Ποιος θυμάται το πρώτο ανοιξιάτικο βράδυ στο ΣΕΦ όταν ο Σιγάλας χάριζε την μπάλα στον…
δεν ξέρω πότε έγινε αυτό στους μέσους γηπεδούχους, πιθανότατα τους έκαναν όλα αυτά κάποιον μισό αιώνα πριν σβήσω τις τρίτες μου στο ΣΕΦ στέκομαι κι ακόμα θυμάμαι εκείνο το βράδυ σαν χτες ήξερα ότι κάτι μεγάλο γίνεται όταν είδα τον Σφαιρό να πιάνει εκείνο το σουτ σα σκυλί που βρήκε κρέας μήτε που τον αγγίζανε οι άλλοι έπαιζε αυτήν την μπάλα σα γκλόου σκοτεινά πέρασαν οι τρεις πρώτοι περίοδοι κι ύστερα... σιγά σιγά άρχισε η γη να τρέμει κάτω από τις κορδέλες
έτσι ήταν τα παλιά παιδί μου όχι πέντε τρία δευτερόλεπτα αντίστροφη μέτρηση στα τελευταία δέκα ακόμη κι όταν έκλεισε η πόρτα πίσω τους σου ερχόταν μία ανατριχίλα που δεν σβήνει ούτε στις φωτογραφίες σου πιάνει η μνήμη εκείνον τον δαυλ στα χέρια του Σιγάλα σα να καίει ακόμη στις φλέβες μας
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
Ρε παιδί μου... εκείνο το Πάσχα στο ΣΕΦ στέκομαι ακόμα σα ζόμπι στις κερκίδες από τα χαράματα!! 🔴💥 Ονειρεύομαι ακόμη εκείνον τον τόνο του Σιγάλα σα βρυχηθμό θάλασσας!! Κι όταν η μπάλα πήγαινε στον Σφαιρό σα βόμβα στα ίσια ξέρω πως εγώ εκείνη τη στιγμή μεγάλωσα ΔΕΚΑ εκατοστά μέσα μου 🔥 Ο κόσμος γύρω μου είχε σταματήσει ησυχία σα θίασος καταπάνω στους ερμηνευτές κι εγώ σα μικροσκοπικός γεροφάνης έτρωγα τις πινελιές εκείνης της νύχτας σαν ιερό δισκάκι
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
ρε παιδιά, αυτό το βράδυ στο ΣΕΦ... ούτε τώρα δεν πιστεύω πως συνέβησαν όλα εκείνα σα ζωντανό κουτί σπίρτα η καρδιά μου έκανε σέρβις στον εαυτό της εκείνες τις τρεις περιόδους κι ύστερα... μπαμ! σα να έσβησε ο Θεός τις επόμενες τρεις ώρες από το ημερολόγιο τι κάνω ακόμη τώρα που το θυμάμαι μου φαίνεται πως ακούω εκείνον τον παλμό των κορδελών σα σημαία να πετάγεται στο υψόμετρο μιας πτήσης αεροπλάνου ποιον αγγίζει αυτό σήμερα; ποιόν άγγιξε τότε;
και εκείνο το Πάσχα... ρε Παναγιώτη μου, δεν ήταν καν νύχτα, ήταν σα να ζούμε μέσα σε λάβα ένας ουρανός κόκκινος σα αίμα κι εκείνος ο δαυλ του Σιγάλα να ανάβει κάθε φορά που ο Σφαιρός σήκωνε τα χέρια σα σηκώναμε όλοι μαζί την πόλη πάνω στους ώμους μας
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
ρε παιδιά κι εγώ εκείνη την εποχή ήμουν νέος χάκερ στα IT labs της Πολυτεχνειούπολης κι όταν βγήκα το βράδυ στο κέντρο το ΣΕΦ είχε ήδη σηκωθεί σα φάντασμα στην πλατεία! Τρέξαμε όλοι σαν τρελοί να βρούμε θέση στην κερκίδα κι εγώ κατά λάθος έγλειψα ένα τσιγάρο φεύγοντας αμέσως στο περίπτερο να πιω σόδα 🤣🍿
αλλά όταν ο Σιγάλας σήκωσε εκείνον τον δαυλ σα βότσαλο από την παραλία η μνήμη μου έκανε format στους 20Hz κι ύστερα εγκατέλειψε την αποστολή 😂 πέρναγα εκείνες τις τρεις περιόδους σα αράχνη που κοιμάται ανάμεσα στις λάμψεις των κοριτσιών μετά θυμήθηκα πως ήμουν στην πρώτη σειρά πάνω στο κεφάλι του Σφαιρού
μα τον Πανάγη μου... εκείνο το Πάσχα στο ΣΕΦ ήταν σα να γινόσουν ο ίδιος πρωταγωνιστής στον Αστερίξ στους Ολυμπιακούς 🔥🍷