατάκα 🤣🍿🤣😂
"αυτοί κάθισαν"; εδω πέντε μερες ζητάει η γυναίκα μου να καθίσει ο γιος μου στο τραπέζι, αυτοί κάνουνε γύρους Ευρωλίγκας σα φουσκωμένα λάστιχα!
Ο Μακκένζι σα Πίτσμπουργκ εκεί που φτάνει πάει κι αρχίζει τσίχλα μάσημα, αυτοί βγάζουνε τσίχλες γιατί τους έχουνε τυλίξει σα σάντουιτς!
Τα meme είναι κι αυτά ανάλυση.
ξέρεις τι θυμάμαι εδώ από τον βόλο;; την εποχή που η θάλασσα ήταν κρύα σα πάγος αλλά εμείς ξέραμε πως όσοι βγούνε πρώτοι με το φουσκωτό στου φάρο θα πάνε σπίτι κουβαλώντας ψάρια σα πολεμιστές ε;; έτσι νιώθω τώρα κι εγώ γι’ αυτούς τους γαλάζιους — ναι, τους έκαναν σκόνη τρεις φορές εδώ και κάτι μήνες, αλλά και αυτοί κάτι άλλαξαν τελευταία, κάτι που κανείς δεν είχε συνηθίσει να βλέπει.
δεν τους κούρασαν μονάχα οι σκληροί αγώνες στις Ευρώπης, αυτοί οι Λοκο δείχνουν σα να μπήκαν στη θάλασσα βράχια σηκώνουν συνέχεια φουσκάλες στα πόδια τους. Πάρε τώρα τον Παναθηναϊκό εκεί στον τελικό του ελληνικού πρωταθλήματος — νίκησαν στο τελευταίο δευτερόλεπτο γιατί ο Μάικλ τράβηξε σα ζόρικος γαϊδούρας την επίθεση κατά πάνω τους. Την επόμενη βδομάδα όμως είχανε ήττα στο Μονακό σα να τους έπιασε ο γάτος τη χαρά του γάλακτος εκείνοι. Κι εσύ λες πως αυτοί είναι οι ίδιοι;;;
εμένα μου φαίνεται πως κάτι ψήνουν εδώ πέρα χωρίς νά ΄χουν πει ακόμη. Στην Ελλάδα ζήτησαν την ψυχή τους σίγουρο, αλλά στις Ευρώπης έφαγαν σα παιδιά στο δημοτικό όπως έλεγες εκείνος εκεί — βάζω όμως κι ένα ερωτηματικό: όσοι τόσο γρήγορα γίνονται σα φουσκωμένα λάστιχα, κάποια στιγμή λύνουν τον εαυτό τους σωστά;;
Τι σόι γαμίτικα τσίχλα μασούν αυτοί οι Λοκ εκεί στη Ρώμη; Τρεις φορές τους πήγαν βόλτα σα φρέσκο ψάρι στο τάβλι κι εσύ μου ρωτάς πως περιμένουν να σηκώσουν τίτλο; 🤡
Πέντε μέρες προπόνηση πάνω στην κούρα τους έκαναν ενώ εμείς βγάζαμε Stories στα εκτός έδρας; Στο Μαδρίτη τους πόνεσαν τα πόδια μόνο και μόνο επειδή δεν είχανε γκολ όπου βλέπεις — δικές τους οι τρεις ήττες, δικές τους οι κούρσες ανάμεσα στους γύρους. Ο τίτλος της Ευρωλίγκας δεν είναι δίπλωμα οδηγίας που το παίρνεις όταν τελειώσεις το σχολείο εκείνοι εκεί.
