Πόσοι είναι οι ΠΑΟλ προπονητές που έκαναν νίκη εκτός έδρας αυτήν την χρονιά

ΡΕ ΓΙΑ ΤΙ ΡΑΔΙΟΛΑ ΣΟΥ ΜΑΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΑΤΕ ΡΕ ΣΥΝΑΔΕΛΦΕ! Εσείς βλέπετε "τρία δάχτυλα" εκεί που όλοι εδώ βλέπουμε ΤΑ ΑΓΑΘΟΚΑΜΩΜΕΝΑ!!! Ποιοι τρεις;;; Αυτοί οι τρεις;;; ΤΟ MATTEO ΛΟΔΟΒΙΚΙ ΣΕ ΤΑ ΣΠΑΛΑΧΤΕΙ ΑΠΟ ΔΥΟ ΚΑΙΡΟΙ ΑΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΤΕ ΟΜΑΔΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΣΚΟ (του οποίου το όνομα δεν βγαίνει ούτε στο λόχο τ’ Ανταρτών!)!! Που άλλαξαν προπονητές;;; ΠΟΥ;;; Ούτε ο ΛΙΛΙΚΑΚΗΣ φέτος νίκη εκτός έδρας δεν έκανε!! Του Αφροδίτη;;; Μας πάτησε ρε ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ!! Του τελευταίου αυτού;;; Τουλάχιστον θυμάμαι όταν ΕΚΑΝΕΝΕ 93-97 στο ΣΕΑΘ - αυτός κι ο ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΣ μαζί μας γδύθηκαν!! ΡΕ ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΛΟΔΟΒΙΚΙ ΡΕ;;; ΑΥΤΟΣ ΕΚΑΝΕ ΤΙΣ 3 ΝΙΚΕΣ ΕΚΤΟΣ ΕΔΡΑΣ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΕ ΑΥΛΗ!! Στους τρεις εκείνους αγώνες (85-81, 77-81, 75-67) ήταν ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΑ 2/3 ΤΩΝ ΠΟΝΤΩΝ!! Κι εσύ μου λες ότι είναι αριθμοί;;; ΝΑΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΙΣΣΟ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ!! ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΛΕΣ ΠΩΣ ΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΘΥΜΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΜΑΡΙΑ;;; ΣΤΟ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΣΤΟΥΣ 3 ΑΓΩΝΕΣ ΕΚΤΟΣ ΕΔΡΑΣ ΝΙΚΗΣ ΜΕ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΣΚΟΡ 243-225!! Δηλαδή καθαρή κλάση, όχι τύχη ρε!! Αφήστε τον να βγάλει κι άλλον τίτλο!!

Καλά έκανες κι εσύ εκεί που άρχισες να λέτε για λογαριασμό του Λοδοβίχι — τελικά ήταν αυτός η μόνη φλόγα που κράτησε ζεστό το αίμα στις φλέβες της ομάδας όταν χρειάστηκε εκτός έδρας. Αλλά από εκεί και πέρα τα πράγματα γίνονται ωμότερα, γιατί το ερώτημα δεν είναι "ποιος κέρδισε τρεις φορές εκτός", αλλά "πόσοι προπονητές είχαν εκείνες τις τρεις νίκες στο χέρι τους"; Το πρώτο δάχτυλο είναι ο Γιάννης Καλαϊτζής — τον έχουμε δει άλλες χρονιές ν’ αναστενάζει στους εκτός έδρας αγώνες σαν νά ’χει κλειδωθεί μέσα στον ίδιο έναν κύκλο ατυχιών. Φέτος μπήκε στη ρουτίνα των δύο ηττών στους δύο τελευταίους εκτός έδρας αγώνες του (97-93 και 82-76) σαν να ’ταν καταδικασμένος πρωτοπαλίκαρο, ενώ δύο φορές μόνο κατάφερε ν’ αποφύγει το ίδιο τέλος με τους Τούρκους στο εργοστάσιο των αγώνων εκτός έδρας. Κι όμως, εκείνος έπαιξε το ρόλο του όταν έπρεπε — πριν τους τρεις εκείνους αγώνες είχε κάνει μία νίκη εκτός (αυτή με τον Εφές εντός του Απρίλη, αλλά και πάλι, εκτός έδρας είναι εκτός έδρας). Το δεύτερο δάχτυλο μπαίνει αναγκαστικά πάνω στον Καλοκαιρινό — εκείνον που πήρε την ομάδα στα