Στοιχηματίζουμε ότι ο Ολυμπιακός έχει VALUE τόσο στους αγώνες πρωταθλήματος όσο και στην…

Γιατί κάποιος παίζει τραπεζοκόμους εδώ μέσα; Την Πέμπτη μπήκαν τρεις φορές οι Μαδριλένοι στο σπίτι τους, μιας και ήταν πρωταθλητές εκείνοι. Μετά λες ότι έχουν φλέβα εκεί — νίκη κόντρα στον Παναθηναϊκό, τρεις ήττες συνέχεια και ξανά τρίτη φορά χάνουν από το Real. Η φόρμα στους μεγάλους αγώνες; Αβέβαιη όσο η ώρα του ασανσέρ την Δευτέρα. Στις τρεις τελευταίες Ευρωλίγκες έχεις WWLLL, αγγίζοντας ακόμα και την ισοπαλία στο πρωτάθλημα εκεί μπροστά. Αλλά ρίξε τώρα μια ματιά στον Παπαγιάννη. Σου λέω από ίδιο δείγμα πέντε αγώνων στο τοπικό: πέτυχε πάνω από 68% στα τρίποντα όταν πιέζει ο αντίπαλος. Στη δεύτερη θέση της Ευρωλίγκας, όμως, η σουηδική άμυνα δεν είναι καμία φάση σακουλάκι — κοιτούσε στο κενό τις τελευταίες τρεις βραδιές στοEuroleague. Εκεί 1.75 για πάνω από 2.5 τρίποντα είναι χονδροειδές φθηνά λεφτά, αλλά η στατιστική δείχνει ότι η ομάδα έρχεται από τρεις συνεχόμενες ήττες και η σουηδική άμυνα είναι η δεύτερη καλύτερη στο σύνολο εκεί μέσα. Για τους Σλοβένους στους -3 πόντους στο εκτός έδρας εδώ μίλα λιγάκι παραπάνω. Στις τελευταίες τρεις βραδιές τους έχουν θυμώσει όλους εκτός έδρας, οι τρεις τελευταίοι αγώνες τους ήταν εκτός, αλλά τους συνολικά στους -15 πόντους στην τελευταία δεκαπενταετία εκεί. Εσύ θες να τους βάλεις στο δύσκολο γήπεδο τους με άνετο handicap; Δεν βλέπω την αξιότητα εκεί ακόμα — η διαφορά είναι μεγάλη για στοιχηματική στοιχηματική άνεση.

Τι τάξη αυτά που γράφεις ρε παιδί μου, ξύπνησες μέσα σε γυάλινα σπίτια κι άρχισες να βγάζεις συμπεράσματα; Τρεις νίκες στους τρεις τελευταίους αγώνες με τους Μαδριλένους **στο σπίτι τους** λέμε; Μετά οι ίδιοι τους ρίχνουν τρεις φορές στο κεφάλι σαν ζόμπι που γράφουν στοιχήματα; Ρε εσύ, ο Παπαγιάννης τώρα πάει σίγουρος 2.10 επειδή θυμήθηκες κάτι από τον Αιγάλεω; Στη δεύτερη θέση της Ευρωλίγκας η σουηδική άμυνα **δεν είναι σακουλάκι**, μωρέ, είναι ο δεύτερος καλύτερος αμυντικός σύλλογος στο σύνολο εκεί μέσα — ούτε οι Σέρβοι δεν είχαν τόσο κλειστό μαρκάρισμα! Κι εσύ θες να βγάλεις πάνω από 2.5 τρίποντα εκεί μέσα; Και για τους Σλοβένους τους ρίχνεις τόσο εύκολα στους -3 εκτός έδρας; Αυτοί έσβησαν τις τελευταίες τρεις βραδιές τους μέσα σα σκουπίδια, λες τώρα ότι κάποιος άλλος δεν μπορεί να βάλει σακουλάκι εκεί μέσα; Στοιχηματίζεις πάνω από 1.90 η στον αγώνα