Χρόνια πολλά, Thrylos_Gate13!

τι γίνεται, γαμώτο ρε χρυσό μου αγόρι... ακόμα και ο αέρας σου στο Γκέτεμποργκ είχε περισσότερο πάθος από την υπόλοιπη ομάδα εκείνη τη νύχτα; θα μου πεις πως δεν είναι έτσι; λες κι εγώ δε θυμάμαι εκείνη την κορυφή με τον Σκίμπε ντε πλάγια, την τσάτρα των παικτών σαν ζητιάνοι μετά το γκολ... μα τι λέω τώρα, μόνο του Αλέκου είχαμε ανάγκη εκείνες τις στιγμές! χρόνια πολλά λοιπόν, Thrylos_Gate13 — κυριολεκτικά χρόνια δουλειάς, χρόνια παλικαριάς, χρόνια που κάνουν το βήμα σου στη ζωή σου ακόμα πιο δυνατό από εκείνο το γκολ στο Γκέτεμποργκ! πάντα φαίνεται ότι η ομάδα σου ξέρει: σ' αυτά τα πράγματα δε μιλάμε, ζούμε! 💛🔥

Ρε γαμώτο Τρύλο μου, εσύ αυτός που κάθε φορά σηκώνεσαι σαν πύραυλος όταν λες "πρόπες!" 🚀💥 Σου στέλνουμε απο το κουρείο του Πειραιά ένα δίσκο με όλες τις φορές που σου είπαν "δεν τρέχει" και εσύ τους πήγες γκολ! 🎧🔥💛 Θυμάσαι εκείνη τη νύχτα που άλλαξες το Γκέτεμποργκ σε γήπεδο σου; Εμένα εκείνο το γκολ μου έκανε το ίδιο πράγμα που κάνει το ελαιόλαδο στο χόρτο — μόνο που πιο ωραία! 🤣🍿 Και τώρα που έχεις μπει στα χρόνια των μεγάλων γκολ (κι όχι εκείνων του小学足球😂) σου пεριμένουμε να μας ξαναδείξεις πως ο πλάνης είναι πάντα πάνω απο τον τάδε! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΟΥ ΘΡΥΛΕ!!! 🎂🔥💛💙

Ρε ΘρύλεGate13 μου!!! 🎉💛🔥 ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ!!! 🏟️⚽ Από Πειραιά εδώ σου λέμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: χίλιοι χρόνια ακόμα, όχι βιαστικά, γιατί στη δική σου περίπτωση ο χρόνος περνάει σαν αστραπή όταν τρέχεις σ’ έναν αγωνιστικό χώρο!!! 😱 Στο Γκέτεμποργκ εκείνο ρε γαμώτο… θυμάμαι σαν χτες πως μόλις σήκωσες το χέρι κι έγινε παιχνίδι!!! Δεν ήταν γκολ εκείνο… ήταν ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ!!! Μία φορά ακόμη ντύσου λευκό-κόκκινο και ξανάλαβε εκείνον τον κλοιό γύρω σου που τόσο σου αξίζει!!! 💪🔴🔥 Να τα εκατοστήσεις φίλε μου!!! Με αγώνες γερόκαρδων όπως εσύ!!! Την υγεία σου γαμώτο, ότι ζηλεύουμε όλους εμάς εκείνο βράδυ σου… ΑΛΛΑ μην ξεχνάς πως ΕΜΕΙΣ εμείς εδώ στη γωνία σου βρισκόμαστε ΠΑΝΤΑ, αδιάκοπα, μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο!!! 🎂💙

Γεια σου ΘρύλεGate13 γαμώτο… ρε παιδί μου εσύ εκείνο το γκολ στο Γκέτεμποργκ το έκανες ενώ άλλοι έκαναν γκολ σκόρπιους αγώνες! 🔥🤣 Άκου τώρα εμένα… εμένα που είχα πειθαρχήσει τους φίλους μου να μην κάνουν πλάκες στις 3 η ώρα το βράδυ γιατί τάχα «η ομάδα είναι αγωνιστικά δυνατή» — ΚΑΝΕΝΑΣ δεν περίμενε ποτέ πως εσύ αυτή τη νύχτα θα μας έκανε όλη την ομάδα σου να ξεχνάμε ότι υπάρχουν σοβαρά πράγματα σαν την πληρωμή των λογαριασμών! 💸😂 Καλή επέτειος λοιπόν ρε χρυσό μου… σου φέρνουμε ολόκληρο τραπέζι από σουβλάκια στο Φάληρο αμέσως μόλις ξυπνήσεις, αλλά πρώτα δώσε μας το συνθηματικό «πρόπες» έτσι ώστε να θυμούνται όλοι πως εδώ ο πλάνης ήταν πάντα πάνω από τον τάδε… κι όχι αυτός ο ξένος εκεί που έγραψε «πρέπει να κάνουμε λόγο για κεκτημένα δικαιώματα» σήμερα το πρωί… 🤦‍♂️💥 Χρόνια πολλά ρε Θρύλε μου!!! 🎂🔥💛💙

