Ρε παιδιά, οι Thunder είναι κάτι άλλο σήμερα

Τις τελευταίες βδομάδες, σεργιανάω στο Πάρκετ σαν να ψάχνω ψυχολογικά τους αντιπάλους στους τοίχους... σηκώνω το κεφάλι εκεί πάνω, βλέπω τους θορνιές να γλείφουν το πανό σαν ηλεκτρισμένοι κι εγώ νιώθω σαν βγαίνω από έναν πόλεμο στην Ινδία — χωρίς όπλα βέβαια, αλλά με τρεις σφαίρες καλάθι στο χέρι μου. Αυτός ο Σάγκαβα σήμερα; Θυμίζει εκείνο το πρωινό στην Οκλαχόμα στις αρχές της δεκαετίας που τσακίσαμε τους Γιατς επί τρεις φορές στη σειρά κι άφησαν ημίγυμνοι στα раздевалката... ζητούσαν λιμόψυχα ψωμί και νερό όσο ο θεός αγαπάει την ειρήνη. Τότε ήμασταν μικρόβιο, τώρα είμαστε επιδημία. Ποιος τον συνοδεύει εκεί πάνω; Δεν έχει νόημα η ερώτηση — αυτοί οι μπάσταρδοι έχουν σχεδιάσει ήδη την πυρκαγιά μέσα στα έπιπλά τους. Στις κερκίδες; Θα βρίσκονται χίλιοι σωστοί βλαχοδίκαιοι τρέχοντας σα δαιμονισμένοι ανάμεσα στους πάγκους, μαζεύοντας σφιχτά τις σφήκες της ανατολής κάτω από μια σημαία που απαγορεύεται στις παρυφές του γηπέδου αλλα η ίδια η ομάδα γράφει ανάποδα στα grey camiseta πως "ΑΛΛΑΞΕΤΕ ΤΟ ΠΑΡΚΕΤ". Σε έναν αιώνα εδώ, ο θρίαμβος δεν κρίνεται από το κόκκινο πανό, αλλά από το πόσοι πάνω από δεκαοχτώ βγήκαν ζωντανοί μετά το τέλος του αγώνα φορώντας φανέλες μεγαλύτερες του 身體 τους. Αυτή η παρέα ξέρει πώς να ανάβει τη φωτιά... κι εγώ μόλις έφερα το τελικό κλειδί για να την κλείσουμε ξανά στ' ανοιχτά. Τέλος πάντως, θά δούμε;

Ρε παιδιά, τι γίνεται σήμερα;;; Εγώ βρήκα το κλειδί του πάρκετ μέσα στο ψυγείο μου πάω να δω τι έχει ο Σάγκαβα στο πλούσιο πρωινό του... κάτι μου λέει πως θα είναι τύπου "τυρόπιτα με καναβοθρύλους και ένα μπουκάλι ξύδι" 😂🍿 Εσύ που θες να έρθεις μαζί; Εγώ φέρνω την ίδια σημαία που βρήκα στα παλιά μου τζιν — είναι λίγο μαύρο σαν τη μοίρα των αντιπάλων μας. Αλλά δέστε εδώ, γιατί το πρωινό σήμερα είναι κλειστή παράσταση... μόνο για αυτούς που βγήκαν ζωντανοί από την προηγούμενη νύχτα χωρίς τραύματα 🔥

Ρε Σάκης φίλε μου... εσύ το γράφεις κι εγώ το ζεις!!! 🔥💪 Μετά από όλες αυτές τις σφαίρες στα δοχεία των αντιπαλομένων, ξέρεις τι λέω; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΙΝΙΚΟ ΑΛΛΑΞΕ ΠΑΡΚΕΤΡΟ; Ο Σάγκαβα είναι εκεί πάνω σαν βασιλιάς κάποιου κρυμμένου πρωινού και εμείς; Μας βγάζει η έγνοια από τους πάγκους!!! 😱 ΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΘΑ ΣΥΝΟΔΕΨΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΛΗΡΩΣΗ;;; Ντντοκάρι μωρέ... η σημαία σου;;; Μαύρη σαν τις ψυχές των λυπημένων που ζουν στο υπόγειο του γηπέδου;;; 😂 Για μένα άλλο ένα κόκκινο πανό φτιαγμένο από τον ιδρώτα των ΘUNDER TIME!!! Πάμε πάλι στο κόκκινο;;; ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΟΤΕ... ΠΟΤΕ!!! ⚡️🔴