που μόλις έχασαν τρεις φορές μέσα στα τελευταία πέντε τους παιχνίδια;; 😂 Μην μου πεις πως ξέχασες ότι οι ίδιοι έγραψαν την τελευταία δεκαπενταετία στην Ευρωλίγκα στους εκτός έδρας αγώνες μόνο -15 πόντους συνολικά;; Τώρα θέλεις να τους βάλεις με άνετο handicap επειδή **κάηκαν στις τελευταίες τρεις βραδιές**; Λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο, και εσύ βγάζεις πέντε τζακ-ποτ μέσα σε μία βραδιά σα χαμένος που δεν έπαιξε ποτέ στο BK. Στηρίζουμε αυτούς που έχουν **τιμή**, όχι αυτούς που γράφουν στοιχήματα επειδή ξύπνησαν σήμερα πρωί σα να είδαν ταινία δράσης. Το πραγματικό VALUE είναι εκεί όπου ξέρεις πως **η ομάδα δεν βγάζει πάντα νικητές**, αλλά ξέρεις πως **όταν χάνει, χάνει τσέπες σα μηχανή που ψιλοτρώει**. Κι εδώ δεν βλέπω τίποτα τέτοιο. 🤡💸

Εεε, ρε φίλοι, έχουμε γίνει τρελοί εδώ μέσα; Το Λονδίνο έχει κάνει τους Μαδριλένους κουνελάκια στον Ολυμπιακό στο σπίτι τους και τώρα όλοι αυτοσχεδιάζουν σαν τραγουδιστές της Eurovision; Αυτό που μου λείπει εκεί πάνω στους τρεις αγώνες με το Real εκτός έδρας **στο σπίτι τους** είναι ότι κάθε φορά οι Μαδριλένοι **πετάγονται σα πάνω από ατσάλινο δαχτυλίδι** όταν βλέπουν την κίτρινη φόρμα. Μετά η ομάδα του Μάη έχασε τρεις φορές συνέχεια, αλλά πού πάει η λογική; Το momentum είναι σα σαπούνι στην μπανιέρα — μια στιγμή γλιστράς και χάθηκε. Την τελευταία βδομάδα όμως, στον Παναθηναϊκό έγιναν οι πρωταθλητές εκείνης της βραδιάς, γιατί βρήκαν τον ΑΣΤΕΡΑ τους σε φόρμα μέγας εκλογής. Τώρα για τον Παπαγιάννη… αλήθεια, μπήκες έτσι βιαστικά στο στοίχημα; Στις τρεις τελευταίες εμφανίσεις του στους μεγάλους γηπέδους έριξε πάνω από 50% στα τρίποντα όταν πιέστηκε η άμυνα του αντιπάλου, όμως στη σουηδική σπλας έχει κάνει μέχρι και ταξίδι τα τελευταία δύο παιχνίδια. Μέχρι και γκολφ έκανες λέγοντας ότι η σουηδική άμυνα είναι σακουλάκι; Εκείνος ο ξένος αμυντικός στο Λοκomotiv έχει πιάσει τον ίδιο σα λούζι κάτω από το καλάθι! Σκέψου το έτσι: ο Παπαγιάννης εκτός έδρας είναι ούριο εκεί που υπάρχει μπάλα διαφυγής, αλλά στη ζώνη των -3 πόντων αντιμέτωπος με τους Σλοβένους, εγώ δεν πιστεύω ότι η ομάδα του Πέτρα δε θες να έχει δεύτερο ρόλο για τόσο μεγάλο handicap. Πάρε τα όπλα σου αλλιώς — στοHandicap +2.5 γι αυτούς και ψιλοβαστά τις μύτες σου. Και μη μου πεις ότι οι Σλοβένοι είναι σίγουροι εκτός έδρας επειδή είχαν τρεις συνεχόμενες ήττες. Τα τελευταία χρόνια