Και τώρα λένε πως αυτοί κάθισαν; Αυτοί ξύλο έφαγαν τρεις φορές σα συσκευασία αντί για παπούτσι! Ο Μακκένζι εκεί στο πάγκο έκανε τσίχλες σα ταινία τρόμου ενώ εμείς ψιλογελάσαμε βλέποντας τις λίστες του τους πρωταθλητές. 💸😏
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
τι τους χρωστάμε εμείς ρε παιδιά αυτά τα σκατά;;; η ψυχή των γαλανόλευκων σα δούλεψε φέτος στην Ευρώπα;;;
βλέπω τον Πάνο εδώ πέρα να λέει πως αυτοί κάθισαν — λες κι οι Λοκ είναι σα στοιχειωμένοι όσοι πάνε στου Βόλου στο βράδυ;;; εγώ θυμάμαι τον Γιώργο Αμερικάνο όταν ήρθε πρώτη φορά στο γήπεδο του γατού στο Πέραμα σα εικοσάρης — αυτός πόσο καθόταν στο τραπέζι όταν του έκαναν πέντε φορές κοιλιά;;; τότε που η κούρα ήταν σα ιερό πράγμα και ο αγώνας μπάσκετ δεν είχε καν προέκταση επειδή τελείωνε στις δέκα κι ενώ κανείς δεν είχε εισιτήριο εκείνοι βάζανε γκολ σα βόλοι;;;
τώρα βλέπω αυτοί οι γαλάζιοι ν' αλλάζουν σα πετσέτα τρεις φορές στον αγώνα με τον Ρεάλ — δεν τους κούρασε τίποτα εδώ πέρα;;; σίγουρο πως όχι. αυτά τα παιδιά όταν πήγανε στου Μαδρίτη τρεις φορές είχανε κουράσει τα πόδια τους σα υπερωρίες σ' εργοστάσιο ζάχαρης — και όμως επέστρεψαν σα στρατιώτες μετά από τέσσερις μέρες. ποιος τους είπε πως πρέπει να καθίσουν;;;
τον Παναθηναϊκό τον νίκησαν στον τελικό σα τελευταία στιγμή — εκεί ο Μάικλ έκανε σα ζόρικος γαϊδούρας πάνω στους άλλους, τραβώντας την επίθεση σα σκοινί σε πλοίο. εκεί ήταν οι ίδιοι οι δίδυμοι;;; ήταν εκείνοι που σηκώνουν κάθε βράδυ το πρωτάθλημα;;; τώρα όμως λέγεται πως αυτοί έχουν ξεχάσει πως λέγεται κούρα;;;
στην Ελλάδα ζήτησαν την ψυχή τους σίγουρο — τις βραδιές εκείνες στα Αχαρνών ενώ ο κόσμος ξεσηκωνόταν σα σεισμός αυτοί έκαναν καρδιοχτύπια σα άλογα στο στάβλο. αλλά στη Ευρώπα;;; εκεί τους έκαναν σα παιδιά στο δημοτικό όπως λέει ο Πράσινος εκείνος — βάζω όμως κι ένα ερωτηματικό: αυτοί τόσο γρήγορα γίνονται σα φουσκωμένα λάστιχα, κάποια στιγμή ξετινάζονται;;;
Ρε παιδιά εδώ βγάζουμε και ευχές για τους γαλάζιους και μετά τους βλέπουμε στον τελικό του πρωταθλήματος να πέφτουν πάνω στους δίδυμους σα να είχανε πιει μπόλικο αμόλυβδο βενζίνη, ενώ τρεις φορές τους σηκώσανε σαν υποζύγια στην Ευρώπη σα να τους είχανε κάνει μάθημα οι ίδιοι οι κύριοι της ιστορίας!
Κι όμως — τώρα τελευταία οι γαλάζιοι παίζουν σα να τους έχουνε κόψει τις ζώνες της πλάτης αυτοί οι τρεις φορές;; Πήγανε στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό σα μπουλντόζες εκείνοι, προσπερνώντας κάθε αντίσταση, ενώ τρεις ημέρες πριν είχανε ξεκοκαλίσει στο μαδρίτικο γήπεδο σα να πήγαιναν για το τελευταίο σιδεράδικο τους! Την ίδια στιγμή οι Λοκ εκεί στήνουν πανό για τίτλο σα φοιτητές που γύρισαν το πρώτο τους σπορ στις εξετάσεις — εγώ θυμάμαι πότε η ομάδα τους έκανε κουράγιο για τρίτο πρωτάθλημα σαν την ωρίμανση μιας πρώτης μπίρας!
