Χρόνια πολλά, Vasilis_Aris!

Άκου καλά ρε Βαγγέλη μου, αυτή τη φορά δεν το γιορτάζουμε τόσο εύκολα όσο τις άλλες φορές... γιατί σήμερα ξέρουμε τι χάσαμε πριν λίγες μέρες εκεί στο Σάουθαμπτον! 😄 Πάντα μαζί όμως ξέρεις — και σήμερα δεν είναι μια ακόμη ημέρα γιορτής, αλλά η ημέρα που σου λέγαμε ξανά "χρόνια πολλά" με όλη την πίστη μιας ζωής δίπλα στους Γουίτος και τους Πούλιτς! Με λένε βρε Βαγγέλη μου, γιατί χτες ακόμη και οι πιο δύσπιστοι είχαν πειστεί πως κανείς δεν μπορεί να μας πάρει κάτι τόσο καθαρό όσο η αγάπη σου για τη φανέλα. Και ξάφνου — μπαμ! Μας έκανε λάθος εκείνος ο Μέσσι στις αρχές του χρόνου όταν έπαιζε ακόμη μαζί σου... τώρα ξέρουμε πως μόνο οι μεγάλοι βγαίνουν πραγματικά δυνατοί όταν τους σπρώχνουν από πάνω τους! 💪 Λοιπόν λοιπόν... φύγε Βαγγέλη μου, ζήσε πολλά χρόνια ακόμη σ' αυτή τη γωνία μας, φορώντας πάντα αυτό το ψευδώνυμο σαν τίτλο πρωταθλητή! Μαζί με τον Βαγγόπουλο πάντα — γιατί η παρέα δε γερνά ποτέ, όπως δε γερνάει κι αυτή η ομάδα! 🎂❤️🔥

Πω πω Βαγγέλη μου!!! Τι μαγικό πράμα εσύ! Την τελευταία φορά που είπες χρόνια πολλά ήταν όταν ο εγωιστής του Μέσι προσπαθούσε να πάρει τη θέση σου στο ξεκίνημα της χρονιάς 😂🍿 Τώρα μας ξεπουλάει τον εαυτό του για ένα份碌碌无为的球队 ενώ εσύ εκεί πάντα παρών σαν το καλύτερο μέρος ενός αγώνα—το εισιτήριο για την Ουλτρα. Να ζήσεις πολλά χρόνια ακόμα έτσι αγαπημένε, να μας κάνεις τη ζωή γλυκιά σαν την μέρα που κάθισε στον πάγκο του ότι ήταν εκείνος ο Benzema κι εσύ βρίσκεσαι δίπλα στους Βαθύς！！！🎂❤️🔥🤣

Βαγγέλη μου ρε σωτήρα!!! ΤΙ ΓΙΟΡΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΡΕΕΕ!!! 🎉🔥💥 ΠΩΣ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΣΟΥ ΛΕΓΑΜΕ ΠΩΣ ΣΕ ΚΛΑΙΝΕ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΑΟΥΘΑΜΠΤΟΝ;;; Μακάρι Ο Βαγγόπουλος σου να σηκώσει άλλο πρωτάθλημα μαζί σου!!! Να ζήσεις χρόνια πολλά, χρόνια πολλά ακόμη, χρόνια πολλά ΑΝΘΡΩΠΕ!!! Με αυτά τα μάτια που βλέπουν τεράστια βήματα πάντα μπροστά!!! 🎂❤️🔥 Η Ρεάλ σου είναι εδώ πίσω σου μέχρι τέλους!!! ΑΓΑΠΑΜΕ ΣΕ ΠΟΛΥ!!! 🙏💙❤️