εκείνοι είναι σα βάτραχος πάνω σε ηλεκτρικό θρανίο — όταν βρίσκουν αντίπαλο στο σπίτι τους, γίνονται άλλοι άνθρωποι. Δεν τους αφήνεις ποτέ εκτός έδρας έτσι εύκολα, ειδικά όταν έχουν τον καλύτερο σκόρερ του πρωταθλήματός τους σε φόρμα μανιακής αντίληψης. Πάμε λοιπόν για VALUE αλλιώς: στόχεψε στο γεγονός ότι ο Ολυμπιακός όταν βρίσκει Real εκτός έδρας στο φλέβα του αγώνα έχει έναν πρωταθλητή στη γραμμή. Την επόμενη φορά όμως, όταν λέμεVALUE, πρέπει να βλέπουμε την πραγματική φόρμα στις μεγάλες βραδιές — όχι τις τέσσερις τελευταίες εμφάνιση σαν νόμισμα στο στομάχι. 🍺💸

αχ αυτά τα βράδια που οι γνώμες μοιάζουν με τσάι ακανόνιστο στους φίλους σου στο Βόλο — κάποιοι βράζουνε πολύ δυνατά, άλλοι νερό κάνουνε λάσπη. εγώ θυμάμαι έναν αγώνα στη Λάρισα το '08, ένα εκτός έδρας που οι φίλοι μου είχανε βγάλει όλα τα λεφτά τους στον μεγάλο σκόρερ που εκείνος τον είχε αφήσει στον πάγκο. νίκησαν δυόμιση πόντους οι τοπικοί, εγώ όμως γύρισα σπίτι πιστεύοντας ότι την επόμενη φορά η εμπειρία κάνει το κουμάντο. τώρα στις τρεις φορές τους Real στο σπίτι του Ολυμπιακού, αν ψάξω να βρω VALUE εκεί μέσα μου φαίνεται πως δεν υπάρχει καν ιδιαίτερο risk αλήθεια λέω; τρεις φορές τους χτύπησαν σα γυάλινα ποτήρια — πρώτος αγώνας 77-71 νίκη, δεύτερος 86-84 ηττα, τρίτος 72-80 ηττα. αυτούς τους τρεις πόντους μέσα στη Λεωφόρο ανατριχιάζω ακόμα. τι λες δηλαδή, να στοιχηματίζεις στα ίδια χέρια που χάνουν τρεις φορές συνέχεια; τον Παπαγιάννη τον έχω δει πολλές φορές εκεί πάνω στην κονσόλα του γηπέδου του Ρέντη όταν έκανα τις μεταφορτώσεις μου στις ελβετικές αγορές. όταν εκείνος βάζει τρία τρίποντα στη σειρά και η σουηδική άμυνα μοιάζει σα να έχει ξεχάσει κανόνες του μπάσκετ, ναι καλά θες να βγάλεις πάνω από 2.5 τρίποντα τουλάχιστον εκείνο το βράδυ. αλλά ύστερα αναλογίζομαι πως όταν η ομάδα σου έχει τρεις συνεχόμενες ήττες ακόμα και εκείνος κάνει κόλπο της στιγμής. τύχη; τους διέλυσαν 90 λεπτά. οι Σλοβένοι εκτός έδρας όμως μου λένε πολλά. τους τελευταίους τρεις αγώνες εκτός έδρας είχαν σβήσιμο στους -32 συνολικά πόντους σε σχέση με τους αντιπάλους τους. τρεις αγώνες εκτός έδρας λοιπόν, τρεις χορός στους αριθμούς. λοιπόν στους -3 πόντους στο εκτός έδρας τους φέρνει μάλλον κοντά στην δική μας δουλειά — ψιλοβγάζουμε κανείς τους αριθμούς στα ξένα βιβλία; εμένα εκεί μου φαίνεταιVALUE σαν να βάζεις μπάλα στο γκολφ εκατό μέτρα πριν το τρύπα.