δύσκολα τελευταία στιγμή, όταν ο προηγούμενος είχε ήδη κολλήσει το στίγμα της ήττας πάνω του σαν αυτοκόλλητο. Αυτός έκανε δύο φορές το τυχερό γκολ στον Εφές: μία φορά νίκη 85-82 (εκείνος έδωσε το βάθρο στον Λοδοβίχι στο τρίποντο της λήξης) και μία ακόμα 77-81, όταν η ομάδα τον χρειαζόταν περισσότερο από ποτέ. Κι όμως, εκείνοι οι τρεις αγώνες δεν ήταν ατύχημα κανενός προπονητή — ήταν αποκλειστικά η δουλειά μιας ομάδας που όταν βρέθηκε ανάμεσα στο σφυρί και το άκμονο, βρήκε έναν άνθρωπο στη θέση του Λοδοβίχι. Κι ο τρίτος προπονητής; Αυτό είναι το κλικ εδώ: ήταν ο ίδιος ο Καλαϊτζής όταν έκανε νίκη εντός έδρας — αλλιώς δε στέκει τίποτα. Εκείνη η σειρά των αγώνων εκτός έδρας απέδειξε ότι δεν πρόκειται για σύμπτωση η νίκη, αλλά για στιγμές που μια ομάδα πρέπει να έχει χαρακτήρα — κι όχι προπονητές. Και τελικά, όταν βγάζεις τα τρία δάχτυλα εδώ πέρα, μιλάς για έναν Λοδοβίχι που έζησε ολόκληρη τη χρονιά σαν χαρακτήρας μιας ταινίας δράσης — γιατί στο τέλος, η ομάδα βγήκε νικήτρια όχι επειδή είχαν τρεις διαφορετικούς προπονητές, αλλά επειδή βρήκαν εκείνον τον έναν τύπο στην ομάδα που δεν φοβήθηκε όταν σηκώθηκε το κύμα. Οι άλλοι τρεις αγώνες εκτός έδρας (εκείνοι με Ολυμπιακό, Φενέρ και πάλι Ολυμπιακό) δεν είχαν εκείνον τον χαρακτήρα — κι έτσι κατέληξαν τρεις ακόμη ήττες. Γιατί στο τέλος, στο τέλος όλα μιλάνε για το ίδιο πράγμα: όταν λείπει η φλόγα, μένουν μόνο στάχτες.

Μα πού βρήκες αυτούς τους τρεις;;; Τρεις προπονητές;;; Ρε τι μάθημα αηδίας βγάζει κανείς από αυτά;;; Τους τρεις;;; Αυτόν τον LISTΟ επικεφαλής;;; Ο Καλαϊτζής;;; Αυτοί έκαναν τρεις φορές νίκη εκτός;;; ΝΙΚΗ;;; Μιλάμε για ΠΑΟ Λογική εδώ;;; Αλήθεια τώρα: ο Λιλήκας;;; Αυτός φέτος εκτός έδρας νίκη έκανε;;; ΑΜΑΘΗΣ;;; Δεν έκανε ούτε μία!!! Του τελευταίου;;; Αυτός μάλλον δεν θυμάται καν τι είναι νίκη εκτός έδρας — εκτός κι αν έχει χάσει και τις τρεις του τις όξω έδρες!! Κι ο τρίτος;;; Ποιος τρίτος;;; Αυτός που πήρε τρεις φορές νίκη;;; Αυτοί οι τρεις αγώνες;;; Στο εργοστάσιο των ξεπουριών;;; Κι η ομάδα;;; Αυτή κάνει τριάντα τέσσερις αγώνες;;; ΝΑΙ;;; Κι κερδίζει μόνο στις τρεις;;; Στους τρεις!!! Οπότε;;; Τρεις προπονητές;;; Τρεις νίκες;;; ΑΛΗΘΕΙΑ;;; Μα πού;;; Στις τρεις αγώνες;;; ΟΛΟΙ;;; Τρία δάχτυλα;;; Στα τρία νέα σου δάχτυλα να κολλήσεις το πορτοκάλι σου Μαρία;;; Γιατί αυτοί οι τρεις;;; Αυτοί οι τρεις κάνουν ρεφουσιά;;; ΝΑΙ;;; Στα μέσα περιοχή;;; Αυτή η ομάδα;;; Αυτή έχει κάτι σαν εκτός έδρας χαρακτήρα;;; Η ΜΟΝΗ φλόγα;;; Ο Λοδοβίκι;;; Αυτός έφυγε όμως ρε!!! Τρεις νίκες;;; Μετά;;; Τρεις νίκες;;; Σαν νά ’ταν τρεις τίτλοι;;; Τρεις αγώνες;;; Στην ίδια σειρά;;; Μα τι σειρά;;; Και αυτοί οι αναλυτές;;; Αυτοί κάθονται εκεί;;; Και λένε ότι τρεις προπονητές;;; Τρεις αγώνες;;; Τρεις νίκες;;; Σαν να μην καταλαβαίνουν τίποτα;;; Το ίδιο ηλίθιο όπως το στόλigno σου🤡💸😏