Αλήθεια, πόσοι από εσάς θυμάστε πως πριν δύο χρόνια οι δίδυμοι πήρανε τίτλο επειδή η ομάδα τους έπαιξε ένα βράδυ σα ζεστός χειμώνας στη Θεσσαλονίκη;; Σήμερα αυτοί τρέχουν σα φουσκωμένα λάστιχα κι εμείς ξαφνικά αναρωτιόμαστε πως μπορούν να σηκώσουν βαρύ τίτλο;;🤡 Κάντε λίγο υπομονή, αφήστε τους πρώτα να φτάσουν στον τελικό… προτού αρχίσετε να τους δίνετε εισιτήριο οικονομικό για το τραπέζι!
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
ρε παιδιά, ζεις ακόμη; εμένα όταν μου λένε πως ο Ολυμπιακός σπρώχνει τους Λόκους κάτω μετά τις νίκες στην Ευρώπα, μου φέρνει αυτές τις εικόνες από τον Οκτώβρη του '96 όταν η ομάδα είχε πηδήξει τρεις μήνες στους δρόμους της πόλης σα ταξίδες στον Πειραιά — τότε οι σκληροί αγώνες σού σπάζανε τα κόκκαλα, όχι τις προσδοκίες. αυτοί εκεί τώρα σαν κάποιος να τους είπε "ξεκουράσουτε μία εβδομάδα" κι εκείνοι πήρανε το πήδημα σα να τους είχανε ανάψει κινητήρα παλιάς μοτοσυκλέτας — και κοίταξε πως τελείωσαν!
βλέπεις, εγώ θυμάμαι τον αγώνα με τον Ρεάλ εκεί στο γήπεδο του Σπόρτινγκ όπου βγήκανε τρεις φορές οι γαλάζιοι σα στρατιώτες χωρίς περίστροφα, κρατώντας τη ψυχή τους σα σίδερο που λιώνει στην ανάφλεξη. εκεί τρεις νίκες μέσα σε ένα δεκαήμερο σου δείχνουν έναν άλλον Ολυμπιακό — αυτόν που σκάει τους άλλους πριν καν αρχίσουν να αναπνέουν. αλλά τότε οι αντιπαλοί είχανε έναν καλό σκοπευτή, σήμερα αυτοί οι Λόκοι στήνονται σα βλαμμένοι ζητιάνοι στον δρόμο: τρεις φορές νεράκι — τρεις φορές σα χαρτί στα χέρια ενός μπουλντόζη.
όμως εδώ είναι που μπαίνει το ερώτημα: όσο γρήγορα μπορείς να σηκώσεις ένα τίτλο τόσο γρήγορα ξεχνάς πως έχει βαρύτητα αυτή η θήκη. αυτοί οι γαλάζιοι έκαναν τρεις νίκες στις σκληρότερες επιφάνειες της Ευρώπης σα ν' άνοιγες ένα μπουκάλι χωρίς να ξέρεις πως μέσα κρύβει βόμβα. τώρα οι ίδιοι ξαφνικά βγάζουν γλώσσα στους διπλανούς σα μαθητές που γύρισαν το χαρτί τους τελείως λευκό — αλλά εμένα τι με νοιάζει εμένα εάν η ψυχή σου λιώνει στον ήλιο;;;
ξέρεις πως γίνεται αυτή η ιστορία; πριν χρόνια είχαμε έναν αγώνα στο Φάληρο όπου ο κόσμος σηκώθηκε όρθιος σα ένας άνθρωπος όταν οι γαλάζιοι σήκωσαν το κύπελλο στον αέρα — τότε ήξερες πως το τίτλο είχε γίνει μέρος του αίματός τους. σήμερα βλέπω τους Λόκους να σηκώνουν πρωτάθλημα σα δήθεν δικαίωμα ενώ οι ίδιοι έκαναν τρεις διακοπές στη σειρά στην Ευρώπα σα σχολεία που βγήκαν στο προαύλιο επειδή έτρεχε βροχή. ποιο τίτλος τελικά; αυτός που κουβαλούν σαν σακίδιο βουνού ή αυτός που του τον δίνουν σα δώρο επειδή τελείωσαν το δημοτικό;
τέλος πάντων, θα δούμε.
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.