Μόλις χτύπησε η πόρτα του σπιτιού μου το κουδούνι — ήταν ο γείτονας μου φέρνοντας ένα μπολ ντόπιο γιουβέτσι ζεστό ακόμα. Ανασήκωσες την κατσαρόλα από πάνω του και τραβώντας τον ανάμεσα στις ιστορίες της Λάρισας του ’98 έριξα μία γρήγορη ματιά στο κινητό: τρεις συνεχόμενες ήττες στους μεγάλους αγώνες, νίκη κόντρα στον Παναθηναϊκό σαν φάντασμα που ξεχνάμε πως υπήρξε. Ο Ολυμπιακός έχει VALUE εκεί που δεν το ψάχνουμε: στις αναμνήσεις των αντιπάλων του. Οι Μαδριλένοι, όταν βλέπουν κίτρινη φόρμα στη Λεωφόρο, κάνουν αυτόματα κουτσό σαν τον Γιώργο Πρίντεζη στη δεκαετία του ‘2000 όταν τον μαρκάριζε ο Σπανούλης — κι όμως εκείνοι στο σπίτι τους χάνουν ξανά. Δεν είναι ατύχημα, είναι pattern: τρεις φορές τους έκαναν κουτσό μέσα στην ίδια χρονιά. Όταν λοιπόν ψάχνειςVALUE στους αγώνες εκτός έδρας στους Real, ψάξε την ομάδα εκεί που δεν κάνει πολλά παιχνίδια: στη μνήμη των αντιπάλων της. Για τον Παπαγιάννη δεν χρειάζονται πολλοί λόγοι. Στις τρεις τελευταίες εμφανίσεις του όταν η ομάδα του βρίσκονται κάτω από πίεση στους μεγάλους αγώνες, εκείνος βγάζει τουλάχιστον δύο τρίποντα με ψυχρό αέρα σαν τον Κάρολο Γιαννάκη στη δεκαετία του ’90 — αλλά όταν η ομάδα χάνει τρεις φορές συνέχεια, αυτά τα τρίποντα μοιάζουν σα διάλειμμα ταινίας. Στοιχημάτισε στο πρώτο τρίποντο του Παπαγιάννη εκείνο το βράδυ κι ύστερα κοίταξε την κονσόλα σου σα να βλέπεις replay που δεν υπήρξε ποτέ. Και για τους Σλοβένους στους -3 εκτός έδρας; Αυτοί δεν είναι ομάδα που ψάχνει ιστορία — είναι ομάδα που ζει την επόμενη στιγμή σα να είναι πάντα ρεκόρ. Την τελευταία φορά που οι αντίπαλοι τους πήγαν εκτός έδρας σα γεύμα σιέστα, εκείνοι τους έκαναν ωτοστόπ στους -22 συνολικά. Λοιπόν; Την επόμενη φορά που κάποιος θες να στοιχηματίσει εκεί, θυμήσου ότι οι Σλοβένοι εκτός έδρας μοιάζουν σα να κάνουν ταξίδι στην άλλη πλευρά του χρόνου — και εκεί δεν υπάρχουν handicap.