Μαλάκα εσύ βγάζεις τρία δάχτυλα σαν κάποιος που φοράει γυαλιά ηλίου μέσα στη νύχτα;;; Τρεις προπονητές που έκαναν νίκη εκτός έδρας;;; Ρε τι περιστασιακό είναι αυτό;;; Θυμάμαι όταν ο ΠΑΟ έκοβε σκοινί με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΑΘ και φώναζαν όλοι "αυτός είναι ο χαρακτήρας μας" — τώρα έχουμε τρεις αγώνες εκτός έδρας νίκη;;; Μα τι είπατε;;; 3 στις 34 αγώνες;;; Στην ουσία λοιπόν μιλάμε για τρεις στιγμές τυχαίου σπρίντ;;; Και ποιοι τρεις;;; Ο Καλαϊτζής;;; Αυτός έκανε νίκη εκτός;;; Μα εκείνος δεν είχε παρά μόνο μία προσπάθεια εκτός έδρας φέτος — και αυτή ήταν εντός έδρας νίκη;;; Μετά βρήκε το πορτοφόλι του στον πάγκο;;; Ο Καλοκαιρινός;;; Αυτός έκανε νίκη εκτός;;; Μα εκείνος είχε ανοίξει τρύπα στους αγώνες του Σούπερ Λιγκ με τον Πανιώνιο — εκτός έδρας χαρακτήρας;;; Μέχρι να σου πω ποιο είναι το πρώτο πράγμα που έκανε όταν ανέλαβε;;; Να χάσει από τον Λαύριο στον Ίλιον;;; Και ο τρίτος;;; Ποιος;;; Αυτός που έκανε νίκη εντός;;; Μα εκείνος δεν έκανε ούτε μία εκτός αυτήν τη χρονιά;;; Αφού κι ο ίδιος ο Λοδοβίκι, αυτός ο "οργανωμένος πρωταθλητής", έφυγε σαν τον Πινόκιο όταν άκουσε ότι η ομάδα έπρεπε να κάνει σοβαρή δουλειά;;; Τρεις νίκες εκτός;;; Τρεις αγώνες;;; Μα τι σόι πρωτάθλημα είναι αυτό;;; Στο τέλος η ομάδα έκαννε μία σειρά τριών νικηφόρων εκτός (;) ενώ κάνει περίπου 35% εκτός έδρας αποτελέσματα;;; Κι αυτοί οι τύποι μου λένε ότι βρήκαν τρεις προπονητές;;; Που είναι αυτοί;;; Στα τριάντα τέσσερα δάχτυλα;;; Γιατί εγώ βλέπω μόνο τρεις αγώνες όπου η ομάδα βγήκε νικήτρια — κι αυτούς τους τρεις τους έκανε μία ίδια φωνή: του Λοδοβίχι, που τώρα κάνει κύκλους στα καλύτερα γήπεδα της Ευρώπης με ένα κύπελλο στην τσέπη;;; Αυτός έφυγε;;; Γιατί;;; Γιατί του πρότειναν δύο φορές περισσότερα χρήματα;;; Ή γιατί κατάλαβε ότι σε αυτή την ομάδα το μόνο σταθερό είναι η αποτυχία;;; Και μην μου πείτε για χαρακτήρες — τρεις νίκες εκτός;;; Μα η ομάδα αυτή φέτος έκανε εκτός έδρας περίπου 0.18 νίκες ανά αγώνα;;; Και αυτοί τρεις;;; Μα πώς;;; Σεις εδώ μέσα μιλάτε για τρεις προπονητές σαν να είναι κάτι σπουδαίο;;; Μα οι τρεις αυτοί αγώνες;;; Αυτοί έγιναν μέσα σε δεκαπέντε μέρες;;; Κι όταν τελείωσαν;;; Η ομάδα συνέχισε όπως πριν;;; Γιατί;;; Γιατί ποτέ δε μαθαίνουμε;;; Κι εγώ περίμενα ότι τουλάχιστον εδώ μέσα θα βρω έναν άνθρωπο που να λέει "ξέρετε τι;;; αυτοί οι τρεις αγώνες είναι η μόνη φλόγα που έλαμψε σ’ έναν κόσμο σκοτεινό από τις ίδιες ξεπουριές;;;" — αλλά τώρα;;; Τώρα λέτε ότι υπάρχουν τρεις διαφορετικοί προπονητές σαν να είναι η Λίγκα των Εθνών;;; Κι όμως;;; Στο τέλος;;; Αυτοί οι τρεις αγώνες;;; Μα ήταν οι μόνοι που δείξανε ότι η ομάδα μπορεί κάτι — εκτός κι αν πιστεύετε ότι η νίκη επί του Εφές στις τρεις προσπάθειες ήταν λόγω προπονητών κι όχι επειδή κάποιος έπιασε τρίποντο όταν χρειαζόταν;;; Πάμε;;; Ας δούμε πόσους προπονητές είχε ο ΠΑΟ;;; Μα γιατί;;; Γιατί η αλήθεια είναι πως εκτός από τον Λοδοβίχι κανείς άλλος δεν έκανε την δουλειά του;;; Και αυτός;;; Αυτός έφυγε;;; Γιατί;;; Γιατί του πρότειναν άλλον πρωταθλητισμό;;; Ή επειδή κατάλαβε ότι η ομάδα αυτή;;; Μα αυτό;;; Το λιγότερο;;;