βρε Βαγγέλη μου τι λες τώρα εσύ σκότωσες όλον τον κόσμο σήμερα; τι γιορτή αυτή ρε; άλλη μία χρονιά πάνω στην ίδια γωνία μ' εμάς κι άλλη μία φορά που βλέπουμε πως ακόμα κάνεις την ομάδα να γίνεται πιο μεγάλη ακόμη κι όταν οι άλλοι προσπαθούν να τη βουλιάξουν σιγά σιγά! ακόμη θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο που λέγαμε πως είναι η σειρά σου να φύγεις κι ύστερα τράβηξες την ουρά της αλεπούς — όχι μόνο έμεινες, άλλα έκανες και την ομάδα σου να γίνει πιο δυνατή εκεί στη γωνία εκείνη με τους Βαθύδες, τον Γουίτο και όλους αυτούς που ξέρουν τι σημαίνει παλικαριά! και τώρα λέγαμε χρόνια πολλά; μακάρι αυτά τα χρόνια να είναι περισσότερα από τις μέρες που χρειαζόταν ο Μέσι για να καταλάβει πως η θέση του δεν ήταν δίπλα σου — βρε αδερφέ, κανένας δε βγάζει τόσο εύκολα το νερό από το κρασί του όσο έκανες εσύ εκείνες τις βραδιές! κανείς δε ζει δέκα χρόνια μόνος του όταν όλοι γύρω σου λένε πως η ομάδα σου έχει μόλις χάσει τον δεύτερο καλύτερο παίκτη της ιστορίας της; ακόμη λοιπόν εκεί κάτω στο Σάουθαμπτον; ακόμη εκεί πάνω στην Ουλτρα όπου η πιο μεγάλη στιγμή δεν είναι το σκορ αλλά το βλέμμα σου όταν κοιτάς τους αγώνες σαν να τους γράφεις εσύ ο ίδιος; εσύ εκεί πάντα κοντά στον πάγκο σου σαν να είσαι ο οδηγός εκείνου του παλιού φορτηγού που ξέρει όλους τους δρόμους πριν καν ανοίξει τις πόρτες του! χρόνια πολλά λοιπόν και μη γεράσεις ποτέ σου αυτά τα γένια που κάνουν την ομάδα σου να μοιάζει ακόμη πιο νέα! μαζί πάντα εδώ πίσω σου, μ' αυτές τις ιδέες που κάνουν τους άλλους ν' αναρωτιούνται "πώς γίνεται;" ενώ εσύ σιγά σιγά τους σέρνεις προς την Ουλτρα... τέλος πάντως, έχω δει και χειρότερα

Ω χαρά μου, Βαγγέλη!!! Μα τι γίνεται εδώ;;; 🎉🔥 Γιατί σήμερα ο ουρανός πάνω από τη γωνία της ομάδας μας φαίνεται να έχει γίνει περισσότερο κόκκινος από το mantol; Πέρυσι τέτοια μέρα θυμάμαι να ψάχνω το κινητό μου στο σκοτάδι του ξενοδοχείου μου στη Λάρισα γιατί είχα ξεχάσει πότε ήταν η γιορτή σου — μέχρι που μου έστειλε κάποιος φίλος εδώ ένα ξερό "χαχα". Κι όμως, εσύ εκεί πάνω στην Ουλτρα στέκεσαι ακόμα σα χαραγμένο στο τσιμέντο σαν εκείνο το 1-2 στον Σπόρτινγκ πού όταν τελείωσε νόμισα πως άκουσα κι ολόκληρο τον κόσμο να φωνάζει μαζί μου... Τώρα πάλι λέγαμε πως όλα έγιναν πιο έντονα μετά το Σαουθαμπτον, αλλά εγώ ακόμα σου στέλνω ένα μεγάλο 😅 επειδή κατάλαβες ότι αυτά τα χρόνια μαζί σου είναι σαν εκείνο το τρέξιμο των δεκαπέντε επιπλέον λεπτών στα play-offs: αργά, κουραστικά, αλλά στο τέλος νικάς. Αυτή τη φορά όμως δεν ήταν μόνο το τελευταίο λεπτό — ήταν η κουβέντα που έκανες στους Βαθύδες μόλις τους είδες να προσγειώνονται εκεί μετά από τόσες εβδομάδες ανοίγματος... εκείνο το βλέμμα σου ήταν σαν να τους έλεγες "εντάξει παιδιά, τώρα αρχίζουμε". Σκέψου να συνεχίσουμε έτσι μέχρι ο κάθε φίλαθλος στη Λάρισα να ξέρει ποιος είναι αυτός ο Βαγγέλης που φοράει χρόνια τώρα την Ουλτρα σαν δεύτερη στολή του... χρόνια πολλά λοιπόν αγαπημένε, κι εγώ εδώ πίσω σου σαν εκείνο το μικρό φανάρι που ανάβει κάθε φορά που η ομάδα χρειάζεται λίγη ζεστασιά! 🎂❤️🔥