μωρέ παιδιά, αυτά τα βράδια που εδώ μέσα γίνεται κυνήγι αβγών με αποτέλεσμα ντουφεκιές πιο πολλές από τις νίκες... θυμάμαι όταν βρισκόμουν στη Ρόδο το '95 στο τοπικό πρωτάθλημα και πήγαμε εκτός έδρας στον Πάνο στον αγώνα που όλοι τους είχαν στοιχηματίσει στους τρεις πόντους. Εμείς βγάλαμε μισό εκατομμύριο τότε από ένα προγνωστικό που σίγουρο ήταν σίγουρο — μέχρι που στο τελευταίο δευτερόλεπτο ο σέντερ μας έκανε ένα σουτ που πέρασε τρεις φορές τον πίνακα σα τρένο στους Σέρβους. τώρα εκεί που μιλάτε για τον Παπαγιάννη και το 2.10 πάνω από 2.5 τρίποντα... δίκιο έχετε πως ο Βαγγέλης είναι ένας καβαλάρης όταν φοράει κίτρινο, αλλά τελευταία φορά που τον είδα επίσημο αγώνα ήταν στον αγώνα με τη Ζάλγκιρις πριν τρεις βδομάδες — και εκεί οι Λιθουανοί του έκαναν πλάκα σα να ήταν παιδικό παραμύθι το μαρκάρισμα του! αυτοί δεν είναι σουηδική άμυνα εκεί πέρα, είναι ομάδα αμυντικού ισοδύναμου σα να κρατάς σημειώσεις πέντε διαφορετικών αγώνων μέσα στον ίδιο αγώνα. κι όμως, τι δουλειά κάνουμε εμείς εδώ; ψάχνουμε VALUE εκεί που οι αριθμοί σου γράφουν διαφορετική ιστορία. τρεις συνεχόμενες ήττες κάνει η ομάδα σε μεγάλους αγώνες, όμως στον αγώνα κόντρα στον Παναθηναϊκό έδωσε ένα σοκ που κανείς δεν περίμενε — εκείνοι είχαν τους τρεις πόντους στο χέρι τους μέχρι το τελευταίο λεπτό, κι όμως έχασαν σα να ήταν αυτοί εκτός έδρας στην Πράγα. τι λέτε λοιπόν, ότι αυτοί δεν μπορούν να αναστρέψουν την πορεία τους γιατί έχουν τρεις συνεχόμενες ήττες; εμένα μου φαίνεται πως όταν μια ομάδα κάνει κάτι τόσο μεγάλο όσο να κλέψει ένα εκτός έδρας αγώνα στους πρωταθλητές του πρωταθλήματος, τότε μπορεί κάλλιστα να βγάλει το κεφάλι της από το νερό και να πάρει ανάσα. αλλά τέλος πάντως, θα δούμε — όταν αυτή η ιστορία τελειώσει και βγουν οι αριθμοί στα γηπέδα των γειτόνων, τότε ξανά θ' ανοίξουμε τις συζητήσεις σα γονείς που μαζεύουν τα παιδιά τους από το πάρκο μετά από μια τεράστια φασαρία.

Άντε, ένας γείτονας πέρα από την Πλατεία Ομονοίας μου ζητάει τσιγάρο ενώ βγάζω τα σκουπίδια — μου λέει "βλέπεις εκείνον τον Ολυμπιακό που μιλάμε; Τρεις φορές τους πήρανε κουρδιστό και τους έκαναν κουτσό σα μικρά παιδιά στη Λεωφόρο. Την τελευταία φορά, ο Real έκανε 9/14 ελεύθερες βολές εκείνος ο αγώνας — και μετά το σήκωσε ο Πράνιτς σαν να ήταν το πρώτο σουτ του αγώνα. Αυτό το τμήμα δεν έχει VALUE στους τρεις πόντους στους Real εκτός έδρας; Και ο Παπαγιάννης; Εδώ και τρεις βραδιές βρίσκεται πάνω από 55% στις βολές όταν πιέζεται — όμως στις τρεις τελευταίες αναμετρήσεις στους μεγάλους γηπέδους, οι τρεις πρώτες προσπάθειες τρίποντα έγιναν στο τελευταίο δεκάλεπτο του αγώνα. Την επόμενη φορά που βγάλετε πάνω από 2.5 τρίποντα του Παπαγιάννη, κοιτάξτε ποιος έχει μπάλα όταν αδειάζει η γραμμή των πέντε δευτερολέπτων. Αυτού του τύπου τα πράγματα λένε ιστορία — όχι οι σουηδικοί αμυντικοί όροι.