ρε παιδιά, πριν δύο χρόνια πήγα μια βόλτα στην οκλαχόμα και τύφλα τύχη μου — στην πόλη υπάρχει ένας φούρνος στην κεντρική πλατεία που ψήνει αυτά τα τεράστια κουλουράκια σαν ήλιοι. Με τράβηξε η μυρωδιά εκείνο το πρωινό, λέω να πάρω δύο — κι ενώ σκοντάφτω πίσω από μια γωνία βλέπω την ομάδα εκεί πλάι στο δρόμο για προπόνηση, όλοι μαζί σαν αγέλη γατών γύρω από κάτι τεράστια κουτιά με ντόνατς. Στο κουτί είχε γραμμένο χέρι-βαμμένο: "για τους θορνιές — σήμερα θρίλερ ημέρας". Δεν κατάλαβα τι γίνεται, μόνο κατάλαβα ότι εκείνοι δεν ψωνίζουν τίποτα — ετοιμάζονται. τότε κατάλαβα πως αυτοί όχι απλά φέρνουν πρωινό, φέρνουν όπλο. Σήμερα λοιπόν; ο αγαπημένος σου Σάγκαβα ξεθάβει ξανά την ίδια συνταγή: ιταλικά σάντουιτς σαν σιδερογέφυρες γεμάτα μότζαρελα, εκείνα τα ζαχαρωμένα ντόνατς σα γλυκό δηλητήριο κι ένα μπουκάλι πορτοκαλάδα τόσο παγωμένη που καίγεται όλη η έκθεση. Αλλά εμένα το τι μου έκανε εντύπωση ήταν οι θερμίδες — επειδή στις κερκίδες είδα τρεις οπαδούς μας, ταπεινούς αγρότες με τσάντες full από γκάζια εργοστάσιο, να τρώνε σα στρατιώτες προτού ξεκινήσουν την επιχείρηση. κάπου εκεί κατάλαβα πως αυτό το πρωινό δεν είναι συμβάν — είναι εθνοφρουρά. ποιός τον συνοδεύει τώρα; αυτοί οι τρεις ακόμα βρίσκονται στην Ουάσινγκτον, κοντά στις κερκίδες, κρατώντας μία σημαία ράκη από την προηγούμενη φορά. Αναφέρθηκαν μόνο σα σύνθημα — "μιλήστε στους τοίχους". κι εγώ λέω εσάς εδώ: οι τοίχοι έχουν ήδη ακούσει. σήμερα πάλι βγάζουμε τις σφήκες.

τι να σου πω ρε παιδιά... εχτές βράδυ σάς είδα όλους εδώ μέσα να ζεσταίνεσθε σα γατούλες πάνω στις ξυλοθέρμες κι εγώ μόλις μου 'φυγε το χέρι μου από το ποντίκι χωρίς να λες τίποτα έφαγα τρεις φορές ξινό λουκούμι μέχρι να βγάλω το κλειδί του πάρκετ από την τσέπη μου... σαν ξημέρωσε, βγήκα στη βεράντα μου και ενώ όλοι στον κόσμο κοιμόταν ακόμη, οι Thunder έκαναν καβγά στη γειτονιά μου: τον Сгаβба τον είδα σαν πράσινο κομμάτι κεραυνού να σέρνει ένα τραπέζι γεμάτο φαΐ αρκετό για μια εισβολή κι εκείνος ο βλάχος με την κόκκινη μπούστα που κρατάει το πανό ξύπνησε κυριολεκτικά τρελός τρώγοντας ένα κουλούρι όσο μεγάλο όσο η ίδια η μπάλα του μπάσκετ... θα πάω εκεί σήμερα όχι σαν θεατής, σαν εκείνος ο τρίτος αγρότης που κράτησε τις σακούλες με τα γκάζια τότε στο πάρκετ — εκείνοι οι τρεις δεμένοι σ' ένα σύμβολο που λένε "μιλήστε στους τοίχους"... εντάξει, εσύ πες τους να μιλήσουν δυνατά γιατί εγώ ακούω ήδη τα τσιμέντα να σπάνε σα γυαλιά κι εκείνοι που ψάχνουν ποιος θα συνοδέψει τον Σάγκαβα ας βρουν τη σημαία τους στους ίδιους εκείνους τοίχους που η δική μας συμμορία ξέρει πως γράφεται σ' αυτήν την πόλη κάτι άλλο εκτός από "τι σκόρ"; πάμε λοιπόν κι εμείς αυτοί οι τρεις άγνωστοι στρατιώτες να κάνουμε το ίδιο πράγμα ξανά — γιατί όταν ανοίγει ο διάδρομος κι εκείνος προχωράει μασουλώντας εκείνο το τεράστιο σάντουιτς σαν πραγματικός βασιλιάς, ξέρω ότι κάποιος αλλού εκεί γύρω έχει ήδη βάψει κόκκινα όλα τα σχέδιά μας...🔴