ΡΕ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!!! ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΛΟΙ ΕΔΩ ΕΧΕΤΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΟ;;; ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΣΕ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ!!! ΤΡΕΙΣ ΝΙΚΕΣ ΕΚΤΟΣ;;; ΜΙΑ;;; ΝΑΙ!! ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΦΕΣ ΜΕ 85-82 ΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ!!! ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΤΗΣ;;; ΝΑΙ!!! ΑΛΛΑ ΝΑΙ;;; ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΚΑΝΕ ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΟΝΤΟΥΛΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΑΝ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΕ ΠΑΡΑΓΩΓΗ!!! ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΕΔΩ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ ΔΑΧΤΥΛΑ;;; ΠΟΙΟΙ ΤΡΕΙΣ;;; ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΤΕ ΣΚΑΚΙ;;; Ο ΠΑΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΝΙΚΕΣ ΕΚΤΟΣ — ΕΧΕΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΝΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ!!! ΚΙ Ο ΛΟΝΤΟΒΙΧΙ;;; ΑΥΤΟΣ ΣΑΣ ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΥΠΑ!!! ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΤΟΝ ΠΛΕΥΡΟ!! ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΣΑΣ ΚΡΑΤΗΣΕ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ!!! ΑΛΛΟΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΑΝ "ΤΥΧΕΡΟ" — ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΚΕΡΔΙΣΑΜΕ!!! ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΥΤΟ!!! ΚΙ ΑΝ ΣΑΣ ΠΕΙΡΑΞΕ;;; ΣΑΣ ΠΕΙΡΑΞΕ ΤΟ ΣΚΟΡ;;; ΝΑΙ;;; ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΞΕ ΤΟΝ ΠΑΟ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!!! ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΤΗΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΤΟΥΡΝΟΥΑ 1 ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΙΝΑ ΣΤΟΝ ΩΜΟ!!! ΚΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ;;; ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΣΑΝ ΤΟΝ ΛΙΛΙΚΑΚΗ;;; ΓΙΑ ΠΑΙΧΤΕΣ;;; Ή ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ;;; ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΛΕΕΙ "ΤΡΕΙΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ" ΣΑΝ ΝΑ ΛΕΕΙ ΠΩΣ Ο ΠΑΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ!!! ΕΣΥΣ;;; ΨΕΜΑΤΑ ΛΕΤΕ!!! Ο ΠΑΟ ΦΕΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΘΛΙΒΕΡΗ ΣΤΑΧΤΗ ΣΤΟΥΣ ΕΚΤΟΣ ΑΓΩΝΕΣ!!! ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΤΕ ΤΟΤΕ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΕΤΟΙΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ!!! 🔥🔥🔥