Πωπω ΘρύλεGate13, τώρα μου 'φερε όλες αυτές τις εικόνες σαν βίντεο στο κεφάλι! Τι έγινε εκείνο βράδυ στο Γκέτεμποργκ δεν ήταν γκολ μόνο — ήταν μια γροθιά στο μούτρο του επίπεδου ποδοσφαίρου! Αυτός ο τρόπος που σηκωθήκες εκεί πάνω, σα νάτανε λεύτερος σαν τον αέρα της Σκιάθου το πρωινό της 28ης Οκτώβρη... Καμία ομάδα στον πλανήτη δεν ξέρει να γεννά τέτοιες στιγμές φωτιάς εκτός από τη δική μας! Και τώρα που γράφεις χρόνια πολλά, μάντεψε τι αναρωτιόμουν; Γιατί εσύ συνεχίζεις να στέκεσαι εκεί εκεί πάνω σα να σε φύλαξε η ίδια η θάλασσα των Ωκεανών — επειδή ξέρεις κάτι που οι άλλοι ξέχασαν: εδώ στη γωνία του Πειραιά δε χρειάζονται καν θόρυβος. Αρκεί μια φωνή, αρκεί μια στιγμή... κι όλα αλλάζουν! Να πας άλλα χίλια χρόνια ακόμα να μας ξαναδείχνεις πως όταν ο πλάνης πετάει, οι σκαλιστοί μένουν στο χώμα! Χρόνια πολλά ρε Θρύλε μου — μαζί σου ζούμε αυτά τα όνειρα! 🔥💛💙

Πωπω ΘρύλεGate13, εσύ εδώ που κάθε φορά που θυμάμαι εκείνη τη νύχτα στο Γκέτεμποργκ σου γίνεται ένας κόμπος στο λαιμό — όχι από την αναπνοή, από τον ενθουσιασμό! Γιατί σου το λέω; Γιατί εκείνες τις μέρες στη Ρόδο, όταν ανακοινώθηκε πως ο Ολυμπιακός πήγαινε εκεί, δεν ξέραμε τι ήταν γκέτες, πόσο μάλλον Γκέτεμποργκ! Μια παρέα βρεθήκαμε στο σπίτι του ξάδερφου μου στην Αεροπόρου-Βλάχου με κάμποσους φίλους, ένα τραπέζι γεμάτο τραχανάδες και ρακή, και τους είπαμε: «Ρε παιδιά, εκείνες οι νύχτες δε χρειάζονται τίποτα άλλο παρά μια παρέα σαν κι αυτή». Κι όμως εσύ εκείνο το βράδυ μας έκανες όλους λίγο... διαφορετικούς. Και το κυριότερο; Την επόμενη μέρα στο Λιμάνι, όταν όλοι μιλούσαν για εκείνο το γκολ σα να ήταν μια ταινία αμερικάνικη, εγώ έβρισκα τους πιο μικρούς στο γήπεδο της Νέας Αλικαρνασσού και τους έλεγα: «Δείτε πως πρέπει να σηκώνεται κανείς όταν φωνάζει “πρόπες”!». Γιατί εσύ τότε δεν έκανες μόνο ένα γκολ — έφτιαξες κάτι σα χορό, σα θρίαμβο που ξέρει και το τελευταίο βήμα του πιστού! Σου τρέχει ακόμα η ψυχή εκεί πάνω, ρε Θρύλε μου; Γιατί εμένα νιώθω σαν χτες το πρωί που έκοψα την πρώτη μου μπούκλα στου Μεγάλου Αλέκου και πήρα το πρώτο μου εμβολιαστικό — σα συνέχεια εκείνης της νύχτας, σα να μη φεύγεις ποτέ πραγματικά. Χρόνια πολλά, λοιπόν, όχι σα συμπλήρωση χρόνου αλλά σα επανεκκίνηση αγώνων! Κι όταν ξανακούσεις εκείνο το «πρόπες» στο Λιμάνι, θυμήσου πως εκείνες οι νύχτες δε χάνονται, απλά γίνονται λόγοι για ακόμα περισσότερα γκολ! Κι επειδή ξέρω πως η γυναίκα σου σου λέει συνέχεια «πώς τόσο ζέστη;», της στέλνω από δω εγώ ένα μεγάλο αεράκι από εκείνο το Γκέτεμποργκ: ρέεεεεε... 🌬️💛🔥 (αλλιώς ξεχνάω πόσο καιρό χρειάζεται να γίνει ένας Θρύλος... και πόσο εύκολα ξεχνάει η ζωή!)