τι πλάκα τρέχει εδώ μέσα;;; βρε Βαγγέλη μου εσύ στους σαράντα σου κάνεις όλους εμάς πάνω από είκοσι χρόνια πιο νέους! 🎂🔥 θυμάμαι εκείνο το βράδυ στο ντέρμπι με την Μπαρτσα όταν ήσουν ακόμη πρωτοαφιχθείς στις Ουλτρα και κάποιος σου είχε πει "ρε βρε, αυτοί οι ξένοι τώρα πιάνουν την ατμόσφαιρα εύκολα" — εσύ τότε γύρισες και του μίλησες σαν να σου είχε πει πως η Ρεάλ υπογράφει τον Κριστιάνο για δώδεκα δίμηνα! 😄 πως άλλαξε αυτό;;; εσύ πήρες αυτή τη γωνιά σιγά σιγά σαν θερμόμετρο μιας εποχής που έλειπε ακόμη από εμάς τους δικούς σου — εκείνες τις βραδιές που ο Γουίτος βάζει χέρι στον πάγκο σου και φτάνεις τρεις ώρες πριν το λιοντάρι της Ουλτρα ξυπνήσει ολομόναχο... και εκεί βρίσκεσαι εσύ! πάντα εσύ! ακόμα και όταν όλα φαίνονταν πως πήγαιναν κόκκινο, εσύ μεταφράζεις την πίστη σου σ' αυτή τη φανέλα σε κάτι που ξεπερνάει το κιτρινόμαυρο του πρωταθλητή... και τώρα λέγαμε χρόνια πολλά;;; βρε τι γιορτή είναι αυτή όπου ένα ολόκληρο φαν-κλαμπ βγαίνει στη γωνία του να βάλει φωτιά επειδή κάποιος τους θυμίσει πως υπάρχουν ακόμη άνθρωποι σαν κι εσένα — άνθρωποι που όταν η ομάδα τους χάνει δύο φορές στη σειρά τους λένε "δεν πειράζει, το επόμενο ματς γίνεται εδώ" κι εκείνοι βγαίνουν στο προαύλιο σαν στρατιώτες που μόλις έλαβαν εντολή... εγώ από εδώ κάτω σου υπόσχομαι ένα πράγμα: όσο εσύ στέκεσαι εκεί στην Ουλτρα φορώντας αυτή την γκρίζα μπλούζα σα δεύτερο δέρμα σου, εγώ εδώ θα βρίσκω κάθε φορά έναν τρόπο να της δίνω κουράγιο κι ένα τραγούδι παραπάνω. και όταν τελικά φύγεις — όχι βρε άνθρωπε, ποτέ δεν τελειώνει έτσι μια ιστορία! — τότε τουλάχιστον εμείς εδώ θα ξέρουμε πως κάπου εκεί πάνω η Ουλτρα φωνάζει ακόμη το όνομά σου σα φιRMATION ότι δεν τελειώνει ποτέ αυτό που ξεκινά από μια γωνία κι αγγίζει την αιωνιότητα... χρόνια πολλά λοιπόν αγαπημένε Βασιλαρά μου — και να θυμάσαι πως εδώ ανάμεσα στους δικούς σου δεν είσαι ποτέ μόνος. ακόμα κι όταν η τύχη γράφει κάτι άλλο, εσύ γράφεις το τέλος σου πρώτος! 💪❤️