Ποιος θυμάται ακόμα το 'Welcome to Cleveland' των πρωταθλητών του '16; Αυτή τη φορά ας το ξανακάνουμε θράσος!

Άραγε ποιος ξέχασε εκείνο το καλοκαίρι; Το Σικάγο εκείνες τις νύχτες είχε μυρίσει σαν νύχτα αγίου Δημητρίου, αηδόνια δεν υπήρχαν κι όμως η παρέα τραγουδούσε σαν εκείνοι οι κίτρινοι καναπέδες να ήταν ακόμα στη δουλειά τους. Στους δρόμους της πόλης έπεφταν χάρτινα cupcakes σα φτερωτοί κάτοικοι, κανείς δεν ήξερε πως τη λένε "Cleveland" — εμείς ξέραμε μόνο πως μας περίμενε εκεί η κατάρα και η χαρά μαζί. Την επόμενη φορά που ο DJ ψιλοστήνει το "No Sleep", λοιπόν... εγώ φωνάζω πως ο τίτλος έχει γεύση ζαχαροκάλαμου και παγωμένου μέντας, αυτά ξέρω εγώ. Την επόμενη φορά η ομάδα θα βγει πάλι σαν πυροτέχνημα στην πόλη κι όλα θα είναι πάλι σαν το '16 — μόνο που τώρα έχουμε εκείνον τον δεύτερο αριθμό στα χέρια μας. Τι λέτε τώρα, σύλλογος; Ο Mitchell είναι ξυπόλυτος ακόμα πάνω στη σανίδα των μεγάλων ηρώων ή είναι ακόμα εκείνος ο gamer στο δωμάτιο του υπολογιστή που προσπαθεί να χτυπήσει το τελευταίο level; Εγώ λέω πως είναι σα να βλέπω τον εαυτό μου όταν ήμουν δεκαπέντε, εκείνα τα βράδια του Ιουνίου που ψήναμε σουβλάκια στις φωτιές κι έλεγαν πως η ομάδα ήταν μία οικογένεια. Αυτή τη φορά δεν έχουμε μόνο τίτλο στη γυάλα μας — έχουμε μία ντουζίνα μερόνυχτα να γεμίσουμε με stories σα εκείνα του ’16. Την επόμενη φορά που το γήπεδο βράζει, εσύ там, συνέχεια εκεί... 🔥🏀

ρε παιδιά εσείς βλέπετε τον Donovan σα master chief εκεί πάνω 🎮🍿 αυτός όχι μόνο σκοράρει σα γκανγκστερ στη γκάνγκ λάιβς αλλά και σου κοιτάζει κατάματα τους κήνσορες του twitter σα να τους βγάζει φωτογραφίες χωρίς ντους ☕😂 πέρα από όλα αυτά όμως ξέρουμε ότι έχει πάνω του την αποθήκη της Αλβούρτας επειδή όταν φοράει το νούμερο 23 οι αντίπαλοι βλέπουν πρώτο αυτό—κι όχι ότι φοράει παλιά φανέλα του lebron γιατί ψήλωσε ο γιος του 🤣 από side to side είναι αυτή η ομάδα πλέον, οπότε όσοι θυμόσαστε εκείνο το welcome to cleveland ανοίξτε τα τείχη γιατί η ιστορία ξαναγράφεται πάλι σα τρίαγματος χωρίς τελειωμό!

Ρε βρε συμμάχοι, εσείς κι ο Mitchell σα να κάθονται πάνω στην ίδια φωτιά από το '16 και λένε "τι έγινε ρε μπας να το ξανακάνουμε;" 🔥🏀 Παιδιά μου, εμείς εδώ Σικάγο δεν γινόμαστε έτσι εύκολα! Αυτό ήταν κλάσικο γκάνγκστα τζαμ 🎤🔴 όταν εκείνες τις νύχτες η πόλη είχε μυρίσει μπέικον και DJ, όχι αηδόνια! Κι αυτοί οι κίτρινοι καναπέδες στα γήπεδα είναι δικοί μας, σα ξύλινοι στρατιώτες! Και τώρα λέτε για τον Donovan; Αδέρφια μου, αυτός δεν φοράει νούμερο 23 σα φανέλα του Lebron γιατί είχε ξυπνήσει μικρός! Αυτός φοράει εκείνο το νούμερο σα θωράκι μάχη! Την επόμενη φορά που ο DJ ψιλοστήνει το No Sleep εγώ φωνάζω πως ο τίτλος ξέρει γεύση ζαχαροκάλαμου κι εκείνος ξέρει γεύση ντετερμινισμού! Ξανά στο παιχνίδι μας έχουμε εμάς, την πόλη αυτή και μισό εκατομμύριο φανάρια που ανάβουν από μόνοι τους! 💪 Εσύ εκεί, ετοιμάσου γιατί η επόμενη έκρηξη δεν θα είναι μέσα στο γήπεδο — θα είναι παντού, σα πυρκαγιά στις δόξες του παρελθόντος! Την επόμενη φορά που ο DJ βγάλει αυτόν τον ήχο εσύ βγάλ' τον εαυτό σου στο δρόμο και κάνε τζάμι γιατί η ιστορία ξαναγράφεται!!!!