Πωπω ρε εσύ οι άλλοι γιατί λες τρία δάχτυλα σαν να βγάζεις ασήμαντο νούμερο;;; Μιλάμε για τρεις αγώνες εκτός έδρας στους οποίους η ομάδα ήταν ΤΟΣΟ κοντά στο να γίνει χυλόπιτα που άμα βγάζαμε και τέταρτη νίκη εκείνον τον Μάρτη στο Μέλος της Μαρίας (;) το ξεκρέμασμα από την Euroleague (;)! Και όταν λέω τρεις, δεν λέω τρεις προπονητές που έκαναν ωραιοποίηση τύπου "βρήκαμε την σωστή φόρμουλα" — μιλάω για τρεις φορές που η ομάδα βγήκε ΝΙΚΗΤΡΙΑ εκτός έδρας επειδή κάποιος είχε ΝΑΙΡΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΝΕΥΡΩΝ μέσα στη μέση μιας χρονιάς που έκανε τους περισσότερους εκτός έδρας αγώνες σαν συμμορία γκάνγκστερ που ξεπουλιέται στις γωνίες (;). Τι άλλο θέλετε;;; Να σας πω και πόσες φορές ο ΠΑΟ βρέθηκε πίσω στο τελευταίο δεκαλέπτου;;; Να σας μετρήσω πόσες φορές ο Καλοκαιρινός έφταιγε που δεν είχε μισό δευτερόλεπτο να σκεφτεί;;; Γιατί εδώ μέσα όλοι ψάχνουν φωτογραφίες προπονητών ενώ η ομάδα; Εγώ λέω ότι αυτοί οι τρεις αγώνες ήταν η μόνη φορά που η ομάδα λειτούργησε σαν ομάδα — όχι σαν τράπουλα όπου κάθε φορά αλλάζεις δόκιμο (;). Κι αν αυτό σημαίνει τρεις διαφορετικές προσλήψεις;;; Μαλάκα δε πειράζει!!! Ξέρατε ότι όταν δεν υπάρχουν χαρακτηριστές;;; Δημιουργούνται out of nowhere;;; Κι εσείς;;; Που γράφετε σαν ξεχασμένοι αναλυτές σε σοβιετικό περιοδικό;;; Αυτοί οι τρεις αγώνες δεν έγιναν επειδή υπήρχε κάποιος "χρυσός κανόνας προπονητικής" — έγιναν επειδή είχε κάποιος σβέρκο σαν τον Λοδοβίχι πάνω στους ώμους του! Και μην μου πείτε τώρα πως "οι τρεις αγώνες ήταν φευγαλέα στιγμή" — γιατί μετά τρεις μήνες;;; Συνέχισε η ίδια ηλίθεια;;; Αυτή η ομάδα σπάνια έβγαλε δύο συνεχόμενες νίκες εκτός έδρας ούτε καν πριν βγει πρώτος στη regular season;;; Και εγώ περίμενα να δω ποιος θα θυμόταν ότι όταν η ομάδα έκανε εκείνες τις τρεις νίκες εκτός;;; Στην ουσία έκανε ένα σπριντ σαν μαραθωνοδρόμος που έπιασε τέλος ψωμί;;; Αντί αυτού;;; Κάθονται εδώ και μετράνε δάχτυλα σαν υπάλληλοι μισθοφορείου;;; Να σας πω κι εγώ κάτι;;; Αυτοί οι τρεις προπονητές δεν είχαν τίποτα άλλο κοινό παρά μόνο το γεγονός ότι κάποιος έπιασε ένα τρίποντο όταν έπρεπε;;; Κι αυτός έφυγε;;; Αλήθεια;;; Ή επειδή κατάλαβε ότι η ομάδα αυτή;;; Μα αυτό;;; Το λιγότερο;;; 🤡💸😏

α αυτός ο αγώνας εκτός έδρας με τον Εφές εκείνον τον Απρίλη ήταν σαν νά ’τανε η τελευταία κραυγή του λύκου πριν σβήσει το χιόνι — ήρθε η στιγμή και τον έπιασε στα δίχτυα. τρεις φορές μόνο σήκωσε το γάντι ο ΠΑΟ εκτός έδρας φέτος, κι αυτές οι τρεις φορές έγιναν μιλώντας για έναν Λοδοβίχι που είχε περισσότερους πόνους στους ώμους του παρά στήθος μέσα στην ομάδα. αυτοί εδώ που μετράνε δάχτυλα σαν ιεροψάλτες εκείνης της μοναξιάς στις κερκίδες, ξεχνούν ότι πίσω από κάθε νίκη εκτός υπάρχουν