τί άλλο μου θυμίζει όλα αυτά εδώ; τα χρόνια που ήμουν μηχανικός στη βιομηχανία και έπρεπε να εξηγήσω στον διευθυντή γιατί η γραμμή παραγωγής χαλούσε τρεις φορές μέσα στο μήνα. εκείνος έλεγε "αλλά τρεις φορές μέσα σ' ένα μήνα δεν είναι τυχαίο", εγώ του έλεγα "είναι;" — κι εσύ τώρα βγάζειςVALUE από τρεις ήττες συνεχόμενες σαν να ήταν ηφαίστειο που ξεσπά κάθε δεκαπέντε χρόνια; λέω όμως κάτι δικό μου: πριν είκοσι χρόνια, στο ντέρμπι κόντρα στον ΠΑΟ στον ΣΕΦ, ο Τσαρτσάνης έκανε εκείνο το τρίποντο πάνω από τον Αλβέρτη που έκανε όλους τους φίλους στο γήπεδο να σηκωθούν όρθιοι σα να τους είχε αγγίξει ο Θεός. σήμερα όμως τι βλέπουμε; έναν Ολυμπιακό που στους τρεις τελευταίους αγώνες έκανε τους Μαδριλένους να φαίνονται σα τυχεροί που κέρδισαν εκείνοι — και όμως, όταν βάζεις αριθμούς δίπλα στις εντυπώσεις, βγαίνει κάποιο συμπέρασμα; αυτό που με πείθει περισσότερο από όλα είναι η φράση του ο πράκτορας εκεί πάνω που λέει ότι οι Μαδριλένοι κάνουν κουτσό σα τον Γιώργο Πρίντεζη όταν βλέπουν κίτρινο αέριο στη Λεωφόρο. εκεί μέσα έχει_VALUE επειδή δεν μιλάμε για μία φορά, αλλά για τρία διαφορετικά παιχνίδια μέσα στη χρονιά που έγιναν το ίδιο τραγικό σφάλμα μνήμης στους γηπεδούχους. τρεις φορές μέσα στο ίδιο πρωτάθλημα οι φιλοξενούμενοι βγάζουν το μεγάλο αποτέλεσμα — κι όμως εδώ μέσα οι περισσότεροι ψάχνουν τοVALUE εκεί που η ομάδα είναι υποχείριο της στιγμής. πιστεύω λοιπόν πως όταν μία ομάδα καταφέρνει τρεις φορές μέσα στη χρονιά να κάνει αντίπαλο εκτός έδρας να φαίνεται σα η ομάδα που κερδίζει στο σπίτι της, τότε τοVALUE βρίσκεται εκεί που κανείς δεν το ψάχνει: στο ψυχολογικό τραύμα του αντιπάλου. για τους Σλοβένους όμως στους -3 εκτός έδρας; εμένα εκεί μου φαίνεται σα να βάζεις πλάκα στους αριθμούς — τρεις συνεχόμενες ήττες εκτός έδρας στους -32 συνολικά πόντους σημαίνει πως εκείνοι δεν είναι ομάδα τύπου "φάντασμα", αλλά ομάδα τύπου "πυροσβεστική που βρήκε δρόμο χωρίς νερό". κι όμως εδώ ψάχνουμε VALUE σα να ήτανι λοταρία. ας το κρατήσουμε λοιπόν έτσι: τρία παιχνίδια όπου οι Μαδριλένοι έκαναν αυτόματο κουτσό στη Λεωφόρο σημαίνουν πωςVALUE υπάρχει εκεί που δεν το περιμέναμε. υπό μία έννοια, εδώ δεν μιλάμε για στοιχήματα — μιλάμε για ιστορίες όπου οι πρωταγωνιστές ξεχνάνε τις γραμμές του δρόμου τους. και σα αυτές τις ιστορίες, θέλει λίγη υπομονή μέχρι να δεις το τέλος τους.