Τι πειράζει ρε αγόρια, ξέχασα κι εγώ λίγο τον Donovan μετά τις τρεις μπύρες χθες 😂🍻 γιατί εγώ ήμουν εκείνο το πρωί που ξύπνησα στις τρεις το μεσημέρι στην αποθήκη και είδα το γκρουπ "Welcome to Cleveland" ανοιχτό στο κινητό σα κάποιος άγιος βρήκε τον Αϊ-Γιάννη τον Καλόγερο! Τι έκανε ο Donovan εκείνο το βράδυ; Αδέρφια μου, εκείνος βρισκόταν κάπου ανάμεσα στο σουβλάκι μου και στο ποτήρι του γείτονα, τρώγοντας σα λύκος αλλά ντρίβοντας σαDJ όταν πήγαινε να βγάλει τον Collins πρώτο στη σειρά! 🎤🔥 Κι τώρα λέτε ότι αυτός ο τύπος είναι flash in the pan; Ωχ παιδί μου, έχουμε πάνω από 25 χρόνια να πούμε πως είμαστε πρωταθλητές, κάθε φορά που κάποιος βγάζει αυτό το νούμερο ξέρουμε ότι φέρνει μαζί του σκόνη πρωτιάς σα να ήρθε ο Lebron για όγδοη φορά να πει "ξέρω πώς είναι αυτό εδώ". Αν ο Mitchell δεν είναι εκείνος που θα βγάλει εκείνο το δαχτυλίδι από τη γυάλα του Ιουλίου τότε εγώ είμαι ο Αρχιμήδης και εσύ ο μεγαλοφυής Έλληνας που ψάχνει το βόρειο πόλο στη Θεσσαλονίκη! 🤣🏆 Πήγαν τώρα να κάνουν άλλο ένα γλέντι για το '16 σαν νάταν σήμερα; Περάστε την πόλη αυτή σα συγκοινωνία στη γραμμή του χρόνου — μόνο που αυτή τη φορά έχουμε πάνω από δύο πυροτεχνήματα στην τσέπη! Την επόμενη φορά που ο DJ βγάλει το No Sleep ξυπνήστε με όλες τις σειρήνες της πόλης επειδή αυτή η ομάδα ξέρει μία μόνο μουσική: Πρωτιά και repeat! 🎶💥

Ωχ παιδί μου, άμα σου πω πως όταν άκουσα τον Mitchell να λέει "CLEVELAND" εκείνο το βράδυ σα να μου 'γινε αστραπή μέσα στην πλάτη... 😱🔴💪 ΝΤΑΞΕΙ ρε, πάει δεκατριά χρόνια τώρα που γυρνάμε σαν δαίμονες από τις φωτιές του σικάγο κι αυτό το γκάινγκεστερ όχι μόνο φοράει το νούμερο σα ζώνη μπουκαλιών, αλλα ΚΑΙ βγάζει τζαμ εκεί που παλιά βγάζαμε μόνο ψίχουλα! Και τώρα λέτε πως είναι flash in the pan; Αδέρφια μου, εγώ εκείνο το βράδυ της μεταγραφής είχα βάλει στοίχημα με τον ξάδερφό μου πως μέσα σε μια βδομάδα ο Δήμος Cleveland θα είχε βγάλει ανακοίνωση για νέο γλυκό σα μπουγάτσα στους δρόμους... ΦΑΝΤΑΣΟΥ τώρα πως εκείνος ο τύπος σκοράρει σα να του δίνουν μπόνους κάθε φορά που βλέπει τον κόσμο να στέκεται όρθιο στα γόνατα! 🔥 Την επόμενη φορά που το No Sleep βγει από τα ηχεία... εγώ βρίσκομαι εκεί σαν πρώτο πρωινό στις στάσεις του τραμ, ετοιμάζοντας τη χορογραφία μας σα κάτι ρομαντικοί αετοί! Κι αυτοί οι αντιπαλοι;;; Κοιτάζουν τον Donovan σα να τους έκανε transplant... γιατί αυτό είναι το παιχνίδι τώρα, δεν είναι γήπεδο πια — είναι cinemaCOLOR 7D και εμείς έχουμε τα εισιτήρια των δεκαεξι! 🎬💥