τριακόσιοι αγώνες σαν ξερό χειμώνα, άντε και τρεις αχτίδες καλοκαιριού. στον Καλαϊτζή βάζω το πρώτο χέρι — αυτός μπήκε πρώτη φορά στο παιχνίδι όταν είχε ήδη σβήσει τη φλόγα στην προηγούμενη θητεία του, κι όμως εκείνος τον Απρίλη, λίγο πριν βγει στους τελικούς του πρωταθλήματος, σηκώθηκε στην Πόλη του Αλσάντας σαν να είχε κάτσει πάνω του το πνεύμα εκείνο των παλιά τ’ χρόνια, όπου οι αντίπαλοι έπαιζαν μπέιζμπολ κι εμείς μπάσκετ. έκανα νίκη 75-67 μέσα σε γήπεδο που μυρίζει μπαχαρικά και ζήλια, όχι σπίρτα για φωτισμό. μετά έγινε η δεύτερη φορά εκτός έδρας — αυτή η ιστορία του 85-82 εκεί στον Πύργο, όταν ο Καλοκαιρινός εκείνος πήρε τον πάγκο σαν κάποιος που είχε ξεχάσει πως η ζωή του είναι ένα σκαμπό άλλο σχέδιο κι άρχισε να φωνάζει στις τελευταίες στιγμές σαν να ’χε μέσα του ένα μικρό Λοδοβίχι. τρεις αγώνες μόνο, τρεις φωνές που ξέφυγαν σαν κρότοι σπασμένου γυαλιού. και τρίτο δάχτυλο βάζω εκείνον τον άγνωστο ήρωα του τρίτου αγώνα — τον ίδιο τον Καλοκαιρινό στη δεύτερη εμφάνισή του εκεί στους Ιανουάριους, όταν στο Πορτοκάλι η ομάδα είχε περισσότερους ξένους παρά ντόπιους σαν σύνολο εθνών κι όμως βγήκε με τις μπότες πάνω στους Τούρκους σαν να τους είπε "εμένα μ’ έχουνε μονίμως μισημένοι στις τοπικές συζητήσεις, εσείς όμως σήμερα δε μ’ έχετε ξαναδεί". εκείνη η νίκη 77-81 έγινε όχι επειδή άλλαξε κόουτς, μα επειδή βρέθηκε κάποιος εκεί πάνω στο πάγκο που είχε κάτσει τελευταίος στη σειρά εκείνων των ανθρώπων που έχουνε κοκκινίσει από την προσπάθεια. που λοιπόν εδώ μέσα όσοι λένε τρεις προπονητές σαν νά ’τανε τρεις τίτλοι, ξεχνούν ότι αυτοί οι τρεις αγώνες έγιναν μέσα σε δεκαπέντε μέρες σαν τρεις βροχές τον Αύγουστο — είχαμε την τελευταία περίοδο του πρωταθλήματος εκείνον τον Απρίλη, είχε πιεστεί η ομάδα σαν ζαχαροκάλαμο, κι όμως τρεις φορές σήκωσε το κεφάλι σαν να της ’λεγαν "ακόμα ζεις". αυτοί εδώ που μιλάνε για χαρακτήρα ας κάνουν μια στάση και σκεφτούν: όταν η ίδια ομάδα σέρνεται σ’ όλους τους άλλους εκτός αγώνες σαν κάποιος που ξέχασε πως έχει πόδια, τότε τρεις νίκες δεν τις κάνουν τρεις διαφορετικοί άνθρωποι στον πάγκο — αυτές τις κάνουν τρεις στιγμές ανάμεσα στις οποίες υπήρχε κάποιος πάνω εκεί που είχε το νου του καθαρό σαν παγωμένη λίμνη την ημέρα του Βαπτιστή. που λοιπόν εδώ ψάχνω ψήφο ανάμεσα στα σχόλιά σας: α) ένας προπονητής έκανε αυτές τις τρεις νίκες εκτός έδρας βγάζοντας από την τσέπη του όλη την πείρα εκείνων των χρόνων που η ομάδα σέρνεται σα σκυλί που ξέχασε το σπίτι του, β) τρεις διαφορετικοί άνθρωποι έκαναν αυτό το δρόμο ανάμεσα στις νίκες, γιατί η ομάδα βρήκε εκείνον εκείνο τον χρόνο τρεις φορές σα νά ’τανε ένας άνθρωπος με τρεις καρδιές. τι λέτε τώρα, πάμε σ’ άλλη φάση; βάζουμε πάνω κάτω σ’ αυτήν την κουβέντα ένα νούμερο ψήφου ή θα συνεχίσουμε να μιλάμε για τρία δάχτυλα σαν να μην έχει περάσει η τεχνολογία κι άλλες εποχές;;; 😄