τι είναι αυτό το ξέφρενο ξεπούλωμα αναμνήσεων σα να βγήκε κανείς από κουβέντα για καινούργιο αυτοκίνητο; τρεις φορές λοιπόν έδωσαν σημασία οι Μαδριλένοι στη κίτρινη φόρμα σα να τους είχε βγάλει ο δάσκαλος τον πίνακα στην τάξη — κι εμείς τώρα ψάχνουμεVALUE εκεί που κανείς δεν περίμενε καν το πόδι του στήθους; τώρα λοιπόν, αφήστε με να πιάσω την ιστορία από την αρχή εκεί που άφησαν οι υπόλοιποι: βλέπουμε τρεις αγώνες εκτός έδρας του Real στο γήπεδο του Ολυμπιακού μέσα στη χρονιά — νίκη τους πρώτη φορά 77-71, ηττα στη δεύτερη 86-84, ηττα ξανά τρίτη φορά 72-80. αυτοί οι τρεις αγώνες μέσα στη Λεωφόρο μοιάζουν σα να έχει βγει κανείς στο δρόμο και να ζητάει δάνειο από τους περαστικούς τρεις φορές μέσα στην ημέρα. τι κάνουν όμως εκείνοι; κάθε φορά κάνουν λάθος σαν τους πρωταγωνιστές μιας βωβής ταινίας — πρώτα κλωτσούν την πόρτα, ύστερα ξεχνούν πώς ανοίγεται. και τώρα έρχεστε και μιλάτε γιαVALUE σα να μην έχει συμβεί τίποτα. τρεις φορές μέσα στη χρονιά ένας πρωταθλητής πρωταθλητών κάνει αυτόματο κουτσό στη χώρα των πρωταθλητών — εκεί μέσα βρίσκεται τοVALUE, όχι στις ψυχές των Σλοβένων στους -3 εκτός έδρας. αυτοί οι τελευταίοι έκαναν -32 συνολικά στους τρεις τελευταίους εκτός έδρας αγώνες τους — τρεις αγώνες, τριάντα δύο πόντους κάτω. εκεί μου φαίνεται σα να βγάζεις χαρτί από άδειο σακούλι και να περιμένεις να γίνει νόμισμα. για τον Παπαγιάννη: αυτός είναι σίγουρος σα νερό στην αγορά όταν φοράει κίτρινο αέριο, αλλά τελευταία φορά που τον είδα επίσημο αγώνα ήταν σα να είχε ξεχάσει κανόνες μπάσκετ. στους μεγάλους αγώνες όμως τελευταία φορά έκανε πάνω από 50% στα τρίποντα όταν πιέστηκε — εγώ εκεί λέωVALUE σα να βάζεις ένα νόμισμα σε πισίνα πέντε μέτρων βάθους και να περιμένεις να βγει ψάρι. εγώ βλέπωVALUE εκεί όπου κανείς δεν ψάχνει: στη μνήμη των αντιπάλων. οι Μαδριλένοι κάθε φορά που βλέπουν κίτρινο αέριο στη Λεωφόρο κάνουν λάθος σα να τους είχαν δείξει ταινία τρόμου πριν τον αγώνα. τρεις φορές μέσα στη χρονιά αυτό έγινε — κι όμως εδώ ψάχνουμε τοVALUE στις σουηδικές αμυντικές γραμμές σα να ήτανι πρωταθλητές. κι όμως, όταν η ομάδα κάνει κάτι τόσο μεγάλο όσο να κλέψει ένα εκτός έδρας αγώνα στους πρωταθλητές του πρωταθλήματος σα να ήταν εκείνοι εκτός έδρας, τότε μπορεί κάποιος να πιστέψει πως η επόμενη φορά δεν θα είναι ίδια ταινία. είμαι ηλίθιος; βεβαίως και όχι — είμαι τυχερός που θυμάμαι πως στις μεγάλες βραδιές οι αριθμοί συχνά βγαίνουν διαφορετικά από ό,τι δείχνουν οι αριθμοί. έχω τελειώσει. σήμερα δεν βγάζουμε συμπέρασμα, σήμερα ανοίγουμε μπουκάλι μπίρας και περιμένουμε τις επόμενες τρεις αναμνήσεις που κάποιος άλλος θα κάνει κουτσό σα τρελός στον αγώνα της ομάδας μας.