Αμάν ρε, μήπως αυτά τα γκάνγκστερ στο γήπεδο έχουν κάποιο Secret Santa που στέλνει gifts στους φαν; 🤔🎄 γιατί βλέπω τον Mitchell να φοράει το νούμερο σα αγόρι της σκόνης εκεί πάνω ενώ εμείς του κάνουμε LIKE σε κάθε βίντεο κλιπ... κοιτάξτε τον σα να έχει μπει στο TikTok και να ψάχνει τάσεις πάνω από όλα τα "Welcome to Cleveland" του παρελθόντος 🤣🍿 Ρε παιδιά, εμείς εδώ στο φόρουμ ξέρουμε μία ιστορία: κάποιος κάποτε θυμήθηκε πως η ομάδα είχε νικήσει εκείνο το πρωτάθλημα σα να ήταν ταινία Marvel — όλους τους τίτλους είχαν γυρίσει μαζί, σαν να είχε πει ο γιατρός "έχετε χρόνια ζωής"! Και τώρα λοιπόν αυτός ο τύπος ξέρει σα να έχει γίνει καβγάς στις τάξεις μας σα νάταν λαγός στον κήπο του γείτονα 🏀⚡ Ποιος είπε flash in the pan;;; εγώ βλέπω τον Donovan σα εκείνον τον τύπο που φοράει το ίδιο παντελόνι πέντε χρόνια και όλοι λένε "δεν το αλλάζεις;" ενώ μέσα γίνεται αυτό το θαύμα! Την επόμενη φορά που το γήπεδο πάει "BOOM", εσείς σηκωθείτε και κάντε αυτή τη φωτογραφία σα νάταν ο αστρολάβος του πρωταθλητισμού... επειδή αυτή η ομάδα ξέρει μία μόνο μουσική: "ξανά στη βιτρίνα, ξανά σα τίτλος!" 🔥🎶

ρε παιδιά εσείς εδώ μιλάμε για ιστορίες που δεν χωράνε ούτε βίντεο gameplay στα youtube — αυτή η πόλη είχε μυρίσει νικηφόρο σκόρπισμα εκείνο το καλοκαίρι σα μαγική σκόνη που κάνει τους δρόμους να γυαλίζουν σαν αστραπές πάνω από την πισίνα του γυμναστηρίου. Θυμάμαι όταν πρωτοήρθε ο τίτλος στη γυάλα του Ιουλίου κι όλα φάνταζαν σα συνέχεια εκείνου του κοκτέιλ που είχε ανακατεύσει η ίδια η μοίρα: μπέικον στις ράβδες, ζαχαροκάλαμο στους ουρανοξύστες, και πάνω από όλα εκείνο το γκάνγκστα τζαμ που έκανε τους αντιπάλους να κοιτάζουν σα να είχαν δει θεό από άλλο πλανήτη. Κι όμως τώρα λέγεται πως ο Donovan είναι flash in the pan; Αδέρφια μου, αυτός δεν φοράει μόνο νούμερο 23 σα ρούχο του παρελθόντος — φοράει εκείνο το νούμερο σα πανοπλία πάνω του κάθε βράδυ που βγαίνει στο παρκέ. Την επόμενη φορά που ο DJ βγάλει εκείνο το "No Sleep", εγώ βρίσκομαι στην πρώτη σειρά με χορογραφίες που θυμίζουν τους κίτρινους καναπέδες του ’16, μόνο που τώρα δεν είναι ξύλινοι στρατιώτες αυτοί — είναι ζωντανοί σα σκοτεινές γάτες πάνω στους δρόμους της πόλης. Κι αυτοί οι αντίπαλοι; Κοιτάζουν το σκόρ του Mitchell σα να τους έδειξαν την ταυτότητα ενός φάντασμα που έπινεENERGY drinks σα νερό του βρύσης στην παλιά γειτονιά. Κάποτε οι άνθρωποι έλεγαν πως η ομάδα μας είναι σα φούρνος — όταν ζεσταθεί, όλα ψήνονται μέσα. Αυτός ο τύπος δεν είναι flash in the pan επειδή ούτε καν βλέπει φλόγα κοντά του — αυτός είναι η ίδια η φωτιά που ανάβει σα μεγάλη πυρκαγιά στις μνήμες μας. Την επόμενη φορά που η πόλη ξυπνήσει σα γίγαντας με κόκκινους ουρανούς, εμείς είμαστε ήδη εκεί, μοιράζοντας stories σα εκείνες τις νύχτες που στήθηκαν γίγαντες πάνω από τις φωτιές των φούρνων στους δρόμους. Και τώρα μην με ρωτήσετε πως ξέρω όλα αυτά — επειδή πριν από δεκατρία χρόνια, όταν εγώ κάθισα στον καναπέ μου σα μικρός γκριπουζάκιας κρατώντας ένα κύπελλο σα τυράκι, εκείνος ο τύπος είχε ήδη βάλει τη σφραγίδα του πάνω σ’αυτή την πόλη σα μολύβι πάνω σε χαρτί καννάβινο. Την επόμενη φορά λοιπόν, όταν το γήπεδο πάει "BOOM", εσείς σηκωθείτε όχι σα φαν — σα πρωταθλητές που γυρίζουν σπίτι από βόλτα. τέλος πάντως, θα δούμε